Home Tags Posts tagged with "διατροφη"

διατροφη

Είναι μία εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για την υγεία και την ζωή των σκύλων. Είναι οξύ ιατρικό σύνδρομο που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Εμφανίζεται κυρίως σε σκυλιά ενήλικα, μεγαλόσωμων φυλών και τα οποία συνήθως έχουν βαθύ θώρακα (Μεγάλοι Δανοί, Μπαρζόϊ, Σέττερ, Γκρεϋχάουντ, κ.α.).

Αιτιολογία-Παθογένεια

Η ακριβής αιτιολογία δεν είναι διευκρινισμένη. Πολλοί πιστεύουν ότι η χαλαρότητα των ηπατογαστρικού και ήπατοδωδεκαδακτυλικών συνδέσμων που οδηγούν στην αυξημένη δυνατότητα για κίνηση του στομάχου είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Προδιαθέτοντες παράγοντες θεωρούνται, επίσης, η πολυφαγία και η αεροφαγία που οδηγούν στη γαστρική διάταση. Η διάταση συνήθως συμβαίνει όταν υπάρχει ανώμαλη συγκέντρωση αέρα, υγρών και αφρού στο στομάχι (γαστρική διαστολή). Το στρες, επίσης, μπορεί να επιβαρύνει ή και να προκαλέσει την εμφάνιση της συστροφής στομάχου.

Εφόσον το στομάχι που είναι ήδη διατεταμένο, παρουσιάζει και χαλαρότητα των παραπάνω συνδέσμων, δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις για τη στροφή του, κατά τον μεσεντέριο άξονα. Στη στροφή αυτή, πολλές φορές συμπαρασύρεται και ο σπλήνας.

Άλλες αιτίες μπορεί να είναι οι παρακάτω:
  • Άσκηση ή βόλτα αμέσως πριν και ιδιαίτερα αμέσως μετά το φαγητό!
  • Άγχος – Στρες κατά την διάρκεια του φαγητού.
  • Δραστηριότητες που προκαλούν κατάποση αέρα.
  • Διατροφικές συνήθειες και ποιότητα τροφής.
  • Κληρονομικότητα, ειδικά αν υπάρχει συγγενής πρώτου βαθμού που το παρουσίασε.
  • Δομή σώματος και χαρακτηριστικά όπως βαθύ και στενό στήθος, ηλικιωμένα σκυλιά, μεγαλόσωμα σκυλιά, αρσενικά συνήθως, αδύνατα, κ.α.
  • Φοβικά ή σκυλιά με έντονο στρες, επιθετικά σκυλιά.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν κάποια, αλλά όχι απαραίτητα όλα, από τα παρακάτω τα οποία μπορεί να εμφανίζονται και για άλλους λόγους κάτι που κάνει τη διάγνωση πιο δύσκολη.

  • Γαστρική διάταση/τυμπανισμός
  • Ληθαργικότητα
  • Αναπνευστική δυσχέρεια
  • Ευαισθησία στην κοιλία
  • Προσπάθεια του ζώου να κάνει έμετο, χωρίς να μπορεί
  • Σε προχωρημένες καταστάσεις ταχυκαρδία
  • Σοκ (shock)

Από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων συνήθως υπάρχει πολύ λίγος χρόνος (κάποιες φορές λεπτά, άλλες φορές ώρες) για να ληφθεί άμεση ιατρική βοήθεια. Θα πρέπει να γνωρίζετε πολύ καλά τον σκύλο σας και τη συμπεριφορά του ώστε να καταλάβετε τις αλλαγές που μπορεί να οφείλονται στην γαστρική διάταση.

Διάγνωση

Βάση των παραπάνω συμπτωμάτων και εφόσον είναι δυνατόν, ακτινογραφία.

Θεραπεία

α) Προσπάθεια για να εισαχθεί στοματο-γαστρικός καθετήρας με σκοπό να ελαττωθεί η πίεση στο στομάχι. Εάν αυτό είναι αδύνατο, γίνεται παρακέντηση του στομάχου με βελόνη, εφόσον βγουν λίγα αέρια τις περισσότερες φορές η είσοδος του καθετήρα γίνεται εφικτή.

β) Ανάταξη του σοκ (shock) με χορήγηση LACTATED RINGER’S Π SODIUM CLORIDE (0,9%) με ρυθμό 80ml/kg σωματικού βάρους. Εφόσον η τιμή του αιματοκρίτη και οι ολικές πρωτεΐνες επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα ο ρυθμός ελαττώνεται σε 50-60ml/kg σωματικού βάρους ανά 24ωρο. Χορήγηση νατριούχου σουκινικής πρεδνιζολόνης (10 mg/kg) και ευρέος φάσματος παρεντερικά σε καταστάσεις σηπτικού shock. Διόρθωση της οξεοβασικής ισορροπίας εφόσον αυτή έχει διαταραχτεί.

γ) Χειρουργική αντιμετώπιση. Εφόσον είναι αδύνατη η ελάττωση της πίεσης του στομάχου με παρακέντηση ή με καθετήρα από το στόμα γίνεται άμεσα κοιλιοτομή, αναταη του στομάχου και γαστροπηξία (χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της φυσιολογικής θέσης του στομάχου και την καθήλωση του). Γαστροπηξία, κατόπιν χειρουργικής επέμβασης, γίνεται και σε ζώα στα οποία το σύνδρομο αυτό υποτροπιάζει.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν μόνο από επαγγελματία κτηνίατρο και οποιαδήποτε ενέργεια (πέραν των πρώτων βοηθειών και της άμεσης διακομιδής του ζώου σε κτηνιατρείο) μη εξειδικευμένου ατόμου μπορεί να αποβεί μοιραία!

Ποιος δεν έχει καταναλώσει κάποιο χρόνο διαβάζοντας, ακούγοντας και υπολογίζοντας θερμίδες;

Είναι το πρώτο πράγμα που αναγράφεται στην ανάλυση κάθε βρώσιμου προϊόντος που προορίζεται για τον άνθρωπο. Είναι αυτό που κοιτά κανείς πρώτα γυρίζοντας τις συσκευασίες στα super markets. Είναι αυτό για το οποίο γίνονται εκπομπές στην τηλεόραση, γράφονται βιβλία, γίνονται μελέτες. Είναι αυτό που κατηγορεί ο σύγχρονός άνθρωπος για την εικόνα του και την φυσική του κατάσταση… Οι θερμίδες και τα λιπαρά είναι «οι μάγισσες» στο διατροφικό κυνήγι μαγισσών τα τελευταία χρόνια.

Εντελώς παράδοξα όμως, όσον αφορά την διατροφή των κατοικίδιων ζώων μας και ειδικότερα του σκύλου, με τον οποίο εμείς θα ασχοληθούμε, οι θερμίδες είναι «απούσες». Δεν ζητούνται, δεν συζητιούνται και δεν αναγράφονται καν στα περισσότερα διατροφικά προϊόντα που απευθύνονται στα σκυλιά.

