Home Tags Posts tagged with "κουτάβια"

κουτάβια

0

Καμιά φορά πρέπει να σταματάς και να κοιτάς δύο ή και τρεις φορές για να μπορέσεις πραγματικά να απαντήσεις. Το φαινομενικά απλό και «γελοίο» ερώτημα γίνεται πραγματικός γρίφος όταν προσπαθείς να καταλάβεις αν αυτό που βλέπεις είναι ένα Chihuahua ή ένα muffin;

Είναι αυτό σκύλος ή κουλούρι; …και το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν είναι πρωί και ονειρεύεσαι κουλουράκι αλλά δε μπορεί να ξεκολλήσεις το μυαλό σου και από τα αγαπημένα σου σκυλιά!

dogmuffin komondormap labradoodlechicken pugloaf puppybagels puppytedybear sharpeicroisant sharpeitowel

Τις παραπάνω σπαζοκεφαλιές μας θέτει η Karen Zack μέσα από φωτογραφίες και τον λογαριασμό της στο twitter @teenybiscuit.

Αν έχετε κι εσείς παρόμοια παραδείγματα ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ τα μαζί μας και αν σας άρεσαν οι φωτογραφίες ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ το άρθρο με τους φίλους σας!

0

Σκύλοι «γνωρίζονται» με τις σκιές τους και είναι αποφασισμένοι να υπερτερήσουν!

Κάτι που πιθανόν έχουμε βιώσει όλοι όσοι έχουμε ζήσει με σκύλους που όμως συνεχίζει να είναι ξεκαρδιστικό.

Μοιραστείτε το με όποιον θα το έβρισκε επίσης αστείο!

Ομάδα 5: Σπιτζ & Πρωτόγονοι σκύλοι

Υποομάδα: 7 Πρωτόγονοι Κυνηγετικοί Σκύλοι

Χώρα προέλευσης: Ελλάδα

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): –

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : –

Χρησιμότητα: Κυνήγι, συντροφιά.

Ο Κρητικός Λαγωνικός είναι ένας αρχέγονος ιχνηλάτης δίωξης, εξειδικευμένος στο κυνήγι του λαγού και φέρει επάξια τον τίτλο του άριστου «ξεφωλιαστή». Έχει έντονο κυνηγετικό ένστικτο, μεγάλη ταχύτητα, ευελιξία, ευστροφία, δύναμη και αντοχή, παράλληλα διαθέτει ένα ισορροπημένο, ήπιο, ευγενικό και καλότροπο χαρακτήρα που τον κάνει και έναν ιδανικό σύντροφο, πέρα από το κυνήγι. Όλα του τα χαρακτηριστικά και το ταμπεραμέντο του, τον κάνουν ιδανικό για κάθε δραστηριότητα και μπορεί να συνοδεύσει τον ιδιοκτήτη του παντού, χωρίς προβλήματα.

Είναι σκύλος υψηλών κυνηγετικών ικανοτήτων, ο οποίος κατά τη διάρκεια του κυνηγιού επιστρατεύει όλες του τις αισθήσεις, και αποτελεί μοναδικό δείγμα αρχέγονου λαγωνικού τύπου στην Ευρώπη, που διατηρεί αναλλοίωτα τα κυνηγετικά του χαρίσματα, με εκπληκτικά αποτελέσματα στο κυνήγι του λαγού. Θα επιστρατεύσει όμως τις ικανότητες του και για οτιδήποτε άλλο κάνει χαρούμενο αυτόν και τον ιδιοκτήτη του, από κυνήγι μέχρι agility.

