Home Tags Posts tagged with "κουτάβι"

κουτάβι

Ο Γιωργάκης πάντα ήθελε να έχει ένα σκυλάκι. Δεν σταματούσε να ζητά από τους γονείς ένα κουταβάκι για δώρο, δεν έχανε ευκαιρία να παίζει και να χαϊδεύει κάθε σκυλάκι που συναντούσε και αν τον ρωτούσες «Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος;» η απάντηση του ήταν «Ο Μάιλο, της θείας Λένας!».

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη είχε αποφασίσει να του κάνει την χάρη και δεν «κρατιόταν» να του αγοράσει ένα κουταβάκι. Να το βάλει σε μια κούτα για να απολαύσει την χαρά και την έκπληξη του γιού του την ώρα που θα άνοιγε το κουτί και από μέσα θα ξεπεταγόταν ένα κουταβάκι.

Είναι όμως αυτός ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει ο Γιωργάκης ένα κουταβάκι;

Είναι αυτός ο κατάλληλος τρόπος για να αποκτήσει μια οικογένεια σκυλάκι;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Η απόκτηση σκύλου από μια οικογένεια είναι μια σημαντική απόφαση για πάρα πολλούς λόγους. Γίνεται ακόμα σημαντικότερη όταν υπάρχει παιδί και θες το παιδί σου όχι απλά να χαρεί, μα να αποκομίσει πολλά περισσότερα οφέλη από αυτό το γεγονός.

Το κουταβάκι που έρχεται ως «δώρο – έκπληξη» σίγουρα προσφέρει μια πολύ ωραία στιγμή, μα αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα προσφέρει η ένταξη του παιδιού στην διαδικασία απόκτησης ενός σκύλου από την αρχή και με τον σωστό τρόπο.

Το παιδί θα καταλάβει πως η απόκτηση σκύλου είναι μια σημαντική απόφαση και δεν είναι «δώρο», δεν είναι «παιχνίδι», δεν είναι μια εκδρομή – έκπληξη που μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση βιαστική, στιγμιαία, επιπόλαιη, παρορμητική.

Είναι ένα μέλος της οικογένειας που θα προστεθεί και μια ζωή για την οποία είμαστε υπεύθυνοι και θα είμαστε για 8-15 χρόνια. Αυτό θα το καταλάβει διότι θα δει και θα συμμετάσχει σε συζητήσεις και αναζητήσεις, θα δει τους γονείς του να μιλούν και να συζητούν για την σωστή απόκτηση, την σωστή επιλογή, την υγεία του κουταβιού και των γονιών του, τις ανάγκες ενός σκύλου. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε με το παιδί μας για πάρα πολλά θέματα, να μιλήσουμε για αδέσποτα σκυλάκια που περιμένουν υιοθεσία, για κουταβάκια που αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα, για τον σεβασμό στην ζωή, την διαφορετικότητα, τις πραγματικές αξίες έναντι των πλασματικών…

Θα δει τους γονείς του να του ζητούν και την δική του άποψη, σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας, να του αναθέτουν ευθύνες και «αποστολές» που θα πρέπει να φέρει σε πέρας για να δείξει το ενδιαφέρον, την όρεξη και την λαχτάρα που έχει κι αυτός. Θα δει τους γονείς του να συνεργάζονται και να αντιμετωπίζουν σοβαρά το ζήτημα της απόκτησης σκύλου μα και τον ίδιο.

Μέσα από αυτά θα έρθει σε επαφή και θα μπορέσει να κατανοήσει έννοιες όπως ο σεβασμός, η υπευθυνότητα, η συνεργασία, η ορθώς εννοούμενη αγάπη και πολλά ακόμη.

Θα δει πως πρέπει να λειτουργεί η οικογένεια μα και η κοινωνία γενικότερα όταν πρέπει να πάρει αποφάσεις, πως πρέπει να συζητούμε όλοι, πως όλοι έχουμε και πρέπει να έχουμε άποψη και γνώση για να την στηρίζουμε, πως πρέπει να μοιραζόμαστε ευθύνες, να συνεισφέρουμε, να προσφέρουμε.

Με το να του παρουσιάζεται ένα ζώο ως «δώρο – έκπληξη» σε κουτί του δίνουμε την εντύπωση πως είναι το ίδιο με ένα ποδήλατο, ένα PS4, ένα επιτραπέζιο… ένα οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι ή αντικείμενο που «του πήραμε δώρο».

Ο σκύλος όμως είναι μέλος της οικογένειας, ο σκύλος δεν είναι του Γιωργάκη γιατί «Μου το πήρε δώρο ο μπαμπάς», δεν είναι κάποιου… ανήκει σε όλους και «του ανήκουν» όλοι.

Ο σκύλος έρχεται να ενταχθεί και να πάρει θέση ανάμεσα μας και δεν μπορεί να μπει στο ράφι ή στην αποθήκη όταν θα τον βαρεθούμε ή όταν θα «χαλάσει», θα μεγαλώσει, θα γεράσει ή δεν θα γίνει έτσι όπως οραματιζόμασταν επειδή δεν είχαμε ενημερωθεί σωστά.

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη, λοιπόν, θα προσφέρει πολλά περισσότερα στον Γιωργάκη, στην οικογένεια και την κοινωνία αν αντί του κουτιού με την ωραία κορδέλα, «πάρει» όλη την οικογένεια και αρχίσουν μαζί την αναζήτηση του νέου, τετράποδου, φίλου τους.

Τα συναισθήματα και η πληρότητα που θα νιώσουν δε θα περιοριστούν στην χαρά και την έκπληξη μα θα επεκταθούν σε αξίες και συναισθήματα πολύ πιο σημαντικά και θεμελιώδη.

Ο σκύλος και τα οφέλη που αποκομίζει μια οικογένεια και ένα παιδί από την συμβίωση με αυτόν, θα έχουν ήδη κάνει αισθητή την παρουσία τους, πολύ πριν την παρουσία του ίδιου του κουταβιού.

Για αυτό:

– Γιωργάκη, έχουμε να σου πούμε κάτι σημαντικό με την μαμά και θέλουμε και την δική σου βοήθεια…

Όλοι προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο στον τομέα της διατροφής των σκύλων μας. Περνάμε πολλές ώρες προσπαθώντας να διαβάσουμε και να αξιολογήσουμε τα συστατικά στα σακιά και τις κονσέρβες των εμπορικών τροφών. Κοιτάμε τις συσκευασίες και μας «τραβούν» την προσοχή οι πανέμορφες συσκευασίες, με τα «απίστευτα για να είναι αληθινά» μηνύματα, όπως «Ισορροπημένη Διατροφή», «Ολιστική Φόρμουλα», «100% Βιολογική», «Υψηλής Ενέργειας και Πεπτικότητας» και όλα αυτά συνοδευόμενα από χαρούμενα, υγιεί, πανέμορφα σκυλιά που κερδίζουν διαγωνισμούς και εκθέσεις ή υπερπηδούν εμπόδια και τρέχουν. Διαλέγουμε μία από αυτές τις τροφές, πιθανόν την ακριβότερη που ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να αγοράσει και σκεφτόμαστε πως έχουμε κάνει το καλύτερο δυνατόν για τον σκύλο μας.

Όταν όμως αφιερώσουμε έστω κι ένα λεπτό για να σκεφτούμε λογικά, καταλαβαίνουμε πως για εμάς και για τα παιδιά μας προσπαθούμε οι τροφές μας να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο επεξεργασμένες και φυσικά η διατροφή μας να αποτελείται και να προέρχεται όσο το δυνατόν λιγότερο μέσα από συσκευασίες, κονσέρβες και… σακούλες.

Πολλοί δεν νιώθουν όμως άνετα στο να αλλάξουν σε ωμή και φρέσκια διατροφή για τα σκυλιά τους, δεν γνωρίζουν πως, έχουν «εμποτιστεί» με αυτή την παράλογη φοβία για κάθε τι ωμό, νομίζουν ότι πρόκειται για κάτι πολύ εξειδικευμένο και πολύπλοκο στο οποίο οι ίδιοι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν… Την ίδια στιγμή που φροντίζουν για την δική τους διατροφή, για την διατροφή των παιδιών τους και της οικογένειας τους καθημερινά και για χρόνια.

Έτσι, πολλοί θα περάσουν, σαν «επόμενο βήμα» στην μαγειρευτή τροφή που αν πληρεί κάποιες προϋποθέσεις είναι σίγουρα μεγάλη βελτίωση σε σχέση με τις όποιες εμπορικές τροφές. Μα κι εκεί θα υποπέσουν στα πολύ συχνά λάθη, όπως το «κοτόπουλο με ρύζι» ή το «κρέας με μακαρόνια» που συνήθως έχει μια αναλογία 20-30% κρέας και 70% μακαρόνι ή ρύζι. Ακόμα και σε πιο καλές και σωστές αναλογίες, τις περισσότερες φορές οι τροφές «παραβράζονται» ή «παραμαγειρεύονται» γενικότερα με αποτέλεσμα η θρεπτική αξία των όποιων συστατικών να εκμηδενίζεται και η ανάγκη συμπληρωμάτων να είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίζονται οι ανάγκες του οργανισμού του σκύλου μας.

Όποιος έχει δει σκύλους που τρέφονται με ωμή και φρέσκια διατροφή καταλαβαίνει και θαυμάζει την διαφορά σε σχέση με σκύλους που δεν τρέφονται έτσι, ακόμα και όταν δεν γνωρίζει την διατροφή τους. Μα ενώ θέλει να προχωρήσει και αυτός σε αυτή την ουσιαστική και ωφέλιμη αλλαγή, διστάζει για τους παραπάνω λόγους. Μετά από 20+ χρόνια ενασχόλησης και εμπειρίας με την ωμή διατροφή νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω με ένα γενικό περίγραμμα, ένα οδηγό για «αρχάριους» με γενικές αρχές που θα βοηθήσουν στην εισαγωγή στην ωμή και φρέσκια διατροφή απαντώντας στις αρχικές απορίες και τους δισταγμούς του κυνόφιλου.

Σύμφωνα με τους παρακάτω «κανόνες» και τις παρακάτω «κατευθύνσεις» ταΐζω τους σκύλους μου αρκετά χρόνια τώρα. Δεν θα προσπαθήσω να σας πείσω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος διότι απλά δεν υπάρχει «ο καλύτερος τρόπος». Σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός τρόπος ή το μοναδικό και τέλειο μοντέλο ωμής και φρέσκιας διατροφής, ούτε θα καταδικάσω και θα κατηγορήσω ανθρώπους που επιλέγουν άλλους τρόπους και άλλα μοντέλα διατροφής για να ταΐζουν το σκύλο τους. Όσο και αν διαβάσεις, όσο και αν ασχοληθείς, όσα και αν δοκιμάσεις ποτέ δεν θα φτάσεις σε σημείο να τα γνωρίζεις όλα και να είσαι ο κάτοχος της απόλυτης αλήθειας. Απλά προσπαθείς, χρησιμοποιείς κάθε γνώση και την κοινή λογική και κάνεις ότι καλύτερο μπορείς με τα δεδομένα που έχεις την κάθε στιγμή.

Γενικές Κατευθυντήριες Γραμμές

  • Μην προσπαθείς να μετρήσεις και να έχεις ολοκληρωμένο και ισορροπημένο το κάθε γεύμα σε όλα τα θρεπτικά στοιχεία. Η ισορροπία είναι κάτι που πρέπει να στοχεύεις σε βάθος χρόνου.
  • Η αναλογία και η ισορροπία ασβεστίου και φωσφόρου πρέπει να είναι 1:1. Το καθαρό κρέας είναι πλούσιο σε φώσφορο, τα κόκαλα πλούσια σε ασβέστιο. Ολόκληρα τα θηράματα (κοτόπουλο, κουνέλι, λαγός, ορτύκι, κ.α.) είναι ισορροπημένα, όπως και τα αυγά, τα ψάρια και ο πατσάς.
  • Νιώσε άνετα να ταΐσεις «περίεργα» ή «αηδιαστικά» μέρη του θηράματος όπως ποδαράκια κότας ή γαλοπούλας, νεφρά, όρχεις, ουρές, κεφάλια, κ.α. Η τραχεία του βοδινού και του μοσχαρίσιου (και άλλων ζώων), τα ποδαράκια των πτηνών και άλλα παρόμοια σημεία είναι πλούσια σε χονδροϊτίνη και γλουκοζαμίνη.
  • Τα εντόσθια και τα όργανα (συκώτι, πνεύμονες, νεφρά αλλά και η καρδιά) δεν πρέπει να ξεπερνούν το 15% της διατροφής. Μπορείτε να ταΐζεται όργανα μία φορά την εβδομάδα ή να μοιράζεται μια μικρή ποσότητα οργάνων περισσότερες φορές την εβδομάδα.
  • Μην δίνετε ΠΟΤΕ μαγειρεμένα κόκαλα! Τα ωμά κόκαλα θρυμματίζονται πιο εύκολα, δεν σπάνε σε μυτερά κομμάτια και είναι πιο εύπεπτα από τον σκύλο.