Στον σκύλο το marketing της βιομηχανίας του pet θέλησε να επικεντρώσει την προσοχή στο ποσοστό πρωτεΐνης και στο 1ο συστατικό. Δεν είναι κακό να προσέχουμε αυτά τα δύο πράγματα, είναι κακό να προσέχουμε μόνο αυτά ή να αγνοούμε εντελώς κάποια άλλα. Με ένα ποσοστό άνω του 50% των σκύλων να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα και να ταλαιπωρούνται από τις ασθένειες που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από το πάχος, πως είναι δυνατόν να μην συζητάμε καν για θερμίδες;

2015-dog-obesity-statistics

Από το petobesityprevention.org

Πόσες θερμίδες πρέπει να καταναλώνει ημερησίως ένας σκύλος σύμφωνα με το υγιές βάρος που πρέπει να έχει, την φυλή, τον τύπο του, την ηλικία του και τον τρόπο ζωής του;

Σίγουρα δεν αρκούν μόνο αυτές οι παράμετροι για να βρει κάποιος με ακρίβεια τις θερμιδικές ανάγκες ενός σκύλου ή ενός ζώου γενικότερα. Η μεταβολικές αξίες, ο βασικός μεταβολισμός κάθε οργανισμού, κάθε ατόμου μπορεί να ποικίλει και να σημειώσουμε διαφορές, προς τα πάνω ή προς τα κάτω, της τάξεως του 20%. Αυτό όμως δεν αναιρεί την σημαντικότητα και αυτής της πληροφορίας, όπως δεν αναιρεί το γεγονός πως κάτι που για εμάς θεωρείται σημαντικό, για τα κατοικίδια μας θεωρείται ασήμαντο… Γιατί άραγε;

Σε αυτό το σημείο δεν θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το «Γιατί;» αλλά θα δούμε πως υπολογίζονται οι θερμίδες στα προϊόντα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, πως σε αυτά που προορίζονται για κατανάλωση από τα κατοικίδια ζώα και πως μπορούμε και εμείς να τις υπολογίσουμε.

Η βιομηχανία τροφίμων χρησιμοποιεί τον ευρέος γνωστό τύπο Atwater (Atwater Formula) όπου κάθε γραμμάριο πρωτεΐνης περιέχει 4 θερμίδες, κάθε γραμμάριο υδατανθράκων περιέχει 4 θερμίδες και κάθε γραμμάριο λίπους περιέχει 9 θερμίδες.

Παρόλο που ο τύπος Atwater είναι ο βασικός τρόπος υπολογισμού θερμίδων στην παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων, η βιομηχανία τροφίμων για τα κατοικίδια χρησιμοποιεί τον τύπο «παραλλαγμένο» (Modified Atwater Formula) όπου κάθε γραμμάριο πρωτεΐνης περιέχει 3,5 θερμίδες, κάθε γραμμάριο υδατανθράκων περιέχει 3,5 θερμίδες και κάθε γραμμάριο λίπους περιέχει 8,5 θερμίδες. Είναι φυσικό να έχουμε ελαφρώς χαμηλότερη ποσότητα θερμίδων ονομαστικά.

Εμείς, πάντως, στην ενότητα των reviews μας χρησιμοποιούμε την «παραλλαγμένη» μορφή του τύπου μια που αυτή χρησιμοποιείται στα είδη τροφίμων για τα κατοικίδια.

Πίνακας με τις θερμιδικές ανάγκες των σκύλων από την Παγκόσμια Ένωση Κτηνιάτρων Μικρών Ζώων

Πίνακας με τις θερμιδικές ανάγκες των σκύλων από την Παγκόσμια Ένωση Κτηνιάτρων Μικρών Ζώων

Αν κάνετε τους υπολογισμούς βρίσκοντας τις θερμίδες (ακόμα και εκεί που δίνονται από τις εταιρείες) και την συνιστώμενη ημερήσια δόση φαγητού σε γραμμάρια ανά κιλό που δίνεται, πάντα από τις εταιρείες, θα βρείτε διακυμάνσεις από 250 ως 1100 θερμίδες ανά ημέρα, για ένα σκύλο 15 κιλών… Με την προτεινόμενη ποσότητα από την WSAVA (πιο πάνω πίνακας) να είναι 640 θερμίδες περίπου.

Αν συμπεριλάβουμε στην εξίσωση πως ακόμα και η ποσότητα και το ποσοστό της πρωτεΐνης, του λίπους και των λοιπών στοιχείων είναι τελικά συνυφασμένος με την ποσότητα θερμίδων που πρέπει να δίνει κάποιος και την ποσότητα που του συστήνεται και τελικά δίνει, τότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο για τον ιδιοκτήτη σκύλου που θέλει να κάνει το καλύτερο για τον τετράποδο σύντροφο του.

Πάντα γίνεται λόγος για τροφές που είναι επικίνδυνες ή βλαβερές ή πιθανόν βλαβερές για τους σκύλους μας, μα πολλές φορές υπάρχει υπερβολή ή παρερμηνεία σε αυτά που γράφονται ή ακούγονται. Επίσης, σπάνια γίνεται λόγος για βασικές ουσίες, όπως η ζάχαρη, το αλάτι και τα άλευρα, που είναι ουσιαστικά βλαβερές για σκύλο και άνθρωπο και δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να τις αποφύγουμε, ειδικότερα αν επιλέγουμε να ταΐζουμε τα σκυλιά μας με επεξεργασμένες τροφές. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από αυτά την λίστα μας:

Ζάχαρη

Η ζάχαρη στις επεξεργασμένες, «ραφιναρισμένες» μορφές τις (και όχι τα σάκχαρα που υπάρχουν φυσιολογικά στις τροφές, όπως τα φρούτα και τα οποία καταναλώνονται ως ένα συστατικό μέσα σε ένα πολλαπλά θρεπτικό σύνολο, όπως το φρούτο) δεν παρέχουν καμία ουσιαστική θρεπτική αξία. Δεν παρέχουν πρωτεΐνες, δεν παρέχουν βιταμίνες, δεν παρέχουν λιπαρά, δεν παρέχουν ιχνοστοιχεία… παρέχουν απλά «ενέργεια» χαμηλής ποιότητας και για αυτό χαρακτηρίζονται ως «κενές θερμίδες».

Επίσης, επιβαρύνουν την λειτουργία του ήπατος (συκώτι), είναι η κύρια αιτία για την εμφάνιση διαβήτη και ευθύνεται και για την εμφάνιση διαφόρων μορφών καρκίνων. Φυσικά αυξάνει σημαντικά και επικίνδυνα το σωματικό βάρος, την χοληστερόλη και την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Αλάτι

Όπως και με την ζάχαρη, το αλάτι που χρειάζεται ο οργανισμός μπορεί και πρέπει να το προσλαμβάνει από τις φρέσκες, ωμές και μη επεξεργασμένες τροφές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσθέτουμε αλάτι στην διατροφή μας ή την διατροφή των σκύλων μας, όπως και κανένας ζωντανός οργανισμός στην φύση δεν «αλατίζει» την τροφή του πριν την καταναλώσει!

Το αλάτι αυξάνει την πίεση του αίματος και αυτό έχει «διαβρωτικά» και επιδεινώνει οποιαδήποτε άλλη παθολογική κατάσταση του οργανισμού. Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης εγκεφαλικού, στεφανιαίας νόσου, καρκίνου του στομάχου, νοσημάτων του νεφρού, παχυσαρκία, οστεοπόρωση, διαβήτη και πολλά ακόμα.