O Kρητικός Λαγωνικός είναι από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της πανίδας της Kρήτης. Αυτός ο τύπος σκύλου βρίσκεται στο νησί για περισσότερα από 4000 χρόνια. H καταγωγή του βρίσκεται στους αρχαίους λαγωνικούς σκύλους της Aιγύπτου. Mεταφέρθηκε στο νησί από τους Kρήτες θαλασσοπόρους και νησιωτική απομόνωσή δημιούργησε το σκύλο με την μορφή που έχει σήμερα. Eίναι ένα ζωντανό ιστορικό μνημείο της Kρήτης που δεν είχε την τύχη να προσεχθεί για πολλά χρόνια και επιβίωσε χάρη στις δικές του και μόνο ικανότητες στο κυνήγι. Τώρα, πλέον, υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που φροντίζουν να διατηρηθεί και να αναγνωριστεί η φυλή τόσο στην χώρα μας, όσο και διεθνώς.

Έργα τέχνης που απεικονίζουν τον Κρητικό σκύλο δίωξης εμφανίζονται ήδη από τους προϊστορικούς οικισμούς της μεγαλονήσου που προηγήθηκαν του Μινωικού πολιτισμού (3200-1700π.Χ.). Μεταλλικό εύρημα που απεικονίζει το πλοίο της «Μεγάλης Θεάς» φέρει επί της πλώρης την χαρακτηριστική φιγούρα του Κρητικού λαγωνικού (Μουσείο Ηρακλείου). Σφραγιδόλιθοι, κεραμικά και μεταλλικά σκεύη, διακοσμητικά αντικείμενα, γλυπτά και τοιχογραφίες αλλεπάλληλων ιστορικών περιόδων παραδίδουν απαράλλακτη την μορφή του Κρητικού λαγωνικού έκτοτε και ανά τους αιώνες. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η μινωικής τεχνοτροπίας νωπογραφία της Θήρας, που απεικονίζει τον αυθεντικό τύπο της φυλής. Ο διακεκριμένος αρχαιολόγος καθηγητής Σ. Μαρινάτος αφιέρωσε εκτεταμένα πονήματα σε αυτό το ζωντανό μνημείο της Ελλάδος, πιστοποιώντας την αδιάσπαστη ιστορική του συνέχεια και την διατήρησή του στο νησί, με τα ίδια μορφολογικά και εργασιακά χαρακτηριστικά, έως τις μέρες μας.

Πρωτόγονος λαγωνικός σκύλος δίωξης, λυγερόκορμος, νευρώδης, αθλητικός, ταχύς. Ορθόωτος, λειότριχος, μακρυσκελής, με επιμήκη, σφηνοειδή κεφαλή και κυκλοτερή ουρά. Μυϊκή διάπλαση ισχυρή, ανεπτυγμένη κατά μήκος και λεπτόγραμμη. Εύστροφος, ευλύγιστος, εύρωστος, επιδέξιος, με αστραπιαίες αντιδράσεις και ταχύτατα καλπασμό, ο Κρητικός λαγωνικός κυνηγά το λαγό (και το αγριοκούνελο) μόνος ή ζευγαρωτά χρησιμοποιώντας την όραση αλλά και την όσφρηση. Ανθεκτικός και αποτελεσματικός σε όλα τα εδάφη και ιδιαίτερα τα βραχώδη και δύσβατα όπου αναδεικνύονται οι ικανότητές του στην αναρρίχηση, ερευνά, ξεφωλιάζει και καταδιώκει το θήραμα με ορμητικότητα και εξαιρετική ευελιξία, ικανός ακόμη και να το συλλάβει. Δίνει <<φωνή>> (η οποία είναι ιδιάζουσα: λεπτή, θρηνώδης και μάλλον χαμηλής έντασης) κατά τον οπτικό εντοπισμό του θηράματος και την καταδίωξη. Λιτοδίαιτος οργανισμός με ισχυρή κράση και ζωηρή ιδιοσυγκρασία, είναι ικανός για πολύωρη εργασία ακόμα και στις πιο απόκρημνες ορεινές περιοχές της πατρίδας του, όπου στο παρελθόν κυνηγούσε επίσης και το αγριοκάτσικο με επιτυχία.