Πολύ υποστηρίζουν και άλλοι φοβούνται, πως η ωμή και φρέσκια διατροφή δεν είναι «πλήρης και ισορροπημένη» μα αυτό είναι λάθος για διάφορους λόγους. Πρώτον, διότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε «πλήρης και ισορροπημένη» τροφή και κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει επακριβώς σε τι αυτό συνίσταται. Δεύτερον, όπως είπαμε και πιο πάνω, η ισορροπία και η πληρότητα είναι κάτι που επιτυγχάνετε σε βάθος χρόνου. Δεν είναι απαραίτητο κάθε ένα γεύμα να είναι ίδιο και απαράλλαχτο και να είναι «πλήρες και ισορροπημένο». Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε με ένα κομπιουτεράκι στο χέρι και να υπολογίζουμε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Χρειάζεται απλά να είμαστε επιμελής και με κοινή λογική σε βάθος χρόνου.

Ένα 40% της διατροφής των σκύλων μπορεί να αποτελούν τα παρακάτω:

  • Πλαράρια κοτόπουλου (με το κρέας και όχι μόνο κόκαλο).
  • Φτερούγες και λαιμούς κοτόπουλου ή γαλοπούλας.
  • Ολόκληρα ή μισά κοτόπουλα, γαλοπούλες, ορτύκια, κ.α.
  • Λαιμούς από αρνί, κατσίκι, πρόβατο, γίδα.
  • Ουρές μοσχαρίσιες.
  • Παϊδάκια κάθε είδους. Προτιμώνται ολόκληρα και όχι τεμαχισμένα.

Αν συνηθίζεται να δίνετε ολόκληρα ή μισά πτηνά και μέρη με μπόλικο κρέας, μπορεί το ποσοστό που αυτά τα μέρη θα καταλαμβάνουν στην διατροφή του σκύλου σας να ανέβει στο 50%. Αν όμως συνηθίζεται να δίνεται πιο «φτωχά» σε κρέας κομμάτια, τότε 30-40% είναι αρκετό.

Αποφεύγεται τα κόκαλα στήριξης των ζώων (ποδαράκια ή χεράκια). Με αυτά τα κόκαλα μπορείτε να παρασκευάζεται θρεπτικό ζωμό, βράζοντας τα.

Μπορείτε να ταΐζεται ολόκληρα ψάρια 1 ή 2 φορές την εβδομάδα. Τα ψάρια είναι σημαντική πηγή για Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Όπως γράψαμε και παραπάνω, συκώτι και όργανα πρέπει να καταλαμβάνουν το 15% περίπου της διατροφής. Πολλά σκυλιά αντιδρούν με διάρροια στην κατανάλωση οργάνων και για αυτό ίσως είναι καλύτερα η ποσότητα να μοιράζεται σε μικρότερες ημερήσιες μερίδες.

Ο πράσινος πατσάς μπορεί να δίδετε 1 ή 2 φορές την εβδομάδα. Έχει την ισορροπία ασβεστίου και φωσφόρου που είναι απαραίτητη και ένζυμα όπως ο Lactobacillus Acidophilus, η βιταμίνη Β και περιέχει λιπαρά οξέα σε ιδανική αναλογία.

Καθαρό κρέας θα πρέπει να δίδετε αρκετές φορές την εβδομάδα και είναι καλύτερο να υπάρχει ποικιλία στο είδος, στην προέλευση του κρέατος (μοσχάρι, αρνί, κοτόπουλο, πρόβατο, κατσίκι, γαλοπούλα, κ.α.).

Τα αυγά, ολόκληρα με το τσόφλι, επίσης, διαθέτουν την ισορροπία ασβεστίου και φωσφόρου που είναι απαραίτητη και μπορούν να δίδονται 2-3 φορές την εβδομάδα.

Τα φρούτα και τα λαχανικά μπορούν να αποτελέσουν ένα χρήσιμο και θρεπτικό συμπλήρωμα στην διατροφή του σκύλου. Είναι προτιμότερο να είναι αλεσμένα ή ελάχιστα βρασμένα για να είναι πιο εύκολα αφομοιώσιμα από τον σκύλο. Τα σκούρα πράσινα χόρτα και λαχανικά και τα πολύ ώριμα φρούτα είναι ιδανικά. Δίνω στα σκυλιά μου φρούτα που έχουν «παραγίνει» και υπολείμματα από τις σαλάτες που κόβουμε για εμάς, όπως και από τις φρουτοσαλάτες μας. Πολλές φορές τα αναμιγνύω στο παρασκεύασμα της ωμής τροφής που θα φτιάξω (μαζί με τους κιμάδες, τα όργανα, τα αυγά, κ.α.). Επίσης, θα αναμίξω κάποια χρήσιμα αρωματικά και «καρυκεύματα» όπως ρίγανη, μαϊντανός, σέλινο, κουρκουμάς, κανέλα, σκόρδο, κλπ.

Αποφεύγω να προσθέτω επίτηδες δημητριακά και υδατάνθρακες από τέτοιες πηγές. Ότι πιθανόν να χρειάζονται τα σκυλιά μου σε αυτό το επίπεδο (και το αν χρειάζονται κάτι τέτοιο είναι αμφισβητήσιμο) το παίρνουν από τα αποφάγια που τους δίνω από το δικό μας φαγητό. Ότι η λογική σας λέει ότι μπορεί να καταναλωθεί από τον σκύλο σας και μπορεί να τον ωφελήσει, μη διστάζετε να το δίνετε. Φαγητά όπως τα μακαρόνια, το ρύζι, οι πατάτες, αλλά και μια ποσότητα από όσπρια ή λαδερά κ.α. Αποφεύγετε τα πολύ «ιδιαίτερα» ή πικάντικα φαγητά.

Προσωπικά, ταΐζω τα σκυλιά μου μία φορά την ημέρα, πολλοί προτείνουν δύο και σίγουρα δεν είναι κακό. Κάποιες μέρες δεν ταΐζω καθόλου και κάποιες ίσως φάνε περισσότερο από άλλες. Οι σκύλοι και τα περισσότερα σαρκοφάγα ή οι θηρευτές είναι συνηθισμένοι σε μέρες νηστείας (που δεν θα επιτύχει το κυνήγι και δεν θα βρεθεί κάποιο πτώμα), μα και μέρες που θα καταβροχθίσουν την λεία διότι αύριο μπορεί να μην υπάρχει. Νηστεία κάνω στους σκύλους μου 1 φορά κάθε 10 ή 15 μέρες. Αυτές τις μέρες θα έχουν στην διάθεση τους μόνο νερό ή απλά λίγα υπολείμματα της δικής μας τροφής της ημέρας. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελούν τα κουτάβια ως 8 μηνών.

Η ποσότητα της τροφής εξαρτάται και από την ζωή που κάνει ο κάθε σκύλος και το ποσοστό κίνησης και άσκησης που έχει. Σαν γενικός κανόνας θα λέγαμε πως η ποσότητα της τροφής θα πρέπει να είναι περίπου το 2-3% του ιδανικό σωματικού βάρους που πρέπει να έχει ο σκύλος σας ενήλικος. Ο καλύτερος, βέβαια, τρόπος είναι να παρακολουθείται και να προσέχετε τον σκύλο σας και ανάλογα να αυξομείωνετε την ποσότητα. Θα πρέπει να μπορείτε να αισθάνεστε στις πλευρές του σκύλου σας χαϊδεύοντας τον, για παράδειγμα.

Στα κουτάβια, ποσοτικά ισχύει το ίδιο μα ποιοτικά, λόγω της ανάγκης σε ασβέστιο, καλό είναι το ποσοστό οστών με κρέας (Raw Meaty Bones – RMB) να είναι στο 60%. Ένας «εμπειρικός» και «οπτικός» τρόπος να διαγνώσετε την έλλειψη ή όχι σε ασβέστιο είναι να παρατηρήσετε το σημείο του καρπού. Αν η γωνία του καρπού αρχίζει να μεγαλώνει σημαίνει πως το ασβέστιο δεν είναι αρκετό και θα πρέπει να μιλήσετε με τον εκτροφέα του κουταβιού ή κάποιον που θα μπορέσει να σας βοηθήσει περισσότερο.

Όπως θα παρατηρήσατε, η διατροφή με ωμές και φρέσκες τροφές δεν είναι κάτι το πολύ δύσκολο, ούτε το τόσο «επιστημονικό». Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις, ούτε να γνωρίζουμε οργανική και ανόργανη χημεία. Είναι εύκολο να παρέχουμε στον σκύλο μας μια πολύ ποιοτική και υψηλής θρεπτικής αξίας διατροφή, σίγουρα πολύ καλύτερη από οποιασδήποτε μορφής επεξεργασμένη και εμπορική τροφή.

Προσπαθήστε να βλέπετε τις τροφές σαν σύνολο (ολόκληρο το κοτόπουλο, ολόκληρο το κουνέλι ή το αρνί, κ.ο.κ.) και τους στόχους της πληρότητας και της ισορροπίας σε βάθος χρόνου. Να έχετε πάντα στο μυαλό σας την ποικιλία και την εναλλαγή. Μπορείτε ακόμα και να δίνετε και κάποια ξηρά τροφή για 1-2 γεύματα το δεκαήμερο, για παράδειγμα διότι και αυτό εξυπηρετεί κάποιους σκοπούς.

Με τον καιρό θα αποκτήσετε αυτοπεποίθηση και γνώση που θα σας επιτρέψουν να είσαστε ακόμα πιο άνετοι με την ωμή και φρέσκια διατροφή και σίγουρα τα αποτελέσματα, τόσο τα βραχυπρόθεσμα (όπως τρίχωμα, δέρμα, κόπρανα, δόντια) όσο και τα μακροπρόθεσμα (υγεία εν το σύνολο και φυσική κατάσταση), θα σας χαροποιήσουν.

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 167

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 15/05/1993

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ είναι το μικρότερο μέλος της Ομάδας «Sporting» του A.K.C. (American Kennel Club) στις Η.Π.Α.. Έχει στιβαρό, συμπαγές σώμα και ένα καθαρά σχηματισμένο, εκλεπτυσμένο κεφάλι, με το σύνολο του σκύλου σε τέλεια ισορροπία και ιδανικό μέγεθος. Στέκεται ευθυτενής, με τους ώμους ψηλά, πάνω σε ίσα σκέλη εμπρός, με γραμμή ράχης ελαφρά επικλινή προς τα ισχυρά, μετρίως γωνιωμένα, μυώδη πίσω άκρα. Είναι σκύλος ικανός για αξιοσημείωτη ταχύτητα, σε συνδυασμό με μεγάλη αντοχή. Πάνω απ’όλα, πρέπει να είναι άνετος και χαρούμενος, αρτιμελής, αρμονικός στο σύνολό του και με κίνηση που δείχνει πρόθυμη τάση εργασίας.  Ένας σκύλος καλά ισορροπημένος σε όλα του τα μέρη είναι περισσότερο επιθυμητός από ένα σκύλο με ισχυρές αντιθέσεις μεταξύ προτερημάτων και ελαττωμάτων.

Σημαντικές αναλογίες: Η μέτρηση από το άκρο του στέρνου (σ.σ. ξιφοειδές οστό) εμπρός, έως το πίσω μέρος του μηρού είναι ελαφρά μεγαλύτερη από την απόσταση από το υψηλότατα σημείο των ακρωμίων έως το έδαφος. Το σώμα πρέπει να είναι αρκετού μήκους, ώστε να επιτρέπει ευθεία και ελεύθερη κίνηση. Το σκυλί πότε δεν δείχνει μακρύ και χαμηλό.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Ισορροπημένο σε ταμπεραμέντο χωρίς ίχνος δειλίας.

Κεφάλι: Ένα καλά ισορροπημένο κεφάλι, το οποίο πρέπει να είναι σε αρμονία με τον υπόλοιπο σκύλο. Η έκφραση είναι ευφυής, ζωηρή , ήπια και ελκυστική.

Κρανίο: Στρογγυλεμένο αλλά όχι υπερβολικό και χωρίς καμία τάση να είναι επίπεδο. Τα υπερόφρυα τόξα είναι ευκρινώς καθορισμένα, με τονισμένο το στοπ. Η σκελετική δομή κάτω από τα μάτια είναι καλοσμιλεμένη, χωρίς προεξοχή στις παρειές.

Στοπ: Προεξέχον.

Μύτη: Μεγέθους επαρκούς ώστε να εξισορροπεί το ρύγχος και το πρόσωπο, με καλά ανεπτυγμένα ρουθούνια, τυπικά ενός αθλητικού κυνηγετικού σκύλου. Είναι μαύρη σε χρώμα στα μαύρα, μαύρα – πύρινα και μαυρόασπρα άτομα. Στα άλλα χρώματα μπορεί να είναι καφέ (καστανή), «συκωτί», ή μαύρη, όσο πιο σκούρα τόσο το καλύτερο. Το χρώμα της μύτης εναρμονίζεται με το χρώμα των βλεφάρων.

Ch Obo American Cocker Spaniel

Ρύγχος: Το ρύγχος  είναι φαρδύ και βαθύ, με τετράγωνες, ίσες γνάθους. Για να βρίσκεται σε σωστή ισορροπία, η απόσταση από το στοπ έως το ακρορίνιο είναι το μισό της απόστασης από το στοπ, πάνω από την κορφή του κρανίου έως τη βάση του.

Χείλη: Το πάνω χείλος είναι γεμάτο και επαρκούς βάθους ώστε να καλύπτει την κάτω σιαγόνα.

Γνάθοι & Δόντια: Γνάθος τετράγωνη και ίσια. Δόντια ισχυρά και άρτια, όχι πολύ μικρά – συναντώνται σε ψαλιδωτό δάγκωμα.

Μάγουλα: Δεν προεξέχουν.