Άλευρα

Τα περισσότερα άλευρα έχουν υποστεί βαριά επεξεργασία με αποτέλεσμα να έχουν αφαιρεθεί η πλειονότητα των θρεπτικών ουσιών και συστατικών τους. Τα άλευρα ανεβάζουν τον γλυκαιμικό δείκτη με ότι αυτό συνεπάγεται, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας, προκαλούν δυσκοιλιότητα, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη. Όπως με όλες τις τροφές, είναι και εδώ καλύτερα να αποφεύγουμε την κατανάλωση των επεξεργασμένων αλεύρων και να προτιμούμε φρέσκα, μη επεξεργασμένα υποκατάστατα όπως π.χ. οι πατάτες, οι γλυκοπατάτες, το «άγριο» ρύζι, κ.α.

Σοκολάτα

Η σοκολάτα είναι πιθανόν δηλητηριώδης για τα σκυλιά, τόσο στη καθαρή μορφή της (μεγάλο ποσοστό κακάο) όσο και στις επεξεργασμένες ή πιο αραιωμένες μορφές της (π.χ. σοκολάτα γάλακτος). Το συστατικό της σοκολάτας που φέρεται ως δηλητηριώδες είναι η θεοβρωμίνη που είναι καρδιοτονωτική και διουρητική.

Πολλά σκυλιά έχουν φάει, από λάθος ή όχι, σοκολάτα υπό διάφορες μορφές και δεν έχουν παρουσιάσει πρόβλημα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως πρέπει να δίνουμε στο σκύλο σοκολάτες ή γλυκά γενικότερα. Δεν έχουν καμία ουσιαστική αξία για τον σκύλο, δεν αποτελούν «λιχουδιά» για αυτόν (όπως ένα κομματάκι κρέας για παράδειγμα) και σίγουρα δεν θα πρέπει να δίνουμε μακροχρόνια ή/και μεγάλες ποσότητες.

Από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι σοκολάτα κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Πιθανά συμπτώματα από την υπερβολική κατανάλωση σοκολάτας είναι η υπερδιέγερση και υπερκινητικότητα, η συχνοουρία και η ασυνήθιστη δίψα (εξαιτίας της διουρητικής δράσης της θεοβρωμίνης). Επίσης, ο εμετός, η διάρροια, η αρρυθμία και η ταχυκαρδία.

Κρεμμύδια και Σκόρδο

Τα κρεμμύδια περιέχουν υποσουλφίδιο ή αλλιώς θειοσουλφονικό του νατρίου το οποίο είναι πιθανόν δηλητηριώδες για τους σκύλους. Αυτό το συστατικό βρίσκεται και σε άλλα μέλη της οικογένειας των κρεμμυδιών και ειδικά στο σκόρδο. Όπως και με την σοκολάτα, πολλά σκυλιά έχουν φάει, από λάθος ή όχι, κρεμμύδι ή σκόρδο (που υπάρχει ως συστατικό και σε κάποιες έτοιμες, εμπορικές τροφές για σκύλους) και δεν έχουν παρουσιάσει πρόβλημα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί αυτό να συμβεί. Η υπερβολική δόση έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων του σκύλου (αιμολυτική αναιμία).

Βέβαια, στο σκόρδο αποδίδονται την ίδια στιγμή και ευεργετικές ιδιότητες (που πολλές φορές υπερβάλλουν και αυτές προς την αντίθετη κατεύθυνση) κυρίως στην καταπολέμηση και κυρίως πρόληψη της εμφάνισης παρασίτων. Για άλλη μια φορά «κλειδί» είναι η δόση, η ποσότητα μα ίσως πιο σοφή απόφαση να είναι η αποφυγή αφού δεν αποτελούν αυτές οι τροφές «βασικό πυλώνα» της διατροφής του σκύλου.

Όπως είπαμε και παραπάνω, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι κρεμμύδι ή σκόρδο κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, μειωμένο ενδιαφέρον ή έλλειψη ενδιαφέροντος για τροφή, ακεφιά και αδυναμία. Επίσης, ούρα ελαφρώς κόκκινα (από τη ρήξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων), λαχάνιασμα (λόγω απώλειας ερυθρών αιμοσφαιρίων). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και μέρες μετά την κατανάλωση κρεμμυδιού.

Φιστίκια Μακαντέμια

Τα φιστίκια Μακαντέμια φέρονται και αυτά ως πιθανόν τοξικά για τους σκύλους αν και το ακριβές συστατικό τους που ευθύνεται για την τοξικότητά τους δεν είναι ακόμα γνωστό. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Μυϊκά ρίγη.
Αδυναμία ή παράλυση των πίσω άκρων.
Δυσκολία στην αναπνοή.
Πρησμένα μέλη που πονάνε στο άγγιγμα.

Οι συνέπειες από τη κατανάλωση φιστικιών Macadamia δεν έχουν ερευνηθεί καλά. Χωρίς περαιτέρω έρευνα δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε αν τα παραπάνω συμπτώματα είναι βραχυπρόθεσμα ή όχι. Η μέχρι τώρα έρευνα υποδεικνύει ότι 6 φιστίκια Macadamia είναι αρκετά για να εμφανιστούν τα παραπάνω συμπτώματα.

Κουκούτσια φρούτων

Τα κουκούτσια διαφόρων φρούτων μπορεί να είναι επικίνδυνα. Κατά συνέπεια, αν δίνετε φρούτα στο σκύλο σας καλό είναι να αφαιρείτε προληπτικά τα κουκούτσια. Δηλητηριώδη θεωρούνται τα κουκούτσια του μήλου, του βερίκοκου, του ροδάκινου, του αχλαδιού και του δαμάσκηνου λόγω της παρουσίας κυανίου.

Καφές, κόκκοι καφέ και τσάι

Η καφεΐνη που υπάρχει σε αυτά τα κάνει ακατάλληλα για σκύλους, μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στην καρδία και στο νευρικό σύστημα. Φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να δώσουμε κάτι από αυτά στον σκύλο μας επίτηδες!

Αβοκάντο

Ο φλοιός, η σάρκα και το κουκούτσι του περιέχουν περσίνη, μια ουσία που προκαλεί στο σκύλο εμετό και διάρροια. Ακόμη, η μεγάλη ποσότητα λίπους τα καθιστά ανθυγιεινά. Όπως και σε άλλα, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι κρεμμύδι ή σκόρδο κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Ηλιόσποροι

Δεν είναι τοξικοί. Αντίθετα έρευνα του Πανεπιστημίου του Τέξας έδειξε ότι συμβάλλουν στη βελτίωση του δέρματος και του τριχώματος του σκύλου (όπως και άλλοι ξηροί καρποί). Σε μεγάλη ποσότητα όμως μπορεί να φέρουν διάρροια και διαταραχή του εντέρου, ιδίως σε κουτάβια, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε λιπαρά.

Σταφύλια

Σταφύλια και σταφίδες φέρονται ως πιθανά τοξικά λόγο μιας άγνωστης, προς το παρόν, τοξικής ουσίας, η οποία προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια. Πολλά σκυλιά έχουν καταναλώσει ή καταναλώνουν σταφύλια χωρίς πρόβλημα, μα όπως πολλές φορές σημειώσαμε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ο σκύλος μας να παρουσιάσει πρόβλημα. Αν αντιληφθείτε ότι το ζώο έχει φάει σταφύλια ή σταφίδες, πρέπει να το έχετε υπό παρακολούθηση και αν δείτε οτιδήποτε «ύποπτο» να το πάτε αμέσως στον κτηνίατρο.