Χαρακτήρας και Ικανότητες
Εναργής, ευφυής, ευγενής, στο κυνήγι ορμητικός, επίμονος, γενναίος και ακαταπόνητος (διάπονος), στο σπίτι ήπιος, υπάκουος, καλότροπος, συντροφικός, εύχαρις. Με τους ξένους συγκρατημένος, με τους οικείους τρυφερός, εκδηλωτικός και αφοσιωμένος, συμβιώνει ήρεμα με τα άλλα ζώα του σπιτιού και του αγροκτήματος (πάριππος = συνοδός των ιππέων κατά την αρχαιότητα) και γενικά η συμπεριφορά του είναι ισορροπημένη και αξιόπιστη. Ωριμάζει αργά και είναι έντονα ενστικτώδης. Οι αισθήσεις του είναι ιδιαίτερα οξυμένες και έχει μεγάλη αντίληψη, ζωντάνια και οξυδέρκεια. Παρατηρητικός, προσεκτικός, περίεργος και ερευνητικός, εκπαιδεύεται εύκολα στις εντολές με οπτικά σήματα και στον έλεγχο εξ’ αποστάσεως. Στην αρχαιότητα θεωρείτο άριστος στο κυνήγι της ελάφου, του αγριόχοιρου και αυτής της άρκτου. Η χρήση του σε φτερωτά θηράματα αντενδεικνύεται τελείως : κάνει το σκύλο νωθρό και αδιάφορο γιατί είναι κάτω από τις ικανότητές του. Είναι πλασμένος για την καταδίωξη και μόνο μέσα από αυτήν αναδεικνύεται σωματικά και διανοητικά.

Κεφαλή
Επιμήκης, σφηνοειδής, καλοσμιλεμένη (ιδιαίτερα κάτω από τα μάτια), με κρανίο και ρύγχος κατά προτίμηση ισομήκη. Άξονες παράλληλοι ή ελαφρότατα αποκλίνοντες. Η οροφή του κρανίου είναι ελαφρότατα καμπύλη και πεπλατυσμένη, όπως και οι παρειές, που συγκλίνουν ευθεία προς τα εμπρός. Οι πλευρές του κρανίου είναι ελαφρώς καμπύλες. Κρανιομετωπική γωνία ομαλή, προοδευτική και αβαθής, οφρυιακά τόξα μετρίως ανεπτυγμένα, μετωπική αύλακα εμφανής μεταξύ των ματιών και προοδευτικά ελαττούμενη προς την οροφή του κρανίου, ινιακή απόφυση ελάχιστα εμφανής.

Ρύγχος
Σφηνοειδές, με ρινικό κάλαμο ευθύγραμμο, ομαλά συγκλίνον προς το ακρορρίνιο, το οποίο είναι αρκετά μεγάλο, υγρό, ελαστικό και με ορθάνοικτα ρουθούνια. Προεξέχει από την γραμμή των χειλέων και είναι σκουρόχρωμο (μαύρο και στα καστανόχρωμα δείγματα, σκούρο καφέ).

Οφθαλμοί
Μετρίου μεγέθους, αμυγδαλωτού σχήματος, τοποθετημένοι έτσι ώστε να κοιτούν κατευθείαν εμπρός, ελαφρότατα λοξοί. Χρώμα οφθαλμών σκούρο, καλή χρωστική βλεφάρων.

Στοματική κοιλότητα
Γνάθοι ισχυρές, άρτιες και κανονικές οδοντοστοιχίες που σχηματίζουν ψαλιδόσχημο δάγκωμα (το λαβιδόσχημο ανεκτό). Δόντια καλά ανεπτυγμένα και υγιή. Το άνοιγμα του στόματος και των χειλιών είναι βαθύ. Χείλη λεπτά, σφιχτά, μαύρα (στα καστανόχρωμα δείγματα μπορεί να είναι καφέ) χωρίς χαλάρωση.