Μάτια: Οι βολβοί είναι στρογγυλοί και γεμάτοι και κοιτούν ευθεία εμπρός. Το σχήμα των βλεφάρων δίνει μια ελαφρά αμυγδαλωτή εμφάνιση. Το μάτι δεν είναι αδύναμο ή εξόφθαλμο. Το χρώμα της ίριδας είναι σκούρο καφέ ( καστανό ) και γενικά όσο πιο σκούρο τόσο το καλύτερο.

Αυτιά: Λοβώδη, μακριά. Με φίνο δέρμα, καλά καλυμμένα με λεπτό τρίχωμα και τοποθετημένα όχι υψηλότερα από μια ευθεία στο κατώτερο μέρος του ματιού.

Λαιμός: Ο λαιμός είναι αρκετά μακρύς ώστε να επιτρέπει στη μύτη να φθάνει στο έδαφος εύκολα, μυώδης και απαλλαγμένος από πλαδαρότητα στην περιοχή του λάρυγγα. Υψώνεται ισχυρά από τους ώμους και καμπυλώνει ελαφρά καθώς λεπτύνεται, στην ένωση με το κεφάλι.

Πάνω γραμμή: Είναι ελαφρά επικλινής προς τα μυώδη πίσω άκρα.

Ράχη: Η πλάτη είναι δυνατή και ομαλά επικλινής ελαφρά προς τα κάτω, από τους ώμους προς την ρίζα της κομμένης ουράς.

Στέρνο: Το στήθος είναι βαθύ, το κατώτατο σημείο του όχι ψηλότερα από τους αγκώνες, στο εμπρός μέρος του αρκετά φαρδύ ώστε να επιτρέπει επαρκή καρδιακό και πνευμονικό χώρο, αλλά όχι τόσο ώστε να επεμβαίνει στην ίσα προς τα εμπρός κίνηση των σκελών. Οι πλευρές είναι βαθείς και καλά εκτεταμένες.

Ουρά: Η ουρά εκφύεται και φέρεται στην ευθεία της ραχιαίας γραμμής, ή λίγο ψηλότερα, ποτέ ίσια προς τα πάνω σαν Τέρριερ και ποτέ τόσο χαμηλά που υποδεικνύει δειλία. Όταν το σκυλί βρίσκεται σε κίνηση, η κίνηση της ουράς είναι χαρούμενη.

Εμπρόσθια άκρα: Οι ώμοι είναι καλά κεκλιμένοι προς τα πίσω, σχηματίζονται γωνία περίπου 90 μοιρών με το βραχίονα, κάτι που επιτρέπει στο σκύλο να κινεί τα εμπρόσθια σκέλη του με άνετο τρόπο και έκταση προς τα εμπρός. Οι ώμοι είναι ξεκάθαροι και επικλινείς, χωρίς προεξοχές και έτσι τοποθετημένοι ώστε τα ανώτερα σημεία των ακρωμίων βρίσκονται υπό γωνία η οποία επιτρέπει ευρεία καμπύλωση των πλευρών. Όταν τον βλέπουμε από το πλάι, με τα εμπρός σκέλη κάθετα, ο αγκώνας είναι ακριβώς κάτω από το υψηλότερο σημείο της ωμοπλάτης. Τα εμπρός σκέλη είναι παράλληλα, ίσια, με ισχυρά κόκαλα και μυώδη, τοποθετημένα κοντά στο σώμα, κάτω από τις ωμοπλάτες. Τα μετατάρσια είναι κοντά και δυνατά. Τα εμπρόσθια «ψευδόνυχα» μπορούν να αφαιρούνται. Πόδια συμπαγή, μεγάλα, στρογγυλά και σφιχτά, με σκληρά «μαξιλάρια» δεν στρέφονται προς τα μέσα ούτε προς τα έξω.

Πίσω άκρα: Οι γοφοί είναι ευρύς και οι γοφοί «καλοστρογγυλεμένη» και μυώδης. Όπως φαίνονται εκ των όπισθεν, τα πίσω σκέλη είναι παράλληλα, εν κινήσει και εν στάσι. Είναι μυώδη, με δυνατά οστά, μέτρια γωνίωση στο γόνατο και γεμάτους δύναμη, ευκρινώς σχηματισμένους μηρούς. Οι ταρσοί είναι ισχυροί και κατεβασμένοι χαμηλά. Τα «ψευδόνυχα» στα πίσω σκέλη μπορούν να αφαιρούνται.

Τροχασμός & Κίνηση: Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ, αν και το πλέον μικρόσωμο από τα κυνηγετικά (sporting dogs) σκυλιά, έχει ένα τυπικό διασκελισμό κυνηγετικού σκύλου (sporting dog).

Προϋπόθεση της σωστής κίνησης είναι ισορροπία μεταξύ της δομής του εμπρόσθιου και οπίσθιου συστήματος, των εμπρόσθιων και οπίσθιων συναρμογών (assemblies). Ωθείται με δυνατά, ισχυρότατα πίσω άκρα και είναι σωστά κατασκευασμένο στους ώμους και τα εμπρός σκέλη ώστε να μπορεί να εκταθεί εμπρός χωρίς περιορισμό, σε πλήρη διασκελισμό, εξισορροπώντας την προωθητική ισχύ από το πίσω μέρος. Πάνω απ’όλα, ο διασκελισμός του είναι συντονισμένος, ομαλός και χωρίς προσπάθεια. Ο σκύλος πρέπει να καλύπτει έδαφος (επαρκώς) με την κίνηση του. Η υπερβολική ζωηράδα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σωστή κίνηση.

Τρίχρωμα: Στο κεφάλι, κοντό και φίνο στο σώμα, μέσου μήκους, με επαρκές υποτρίχωμα ώστε να παρέχει προστασία. Τα αυτιά, στήθος, υπογάστριο και σκέλη είναι καλά καλυμμένα με τρίχωμα αλλά όχι τόσο υπερβολικά που να κρύβουν τις πραγματικές γραμμές του Κόκερ ή να παρεμβαίνουν στην εμφάνιση και λειτουργία του ως κυνηγετικού (sporting) σκύλου με μέτριο τρίχωμα. Η υφή είναι άκρως σημαντική, το τρίχωμα είναι μεταξένιο, επίπεδο ή ελαφρά κυματιστό και με υφή η οποία επιτρέπει εύκολη φροντίδα. Υπερβολικό τρίχωμα ή σγουρό ή «βαμβακερής» υφής θα υποβαθμίζονται αυστηρά. Χρήση ηλεκτρικών ψαλιδιών (clippers) στο τρίχωμα της ράχης είναι ανεπιθύμητη. Καλλωπιστικό κούρεμα (trimming) που γίνετε για να αναδείξει τις πραγματικές γραμμές του σκύλου, θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο φυσικό.

Braewood Tricep Chevalier Noir

Μαύρη ποικιλία: Μονόχρωμο μαύρο χρώμα, περιλαμβάνει εδώ και το μαύρο με πύρινο χρώμα σημεία. Το μαύρο πρέπει να είναι κατάμαυρο: αποχρώσεις καστανού ή συκωτί στο τρίχωμα είναι ανεπιθύμητες. Μικρή ποσότητα λευκού στο στήθος και/ ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Λευκό χρώμα οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Οποιοδήποτε άλλο μονόχρωμο εκτός Μαύρου (A.S.C.O.B. = O.A.M.E.M): οποιοδήποτε αμιγές χρώμα εκτός μαύρου, που κυμαίνονται από το πιο ανοιχτόχρωμο υπόλευκο της κρέμας (cream = κρέμ) έως το σκουρότερο κόκκινο, περιλαμβάνοντας το καστανό και το καστανό με πυρρόχρωμα σημεία. Το χρώμα είναι ομοιόμορφης απόχρωσης, αλλά ανοιχτότερο χρώμα στο «πτέρωμα» είναι επιτρεπτό. Μικρή ποσότητα άσπρου στο στήθος και / ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Άσπρο οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Πολύχρωμη ποικιλία: Δύο ή περισσότερα, αμιγή, καλά κατανεμημένα χρώματα, ένα εκ των οποίων πρέπει να είναι το λευκό. Μαύρο και άσπρο, κόκκινο και άσπρο (το κόκκινο μπορεί να κυμαίνεται από το ανοικτότερο «κρέμ» έως το σκουρότερο ερυθρό), καφέ και άσπρο και πολύστικτα (roan) χρώματα, συμπεριλαμβάνοντας και οποιοδήποτε από αυτούς τους χρωματικούς συνδυασμούς με πυρρόχρωμα σημεία. Είναι προτιμότερο τα πυρρόχρωμα σημάδια να βρίσκονται στις ίδιες περιοχές (pattern) όπως και στην Μαύρη και Ο.Α.Μ.Ε.Μ ποικιλία. Τα πολύστικτα (Roans) κατατάσσονται ως Πολύχρωμα και μπορούν να έχουν οποιοδήποτε από τους συνήθεις στικτούς χρωματισμούς. Κύριο χρώμα που έχει έκταση ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο θα επιφέρει αποκλεισμό.

Πύρινα Σημάδια: Το χρώμα του «πύρινου» (tan) μπορεί να είναι από το ανοιχτότερο κρέμ έως το σκουρότερο κόκκινο και περιορίζεται στο δέκα τοις εκατό (10%) ή λιγότερο του συνολικού χρωματισμού του δείγματος / ατόμου. Πύρινα σημάδια μεγαλύτερης από αυτήν έκτασης θα επιφέρουν αποκλεισμό.

Στην περίπτωση των πύρινων σημείων στην Μαύρη ή Ο.Α.Μ.Ε.Μ. ποικιλία, τα σημάδια βρίσκονται ως εξής:

  • Μια διαυγής πύρινη κηλίδα πάνω από κάθε μάτι.
  • Στα πλάγια του ρύγχους και στα μάγουλα.
  • Στην κάτω εσωτερική πλευρά των αυτιών.
  • Σε όλα τα (άκρα) πόδια και/ ή σκέλη.
  • Κάτω από την ούρα.
  • Στο στήθος, προαιρετικά: παρουσία ή απουσία αυτού δεν θα επιφέρει υποβάθμιση.

Μέγεθος: Το ιδανικό ύψος στα ακρώμια για ένα ενήλικο αρσενικό είναι 15 ίντσες (38 εκατοστά) και για μια ενήλικη θηλύκια 14 ίντσες (35,5 εκατοστά).

Το ύψος μπορεί να ποικίλλει κατά 1,25 εκ. πάνω ή κάτω από το ιδεώδες. Σκύλος που υπερβαίνει σε ύψος τα 39,5 εκ. ή σκύλα που υπερβαίνει τα 37 εκ. θα αποκλείονται. Ενήλικος σκύλος που το ύψος τους είναι λιγότερο από 37 εκ. και ενήλικη σκύλα ύψους λιγότερο από 34,5 εκ. θα υποβαθμίζονται. Το ύψος καθορίζεται από μία κάθετη ευθεία, από την κορυφή των ακρωμίων στο έδαφος, καθώς το σκυλί στέκει φυσικά, με τα εμπρός σκέλη και το κάτω μέρος των πίσω σκελών (μετατάρσια) παράλληλα προς την ευθεία μέτρησης.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου.

Σφάλματα Αποκλεισμού:

  • Αρσενικά πάνω από 39,5 εκ. ύψος.
  • Θηλυκές πάνω από 37 εκ. ύψος.
  • Οποιοδήποτε άλλο χρώμα ή συνδυασμοί χρωμάτων επιφέρουν αποκλεισμό.
  • Μαύρα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Μονόχρωμα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Ποικιλόχρωμα με κυρίως χρώμα (έκταση) ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο.
  • Πύρινα σημάδια που: (1) που υπερβαίνουν το δέκα τοις εκατό (10%) και (2) Απουσία των πυρών σημείων στις ποικιλίες Μαύρων ή A.S.C.O.B (Ο.Α.Μ.Ε.Μ.) σε οποιαδήποτε από τις καθορισμένες περιοχές ενός κατά τα άλλα πυρόστικτου σκύλου.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

0

Που να το φανταζόταν ο άνθρωπος όταν αποφάσισε να καθαρίσει το γκαράζ και την αποθήκη του, ότι θα κατέληγε να γυρίσει ένα βίντεο που θα έκανε το γύρω του διαδικτύου μα και θα κέρδιζε θέση στο «America’s Funniest Home Videos».

Καθαρίζοντας και ξεχωρίζοντας αντικείμενα αποφάσισε να δοκιμάσει και τον ξεχασμένο διάδρομο γυμναστικής, τότε, πέρα από την χαρά που πήρε διότι ο διάδρομος λειτουργούσε ακόμη, έμεινε άφωνος με την αντίδραση του κουταβιού Μπούλντογκ που αμέσως ανέβηκε κατενθουσιασμένο!

Το κουταβάκι ενθουσιασμένο και περίεργο που ενώ προχωρούσε δεν πήγαινε πουθενά έγινε ο πρωταγωνιστής του βίντεο που θα δείτε.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ αυτό το ξεκαρδιστικό βίντεο που σίγουρα θα μοιράσει πολλά χαμόγελα ακόμα!