Η τοξίνη αρχίζει να δρα μέσα σε 24 ώρες. Τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν λίγες ώρες μετά τη βρώση. Τα ζώα παρουσιάζουν πολυδιψία, σταματάνε να τρώνε, έχουν πόνους στην κοιλιά και κάποια πέφτουν σε λήθαργο. Τα συμπτώματα αυξάνονται μετά το 24ωρο και μπορεί να διαρκέσουν ημέρες ή και εβδομάδες. Οι αιματολογικές εξετάσεις δείχνουν αυξημένα επίπεδα ασβεστίου, ουρίας, κρεατινίνης και φωσφόρου.

Σύκα

Δεν είναι τοξικά αλλά είναι βαριά για το στομάχι του, ακόμα και σε μικρές ποσότητες.

Δηλητηρίαση από φυτά

Οι περισσότεροι σκύλοι έχουν εύκολη πρόσβαση σε αρκετά φυτά , κάποια από τα οποία είναι τοξικά . Τοξικές ουσίες μπορεί να βρίσκονται σε οποιοδήποτε μέρος (φύλλα, μίσχο, καρπούς ή ρίζες) ή και σε ολόκληρο το φυτό . Σε συγκεκριμένες περιόδους της ζωής τους κάποια φυτά είναι πιο τοξικά (π.χ. όταν δεν είναι ακόμη ώριμα). Συχνά τα δηλητηριώδη φυτά είναι αρκετά γευστικά για τα ζώα συντροφιάς και ειδικά όταν έχουν υποστεί επεξεργασία (αποξήρανση, ψύξη). Το έδαφος και το κλίμα μπορούν να επηρεάσουν την τοξικότητα και την γευστικότητα των φυτών. Οι περισσότερες δηλητηριάσεις προκαλούν ήπια έως μέτρια αυτοπεριοριζόμενα κλινικά συμπτώματα, τα οποία είναι συνήθως γαστρεντερικής φύσης. Τα κλινικά συμπτώματα στη δηλητηρίαση από φυτά δεν είναι ειδικά και η διάγνωση είναι δύσκολη. Η τοξικότητα ορισμένων φυτών είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμα και έμμεση επαφή (π.χ. γλείψιμο νυχιών που ακούμπησαν στο φυτό) μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα.

Γενικά, οι τοξίνες συνήθως έχουν σωρευτική δράση. Μπορεί η ποσότητά τους μία φορά να μην είναι βλαβερή, μα αν λαμβάνεται τακτικά, να γίνει. Επίσης, τοξίνη που μεμονωμένα είναι αβλαβής, συνδυασμένη με άλλη τοξίνη ίσως γίνει επικίνδυνη. Η ποσότητα των βλαβερών ουσιών που μπορεί να καταναλωθεί χωρίς συνέπειες εξαρτάται και από το μέγεθος του ζώου. Ένα μεγάλο σκυλί μπορεί να φάει παραπάνω από ένα μικρόσωμο χωρίς να αναπτύξει συμπτώματα, το ίδιο κι ένα υγιές από ένα άρρωστο. Τα γέρικα ζώα ή τα κουτάβια είναι πιο ευάλωτα στις δηλητηριώδεις ουσίες.

Η διάσπαση των συστατικών είναι μία από τις πιο σκανδαλώδης πρακτικές της βιομηχανίας τροφίμων για τα κατοικίδια.

Σύμφωνα με το Pet Food Industry Community, το 47% των ιδιοκτητών κατοικίδιων ζώων υποστηρίζουν πως αναζητούν τροφές που τουλάχιστον το πρώτο από τα συστατικά τους να είναι το πραγματικό κρέας.

Μαντέψτε όμως κάτι; Οι βιομηχανίες τροφίμων για κατοικίδια το γνωρίζουν αυτό!

Τι είναι όμως η διάσπαση συστατικών;

Η διάσπαση των συστατικών είναι μια παραπλανητική πρακτική όπου ένα πλούσιο σε συγκέντρωση (και παρουσία στην συγκεκριμένη τροφή), αλλά κατώτερης ποιότητας, συστατικό υποδιαιρείται σε μικρότερες μερίδες.

Αυτή η ύποπτη τακτική χρησιμοποιείται για να «σπρώξει» πλασματικά ένα στοιχείο με κρέας σε υψηλότερη θέση στην κατάταξη στην λίστα των συστατικών μιας τροφής και να «ρίξει» σε θέση ένα κατώτερης ποιότητας. Με αυτή την πρακτική, μια εταιρεία είναι ικανή να σας παραπλανήσει για το ποσοστό κρέατος που υπάρχει στην τροφή και να νομίζετε ότι έχει περισσότερο από αυτό που στην πραγματικότητα υπάρχει.

Οι εταιρείες τροφίμων για κατοικίδια αρνούνται οποιαδήποτε αδικοπραγία ή παρανομία εκ προθέσεως και διατείνονται πως ακολουθούν τις ομοσπονδιακές ή ευρωπαϊκές οδηγίες.

Στο παρακάτω παράδειγμα θα δείτε πως το καλαμπόκι και το ρύζι, σαν κυρίαρχα συστατικά, «διασπώνται» και «πέφτουν» θέσεις στην λίστα συστατικών δίνοντας την πρώτη θέση στο κρέας.

splitting

 

Αυτό το τέχνασμα μπορεί να γίνει με σχεδόν οποιοδήποτε συστατικό σε ένα σακί τροφής για ζώα συντροφιάς!

Παρακάτω άλλο ένα παράδειγμα από μια τυχαία τροφή όπου τα μπιζέλια, σαν κυρίαρχο συστατικό, χωρίζονται (διασπώνται) σε μπιζέλια, άλευρα μπιζελιού και πρωτεΐνη μπιζελιού και «δίνουν» την πρώτη θέση στο χοιρινό κρέας.

Διαχωρισμός συστατικών

 

Σαν να μην έφτανε μόνο αυτό…

Οι λίστες συστατικών των τροφών αναφέρονται στα υλικά πριν την διαδικασία «μαγειρέματος».

Ακόμα και αν ένα προϊόν δίνει την πρώτη θέση στο χοιρινό κρέας π.χ., αυτό αποτελείται από ένα ποσοστό της τάξεως του 60-70% νερό. Έτσι μετά την αφύγρανση που θα υποστεί μετά την όποια διαδικασία μαγειρέματος/επεξεργασίας, θα μείνει ένα 30%. Αντίθετα τα πολύ λιγότερο «υγρά» συστατικά, όπως τα μπιζέλια, θα μείνουν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό. Άρα, η διαφορά περιεκτικότητας είναι ακόμα μεγαλύτερη!