Αυτιά
Μέσου μεγέθους, τριγωνικά, όρθια, φαρδιά στη βάση, φύονται υψηλά και φέρονται ελαφρώς κωνικά προς τα εμπρός. Στις άκρες τους είναι μυτερά και μόλις ελαφρότατα στρογγυλεμένα. Το δέρμα στα πτερύγια είναι λεπτό, οι μύες πολύ ανεπτυγμένοι και ο χόνδρος ισχυρός. Τα αυτιά είναι πολύ ευκίνητα, ζωηρά και ευθυτενή. Ανάλογα με την περίσταση, ο σκύλος τα κινεί στρέφοντάς τα και προς τα πλάγια ή πίσω και τα διπλώνει εφαπτόμενα του λαιμού. Η κοπή των αυτιών απαγορεύεται.

Λαιμός
Στεγνός, μυώδης, με ελαφρό αυχενικό τόξο.

Πρόσθια Άκρα
Ωμοπλάτες μακριές, κεκλιμένες προς τα πίσω και μυώδεις χωρίς να είναι ογκώδεις. Τα ακρώμια προεξέχουν ελαφρά. Βραχίονες λίγο βραχύτεροι σε μήκος από τις ωμοπλάτες. Η γωνίωση που σχηματίζεται στην άρθρωση του ώμου είναι μέτρια. Σκέλη ίσια, νευρώδη, μακριά, με ελαφρά αλλά ισχυρά οστά ωοειδούς διατομής. Καρποί ισχυροί αλλά όχι διεσταλμένοι, μετακάρπια ελαστικά, επιμήκη, ελαφρώς κεκλιμένα. Πέλματα μεγάλα, ωοειδή, με δάκτυλα μακριά και ισχυρά, δυνατά γαμψά νύχια και σκληρούς, ανθεκτικούς πίλους.

Σώμα
Κορμός μυώδης, μακρύς, στεγνός, ισχυρός αλλά όχι βαρύς. Το βάθος του δεν φθάνει μέχρι τους αγκώνες. Στέρνο μέτρια ευρύ αρκετά βαθύ, στέρνο όχι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο προς τα εμπρός αλλά προς τα πίσω και κάτω. Θώρακας πολύ καλά εκτεταμένος προς τα πίσω, πλευρές τοξοειδείς και στην περιοχή του αγκώνα (πρόσθιο κατώτερο τμήμα) πεπλατυσμένες προς τα μέσα. Το βαθύτερο σημείο του στέρνου βρίσκεται πίσω από τα ακρώμια. Ράχη ισχυρή, νευρώδης, μυώδης, επιμήκης, ίσια, σχηματίζει ελαφριά καμπύλη πάνω από τη νεφρική χώρα. Οσφύς βραχεία, ισχυρή, μυώδης, στεγνή. Λεκάνη μακριά, κεκλιμένη, μυώδης. Τα άνω άκρα των λαγόνιων οστών διακρίνονται ελαφρά. Η κάτω γραμμή του σώματος είναι ανασυρμένη ψηλά προς την κοιλιακή χώρα, η οποία είναι στεγνή και μυώδης.

Πίσω Άκρα
Γωνιώσεις ανάλογες των εμπρόσθιων και όχι υπερβολικές. Μηροί μυώδεις και ανεπτυγμένοι κατά πλάτος αλλά όχι σε πάχος, πεπλατυσμένοι και ισχυροί, τα οστά τους σχηματίζουν με τη λεκάνη ένα ικανό μοχλικό σύστημα έδρασης των μυών. Η γωνίωση που σχηματίζεται στην άρθρωση του γόνατος με την κνήμη είναι στην ιδανική περίπτωση, ίση με την γωνίωση που σχηματίζεται μεταξύ ωμοπλάτης και βραχίονα στην άρθρωση του ώμου εμπρός και οπωσδήποτε όχι υπερβολική. Κνήμη μακριά, μυώδης, νευρώδης, στεγνή στο κάτω τμήμα της και ισχυρή. Ταρσοί καλοδεμένοι, ισχυροί και παράλληλοι μεταξύ τους. Μετατάρσια στεγνά, αρκετά μακριά και απολύτως παράλληλα μεταξύ τους, χωρίς ψευδοδάκτυλα. Πέλματα όπως των πρόσθιων σκελών.