Ομάδα 2: Πίντσερ & Σνάουτσερ, Μολοσσοειδείς & Ελβετικοί Ορεινοί Σκύλοι & Βοοφύλακες

Υποομάδα: 2.1 Μολοσσοειδείς & Mastiff Σκύλοι

Χώρα προέλευσης: Ισπανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 249

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 11/12/1996

Χρησιμότητα: Σκύλος φύλαξης

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Από τους αρχαίους χρόνους οι ναυτικές εξορμήσεις από την Ανατολή προς τη Δύση στην περιοχή της Μεσογείου είχαν οδηγήσει σε ανταλλαγή στοιχείων πολιτισμού και επιστήμης μεταξύ των εθνών. Αυτές οι αμοιβαίες σχέσεις, παρόλο που είχαν κυρίως εμπορικό χαρακτήρα, έδωσαν την ευκαιρία για ανταλλαγή και κατοικίδιων ζώων. Μεταξύ αυτών ήταν και οι σκύλοι φύλακες που ήταν απαραίτητοι σε λιμάνια και παραθαλάσσιους οικισμούς ως προστασία από τους πειρατές και τους ληστές που έρχονταν από την θάλασσα. Ανάμεσα σε αυτούς τους σκύλους, τους ως επί το πλείστον μεγαλόσωμους, ισχυρούς, ανθεκτικούς σκύλους, με μεγάλα κεφάλια και ισχυρά δόντια, ένα είδος διακρίθηκε. Ήταν το Μάστιφ («μαντρόσκυλο») της Ιβηρικής Χερσονήσου, το οποίο στην Ισπανία χρησιμοποιήθηκε στο κυνήγι μεγάλων θηραμάτων μα και τις μάχες με ταύρους και άλλους σκύλους. Αυτή η φυλή συνόδευσε των Βασιλιά Ιακώβο τον Πρώτο (King Jacob I) στις εκστρατείες και τις κατακτήσεις του, στις Βαλεαρίδες, περί τα 1230.

Κατά τον 17ο αιώνα, η Μινόρκα και άλλες περιοχές, τέθηκαν υπό Βρετανική κατοχή, μετά την Συνθήκη της Ουτρέχτη. Η Βρετανοί έφεραν τους δικούς τους σκύλους μάχης και σκύλους φύλακες στις Βαλεαρίδες Νήσους οι οποίοι διασταυρώθηκαν με τα τοπικά Mastiffs της Ιβηρικής Χερσονήσου, τα οποία επίσης εμφανίστηκαν στις Βαλεαρίδες Νήσους.

CadeBou

Στις αρχές του 18ου αιώνα οι μάχες μεταξύ σκύλων και ταύρων (bull baiting) ήταν πολύ δημοφιλής και οι Βρετανοί που κατοικούσαν στο νησί έψαξαν για μια φυλή η οποία να είναι κατάλληλη για τέτοιου είδους αγώνες. Κάπως έτσι εξηγείται και το όνομα «Ca de Bou» (Bull Dog). Στα Ισπανικά Βιβλία Εγγραφής Καθαρόαιμων (Stud Books) το έτος 1923 η ύπαρξη της φυλής είναι ήδη καταγεγραμμένη. Η πρώτη επίσημη καταχώρηση ήταν κατά το έτος 1928 και το 1929, όταν δείγματα της φυλής παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά σε μια έκθεση σκύλων, στη Βαρκελώνη.

Γενική Εμφάνιση: Ένας τυπικός Μολοσσός με κάπως επιμήκη κατασκευή, δυνατό και μεσαίου μεγέθους. Ο φυλετικός διμορφισμός είναι εμφανής στο κεφάλι, του οποίου η περιφέρεια είναι αρκετά μεγαλύτερη στα αρσενικά από ότι στα θηλυκά ζώα.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Ήσυχο από τη φύση του, μπορεί υπό μερικές περιστάσεις να είναι θαρραλέο και γενναίο. Είναι εξοικειωμένο και καλόβολο με τους ανθρώπους, πιστό και αφοσιωμένο στον ιδιοκτήτη του. Ως σκύλος φύλακας είναι αξεπέραστος. Σε ήσυχες καταστάσεις είναι αξιόπιστος και με αυτοπεποίθηση. Όταν βρίσκεται σε εγρήγορση η έκφραση του είναι διαπεραστική.

Κεφάλι: Δυνατό και ογκώδες.

Κρανίο: Μεγάλο. ευρύ και σχεδόν τετράγωνο. Η περίμετρος του, ειδικότερα στα αρσενικά, είναι μεγαλύτερη από την μέτρηση του στήθους μέχρι τα δύο ακρώμια. Μέτωπο επίπεδο και ευρύ. Εμπρόσθιο αυλάκι σαφώς καθορισμένο. Κοιτώντας από εμπρός, το πίσω μέρος του κεφαλιού δεν είναι εμφανές λόγω του σχήματος του κρανίου. Οι άνω επιφάνειες του κρανίου και του ρύγχους είναι ελαφρά συγκλίνουσες και σχεδόν παράλληλες.

Στοπ: Βλέποντας από το πλάι, έντονα καθορισμένο και προεξέχων. Από μπροστά γίνεται αισθητό μόνο από μια σαφή μπροστινή αύλακα που σχηματίζεται από τα υπερόφρυα τόξα.

Ca de Bou 1925

Περιοχή Προσώπου: Οι μύες της γνάθου είναι ισχυρές, προεξέχοντες και αναπτύσσονται ως την μέση της περιοχής κάτω από το μάτι. Ακόμη και αν υπάρχουν κάποιες πτυχές που εμφανίζονται στο πλάι πάνω από τους μασητήρες μύες, δεν υπάρχουν συνολικά πτυχώσεις στο δέρμα του κεφαλιού.

Μύτη: Μαύρη και ευρεία. Στυλίδα (περιοχή ανάμεσα στα ρουθούνια) καλά ορισμένη.

Ρύγχος: Τοποθετημένο στην εσωτερική γωνία των ματιών, ευρύ και κωνικό. Κοιτάζοντας από το πλάι, θυμίζει αμβλύ κώνο με ευρεία βάση. Η ρινική γέφυρα είναι ευθεία και ελαφρώς ανασηκωμένη. Το μήκος του ρύγχους είναι σε αναλογία 1:3 σε σχέση με το μήκος του κρανίου.

Χείλη: Πλευρικά το άνω χείλος καλύπτει το κάτω χείλος ως το μεσαίο τμήμα του ρύγχους, όπου η γωνία του στόματος εμφανίζεται. Το άνω χείλος είναι μάλλον τεντωμένο, ενώ το κάτω χείλος είναι διπλωμένο στο μεσαίο τμήμα του, έτσι σε ένα κλειστό ρύγχος, τα χείλη δεν είναι εμφανή. Η βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητας είναι κόκκινη και έχει διακριτές εγκάρσιες κορυφογραμμές και οι άκρες των ούλων έχουν μαύρη χρωστική.

Γνάθοι & Δόντια: Τα σαγόνια είναι ισχυρά, κοπτήρες σε σωστή σειρά και κυνόδοντες σε σωστή απόσταση. Το στόμα είναι πλήρες, τα δόντια λευκά και ισχυρά. Το δάγκωμα του είναι προγναθικό, δηλαδή η κάτω γνάθος προεξέχει της άνω και καμπυλώνει ελαφρά προς τα επάνω με το κενό όμως να μην ξεπερνά το 1 εκατοστό. Όταν το ρύγχος είναι κλειστό, τα δόντια δεν πρέπει να είναι ορατά.

Μάτια: Μεγάλα, με ωοειδές σχήμα, βλέφαρα ορθάνοιχτα, με καθαρό περίγραμμα, ελαφρώς λοξά. Το χρώμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σκούρο και ανάλογο με το χρώμα του τριχώματος. Η βλεννογόνος του ματιού δεν πρέπει να είναι ορατή. Κοιτώντας κατά μέτωπο, το λευκό του ματιού δεν πρέπει να είναι ορατό. Τα μάτια είναι τοποθετημένα σε βάθος και καλά απομακρυσμένα.

Αυτιά: Τοποθετημένα ψηλά και στις πλευρές, μάλλον μικρά, με το άνοιγμα του εσωτερικό του αυτιού ορατό και τραβηγμένο προς τα πίσω σε μια καμπύλη, το λεγόμενο «αυτί τριαντάφυλλο» (rose ear). Σε ανάπαυση, η άκρη του αυτιού είναι κάτω από τη γραμμή του ματιού.

Λαιμός: Δυνατός και χοντρός, σε αρμονία με το υπόλοιπο σώμα. Στην αρχή του σχεδόν στην ίδια διάμετρο με το κεφάλι, τοποθετημένος καλά στην βάση του στα ακρώμια. Το δέρμα είναι χαλαρό, ένα ισχνό προγούλι επιτρέπεται.

Λαγόνια (Οσφύς): Κοντά, σχετικά στενά, με σαφή αψίδα προς την λεκάνη (καπούλια).

Cadebou80

Λεκάνη: 1-2 εκατοστά υψηλότερα τοποθετημένη σε σχέση με το ακρώμιο. Οριζόντια με ελαφριά κλίση, σε γωνία 30 μοιρών και ελαφρώς στενότερη από το στέρνο.

Θώρακας: Η θωρακική κοιλότητα είναι κυλινδρική, βαθιά και φτάνει ως τους αγκώνες. Καθώς οι ώμοι είναι αρκετά ανοιχτοί, ο θώρακας είναι ευρύς στο ύψος του ακρώμιου.

Κάτω γραμμή: Ο θώρακας έρχεται παράλληλος με το έδαφος. Η κοιλιά είναι ελαφρά ανασηκωμένη, όχι σαν Γκρέυχαουντ.

Ουρά: Φύεται χαμηλά. Χοντρή στην ρίζα, λεπταίνει προς την άκρη. Κρέμεται φυσικά στην ανάπαυση, σε εγρήγορση δημιουργεί μια ελαφρά καμπύλη και φτάνει στο ύψος της ράχης.

Ώμοι: Σχετικά κοντοί, ελαφρά λοξοί και μόλις που προεξέχουν.

Βραχίονες: Ίσιοι, παράλληλοι, καλά απομακρυσμένοι.

Αγκώνες: Τοποθετημένοι μακρυά από το θώρακα λόγω του πλάτους του στήθους, μα σε καμία περίπτωση προς τα έξω.

Πήχεις: Με καλό μυικό όγκο, ίσιοι και δυνατή κατασκευή οστού.

Εμπρόσθια πέλματα: Δυνατά, με χοντρά, σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους, ελαφρώς στρογγυλά δάχτυλα. Πατούσες («μαξιλαράκια») λίγο σκούρες (χρωματισμένες).

Πίσω άκρα: Μυς ευρύτεροι από αυτούς των εμπρόσθιων.

Μηρός: Ευρύς, με φυσική κλίση.

Ταρσός: Κοντός, ίσιος, ισχυρός. Η παρουσία πέμπτου δακτύλου («ψευδοδάκτυλο») δεν είναι επιθυμητή.

Πίσω πέλματα: Ισχυρά, με παχιά δάχτυλα τα οποία είναι μακρύτερα από εκείνα των μπροστινών ποδιών, αλλά με ωοειδές σχήμα στο σύνολο. Πατούσες («μαξιλαράκια») προτιμούνται σκούρα.

Κίνηση: Η χαρακτηριστική κίνηση αυτού του σκύλου είναι ο τροχασμός.

Δέρμα: Αρκετά χοντρό και καλά εφαπτόμενο στο σώμα, με εξαίρεση στο λαιμό όπου ένα ελαφρύ, ελάχιστο προγούλι είναι επιτρεπτό.

Μανδύας: Κοντός και τραχύς.

Χρώμα: Κατά σειρά προτίμησης ραβδωτό (brindle), υπόξανθο και μαύρο. Στα ραβδωτά σκυλιά οι σκούροι τόνοι προτιμούνται, στα υπόξανθα πιο επιθυμητές είναι οι σκούρες αποχρώσεις. Τα λευκά σημάδια («μπαλώματα») επιτρέπονται στα μπροστινά πόδια, στο στήθος και στο ρύγχος, μέχρι το 30% του συνολικού μανδύα το περισσότερο. Η μαύρη «μάσκα» είναι, επίσης, επιτρεπτή.

Μέγεθος: Αρσενικά 55 – 58 cm. Θηλυκά 52 – 55 cm.

Βάρος: Αρσενικά περίπου 35 – 38 kg. Θηλυκά 30 – 34 kg.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα προαναφερθέντα πρέπει να θεωρείται ελάττωμα και η σοβαρότητα που θα πρέπει αυτό να αξιολογείται είναι ανάλογη με τον βαθμό που αυτό επηρεάζει την υγεία και την ευζωία του σκύλου.

cadebou1907

Σοβαρά Σφάλματα

  • Σκύλοι ψηλότεροι στο ακρώμιο από ότι στην λεκάνη (croup).
  • Προγναθισμός μεγαλύτερος του 1 cm.
  • Ψαλιδωτό ή δάγκωμα τανάλια.
  • Έλλειψη δύο προγομφίων.
  • Έλλειψη αυτιού «τριαντάφυλλο», αυτί που πέφτει επίπεδο κοντά στο μάγουλο. Όρθια αυτιά ακόμα και αν το πίσω ένα τρίτο έχει το σωστό σχήμα.
  • Ουρά Bulldog.
  • Άλλο σοβαρό σφάλμα σε σχέση με το πρότυπο.

Ελαττώματα Αποκλεισμού:

  • Επιθετικά ή υπερβολικά φοβικά σκυλιά.
  • Κάθε σκύλος που δείχνει καθαρά ανωμαλίες σωματικές ή συμπεριφοράς πρέπει να αποκλείεται.
  • Υπογναθισμός.
  • Ανοιχτόχρωμα ή κίτρινα μάτια.
  • Κομμένη ουρά ή αυτιά.
  • Λευκό χρώμα που υπερβαίνει το 30% του συνολικού μανδύα και/ή βρίσκεται σε άλλο μέρος πέρα από το στήθος, τα μπροστινά πόδια και το ρύγχος.
  • Κηλίδες («μπαλώματα») κάθε χρώματος.