Οπότε την επόμενη φορά που θα δείτε, θα αξιολογήσετε ή θα αγοράσετε μια τροφή όπου στις πρώτες θέσεις θα έχει κρέας, μην παρασυρθείτε και μην εντυπωσιαστείτε. Το πιθανότερο είναι πως πέφτετε θύμα της… διάσπασης συστατικών.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε τα πρόσθετα συντηρητικά, τις προσθήκες «διορθωτικών γεύσεις», τα τεχνητά αρώματα, τις προσθήκες ζάχαρης και αλατιού και μια σειρά άλλων διαδικασιών, πρακτικών κλπ., φαντάζει πραγματικά δύσκολο να μπορεί κάποιος να μιλήσει για «ποιοτικές ξηρές τροφές», για «μια καλή ξηρά τροφή» ή γενικότερα μια αξιόλογη επιλογή ανάμεσα στις τυποποιημένες και επεξεργασμένες τροφές για κατοικίδια.

Πληροφόρηση, ενημέρωση και κοινή λογική τα μοναδικά, ίσως, εφόδια… ακόμα και για έναν υγιή σκύλο.

Ο χρόνος και ο κόπος που αφιερώνουν πάρα πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων στην συζήτηση και την αναζήτηση της καλύτερης διατροφής για το κατοικίδιο τους είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτος και τις περισσότερες φορές, αντιστρόφως ανάλογος από αυτόν που αφιερώνουν για την δική τους διατροφή ή των παιδιών τους. Αυτό δεν είναι δείγμα αδιαφορίας προς τον άνθρωπο ή αντίστοιχα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος ως προς το ζώο, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα «επιθετικής» και τελικά επιτυχημένης εκστρατείας marketing από μέρους της βιομηχανίας του κατοικίδιου ζώου.

Οι ιδιοκτήτες σκύλων πολλές φορές βρίσκονται στην θέση να υποστηρίζουν και να υπερασπίζονται συγκεκριμένες μάρκες τροφών για τις οποίες ουσιαστικά δεν γνωρίζουν τίποτα ουσιαστικό, αλλά και να χρησιμοποιούν όρους που δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία.

Τροφές premium, τροφές super premium μα και τροφές ultra premium… Ένας πολύ κοινός διαχωρισμός και διαβάθμιση των έτοιμων τροφών που νομίζουμε πως ξέρουμε τι σημαίνει. Μια διαφοροποίηση που νομίζουμε πως κάτι σημαίνει, μα δεν σημαίνει τίποτα απολύτως. Αυτοί οι όροι δεν διέπονται από τους νόμους ετικέτας και δεν περιγράφεται το πως και που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Υπάρχουν τροφές που αναγράφονται στην συσκευασία τους ως Gourmet μα ούτε και αυτό σημαίνει κάτι. Όλες αυτές οι τροφές που χρησιμοποιούν στην ετικέτα τους αυτούς τους όρους δεν έχουν την υποχρέωση, βάση νόμου, να διαφέρουν σε κάτι από τις υπόλοιπες. Δεν έχουν ποιοτικότερα υλικά, δεν έχουν άλλες ποσότητες σε υλικά, δεν έχουν καμία τέτοια υποχρέωση και δεν ελέγχονται για αυτό από καμία αρχή.

Επίσης, βλέπουμε τροφές natural, biological, organic ή holistic για τις οποίες πάλι δεν υπάρχει καμία άλλη υποχρέωση σε σχέση με τις άλλες τροφές. Πρόκειται απλά για μια εμπορική ονοματοδοσία, ένα εμπορικό τέχνασμα. Δεν υπάρχουν νόμοι ή οδηγίες που να οριοθετούν και να βάζουν κριτήρια στην ετικέτα των τροφών για κατοικίδια ζώα σε σχέση με τα biological, organic, natural ή holistic μέχρι αυτή την στιγμή στις Η.Π.Α. και τον F.D.A. ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι είναι μια «ολιστική τροφή σκύλου» αλήθεια; Τι σημαίνει «ολιστικός»;

Ενδεχομένως σε ένα παράλληλο σύμπαν όντως να υπάρχουν αυτές οι μυστικιστικές πρακτικές και οι διατροφές με μια «άλλη» ιδιότητα. Προσθέτοντας έναν εύηχο και συνάμα ασυνάρτητο όρο σε μία συμβατική αλλά αρκετά σοβαρή έννοια όπως η διατροφή (ή η ιατρική) προσπαθούν να πουλήσουν το ίδιο πράγμα (ή «αέρα κοπανιστό»), αλλιώς.

Τι είναι «βιολογικό»;

Βιολογικό μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν οτιδήποτε σχετιζόταν με την βιολογία, την επιστήμη της μελέτης των έμβιων όντων. Τώρα έχει αποκτήσει το νόημα του «υγιεινού» ώστε να μειώσει την θρεπτική αξία των «συμβατικών» και φυσικά εμείς, σαν καλοί καταναλωτές που νοιαζόμαστε για την υγεία και των σκυλιών μας να πληρώσουμε το κάτι παραπάνω.

Πέρα από αυτούς τους όρους, ο ιδιοκτήτης σκύλου έρχεται αντιμέτωπος με τις διαφορετικές τροφές, για διαφορετικές ηλικίες του σκύλου του. Άλλη τροφή για το κουτάβι, άλλη για τον νεαρό σκύλο, άλλη για τον ενήλικα και άλλη για τον υπερήλικα και γέρικο σκύλο. Έχετε συναντήσει ζώο στην φύση που να τρώει διαφορετικά πράγματα σύμφωνα με την ηλικία του; Σε μια αγέλη άγριων σκύλων που κατάφεραν να σκοτώσουν μια ζέβρα τα κουτάβια θα πάρουν το puppy μέρος της ζέβρας και τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη το senior μέρος της;

Υπάρχουν διαφορετικές διατροφικές ανάγκες σε θέματα ποσότητας και συχνότητας κυρίως και λιγότερο ποιότητας και προέλευσης (πλασματικής κιόλας). Θα πρέπει να επιστρατεύσουμε την κοινή μας λογική για να βρούμε τις περισσότερες απαντήσεις και να μην αφήνουμε την «πλύση εγκεφάλου» του marketing να διαμορφώνει τις απόψεις μας. Οι ηλικιακά διαφορετικές τροφές, οι διαφορετικοί κωδικοί, έχουν σαν πρωταρχικό στόχο να πιάσουν μεγαλύτερο χώρο στα ράφια, να πουλήσουν «διαφορετικότητα» και «εξειδίκευση» και να αυξήσουν την πιθανότητα αγοράς.

Οι παρανοήσεις και οι παραπλανήσεις, βέβαια, δεν περιορίζονται στις εμπορικές και έτοιμες τροφές μόνο, αλλά και στα διάφορα «κινήματα» ωμής διατροφής και πιο «φυσικής» που κάπου ξεφεύγουν και γίνονται και αυτά μέρος της βιομηχανίας τροφής.

Θα δούμε κι εδώ να υποστηρίζονται διατροφές και «υπέρ τροφές», όπως μύρτιλλα, λάδι καρύδας, κουρκουμάς, αλλά και πηγές κρέατος όπως βίσονας, καγκουρό, αγριόπαπια, φασιανός και άλλα πολλά. Όταν αναφέρονται πιο «ταπεινές» πηγές όπως κοτόπουλο, γουρούνι, μοσχάρι και μέρη του ζώου όπως πόδια, οπλές, κεφάλια, λαιμοί, όρχεις και έντερα, αυτιά και ουρές είναι για να κατηγορηθούν ως «υποπροϊόντα» που οι βιομηχανίες χρησιμοποιούν και ακατάλληλα για τον σκύλο. Μα αυτά, ακόμα και σήμερα, σε κάποια μέρη του κόσμου τα πουλάνε σε αγορές για την διατροφή ανθρώπων.