Ουρά
Φύεται αρκετά χαμηλά και δεν φθάνει τα ακροτάρσια. Φαρδιά στη ρίζα, λεπταίνει προοδευτικά προς την άκρη. Φέρεται προς τα επάνω σε καμπύλη, ημικύκλια ή τυλιγμένη δακτυλιοειδώς πάνω στα νώτα, αλλά χωρίς αγκύλωση (άγκιστρο) στην άκρη. Σε ανάπαυση χαλαρώνει προς τα κάτω χωρίς στρεβλώσεις ή σπασίματα. Έχει μακρύτερο τρίχρωμα στο κάτω μέρος της. Ο Κρητικός λαγωνικός χρησιμοποιεί την ουρά του σαν όργανο ευστάθειας αλλά και έκφρασης. Άτομα άνουρα, βραχύουρα ή με κομμένη ουρά είναι εκτός τύπου και αποκλείονται.

Κίνηση
Ελαφρύς, άνετος, ταχύς και γεμάτος χάρη διασκελισμός με ομαλά βήματα, χωρίς διασταύρωση των σκελών. Από τον ελαστικό τροχασμό σε χαμηλή ταχύτητα ο σκύλος έχει την τάση να αλλάξει γρήγορα την κίνησή του σε καλπασμό.

Τρίχωμα
Δέρμα λεπτό, αρκετά σφικτό, ανθεκτικό, χωρίς ρυτίδες και χαλάρωση, με καλή χρωστική των ορατών βλεννογόνων. Τρίχωμα λείο, σκληρό, απόλυτα ίσιο, πυκνό, πολύ κοντό και λεπτό στο κεφάλι, τα αυτιά και τα κάτω μέρη του σώματος, λίγο μακρύτερο στις παρυφές του λαιμού, τα νώτα και την ουρά.

Χρώμα
Α) Μονόχρωμο (λευκό, υπόλευκο, υπόξανθο, καστανόξανθο) με ή χωρίς αποχρώσεις. Επιτρεπτές οι κηλίδες λευκού στο στήθος, τα άκρα των ποδιών και την ουρά.
Β) Δίχρωμο (ραβδωτό, καστανό – πύρινο)
Γ) Τρίχρωμο (ραβδωτό ή καστανό – πύρινο με λευκά σημάδια).

Αποδεκτοί χρωματισμοί:
Α) Μαύρο
Β) Ασπρόμαυρο, άσπρο – καστανό και μαύρο – πύρινο
Γ) Μαύρο – πύρινο με λευκά σημάδια

Μέγεθος
Ύψος ακρωμίων 52 – 60 εκ. για αρσενικά δείγματα, 50 – 58 εκ. για θηλυκά. Βάρος 15 -30 κιλά, πάντα ανάλογο με το μέγεθος και σε καλή φυσική κατάσταση.

Ελαττώματα
Κάθε σαφής απόκλιση από τα παραπάνω επιθυμητά χαρακτηριστικά αποτελεί ελάττωμα, το οποίο επιφέρει υποβάθμιση ανάλογη με τον βαθμό της απόκλισης από το ιδεώδες και την σοβαρότητα του ελαττώματος. Σοβαρά ελαττώματα είναι όσα αφορούν την εργονομία, τη συμπεριφορά και την έκφραση της φυλετικής τυπικότητας.

Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν εμφανώς όρχεις πλήρως κατεβασμένους μέσα στο όσχεο.

 

«Θέλω η σκυλίτσα μου να ζήσει αυτή την υπέροχη εμπειρία», «Θα ήθελα να δω κουταβάκια από το σκυλάκι μου», «Μα δεν είναι ολοκληρωμένη η σκυλίτσα μου αν δε γεννήσει», «Aφού έχει χαρτιά και όλοι μου λένε ότι είναι πολύ ωραίο»…

Αυτά είναι λίγα από τα «επιχειρήματα» που ακούγονται από τους ιδιοκτήτες που θέλουν να ζευγαρώσουν τα σκυλιά τους.Κάποιοι από απλή άγνοια και κακώς εννοούμενη «αγάπη» και άλλοι σκοπεύοντας να «ονομαστούν» εκτροφείς ή απλά να «κάνουν και αυτό».Φυσικά χωρίς να γνωρίζουν τίποτα από αυτά που θα έπρεπε να γνωρίζουν πριν προβούν σε μια τέτοια ενέργεια.