Μετρήσεις ενός μέσου σκύλου:

  • Βάρος 36 κιλά.
  • Ύψος στο ακρώμιο 56 εκατοστά.
  • Ύψος στην λεκάνη 58 εκατοστά.
  • Περιφέρεια στήθος 78 εκατοστά.
  • Περιφέρεια κεφαλιού 59,5 εκατοστά.
  • Μήκος από το πίσω μέρος του κεφαλιού ως την βάση της ουράς 73 εκατοστά.
  • Μήκος από το πίσω μέρος του κεφαλιού ως το τέλος του ρύγχους 22 εκατοστά.
  • Μήκος από την αρχή του ρύγχους μέχρι το στοπ 8 εκατοστά.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

 

 

 

 

Ομάδα 1: Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Πολωνία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 251

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 07/08/1998

Χρησιμότητα: Εύκολα διαχειρίσιμος, σκύλος ποιμενικός και φύλακας. Μετακομίζοντας στην αστική ζωή έγινε ένας σπουδαίος σκύλος συντροφιάς.

Χωρίς εξετάσεις εργασίας.

Οι ρίζες αυτής της φυλής, η οποία είναι αρκετά παλιά, βρίσκονται στα εδάφη της Πολωνίας, ακόμη και πριν την ίδρυση ενιαίου Πολωνικού κράτους. Ειδικότερα ζούσαν και υπήρχαν στα χωριά των περιοχών αυτών, όπου χρησίμευαν ως φύλακες των σπιτιών και των ανθρώπων, καθώς και ως φύλακες αγροκτημάτων και κοπαδιών. Τα σκυλιά αυτά προτιμούνταν εκείνη την εποχή, γιατί διέθεταν θάρρος, εξυπνάδα, ευκολία στην εκπαίδευση και ήταν μετρίου αναστήματος. Αργότερα, άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις σε σπίτια αστικών κέντρων, όπου χρησιμοποιούνταν ως σκυλιά φύλακες και συντροφιάς.

Η ανάπτυξη της φυλής σταμάτησε βίαια κατά τη διάρκεια τον Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ευτυχώς γι’ αυτήν, κατάφερε να διασωθεί δίπλα στους αγρότες, λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της και έτσι διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε μέχρι σήμερα, παρά τις αντίξοες συνθήκες. Μετά τον πόλεμο, το ΡΟΝ (Πον) ήρθε από τις αγροτικές περιοχές και αναπτύχθηκε, μπαίνοντας ξανά στα αστικά κέντρα και στις εκθέσεις της FCI, χάρη στον κυνολογικό οργανισμό της πολωνικής πόλης Bydgoszcz. Χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια σκληρής δουλειάς και επίπονης προσπάθειας από τα μέλη του εν λόγω κυνολογικού οργανισμού, για να συμπληρωθεί το πρότυπο της φυλής, να καταγραφεί και να αναγνωριστεί επίσημα από την FCI. Οι προσπάθειες δε σταμάτησαν εκεί, αλλά συνεχίστηκαν με αναγνωρίσεις σε εκθέσεις και συντονισμένες κυνοτεχνικές προσπάθειες, οι οποίες στηρίζονταν σε επιλεκτική αναπαραγωγή ατόμων άριστων φαινοτυπικά, μορφολογικά και σε χαρακτήρα. Επίσης, σε «κλειστή» ελεγχόμενη αναπαραγωγή, χρησιμοποιώντας σε συχνές επαναλήψεις ένα σκύλο, ο οποίος θεωρείται ο μεγάλος αναπαραγωγός και γενάρχης γι’ αυτή τη φυλή. Το όνομα αυτού τον σκύλου ήταν Smok Z. Kordegardy και επρόκειτο για ένα σκύλο απόλυτα τυπικό, ο οποίος διέθετε απόλυτη συμβατότητα στο πρότυπο της φυλής, αλλά ταυτόχρονα και το χάρισμα να είναι μεγάλος αναπαραγωγός, μεταφέροντας στους απογόνους του όλα τα επιθυμητά χαρακτηριστικά της φυλής.

Polski Owczarek Nizinny ΙΙ

Το αποτέλεσμα αυτής της προσεκτικής εκτροφής φάνηκε στην πρώτη μεγάλη διάκριση πού έλαβε η φυλή. Η διάκριση αυτή ήρθε στην Παγκόσμια Εκθεση τον Βερολίνου το 1965, όπου παρουσιάστηκαν εννέα άτομα της φυλής που έλαβαν εννέα διακρίσεις με χαρακτηρισμό «Εξαίρετος», δύο CACIB και δύο RCACIB, προκαλώντας το θαυμασμό των κυνόφιλων και προσελκύοντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη φυλή. Το 1971 στη Βουδαπέστη, στην ομώνυμη έκθεση της πόλης επαναλήφθηκε ο θρίαμβος, αναγκάζοντας την Ευρώπη να στρέψει την προσοχή της στη φυλή.

Μετά τις πρώτες επιτυχίες στις εκθέσεις, η φυλή διαδόθηκε γρήγορα στην Ευρώπη και εξαπλώθηκε αρκετά, με αποτέλεσμα σήμερα να συναντάμε άτομα αυτής της φυλής σχεδόν σε κάθε ανεπτυγμένη κυνολογικά χώρα.

Σήμερα χρησιμοποιείται ως σκύλος φύλακας, ποιμενικός, αλλά και σαν σκύλος συντροφιάς. Στα χαρακτηριστικά του θα πρέπει να καταγράψουμε το γλυκό του χαρακτήρα και την αφοσίωσή στον ιδιοκτήτη του και στους οικείους του, τα οποία, σε συνδυασμό με την ευκολία και τη δεκτικότητα που τον διακρίνουν στην εκπαίδευση, τον καθιστούν πολύτιμο βοηθό, καθώς και φύλακα.

Στα προσόντα τον θα πρέπει να συμπεριλάβουμε το γεγονός ότι είναι ευαίσθητος στους εξωτερικούς θορύβους (μπορεί να εξελιχθεί και σε μειονέκτημα αν δεν διοχετευθεί και κατευθυνθεί σωστά) και δεν είναι απαιτητικός. Χρειάζεται περιποίηση ο μανδύας του και είναι ένας σκύλος που έχει απαιτήσεις άσκησης, τόσο σωματικής όσο και πνευματικής. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι είναι δύσπιστος και επιφυλακτικός με τους «ξένους» (μη οικείους του). Τέλος, είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στις κακουχίες, το κρύο και τις ασθένειες.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Σκύλος μετρίου αναστήματος, συμπαγής, δεμένος, δυνατός, μυώδης, με μακρύ πυκνό τρίχωμα. Η όλη κατασκευή του, μαζί με το πυκνό τρίχωμα που καλύπτει το σώμα τον, τον κάνουν ένα σκύλο εξαιρετικά ανθεκτικό σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Είναι από τη φύση τον χαρούμενος, ισορροπημένος, έξυπνος, με γρήγορα αντανακλαστικά και μεγάλη παρατηρητικότητα. Διαθέτει πολύ καλή μνήμη και παροιμιώδη διαίσθηση.

ΚΕΦΑΛΙ

Συμμετρικό, μετρίου μεγέθους, όχι βαρύ, καλυμμένο με πλούσιο τρίχωμα του δίνει την εντύπωση κεφαλιού με μεγαλύτερο μέγεθος. Η αναλογία τον μήκους τον κρανίου σε σχέση με την αναλογία τον μήκους τον ρινικού καλάμου είναι ένα προς ένα (ίσο μήκος κρανίου – ρύγχους – μουσούδας). Το κρανίο είναι πλατύ και οβάλ, κατεβαίνει απότομα στο ρινικό κάλαμο, δημιουργώντας έντονη ρινομετωηική κοιλότητα (έντονο στοπ). Ο ρινικός τον κάλαμος είναι ίσιος, ευθύς.

ΜΥΤΗ

Μεγάλη, με ακρορρίνιο που ορίζει την κάθετο στο προφίλ, με μεγάλα και αναπτυγμένα ρουθούνια.

ΔΟΝΤΙΑ

Δυνατά, σιαγόνες δυνατές που κλείνουν ψαλιδωτά.

ΧΕΙΛΙΑ

Σφικτά κολλημένα, με χρώμα βλεννογόνων που ακολουθεί το χρώμα τον ακρορρινίου (συμφωνία χρώματος βλεννογόνων, μύτης, χειλιών).

ΜΑΤΙΑ

Μετρίου μεγέθους, στρογγυλά, χωρίς να προεξέχουν, χρώματος καφέ/καρυδί, με βλέμμα ζωντανό.

ΑΥΤΙΑ

Μετρίου μεγέθους, σχήματος καρδιάς, στη βάση φαρδιά, τοποθετημένα μετρίως ψηλά κατεβαίνουν και το μπροστινό τους μέρος εφάπτεται παρωτιδικά (το αυτί ακουμπάει στα μάγουλα).

ΛΑΙΜΟΣ

Δυνατός, μυώδης, μετρίου μήκους, χωρίς προγούλι. Συνήθως, τον κρατάει λίγο πιο ανασηκωμένο από την ευθεία που ορίζει η γραμμή της ράχης.

ΚΟΡΜΟΣ

Ο κορμός ορίζεται μάλλον στο παραλληλόγραμμο (όχι απόλυτα) με το ακρώμιο εμφανές. Ο θώρακας βαθύς, μετρίου φάρδους, με πλευρά καλά σχηματισμένα, χωρίς να είναι ευθεία αλλά ούτε και κεκλιμένα (όχι σε σχήμα βαρελιού).

Polski Owczarek Nizinny ΙΙΙ

ΡΑΧΗ

Δυνατή και μυώδης. Με την οσφύ επίσης δυνατή και καλά σχηματισμένη.

ΝΩΤΑ

Τα οστά της λεκάνης κοντά, κατεβαίνουν με απότομη κλίση. Η κοιλιά ελαφρά ανασηκωμένη.

ΟΥΡΑ

Η ουρά επιτρέπεται να είναι κοντή από τη γέννησή του ή κομμένη.

ΜΠΡΟΣΤΙΝΑ ΣΚΕΛΗ

Από την μπροστινή και πλάγια όψη φαίνονται ευθύγραμμα. Τα οστά, δυνατά, εξασφαλίζουν σίγουρη και δυνατή στήριξη.

ΩΜΟΠΛΑΤΗ

Μετρίου μήκους λοξωτή, με καλή πρόσφυση στον κορμό, καλύπτεται από ισχυρούς μυς.

ΚΑΡΠΟΣ

Καλοφτιαγμένος, μετακάρπιο λοξό σε σχέση με τον πήχη (ελαφρά λαγόπους).

ΠΟΔΙ

Στρογγυλό, με δάκτυλα δυνατά και σφικτά, με συνοχή μεταξύ τους, που καταλήγουν σε επίσης ισχυρά ακροδακτύλια. Το πέλμα τον ποδιού, σκληρό, καλυμμένο με ανθεκτικό δέρμα, νύχια κοντά και όσο το δυνατόν πιο σκούρα.

ΠΙΣΩ ΣΚΕΛΗ

Στην πλάγια όψη παρουσιάζουν καλές γωνιώσεις, χωρίς υπερβολή. Τα ευθύγραμμα τμήματά τους, καλοφτιαγμένα, κατεβαίνουν κάθετα στη γη, με την ιγνυακή κορυφή έντονα τονισμένη.

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Ύψος στο ακρώμιο: για τα αρσενικά 43 ως 53cm, για τα θηλυκά 40 ως 46cm, με το μήκος ελαφρά μεγαλύτερο από το ύψος (δίνεται από τη σχέση 9 προς 10).

ΔΕΡΜΑ

Το δέρμα τον είναι καλά προσκολλημένο στους υποκείμενους ιστούς σε όλο το σώμα τον σκύλου και δε δημιούργεί πουθενά πτυχώσεις (ζάρες).

ΤΡΙΧΩΜΑ

Όλο το σώμα τον καλύπτεται από μακρύ μαλακό τρίχωμα, με πλούσιο υπόστρωμα. Το μακρύ αυτό τρίχωμα καλύπτει επίσης το κεφάλι, ακόμη και τα μάτια, με χαρακτηριστικό τρόπο.

ΧΡΩΜΑ

Επιτρέπεται οποιοδήποτε χρώμα, μονόχρωμο ή με μπαλώματα.

ΚΙΝΗΣΗ

Αργός, χαλαρός, σχεδόν συρτός βηματισμός, καμαρωτός τροχασμός και βαθύς καλπασμός.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

  • Στρογγυλό κεφάλι (σε σχήμα μήλου) και κοντό ή στρογγυλεμένο ακρορρίνιο.
  • Αποχρωματισμός του ακρορρινίου και των βλεννογόνων των χειλιών (έλλειψη χρωστικής).
  • Δόντια και σιαγόνες διαφορετικά από την περιγραφή τον προτύπου (δηλαδή προγναθισμός/οπίσθογναθισμός).
  • Μάτια ανοιχτόχρωμα ή μάτια γερακιού.
  • Αυτιά ψηλά τοποθετημένα.
  • Θώρακας με ίσιες ή υπερβολικά κεκλιμένες στρογγυλεμένες πλευρές (βαρελοειδής θώρακας).
  • Χαλαρές ωμοπλάτες, καθώς και λαιμός που φέρεται πολύ ψηλότερα και σχεδόν κάθετα προς την οριζόντια γραμμή της ράχης.
  • Η ουρά, αν δεν είναι κομμένη, απαγορεύεται να είναι γυρισμένη προς τα νώτα και τη γραμμή της ράχης.
  • Πόδια με συγκλίνουσες ή αποκλίνουσες ιγνύς (αγκώνες προς τα μέσα ή προς τα έξω).
  • Τρίχωμα κατσαρό ή με βοστρύχούς χωρίς υπόστρωμα.
  • Τα σκυλιά που δείχνουν φοβίες ή τα νωχελικά, χωρίς ζωντάνια.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, σωστά τοποθετημένους στο όσχεο.