Όποιος έχει δει (σε κάποιο ντοκιμαντέρ έστω) λύκους να κυνηγούν άλκες, άγρια σκυλιά της Αφρικής να κυνηγούν βουβάλια ή Ντίνγκο να κυνηγούν αγριόχοιρους θα έχει προσέξει πως η αγέλη θα «στοχεύσει» το αδύναμο ζώο, το ασθενικό, το πολύ μικρό σε ηλικία ή το ανήμπορο. Δε θα κυνηγήσει το «μπον φιλέ» του πιο δυνατού και υγιούς ζώου για ευνόητους λόγους. Επίσης, κάθε αγέλη θα προτιμήσει την εύκολη λεία ενός νεκρού ζώου ακόμα και σε προχωρημένη σήψη και θα πιει νερό από νερόλακκους. Καμία σχέση με «το καλύτερο κομμάτι» και την «ανώτερη ποιότητα». Η φυσική διατροφή των άγριων ζώων, λοιπόν, δεν είναι «ποιοτική» και «αποστειρωμένη» με την έννοια που πολλοί ιδιοκτήτες θέλουν να φαντάζονται.

Δεν υπάρχουν λοιπόν «υπέρ τροφές» και όπως λέει και η Catherine Collins, επικεφαλής διαιτολόγος του νοσοκομείου St George’s στο Λονδίνο «Ο όρος υπέρ τροφή είναι στη καλύτερη περίπτωση ανούσιος και στην χειρότερη επικίνδυνος» και η ποιοτική τροφή είναι η κατάλληλη για κάθε ζώο σε κάθε περίσταση.

Ακόμα και τα αποφάγια μας, που έχουν «δαιμονοποιηθεί», μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ καλό συμπλήρωμα της διατροφής του σκύλου μας. Ψητά και βραστά κρέατα, κιμάδες, βραστά και ωμά λαχανικά, φρούτα, βραστές πατάτες, ρύζι, μακαρόνια και μπαγιάτικο ψωμί μπορούν να αποτελέσουν μια καλή ενίσχυση της δίαιτας του, αρκεί να φροντίζουμε να αφαιρούμε και να συμπληρώνουμε ανάλογα.

Δεν είναι «κακός ιδιοκτήτης», λοιπόν, αυτός που ταΐζει και αποφάγια ή μια μέτριας τιμής ξηρά τροφή, δεν είναι «κακός ιδιοκτήτης» αυτός που θα ταΐσει τον σκύλο του με φθηνό κρέας από την αγορά.

Αντίστοιχα, δεν είναι «καλός ιδιοκτήτης» αυτός που ταΐζει τον σκύλο του ξηρά τροφή που κοστίζει 80€ τα 12 κιλά ή αυτός που του δίνει συμπληρώματα με εκχυλίσματα παπάγιας και καρύδας.

Ας χαλαρώσουμε λίγο με το τι ταΐζουμε τα σκυλιά μας και ας επικεντρωθούμε περισσότερο στο πόσο, μια που το 60% των σκύλων είναι υπέρβαροι και αυτό είναι πρόβλημα που απειλεί άμεσα και αποδεδειγμένα την ζωή τους.

Επίσης, ας ξέρουμε πως το σημαντικότερο κομμάτι της ευζωίας και της μακροζωίας των σκύλων έχει να κάνει με το γονιδίωμα τους και την εκτροφή τους. Δεχόμαστε και αναπαράγουμε σκύλους με εμφανή και σοβαρά ανατομικά προβλήματα, ανατομικές υπερβολές και «υπερτυπισμούς» (ζάρες, υπερβολικά μικρά ή μεγάλα μεγέθη, δυσαναλογίες, μεγάλα κεφάλια, χρωματισμούς που οφείλονται σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες, κ.α.) που μειώνουν τον μέσο όρο ζωής τους δραματικά. Μα την ίδια στιγμή ψάχνουμε να βρούμε την «υπέρ τροφή» και ταΐζουμε αγριοκούνελο και ζαρκάδι με φραγκόσυκα, με την ψευδαίσθηση ότι αυτό θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής τους και θα δώσει ποιότητα στην καθημερινότητα τους.

Είναι σημαντικό να μην λαμβάνουμε αποφάσεις και να υποστηρίζουμε ιδέες βασισμένες σε λέξεις, μόδες και μηνύματα που περνούν ασυνείδητα μέσω του marketing και των διαφημιστικών τρικ, αλλά να χρησιμοποιούμε κοινή λογική και να αναζητούμε την αποδεδειγμένη και επιστημονική αλήθεια.

 

Μια δυσάρεστη και απωθητική συμπεριφορά για τους ιδιοκτήτες σκύλων που αγγίζει τα όρια του «ταμπού» μια που το ποσοστό των σκύλων που δείχνουν αυτή την συμπεριφορά αγγίζουν το 60%. Αυτό το ποσοστό, από μόνο του, είναι ικανό να μας δείξει πως δεν πρόκειται για κάποια εξαίρεση ή για μια σπάνια ιδιαιτερότητα, αλλά για μια αρκετά κοινή και «φυσιολογική» συμπεριφορά του σκύλου.

Πολλά σκυλιά θα φάνε τα κόπρανα τους ή κόπρανα άλλων σκύλων και τα περισσότερα σκυλιά θα φάνε τις ακαθαρσίες που προέρχονται από γάτα, κατσίκα, άλογο, αγελάδα ή κουνέλι. Επίσης έχει παρατηρηθεί πως η πλειοψηφία των σκύλων θα βρει ελκυστικά τα ανθρώπινα περιττώματα. Η σκύλα πάντα εξαφανίζει τα παραπροϊόντα της γέννας της (πλακούντες, υγρά κλπ) και αυτό γιατί πρέπει να περιορίσει τις οσμές και τα ίχνη που θα μπορούσαν να τραβήξουν προς τη φωλιά με τα μικρά τους φυσικούς της εχθρούς και να δεχθεί επίθεση αυτή και τα νεογνά της.

Έτσι τρώει τα πάντα (και τα κόπρανα των κουταβιών) για να διατηρεί «καθαρό» το χώρο που ζει αυτή και τα μικρά της. Τα κουτάβια, αργότερα, θα έχουν την τάση να αντιγράψουν αυτή την συμπεριφορά ως οικεία και φυσιολογική. Αυτή η λειτουργία παρατηρείται σε όλα σχεδόν τα άγρια ζώα. Επίσης, πολλά θηρευτικά θηλαστικά θα φάνε τα κόπρανα της λείας τους πριν της επιτεθούν ή θα κυλιστούν μέσα σε αυτά.

Πέρα από την αηδία που μπορεί να μας προκαλεί αυτή η συνήθεια των σκύλων, υπάρχουν και κάποιοι μικροί ή μεγαλύτεροι κίνδυνοι που ελλοχεύουν, ανάλογα την περίπτωση. Ο σκύλος αυξάνει τις πιθανότητες να προσβληθεί από ενδοπαράσιτα ή σε κάποιες περιπτώσεις να δηλητηριαστεί από ίχνη χημικών και φαρμακευτικών ουσιών που μπορεί να υπάρχουν στα κόπρανα άλλων ζώων.