Σε αυτό το κείμενο ας μην «αναλωθούμε» σε παράθεση επιχειρημάτων, απλά θα «κατατεθούν» κάποιες εμπειρίες, μερικές «αληθινές ιστορίες» και μάλιστα όχι «απλών ιδιοκτητών», αλλά εκτροφέων και κτηνιάτρων…

Ιστορία πρώτη

Η Ρόξυ δεν είχε γεννήσει ξανά και υπήρχε άγχος και σε εκείνοι αλλά και στους ιδιοκτήτες της.Η καισαρική ήταν σίγουρη και προγραμματισμένη.

Μετά από μια εγχείρηση που κύλησε ομαλά και ξεπέρασε τα «εμπόδια» της αναισθησίας και κάθε άλλης επιπλοκής, η σκυλίτσα με τα 4 από τα 5 κουτάβια της (ένα γεννήθηκε νεκρό) μεταφέρθηκε στο σπίτι.Αφού δέχθηκε της πρώτες φροντίδες από τους ιδιοκτήτες της και τοποθετήθηκε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της.

Τα κουτάβια θήλασαν κανονικά, υπό την εποπτεία των ιδιοκτητών και μετά αποσύρθηκαν να ξεκουραστούν για λίγο και να επανέλθουν σε λίγο…

Μετά από μόλις 2 ώρες που επανήλθαν αντίκρυσαν ένα καθόλου ευχάριστο θέαμα.Όλα τα κουτάβια ήταν νεκρά και η σκύλα ήταν ανήσυχη και «σαστισμένη» για το «τι συνέβει» στα κουτάβια της.Η απειρία της και το stress την είχαν «οδηγήσει» ή καλύτερα δεν την είχαν αποτρέψει από το να «πλακώσει» τα κουτάβια (παρόλο που υπήρχε ειδικά διαμορφωμένη «εσοχή» στον χώρο/γεννήστρα).

Έμπειροι ιδιοκτήτες, που ξόδεψαν λεφτά χωρίς να υπολογίσουν κάτι άλλο πέρα από την υγεία της σκύλας και των κουταβιών και που ήθελαν μόλις 2 ώρες ξεκούρασης μετά από 36 ώρες αυπνείας και άγχους…Εσύ τι από αυτά θα έκανες;…Πόσα θα μπορούσες να προβλέψεις;

Ιστορία δεύτερη

Η θηλυκιά γέννησε το τελευταίο της κουτάβι την Πέμπτη…Ήταν η πρώτη της γέννα.Ο ιδιοκτήτης ήταν αρκετά ανήσυχος όταν η σκύλα άρχισε να γρυλίζει και να «αγριεύει» στα κουτάβια, μην επιτρέποντας τους να την πλησιάσουν και να θηλάσουν.Ο ίδιος και η γυναίκα του αναγκάστηκαν να κάθονται με βάρδιες, ανά δύωρο, για να μπορούν να τρέφονται τα κουτάβια.Αναγκαζόντουσαν να κρατούν το κεφάλι της, φορώντας της φίμωτρο για να μη δαγκώσει και σκοτώσει τα κουτάβια.Η θηλυκιά αρνιόταν και να φάει…

Το Σάββατο, αργά, παρατήρησαν αύξηση της θερμοκρασίας της σκύλας.Φανερά τρομοκρατημένοι πλέον και με την υποψία ότι μπορεί να υπάρχει και άλλο κουτάβι στην μήτρα της σκύλας, κάλεσαν τον κτηνίατρο.