 

0

Πολλές φορές έχουμε μιλήσει για το πόσο σημαντικό είναι να μην μένουν τα παιδιά μόνα τους με τα σκυλιά, χωρίς επίβλεψη, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μικρά παιδιά και κουτάβια. Αυτό όχι διότι υπάρχει κίνδυνος για την σωματική ακεραιότητα των παιδιών, αλλά διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για τα κουτάβια.

Κάπως έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα και για την Penny, το μικρό Boston Terrier, που μια στιγμή απροσεξίας της ιδιοκτήτριας της Christine Edwards λίγο έλειψε να της στοιχίσει την ζωή. Η μικρή κόρη της Christine, η Sienna, είχε βάλει το μικρό Boston Terrier στο στεγνωτήριο ρούχων όπου αργότερα η μεγαλύτερη κόρη της Christine, η Megan, έκλεισε και έθεσε σε λειτουργία. Η Megan δεν είχε προσέξει πως ανάμεσα στα ρούχα βρισκόταν και η μικροσκοπική Penny.

Μετά από περίπου 30 λεπτά κατάλαβαν την απουσία της Penny, του κουταβιού και άρχισαν να την ψάχνουν σε όλο το σπίτι τρομοκρατημένοι. Τότε, η Christine, άκουσε τον θόρυβο του στεγνωτηρίου και αμέσως έτρεξε. Έβγαλε την μικρή Penny από μέσα, μετά από μισή ώρα λειτουργίας, σε ημιθανή κατάσταση. Φυσικά, μετέφεραν το κουτάβι άμεσα στον κτηνίατρο όπου και δόθηκε η ανάλογη θεραπεία και το μικρό Boston Terrier γλύτωσε από θαύμα!

Μετά από μερικές μέρες η Penny ανέκαμψε εντελώς και πλέον είναι ένα φυσιολογικό κουτάβι Boston Terrier. Η οικογένεια Edwards πήρε ένα μεγάλο και χρήσιμο μάθημα, το οποίο ευτυχώς δεν πλήρωσε πολύ ακριβά.

Όσο σημαντικές λοιπόν είναι οι στιγμές που πρέπει να περνούν τα παιδιά με τα σκυλιά, αλλά και τα υπόλοιπα κατοικίδια ζώα, εξίσου σημαντικό είναι και αυτές οι στιγμές να είναι υπό την επίβλεψη και την καθοδήγηση ενός ενήλικα. Με αυτόν τον τρόπο η επαφή παιδιού και ζώου θα είναι θετική και χρήσιμη.

Ομάδα 1: Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Βέλγιο

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 15

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 13/03/2001

Χρησιμότητα: Αρχικά ποιμενικός σκύλος, σήμερα εργασιακός σκύλος (φύλαξη, άμυνα, ιχνηλασία, κ.α.) και ένας υπηρεσιακός σκύλος κάθε χρήσης, όπως επίσης και οικογενειακός σκύλος.

Με εξετάσεις εργασίας

Το Βελγικό Μαλινουά είχε και έχει σαν βασική χρήση τα ποιμενικά καθήκοντα, είτε σε πρόβατα είτε σε βοοειδή. Παράλληλα όμως με αυτά τα βασικά καθήκοντα, το Μαλινουά διαπρέπει σε πάρα πολλούς τομείς και καθήκοντα, όπως το agility, τα καθήκοντα ασφαλείας και προστασίας, σαν σκύλος διασώστης, στην υπακοή, την ιχνηλασία, κ.α.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1891 ιδρύεται ο Όμιλος φυλής του Βελγικού Ποιμενικού (Club du Chien de Berger Beige) και την ίδια χρονιά, στις 15 Νοεμβρίου, ο καθηγητής κτηνιατρικής Prof. Dr. Adolphe Reul καλεί μια ομάδα ανθρώπων από όλη την Βελγική επικράτεια στο πανεπιστήμιο του Cureghem. Αυτή η συνάντηση έγινε για να καθοριστεί αν υπάρχει ένας τύπος Βελγικού Ποιμενικού σκύλου. Η ομάδα των ειδικών είδε 117 αντιπροσωπευτικούς σκύλους και κατέληξε πως όντως υπάρχει ένας διακριτός τύπος Βελγικού Ποιμενικού. Από το γκρουπ επιλέχθηκαν 40 σκύλοι που ήταν ανατομικά ίδιοι και ας είχαν διαφορές στον μανδύα, σε μήκος, υφή ή χρώμα.

Οι ποικιλίες του Βελγικού Ποιμενικού πήραν το όνομα τους, λίγο ή πολύ, από την περιοχή καταγωγής τους. Το Μαλινουά πήρε το όνομα του από την πόλη του Malines (η Γαλλική ονομασία του Mechelen). Το 1891, στην πόλη του Malines, νότια του Antwerp, μια ομάδα αφοσιωμένων εκτροφέων, συγκεντρώθηκαν με σκοπό την προώθηση του Μαλινουά. Το 1901 το πρώτο Βελγικό Ποιμενικό γράφτηκε στην Βασιλική Εταιρεία Σαίντ-Υμπέρ (L.O.S.H.), ο Vos des Polders. Κόρη του Vos είναι η Dewet, που θεωρείται από τους ακρογωνιαίους λίθους της φυλής τα πρώτα χρόνια. Ο Vos αποτέλεσε βάση για τα Μαλινουά και ήταν ένα ξανθό, σκληρότριχο σκυλί που προερχόταν από μια γραμμή ποιμενικών σκύλων που χρησιμοποιούνταν στην φύλαξη των χωραφιών λιναριού στο Βέλγιο. Ο Vos ζευγάρωσε με την Lise de Laeken και αργότερα με τις κόρες του και έδωσε μια σειρά γκρι και ξανθών σκύλων, με κοντό και σκληρό μανδύα, που είχαν σταθερό και επαναλαμβανόμενο τύπο.

Ο Salmo, ένας κοντότριχος, καφέ ραβδωτός Βελγικός Ποιμενικός, που θεωρείται και αυτός βασικός σκύλος για την φυλή των Μαλινουά, γεννήθηκε το 1882. Από τον Salmo προήλθε ο διάσημος Tomy προς τα τέλη των 1890. Ο Tomy είναι από τα πιο διάσημα σκυλιά εκείνης της εποχής, γνωστός για το χρώμα και την κατασκευή του. Ήταν, επίσης, ένας πολύ καλός σκύλος εργασίας και ένας σκύλος με πολλές επιτυχίες στις εκθέσεις μορφολογίας. Ήταν το πρώτο κοντότριχο Βελγικό Ποιμενικό με ανθρακί και ξανθό τρίχωμα και μαύρη μάσκα. Ο Tomy ζευγάρωσε με την Cora I, που ήταν ένα κοντότριχο ραβδωτό, με μάσκα και από αυτό το ζευγάρωμα προήλθε ο Tjop, ένα κοντότριχο ξανθό με μάσκα. Ο Tjop θεωρείτε «πυλώνας» της φυλής και το όνομα του βρίσκεται στα pedigrees των σημαντικότερων γραμμών του Μαλινουά. Ο Tjop και η Dewet, αν και σκυλιά με αρκετές διαφορές, αποτέλεσαν τους «πυλώνες» της φυλής.

Οι πρώιμοι εκτροφείς αναγνώρισαν την ομορφιά και την κομψότητα του Μαλινουά, αλλά ποτέ δεν θυσίασαν την ικανότητα και το ταμπεραμέντο για την ομορφιά και τον τύπο. Πολλές φορές Μαλινουά χρησιμοποιήθηκαν σε ζευγαρώματα με τους άλλους τύπους των Βελγικών Ποιμενικών. Μέσα στα χρόνια υπήρξαν πολλές διασταυρώσεις και ζευγαρώματα μεταξύ των 4 τύπων του Βελγικού Ποιμενικού (Γκρένενταλ, Τερβύρεν, Μαλινουά και Λακενουά), μέχρι το 1973 όπου ο Βελγικός Κυνολογικός Όμιλος απαγόρευσε το ζευγάρωμα μεταξύ των 4 τύπων.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Ο Βελγικός Ποιμενικός είναι ένας μέσων διαστάσεων σκύλος, με αρμονικές αναλογίες, που συνδυάζει κομψότητα και δύναμη, μεσαίου μεγέθους, με στεγνούς μύες, εφαρμοσμένος σε τετράγωνο, σκύλος της επαρχίας, συνηθισμένος στην ανοικτή ζωή της υπαίθρου, φτιαγμένος να αντέχει τις ατμοσφαιρικές αλλαγές του Βελγικού κλίματος. Με την αρμονία της διαπλάσεως του και το ψηλό κράτημα του κεφαλιού του, ο Βελγικός Ποιμενικός πρέπει να δίνει την εντύπωση της ρωμαλέας κομψότητας που έγινε η κληρονομιά των επιλεγμένων εκπροσώπων αυτής της φυλής εργασίας. Ο Βελγικός Ποιμενικός κρίνεται σε φυσική στάση, χωρίς φυσική επαφή με τον χειριστή.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ

Ο Βελγικός Ποιμενικός μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα τετράγωνο. Το στήθος κατεβαίνει στο επίπεδο των αγκώνων. Το μήκος του ρύγχους είναι ίσο ή ελαφρά μακρύτερο από το μισό του μήκους του κεφαλιού.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ

Ο Βελγικός Ποιμενικός είναι άγρυπνος και ενεργητικός σκύλος που ξεχειλίζει από ενέργεια και είναι πάντα έτοιμος για δράση. Πέραν από την έμφυτη ικανότητα του να φυλάει κοπάδια, κατέχει, επίσης, την πολύτιμη ικανότητα ως πολύ καλός φύλακας της ιδιοκτησίας. Χωρίς κανένα δισταγμό, γίνεται επίμονος και σφοδρός υπερασπιστής του ιδιοκτήτη του. Κατέχει όλες εκείνες τις αναγκαίες ικανότητες για τον ποιμενικό, φύλακα, αμυντικό και υπηρεσιακό σκύλο. Ο ζωηρός και σε επιφυλακή χαρακτήρας του και η έμπιστη φύση του, χωρίς ίχνος φόβου ή επιθετικότητας, πρέπει να καταγράφεται στη στάση του σώματος και την υπερήφανα προσεκτική έκφραση στα σπινθηροβόλα μάτια του. Όταν κρίνεται αυτή η φυλή, πρέπει να εξετάζεται ο ήρεμος και ατρόμητος χαρακτήρας του.

ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΚΡΑΝΙΟ

Φέρεται ψηλά, μακρύ και χωρίς υπερβολή. Ευθύγραμμο, καλά λαξευμένο και στεγνό. Κρανίο και ρύγχος είναι σχεδόν ίσα σε μήκος, με μια πολύ μικρή υπεροχή του ρύγχους που δίνει την εντύπωση του τέλειου φινιρίσματος συνολικά του κεφαλιού. Στοπ μέτριο.

Μύτη: Μαύρη.

Ρύγχος: Μέσου μήκους και καλά λαξευμένο κάτω από τα μάτια, στενεύει προοδευτικά προς τη μύτη, σαν μια επεκτεινόμενη σφήνα, γέφυρα της μύτης ευθεία και παράλληλη στην προέκταση της κορυφογραμμής του μετώπου, στόμα με καλό άνοιγμα, που σημαίνει ότι όταν το στόμα είναι ανοικτό τα χείλη τραβιούνται τελείως πίσω, οι σιαγόνες είναι καλά χωρισμένες.

Χείλη: Λεπτά, σφικτά και με έντονη χρωστική.

Σιαγόνες/Οδοντοστοιχία: Δυνατά, άσπρα δόντια, κανονικά και ισχυρά τοποθετημένα στις πλήρως ανεπτυγμένες σιαγόνες. Δάγκωμα «ψαλίδι». Δάγκωμα «τανάλια», το οποίο προτιμάται από τους βοσκούς προβάτων και βοοειδών, είναι ανεκτό. Πλήρης οδοντοφυΐα σύμφωνα με την οδοντική φόρμουλα, η απουσία 2 προγομφίων 1(2Ρ1) είναι ανεκτή και οι γομφίοι 3 (Μ3) δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν.

Μάγουλα: Στεγνά και τελείως επίπεδα και μυώδη.

Μάτια: Μέσου μεγέθους, ούτε προεξέχοντα ούτε βαθουλωμένα, ελαφρά σε σχήμα αμυγδάλου, τοποθετημένα πλάγια, καστανό χρώμα, κατά προτίμηση σκούρα, τα βλέφαρα έχουν μαύρο περίγραμμα. Ευθύ, ζωντανό, έξυπνο και βλέμμα περιέργειας και αναζήτησης.

Αυτιά: Μάλλον μικρά, τοποθετημένα ψηλά, με σαφές τριγωνικό σχήμα, καλά στρογγυλεμένα στη βάση, μυτερά άκρα, άκαμπτα, φέρονται κάθετα και όρθια όταν ο σκύλος είναι σε επιφυλακή.