Η κοπροφαγία μπορεί να οφείλεται είτε σε (1) οργανικά και παθολογικά αίτια, είτε σε (2) συμπεριφορικά και «ψυχολογικά» αίτια.

1. Το πάγκρεας εκκρίνει κάποια πεπτικά ένζυμα τα οποία βοηθούν στην επεξεργασία της τροφής, αλλά σε πολλούς σκύλους αυτή η έκκριση ενζύμων είναι ελλιπής. Επειδή λοιπόν τα περιττώματα των άλλων ζώων είναι πηγή πεπτικών ενζύμων, τα σκυλιά με ανεπαρκή λειτουργία του παγκρέατος αναπληρώνουν τα ένζυμα αυτά με την κατανάλωση των κοπράνων. Συμπτώματα που πρέπει να μας κινήσουν την προσοχή προς κάποιο παθολογικό αίτιο, εκτός από την ίδια τη κοπροφαγία, είναι οι εμετοί, η παρουσία αίματος στα κόπρανα, μια χειροτέρευση της ποιότητάς τους (σύσταση, χρώμα, ποσότητα) και καμιά φορά και μια αλλαγή στην ενεργητικότητα του σκύλου (κατάπτωση, έλλειψη ενδιαφέροντος και αλλαγή στην γενική συμπεριφορά του ζώου).

Κόπρανα από κατσίκες, αγελάδες, λαγούς και κουνέλια είναι πλούσιες πηγές πεπτικών ενζύμων, αλλά και βιταμινών του συμπλέγματος Β. Παρατηρούμε λοιπόν πως πάρα πολλοί σκύλοι θα αρπάξουν την ευκαιρία αν βρεθούν μπροστά σε περιττώματα του παραπάνω είδους, επωφελούμενα από όλα τα θρεπτικά συστατικά που κρύβουν.

Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες και κυρίως στη παρουσία αρωματικών ουσιών μέσα στις τροφές, που μπορεί να παραμένουν και μετά τη πέψη και να δίνουν στα κόπρανα μια μυρωδιά ελκυστικής τροφής. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν το σκυλί τρώει κόπρανα άλλων σκύλων ή και κόπρανα άλλων ειδών ζώων ή γάτας. Τα κόπρανα της γάτας περιέχουν συχνά ένα σημαντικό ποσοστό πρωτεϊνών και αφήνουν μια δυνατή μυρωδιά που μπορεί να προσελκύσει τον σκύλο.

2. Το άγχος, στρες και ανία είναι σημαντικοί παράγοντες για την κοπροφαγία. Σκύλοι έγκλειστοι για μακρά χρονικά διαστήματα (σε φιλοζωικά σωματεία, σε εκτροφεία, καταφύγια, κλπ) υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εκδηλώσουν αυτή την συμπεριφορά ακόμα και σαν στερεοτυπική συμπεριφορά.

Επίσης, πολύ συχνό φαινόμενο είναι να αναπτύσσουν αυτή την συμπεριφορά σκύλοι που τιμωρήθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους επειδή έκαναν «την ανάγκη» τους σε λάθος μέρος ή λάθος χρόνο. Οι σκύλοι αυτοί έχουν καταλάβει πως η ίδια η αφόδευση είναι κάτι «κακό» και κάτι που δεν πρέπει να ανακαλύψει ο ιδιοκτήτης τους. Έτσι, τρώγοντας τα κόπρανα τους εξαφανίζουν τις «αποδείξεις» προσπαθώντας να αποφύγουν την τιμωρία ή την επίπληξη.

Στην φύση παρατηρήθηκε πως ζώα όπως λύκοι, τσακάλια, αλεπούδες αλλά και αδέσποτοι σκύλοι προβαίνουν στην κοπροφαγία όταν στερεύουν οι πηγές τροφής τους. Αυτή η θεωρία εξηγεί και το γεγονός πως κοπροφαγία παρατηρείται πολύ συχνότερα σε κουτάβια που προέρχονται από εκτροφεία εντατικής αναπαραγωγής και υπό κακές συνθήκες ή puppy mills. Κουτάβια που απογαλακτίστηκαν πολύ νωρίς, που χρειάστηκε να παλέψουν με άλλα κουτάβια για την τροφή που ήταν κοινή για όλους ή που απομονώθηκαν νωρίς σε ένα μικρό κλουβί χωρίς καμία δραστηριότητα, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν κοπροφαγία.

Υπάρχει και η πιθανότητα ένα μικρότερος σκύλος να «διδαχθεί» την κοπροφαγία από κάποιον μεγαλύτερο που ήδη έχει αυτή την συμπεριφορά. Ο νέος σκύλος στο σπίτι βλέπει τον παλαιότερο να επιδίδεται με ευχαρίστηση στην συγκεκριμένη «ενασχόληση» και τον αντιγράφει, έστω και δοκιμαστικά για κάποιο διάστημα.

Όπως βλέπουμε τα αίτια της κοπροφαγίας μπορούν να είναι διαφορετικά και για να εμποδίσουμε αυτή την απωθητική συμπεριφορά, για τον ιδιοκτήτη, πρέπει να καταλάβουμε από πού προέρχεται.

Υπάρχουν κάποιες απλές ενέργειες στις οποίες μπορούμε να προβούμε ώστε να μειώσουμε ή να εξαλείψουμε αυτήν την «κακή» συνήθεια του σκύλου.

1. Απομακρύνουμε τα κόπρανα του σκύλου αμέσως μετά την αφόδευση χωρίς να κάνουμε τον σκύλο να αισθάνεται άσχημα για μια απόλυτα φυσιολογική λειτουργία. Όσο και αν δεν μας αρέσει ο τόπος ή ο χρόνος που επέλεξε ο σκύλος μας να «κάνει τα κακά του», δεν θα πρέπει να τον τιμωρήσουμε.

2. Τηρούμε αυστηρό πρόγραμμα στις ώρες των ταϊσμάτων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μπορούμε να παρακολουθήσουμε, να «προβλέψουμε» τις ώρες που ο σκύλος μας θα αφοδεύσει και να δράσουμε ανάλογα.

3. Εμπλουτίζουμε και βελτιώνουμε την διατροφή του σκύλου μας.

4. Απασχολούμαι το μυαλό του σκύλου μας ταυτόχρονα με το σώμα του. Παίζουμε με τον σκύλο μας, γυμνάζουμε τον σκύλο μας, κουράζουμε στον σκύλο μας και διατηρούμε έναν χαρούμενο και ευτυχισμένο σκύλο. Έναν σκύλο που δεν θα νιώσει ανία και θα προσπαθήσει να βρει μόνος του «ενδιαφέροντα» που μπορεί να μη μας ενθουσιάσουν.

Τις περισσότερες φορές δεν είναι ένα θέμα που μπορεί να λυθεί γρήγορα και άμεσα. Χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια και συνήθως θα πρέπει να αρκούμαστε και στον περιορισμό του. Για τον σκύλο μας η κοπροφαγία δεν αποτελεί μια τόσο σιχαμερή και απωθητική συμπεριφορά όπως στα δικά μας μάτια.