Όντας βράδυ Σαββάτου, το ιατρείο δεν ήταν ανοιχτό και άφησαν μήνυμα στο κινητό του κτηνίατρου.Όσο περνούσε η ώρα η θερμοκρασία της σκύλας ανέβαινε και ταυτόχρονα παρατήρησαν και ένα σκουρόχρωμο και δύσοσμο υγρό να βγαίνει από τον κόλπο της σκύλας.Αναρωτιόντουσαν αν θα ήταν καλό να κάνουν στο ζώο μια ένεση οξυτοκίνης και αν αυτό θα βοηθούσε την σκύλα να «καθαρίσει»…Μπορούμε;…Πρέπει;

Για την ιστορία, ο τοκετός είχε φτάσει 2 ώρες και ο ιδιοκτήτης είχε προσπαθήσει να «βοηθήσει» την σκύλα ανοίγοντας τον τράχηλο.Μετά από 15 λεπτά εμφανίστηκε το πρώτο κουτάβι.

Επίσης, περίμεναν 3 ώρες και 30 λεπτά μεταξύ του 4ου και 5ου κουταβιού και φαινόταν ότι ο τοκετός τελείωνε.Μετά από 3 ώρες και 15 λεπτά φαινόταν να έχει τελειώσει ο τοκετός και 5 λεπτά μετά ήρθε ένας πλακούντας και ο σάκος του 5ου.Μετά από 10 λεπτά το 6ο κουτάβι και μετά από άλλα 10 το 7ο.Περίμεναν 1 ώρα και μετά έκαναν μία αξυτοκίνη.

Φυσικά όλα τα κουτάβια απλά τα μύριζε για λίγο και έδειχνε να μη ξέρει τι ακριβώς είναι μια που ήταν η πρώτη γέννα της.

Οι παραπάνω ιδιοκτήτες δεν είναι αυτοί που θα αποκαλούσαμε «ανίδεοι» ή «τελείως άπειροι»…Αν δεν έχετε έμπειρους εκτροφείς δίπλα σας, έναν κτηνίατρο στο πλευρό σας, μεγάλη εμπειρία, μια βιβλιογραφία έστω για να ανατρέξετε…Εσείς πόσο θα περιμένατε βλέποντας την σκύλα σας σε τοκετό πριν κάνετε κάτι;…Μετά το πρώτο «κόλλημα»;…Θα βοηθούσατε την σκύλα;…Θα ανοίγατε τους αμνιακούς σάκους και θα κόβατε τον ομφάλιο λώρο;…Θα θερμομετρούσατε την θηλυκιά αργότερα;…Κάθε πότε;…Θα παρατηρούσατε το υγρό;…

Ιστορία τρίτη

Η Νανούκ ήταν «έμπειρη» μητέρα, ήταν η τρίτη της γέννα.Ο τοκετός όμως φαινόταν δύσκολος και «μακρύς» μια που ήδη η διάρκεια του είχε φτάσει τις 3 ώρες με ωδίνες…Αυτό ήταν και το όριο των ιδιοκτήτων στο να
καλέσουν τον κτηνίατρο, αλλά να που άρχισε να φαίνεται το πρώτο κουτάβι.

Βγήκε μέχρι την μέση αλλά σαν κάτι να εμπόδιζε την συνέχεια της εξόδου του.Ο ιδιοκτήτης πήρε μια καθαρή πετσέτα και βοήθησε το κουτάβι να βγεί τυλιγοντάς το και τραβώντας το σταθερά και απαλά για να μη προκαλέσει ζημιά.

Μία ώρα και δέκα λεπτά αργότερα άρχισε να φαίνεται και το δεύτερο κουτάβι και αυτό όμως με δυσκολία κατέβαινε.Προσπάθησαν να ακολουθήσουν τον ίδιο τρόπο, αλλά τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα…κάλεσαν τον κτηνίατρο.