ΛΑΙΜΟΣ

Ξεχωρίζει σωστά, ελαφρά επιμήκης, μάλλον κάθετος, με καλούς μύες, φαρδαίνει προοδευτικά προς τους ώμους, χωρίς προγούλι, τράχηλος με πολύ μικρή καμάρα.

ΣΩΜΑ

Δυνατό χωρίς να είναι βαρύ, μήκος από το σημείο του ώμου μέχρι το σημείο του γλουτού σχεδόν ίσο με το ύψος στο ακρώμιο.

Επάνω Γραμμή: Η επάνω γραμμή ράχης και  τα λαγόνια είναι ευθεία.

Ακρώμιο: Τονισμένο.

Ράχη: Σταθερή, κοντή και με καλούς μύες.

Λαγόνια: Στερεά, κοντά, αρκετά πλατιά, με καλούς μύες.

Καπούλια: Με καλούς μύες, με πολύ ελαφρά κλίση, επαρκώς πλατιά αλλά όχι υπερβολικά.

Στήθος: Λίγο φαρδύ αλλά καλά κατεβασμένο. Πάνω τμήμα των πλευρών με καμάρα. Βλέποντας το από εμπρός λίγο φαρδύ, αλλά χωρίς να γίνεται στενό.

Κάτω γραμμή: Ξεκινά κάτω από το στήθος και ανεβαίνει όμορφα με αρμονική καμπύλη προς την κοιλιά, που ούτε πέφτει ούτε ανεβαίνει, αλλά ελαφρά υψώνεται και είναι μέτρια ανεπτυγμένη.

ΟΥΡΑ

Καλά τοποθετημένη, δυνατή στη βάση, μέσου μήκους, φθάνει τουλάχιστον στο ταρσό, αλλά προτιμάται μακρύτερη. Στην ανάπαυση κρέμεται προς τα κάτω με την άκρη να γέρνει ελαφρά στο ύψος του ταρσού. Όταν κινείται ο σκύλος σηκώνεται περισσότερο, χωρίς να περνάει την οριζόντια γραμμή, η καμπύλη στην άκρη γίνεται πιο έντονη, χωρίς ποτέ να σχηματίζει άγκιστρο ή να παρεκκλίνει.

ΜΠΡΟΣΤΙΝΑ ΑΚΡΑ

Γενική Εικόνα: Συμπαγή κόκαλα αλλά όχι βαριά. Μύες στεγνοί και δυνατοί. Μπροστινά πόδια κάθετα από όλες τις πλευρές και τελείως παράλληλα όταν βλέπονται από μπροστά.

Ώμος: Ωμοπλάτη μακριά και κεκλιμένη, καλά συνδεδεμένη, σχηματίζοντας αρκετή γωνία με το βραχίονα, ιδανική μέτρηση 110-115 μοίρες.

Βραχίωνας: Μακρύς και αρκετά κεκλιμένος.

Αγκώνας: Σταθερός ούτε αποκλίνει ούτε συγκλίνει.

Αντιβράχιο: Μακρύ και ευθύ.

Καρπός: Πολύ σταθερός και ξεκάθαρος.

Μετακάρπιο: Δυνατό και κοντό, κάθετο στο έδαφος όσο το δυνατόν ή με πολύ μικρή κλίση προς τα εμπρός.

Πατούσες: Στρογγυλές, «πόδια γάτας». Δάκτυλα με καμάρα και σφικτά. Πέλματα παχιά και ελαστικά. Νύχια σκούρα και δυνατά.

ΠΙΣΩ ΑΚΡΑ

Γενική εικόνα: Δυνατά, αλλά όχι βαριά. Σε προφίλ τα πίσω πόδια είναι κάθετα και φαίνονται από πίσω τελείως παράλληλα.

Άνω μηρός: Μέσου μήκους, πλατύς και με ισχυρούς μύες.

Μηριαίο: Περίπου κάθετο στο ισχίο. Κανονική γωνίωση.

Κνήμη: Μέσου μήκους, πλατειά και μυώδης.

Ταρσός: Κοντά στο έδαφος, πλατύς και μυώδης, μέτρια γωνίωση.

Μετατάρσιο: Ελαφρώς σε σχήμα οβάλ. Δάκτυλα με καμάρα και καλά σφικτά. Πέλματα παχιά και ελαστικά. Νύχια σκούρα και δυνατά.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ & ΚΙΝΗΣΗ

Ζωντανή και ελεύθερη κίνησις σε όλους τους βηματισμούς. Ο Βελγικός Ποιμενικός είναι καλός καλπαστής αλλά ο κανονικός βηματισμός του είναι το βάδισμα και ειδικά ο τροχασμός. Τα άκρα κινούνται παράλληλα στο μέσο επίπεδο τους σώματος. Στη μεγάλη ταχύτητα τα πόδια έρχονται κοντύτερα στο μέσο επίπεδο. Στο τροτ η έκταση είναι μέτρια, η κίνηση ομοιόμορφη κει εύκολη, με καλά πίσω ώθηση, και η γραμμή ράχης παραμένει τεντωμένη ενώ τα μπροστινά πόδια δεν σηκώνονται ψηλά. Πάντα στην κίνηση, ο Βελγικός Ποιμενικός μοιάζει ακούραστος. Η κίνηση του είναι γρήγορη, ελαστική και ζωντανή. Είναι ικανός σε ξαφνικές αλλαγές κατευθύνσεως με πλήρη ταχύτητα. Λόγω του πληθωρικού χαρακτήρα του και της επιθυμίας του να φυλάει και να προστατεύει, έχει την χαρακτηριστική τάση να κινείται με κύκλους.

ΔΕΡΜΑ

Ελαστικό αλλά τεντωμένο σε όλο το σώμα. Τα χείλη και τα βλέφαρα με πολύ έντονη χρωστική.

ΜΑΝΔΥΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ

Επειδή ο μανδύας διαφέρει στο μήκος, την κατεύθυνση, την εμφάνιση και το χρώμα μεταξύ των Βελγικών Ποιμενικών, αυτό το συγκεκριμένο σημείο έχει υιοθετηθεί σαν κριτήριο για τη διάκριση μεταξύ των τεσσάρων ποικιλιών της φυλής: Γκρένενταλ, Τερβύρεν, Μαλινουά και Λακενουά. Αυτές οι τέσσερις ποικιλίες κρίνονται ξεχωριστά και κάθε μία βραβεύεται με C.A.C., C.A.C.I.B. ή reserve.

ΤΡΙΧΩΜΑ

Σε όλες τις ποικιλίες το τρίχωμα πρέπει να είναι πυκνό, σφικτά εφαρμοσμένο και με καλή υφή, με μάλλινο υποτρίχωμα που σχηματίζει ένα εξαιρετικό προστατευτικό κάλυμμα.

Α. ΜΑΚΡΥΤΡΙΧΟ: Το τρίχωμα είναι κοντό στο κεφάλι, την εξωτερική πλευρά των αυτιών και το κάτω μέρος των ποδιών, εκτός από το πίσω μέρος του αντιβραχίου που είναι καλυμμένο από τον αγκώνα μέχρι τον καρπό με μακριές τρίχες που λέγονται φράντζες. Το τρίχωμα είναι μακρύ και λείο στο υπόλοιπο σώμα και μακρύτερο και πιο άφθονο γύρω από το λαιμό και στο στέρνο, όπου σχηματίζει κολάρο ή περιλαίμιο και ποδιά. Το άνοιγμα των αυτιών προστατεύεται από πυκνές τούφες τριχώματος. Από τη βάση του αυτιού το τρίχωμα σηκώνεται και πλαισιώνει το κεφάλι. Το πίσω μέρος των γλουτών καλύπτεται από μακρύ άφθονο τρίχωμα που σχηματίζει κιλότες ή παντελόνια. Η ουρά έχει μακρύ, άφθονο τρίχωμα που σχηματίζει φτερό. Το Γκρένενταλ και το Τερβύρεν είναι τα μακρύτριχα.

Β. ΚΟΝΤΟΤΡΙΧΟ: Το τρίχωμα είναι πολύ κοντό στο κεφάλι, στην εξωτερική πλευρά των αυτιών και το κάτω μέρος των ποδιών. Είναι κοντό στο υπόλοιπο σώμα και πιο άφθονο στην ουρά και γύρω από το λαιμό όπου σχηματίζει κολάρο ή περιλαίμιο που αρχίζει από τη βάση του αυτιού και επεκτείνεται μέχρι το λάρυγγα. Επίσης το πίσω μέρος του γλουτού καλύπτεται με μακρύτερο τρίχωμα. Η ουρά είναι σχηματισμένη σαν στάχυ, αλλά δεν σχηματίζει φτερό.Το Μαλινουά είναι κοντότριχο.

Γ. ΣΚΛΗΡΟΤΡΙΧΟ: Αυτό που χαρακτηρίζει τη σκληρότριχη ποικιλία είναι η σκληρότητα και η ξηρότητα του τριχώματος, που επιπλέον είναι ανακατωμένο και ξεχτένιστο. Περίπου 6 εκατοστά μακρύ σε όλο το σώμα, το τρίχωμα είναι κοντύτερο στην κορυφή του ρύγχους, το μέτωπο και τα πόδια. Το τρίχωμα γύρω από τα μάτια και αυτό που έχει στο ρύγχος δεν πρέπει να είναι τόσο μακρύ ώστε να παραποιεί το σχήμα του κεφαλιού. Όμως, είναι απαραίτητο να έχει φράντζες στο ρύγχος. Η ουρά δεν πρέπει να σχηματίζει φτερό.Το Λακενουά είναι το σκληρότριχο.

ΧΡΩΜΑ

Μάσκα: Για το Τερβύρεν και το Μαλινουά η μάσκα πρέπει να είναι πολύ τονισμένη και τείνει να περικλείει το επάνω και το κάτω χείλος, τις γωνίες των χειλιών και τα βλέφαρα σε μία μόνο μαύρη ζώνη. Ένα αυστηρά ελάχιστο έξι σημείων χρωστικής που αφορά: τα δύο αυτιά, τα δύο επάνω βλέφαρα και τα δύο χείλη, επάνω και κάτω, που πρέπει να είναι μαύρα.

Μαύρη επικάλυψη: Στο Τερβύρεν και το Μαλινουά, η μαύρη επικάλυψη σημαίνει ότι οι τρίχες πρέπει να έχουν μαύρη κορυφή που σκιάζει το χρώμα της βάσης. Αυτό το μαύρισμα είναι σε κάθε περίπτωση –σαν φλόγα- και δεν πρέπει να είναι μεγάλα μπαλώματα ούτε ραβδώσεις. Στο Λακενουά η μαύρη σκίαση είναι περισσότερο διακριτικά εκφρασμένη.

Γκρένενταλ: Αποκλειστικά μαύρο.

Τερβύρεν: Μόνο πυρόξανθο με μαύρη επικάλυψη ή γκρίζο με μαύρη επικάλυψη, με μαύρη μάσκα. Όμως, το πυρόξανθο με μαύρη επικάλυψη είναι πιο επιθυμητό. Το πυρόξανθο πρέπει να είναι ζεστό, ούτε φωτεινό ούτε ξεπλυμένο. Κάθε σκύλος που το χρώμα του τριχώματος είναι οτιδήποτε εκτός από πυρόξανθο με μαύρη επικάλυψη ή που δεν ταιριάζει στην επιθυμητή ένταση δεν μπορεί να θεωρηθεί εξαίρετο δείγμα.

Μαλινουά: Μόνο πυρόξανθο με μαύρη επικάλυψη και με μαύρη μάσκα.

Λακενουά: Μόνο πυρόξανθο με ίχνη από μαύρη επικάλυψη, κυρίως στο ρύγχος και στην ουρά.

Σε όλες τις ποικιλίες: Λίγο άσπρο είναι αποδεκτό στο στήθος και στα δάκτυλα.

ΜΕΓΕΘΟΣ, ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ

Υψος στο ακρώμιο: Το ιδανικός ύψος στο ακρώμιο είναι κατά μέσο όρο 62 εκ. για τα αρσενικά και 58 εκ. για τα θυληκά Όρια: 2 εκ. πλην, 4 εκ. συν.

Βάρος: Αρσενικά περίπου 25-30 κιλά Θηλυκά περίπου 20-25 κιλά

Μετρήσεις: Κατά μέσο όρο οι κανονικές μετρήσεις για το ενήλικο αρσενικό Βελγικό Ποιμενικό με 62 εκ. στο ακρώμιο: Μήκος του σώματος: (από το σημείο του ώμου μέχρι το σημείο των γλουτών): 62 εκ. Μήκος του κεφαλιού: 25 εκ. Μήκος του ρύχγους: 12,5 – 13 εκ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

Κάθε παρέκκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρείται ελάττωμα και η σοβαρότητα του οποίου κρίνεται ανάλογα με το βαθμό του.

Γενική εμφάνισις: Σαν σβώλος, έλλειψη κομψότητας. Πολύ ελαφρύ ή πολύ αδύνατο. Μακρύτερο από το ύψος. Ταιριάζει σε ορθογώνιο.

Κεφάλι: Βαρύ, πολύ άκομψο, έλλειψη παράλληλων γραμμών, όχι αρκετά λαξευμένο ή στεγνό. Μέτωπο στρογγυλεμένο. Στοπ πολύ έντονο ή πολύ επίπεδο. Ρύγχος πολύ κοντό ή περιορισμένο.

Ρωμαϊκή μύτη. Τα τόξα των φρυδιών ή οι ζυγωματικές καμάρες πολύ προεξέχοντα.