Ένα από τα θέματα που απασχολούν πάρα πολύ τους κατόχους σκύλων, πολύ περισσότερο από άλλα θέματα που σίγουρα είναι περισσότερο σημαντικά και βασικά αλλά προτιμούμε να τα αγνοούμε, είναι το μπάνιο και ο καλλωπισμός του.

Πόσες φορές να τον κάνω μπάνιο, τι σαμπουάν να χρησιμοποιήσω, ποιο μαλακτικό είναι καλύτερο, πόσο συχνά να του βάζω άρωμα είναι μόνο μερικά από τα «βασανιστικά» ερωτήματα των ιδιοκτητών σκύλων.

Όλα τα χρόνια που έχω σκύλους στην κατοχή μου δέχομαι τις φιλοφρονήσεις και τα θετικά σχόλια για την κατάσταση του τριχώματος και του δέρματος τους. Λαμπερό τρίχωμα, με φυσιολογικό μάδημα, χωρίς ιδιαίτερες μυρωδιές και ολοκάθαρο δέρμα. Πάντα, λοιπόν, με ρωτούσαν κάθε πότε τα κάνω μπάνιο και τι σαμπουάν χρησιμοποιώ. Η απάντηση παραμένει ίδια στην πάροδο των χρόνων και στα σκυλιά που έχουν αλλάξει… Δε τα κάνω μπάνιο. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ήμουν, ούτε είμαι κάτοχος πολύ μακρύτριχου σκύλου. Τα πιο μακρύτριχα που είχα στην κατοχή μου ήταν ημίαιμο τύπου «γκριφόν-κανίς» και Γερμανικό Ποιμενικό, τα οποία δεν είχαν κάνει μπάνιο με σαμπουάν ποτέ στα 14 και 11 χρόνια της ζωής τους αντίστοιχα.

Θαυμάζουμε πολλές φορές σε φωτογραφίες ή videos λύκους με το πλούσιο τρίχωμα τους, αλεπούδες με εντυπωσιακό μανδύα, τίγρεις με το λαμπερό τους τρίχωμα και πολλά άλλα. Μπορώ να πω ότι είμαι σε μεγάλο ποσοστό σίγουρος πως αυτά τα ζώα δεν έχουν κάνει μπάνιο με σαμπουάν ποτέ. Όπως, επίσης και ποιμενικά σκυλιά, σε ορεινές περιοχές, που συνοδεύουν κοπάδια, τα θαυμάζουμε για την εντυπωσιακή και επιβλητική τους εμφάνιση, αλλά και αυτά πιθανολογώ πως δεν «σπάει» το κεφάλι του ο τσομπάνης με τι σαμπουάν να τα λούσει. Το ίδιο συμβαίνει και με σκύλους που συνοδεύουν στο κυνήγι κάποιες φυλές του Αμαζονίου ή της Αφρικής (πρόσφατα θαύμαζα Μπασέντζι σε ένα σχετικό ντοκιμαντέρ).

Τα ζώα είναι εφοδιασμένα με την «ικανότητα» να κρατούν το δέρμα και το τρίχωμα τους υγιές χωρίς καλλυντικά προϊόντα. Βέβαια, ο άνθρωπος «βάζοντας το χεράκι του» δημιούργησε ζώα με υπερβολές στον τομέα του δέρματος και του τριχώματος, δημιουργώντας προβλήματα για τα οποία αναζητεί την λύση σε «προϊόντα» (αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στην πραγματική του αιτία που είναι τα λανθασμένα γούστα του και οι υπερβολές στην εκτροφή) σαν γνήσιος καταναλωτής.

Δεν υπάρχουν πολλές φυλές σκύλων που να έχουν ανάγκη όλα αυτά τα καλλυντικά προϊόντα για να είναι υγιείς (πιθανόν καμία). Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε το αντίθετο. Πως, δηλαδή, η πληθώρα προϊόντων αμφιβόλου αξίας και ποιότητας (μα και χρησιμότητας) και η αλόγιστη χρήση τους, δημιουργεί ακόμα περισσότερα και σοβαρότερα προβλήματα.

Η «βάση» για ένα υγιές και φυσιολογικό τρίχωμα και δέρμα δεν είναι τα σαμπουάν, τα μαλακτικά και οι κρέμες, αλλά η καλή διατροφή. Με καλή διατροφή, με κατάλληλη για το ζώο μας διατροφή δεν χρειάζονται πολλά παραπάνω. Ένα σχετικά συχνό, ανάλογα την φυλή ή τον τύπο μανδύα, βούρτσισμα σε συνδυασμό με σωστή διατροφή και ο σκύλος θα αποπνέει υγεία και φρεσκάδα.

Το μπάνιο με σαμπουάν μπορεί να είναι χρήσιμο μόνο σε περιπτώσεις που ο σκύλος μας έχει λερωθεί με κάτι, πέρα από χώμα ή λάσπη και πρέπει να καθαριστεί ή σε περιπτώσεις σκύλων με πολύ απαιτητικό μανδύα (μακρύ), χωρίς όμως να υπερβαίνει την μία φορά ανά 3 μήνες. Το βούρτσισμα και το χτένισμα μπορεί να είναι και καθημερινό, δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα. Όπως και το βρέξιμο μόνο με νερό, για παιχνίδι ή δροσιά κατά τους ζεστούς μήνες.

Ένας σκύλος με υγιές δέρμα και τρίχωμα δεν μυρίζει άσχημα. Βέβαια, δεν μπορεί ένας σκύλος να μυρίζει Channel No5 μια που ούτε εμείς μυρίζουμε έτσι ακόμα και μισή ώρα μετά από το μπάνιο μας, αν κάποιος «χώσει» την μύτη του στην μασχάλη μας! Όλοι, σαν οργανισμοί αλλά και σαν άτομα, έχουμε μια «προσωπική» μυρωδιά. Αναλογιστείτε πως οι σκύλοι μας, με την καταπληκτική τους όσφρηση, μπορούν να ξεχωρίσουν την δική μας μυρωδιά, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους, όσα κιλά άρωμα και αν έχουμε λουστεί. Αυτό σημαίνει ότι πάντα κάτι μυρίζουμε κι εμείς, αλλά οι σκύλοι μας σαν πιο λογικά όντα δεν απαιτούν να μυρίζουμε καπνιστό κόκκαλο!

Δεν πρέπει λοιπόν να ανησυχούμε αν οι μυρωδιές δεν είναι υπερβολικά δύσοσμες και δεν συνοδεύονται και με άλλα δερματικά συμπτώματα. Θα πρέπει να πάψουμε να θέλουμε τα πάντα γύρω μας να είναι «αποστειρωμένα» και να μυρίζουν «Fleurs de Temps».

Μηδενίστε ή περιορίστε σημαντικά την χρήση καλλυντικών προϊόντων και «ρίξτε το βάρος» των αναζητήσεων σας στην καλή διατροφή του ζώου μας. Λιγότερη έγνοια για το μπάνιο και περισσότερη έγνοια για την διατροφή, την εκτόνωση, το παιχνίδι, την άσκηση και την πνευματική ευχαρίστηση του σκύλου μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που δερματικά προβλήματα είναι αποτέλεσμα ανίας και άλλων ψυχολογικών θεμάτων που σχετίζονται με την έλλειψη εκτόνωσης και απασχόλησης.