Ο κτηνίατρος δεν άργησε.Εξέτασε τη θηλυκιά και το «σφηνωμένο» κουτάβι.Η σκύλα ήταν καλά, το κουτάβι όμως νεκρό με τυλιγμένο το κεφάλι του στον ομφάλιο λώρο…και τα υπόλοιπα 3 κουτάβια βγήκαν με δυσκολία και υποβοήθηση.

Υπήρχε μια κληρονομική, μάλλον, δυσμορφία του ομφάλιου λώρου που δημιουργούσε τα παραπάνω προβλήματα…Πως θα μπορούσες να το ξέρεις;…Τι θα έκανες;

Ιστορία τέταρτη

Το πρώτο ζευγάρωμα της Φρίντα έγινε με κατεψυγμένο σπέρμα.Όλα πήγαν καλά στην εγκυμοσύνη και με την συνηθισμένη πτώση θερμοκρασίας, άρχισε ο τοκετός.

Όλα πήγαιναν καλά και «έσπασαν και τα νερά»…Άρχισε η Φρίντα να «σπρώχνει».Για μία ώρα έσπρωχνε με πόνους αλλά χωρίς αποτέλεσμα.Οι ιδιοκτήτες ήταν «πάνω» από την σκύλα και προσπαθούσαν να την κρατούν ψύχραιμη και να την βοηθούν, όσο μπορούσαν.Βάζοντας το χέρι στην άκρη του κόλπου της, με ιδιαίτερη προσοχή, δεν αισθάνθηκαν κάποιο κουτάβι…Έφυγαν αμέσως για την κλινική με την σκύλα να πονά για άλλα 30 λεπτά.

Ο κτηνίατρος έβαλε ευσπεσμένα την θηλυκιά στο χειρουργείο και εξετάζοντας την διαπίστωσε πως το πρώτο κουτάβι είχε «πιαστεί» με το κεφάλι του στον «παρθενικό» υμένα!

Κανονικά θα έπρεπε αυτός να έχει σπάσει και «τραβηχτεί» κατά την διάρκεια του ζευγαρώματος μια που είναι αρκετά λεπτός και εύθραυστος…αλλά λόγω τεχνητής γονιμοποίησης δεν υπήρξε διείσδυση.

Δεν θα έπρεπε, έστω κι έτσι, να υπάρχει πρόβλημα αλλά μάλλον η Φρίντα είχε έναν πιο ανθεκτικό υμένα.

Τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα και δεν μπορούσε ακόμα κι ο κτηνίατρος να εγγυηθεί πως μπορεί να απεγκλωβίσει το κουτάβι χωρίς να του προκαλέσει κάποια ζημιά.Φτάσαμε λοιπόν σε ένα δίλλημα που θα πρέπει ο καθένας να έχει σκεφτεί και βρεί την απάντηση πριν προβεί σε ζευγάρωμα.Σε περίπτωση επιπλοκής ποιόν σώζεις;…Την σκύλα ή το κουτάβι;…Τίνος την ζωή θα ρισκάρεις;

Για τους ιδιοκτήτες της Φρίντα η απάντηση ήταν ξεκάθαρη…Η Φρίντα ήταν η προτεραιότητα τους!

Ο κτηνίατρος έβαλε τα χέρια του και προσπάθησε να δουλέψει για να «ξεμπλοκάρει» το κουτάβι.Αίμα ξεπήδησε από το αιδοίο της Φρίντα με την ίδια να σφαδάζει από τους πόνους.Οι ιδιοκτήτες προσπαθούσαν να την κρατήσουν σταθερή και να κρατήσουν την ψυχραιμία τους (τα δάκρυα δε κατάφεραν να τα συγκρατήσουν).

Πόσο έτοιμοι είσαστε για αυτά και πολλά ακόμα;…Πόσο «χαριστωμένα» σας φαίνονται;…

Αργότερα ίσως προσθέσουμε και άλλα παρόμοια γεγονότα, με την ελπίδα να δημιουργήσουν σε όλους εσάς…σε όλους μας, τα απαραίτητα ερωτήματα και να μας «αναγκάσουν» σε λογικότερες επιλογές και ενέργειες.