Μύτη, χείλη και βλέφαρα: Ίχνη έλλειψης χρωστικής.

Οδοντοστοιχία: Κακή επαφή των κοπτήρων. Σοβαρό ελάττωμα: έλλειψη ενός κοπτήρος (1I), ενός προγομφίου 2 (1Ρ2), ενός προγομφίου 3 (1Ρ3) ή 3 προγομφίων 1 (3Ρ1).

Μάτια: Ανοιχτόχρωμα, στρογγυλά.

Αυτιά: Μεγάλα, μακριά, πολύ φαρδιά στη βάση, τοποθετημένα χαμηλά, κλίνουν προς τα μέσα ή έξω.

Λαιμός: Αδύνατος, κοντός ή τοποθετημένος χαμηλά.

Σώμα: Πολύ μακρύ. Θωρακικός κλωβός πολύ κυλινδρικός.

Ακρώμιο: Επίπεδο, χαμηλό.

Επάνω γραμμή σώματος: Η ράχη και/ ή τα λαγόνια μακριά, αδύνατα, με βύθισμα ή με καμάρα.

Καπούλια: Με πολύ κλίση, ανασηκωμένα.

Κάτω γραμμή σώματος: Πάρα πολύ ή πολύ λίγο κατεβασμένη. Πολύ μεγάλη κοιλιά.

Ουρά: Τοποθετημένη πολύ χαμηλά. Σηκώνεται πολύ ψηλά, σχηματίζει άγκιστρο, αποκλίνει από την ευθεία γραμμή του σώματος.

Άκρα: Κόκαλα πολύ αδύνατα ή πολύ βαριά. Κακή κάθετη στάση στο προφίλ (π.χ. μπροστινά σκέλη πολύ λοξά ή αδύνατοι καρποί), από μπροστά (πόδοα που στρέφονται προς τα μέσα ή προς τα έξω, αγκώνας προς τα έξω, κ.τ.λ.), ή από πίσω (πίσω πόδια πολύ κλειστά, πολύ ανοικτά ή σε σχήμα βαρελιού, ταρσοί κλειστοί ή ανοικτοί κ.τ.λ.). Πολύ λίγες ή υπερβολικές γωνιώσεις.

Πόδια: Ανοιγμένα.

Βηματισμός: Κλειστή κίνηση, πολύ κοντός διασκελισμός, ανεπαρκής κίνηση, φτωχή πίσω ώθηση, κίνηση σηκώνοντας τα πόδια ψηλά.

Τρίχωμα: Και για τις τέσσερις ποικιλίες, ανεπαρκές υποτρίχωμα.
Γκρένενταλ και Τερβύρεν: Σγουρό, κυματιστό, κατσαρό τρίχωμα. Όχι αρκετά μακρύ τρίχωμα.
Μαλινουά: Τρίχωμα ημί-μακρυ εκεί που πρέπει να είναι κοντό. Μαλακό τρίχωμα. Σκληρές τρίχες σκορπισμένες στο κοντό τρίχωμα. Κυματιστό τρίχωμα.
Λακενουά: Τρίχωμα πολύ μακρύ, μεταξωτό, κυματιστό, κατσαρό ή κοντό. Γεμάτο με ωραίες τρίχες σκορπισμένες σε τούφες στο σκληρό τρίχωμα. Πολύ μακριές τρίχες γύρω από τα μάτια ή στο κατώτερο σημείο του κεφαλιού (το πηγούνι). Φουντωτή ουρά.

Χρώμα: Και για τις τέσσερις ποικιλίες: άσπρο σημάδι στο στήθος που σχηματίζει γραβάτα. Άσπρο στα πόδια που επεκτείνεται πέραν των δακτύλων.
Γκρένενταλ: Κοκκινωπές αποχρώσεις στο τρίχωμα. Γκρίζα «παντελόνια».
Τερβύρεν: Γκρίζο.
Τερβύρεν και Μαλινουά: Ραβδωτό. Χρώματα όχι επαρκώς ζέστα. Ανεπαρκής ή υπερβολική μαύρη επικάλυψη ή τοποθετημένη σε μπαλώματα στο σώμα. Ανεπαρκής μάσκα.
Τερβύρεν, Μαλινουά και Λακενουά: Πολύ φωτεινό πυρόξανθο. Το βασικό χρώμα το οποίο είναι ξεθωριασμένο, λέγεται ξεπλυμένο, θεωρείται σοβαρό ελάττωμα.

Χαρακτήρας: Δείγματα με έλλειψη αυτοπεποίθησης ή υπερβολικά νευρικά.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

Χαρακτήρας: Επιθετικά ή δειλά δείγματα.

Γενική εμφάνισης: Έλλειψη φυλετικού τύπου.

Οδοντοστοιχία: Προγναθισμός. Υπογναθισμός, ακόμα και αν η επαφή δεν χάνεται (ανάποδο δάγκωμα). Σταυρωτό δάγκωμα. Απουσία του ενός κυνόδοντος (1C), ενός άνω προγομφίου (1Ρ4) ή κάτω γομφίου (1Μ1).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, σωστά τοποθετημένους στο όσχεο.

 

Στην Ελλάδα παράγονται (από εκτροφείς κάθε ποιότητας) και πωλούνται ή χαρίζονται  (από αγγελίες, ιδιώτες, καταστήματα και εισαγωγείς) πάνω από 15.000 κουτάβια ετησίως (αριθμός που προκύπτει από πρόχειρους υπολογισμούς καταγεγραμμένων γενών και εγγραφών στον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος, ανακοινώσεις πωλήσεων από μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, εισαγωγές και παρακολούθηση και εμπειρία της αγοράς σκύλου γενικότερα).

Την ίδια στιγμή, τα αδέσποτα σκυλιά στην Ελλάδα υπολογίζονται σε κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες (κάποιοι μιλούν για εκατομμύρια). Τα σκυλιά αυτά γεννούν στον δρόμο, πεθαίνουν στον δρόμο από ασθένειες, τους γίνεται ευθανασία, πεθαίνουν από αυτοκίνητα και από μαζικές δηλητηριάσεις. Πολλά από αυτά στοιβάζονται σε φιλοζωικά σωματεία και καταφύγια και ελάχιστα υιοθετούνται.

Παρόλα αυτά, παρόλο που υπάρχει πληθώρα σκύλων, υπερπληθυσμός που δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα, ο κόσμος συνεχίζει να ζητά σκυλάκια. Συνεχίζει να υπάρχει μια «ανεξήγητη» ζήτηση για σκυλάκια. Πόσο λογικό και «ηθικό» είναι να συνεχίζουμε να θέλουμε ένα γλυκό χαριτωμένο κουταβάκι και να το ψάχνουμε στα καταστήματα, τους εκτροφείς, τους εισαγωγείς και τις αγγελίες ιδιωτών που ζευγάρωσαν τα «μονάκριβα» τους, ενώ την ίδια ώρα περιμένουν για υιοθεσία εκατοντάδες χιλιάδες σκύλοι σε δρόμους και καταφύγια, με μοναδική εναλλακτική τον θάνατο ή την «ασυλοποίηση»;

Βλέπεται, ο σκύλος, παρότι αντιμετωπίζεται ως καταναλωτικό προϊόν, δεν είναι. Δεν μπορεί να αποθηκευθεί σε ράφια ή κούτες μέχρι να ζητηθεί. Δεν μπορεί να ανακυκλωθεί  και δεν μπορεί να «αλλάξει χρήση». Δεν μπορεί και να πεταχτεί, όπως δυστυχώς όμως γίνεται, σαν σκουπίδι και να «καταστραφεί».

Οι αγοραστές και οι πωλητές, η ζήτηση αλλά και η προσφορά θα πρέπει να σκεφθούν πέρα από στενά εγωιστικά πλαίσια και  πέρα από συνήθως γελοίες αιτιάσεις (για το καλό της φυλής, για την διατήρηση, για την διάδοση, για την διάσωση, κλπ) που εύκολα καταρρίπτονται ακόμα και από πράξεις και πρακτικές των ιδίων.

Πόσοι από αυτούς που αγοράζουν ένα σκύλο από αγγελία, από την γυάλα ενός καταστήματος, από τον γείτονα ή ακόμα και από εκτροφέα έχουν ανάγκη έναν σκύλο συγκεκριμένης φυλής ή ακόμα ξέρουν τι σημαίνει «σκύλος συγκεκριμένης φυλής» και μπορούν να ξεχωρίσουν και να αξιολογήσουν τα χαρακτηριστικά του;

Πόσοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τον σκύλο αυτό για συγκεκριμένη και εξειδικευμένη εργασία που δεν μπορεί να φέρει σε πέρας άλλος σκύλος;

Πόσοι μπορούν να ξεχωρίσουν το μπρος από το πίσω μέρος ενός σκύλου;

Οι περισσότεροι μένουν σε μια εικόνα που έχουν στο μυαλό τους, που είδαν σε μια ταινία, σε ένα περιοδικό ή στο διαδίκτυο, η οποία μάλιστα είναι εικόνα κουταβιού, μια που οι περισσότεροι θέλουν κουτάβι (επίσης, με γελοίες αιτιάσεις και δικαιολογίες).

Οι άνθρωποι που θέλουν σκύλο και έχουν στο μυαλό τους τον ενήλικο σκύλο ή τον γέρικο σκύλο, με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του, είναι ελάχιστοι. Για αυτό τον λόγο στον δρόμο καταλήγουν ενήλικα ζώα και για αυτό τα καταφύγια ζώων δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες ζήτησης «καθαρόαιμων κουταβιών».

Οι περισσότεροι θέλουν κουτάβι και το θέλουν τώρα! Μα σαν συζητήσεις μαζί τους θα ακούσεις πως το θέλουν για να «τους μάθει», πως θέλουν κουτάβι συγκεκριμένης φυλής διότι ψάχνουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και πως θέλουν κουτάβι που οι γονείς του θα είναι ελεγμένοι και απαλλαγμένοι από ασθένειες…

Μα πόσοι είναι οι εκτροφείς που παρέχουν τα παραπάνω (για τους υπόλοιπους ούτε συζήτηση) και πόσοι είναι οι ενδιαφερόμενοι που έχουν τις γνώσεις να τα ελέγξουν και να τα αναγνωρίσουν αυτά;

Ο εγωισμός και η υποκρισία είναι σε τελική ανάλυση αυτοί που θα ψάξουν να βρουν δικαιολογίες και λογικοφανείς αιτίες και λόγους να δικαιολογήσουν την ζήτηση και την παραγωγή όλο και περισσότερων καθαρόαιμων κουταβιών κάθε φυλής.

Όσοι θα προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν τα παραπάνω θα πρέπει να αναλογιστούν πως η ζωή έχει να κάνει με επιλογές, με τις δικές μας επιλογές. Θα πρέπει να σκεφτούμε πέρα από «τα θέλω» μας και τους εγωισμούς μας και να δούμε «την μεγάλη εικόνα» και το «μεγαλύτερο καλό». Θα πρέπει να καταλάβουμε πως δεν πρέπει να κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε, δεν είναι κακό να έχουμε επιθυμίες αλλά δεν μπορούν όλες οι επιθυμίες να πραγματοποιηθούν διότι μπορεί να έρχονται σε σύγκρουση με πολύ σοβαρότερα θέματα. Εκεί θα πρέπει να δείξουμε και τις άλλες αρετές που έχει το είδος μας, όπως η προσαρμοστικότητα και η ενσυναίσθηση. Προσαρμόζοντας τις επιθυμίες μας για την καλυτέρευση της ζωής πολλών ζωών, συμπεριλαμβανομένων και των δικών μας.

Η λογική και η «ανθρωπιά» μας θα πρέπει να υπερνικήσουν τον εγωισμό μας και τις επιθυμίες μας. Θα πρέπει να προτιμήσουμε την υιοθεσία ενός αδέσποτου σκύλου από τον δρόμο ή από κάποιο καταφύγιο και να αντισταθούμε στις πλασματικές μας ανάγκες για ένα κουταβάκι «καθαρόαιμο», αγορασμένο από κατάστημα ή ακόμα και από εκτροφέα. Θα πρέπει και οι εκτροφείς να ξανασκεφτούν τους λόγους για τους οποίους παράγουν σκύλους, αλλά και τους ρυθμούς με τους οποίους τους παράγουν.

Τις ανάγκες μας για συντροφιά, για ενασχολήσεις, για φύλαξη και πολλά άλλα μπορούν να τις καλύψουν πολλά σκυλιά αρκεί να έχουμε όρεξη και γνώση.

Επιτέλους, ας γίνουμε «η παιδεία» που όλοι θέλουμε να λέμε πως αναζητούμε.

 

Ομάδα 2: Πίντσερ & Σνάουτσερ, Μολοσσοειδείς & Ελβετικοί Ορεινοί Σκύλοι & Βοοφύλακες

Υποομάδα: 2.2 Μολοσσοειδείς & Ορεινού τύπου

Χώρα προέλευσης: Ελλάδα

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) –

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : –

Χρησιμότητα: Φύλακας κοπαδιών, φύλακας, συντροφιά

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Ο Μολοσσός της Ηπείρου, ένας εντυπωσιακός και βαρύς σκύλος, συναντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Υπάρχουν αναφορές και περιγραφές τέτοιου τύπου σκύλων από την αρχαιότητα από τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα, μέχρι και αναφορές πως τέτοιοι σκύλοι συνόδευσαν τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Ο μολοσσικός  σκύλος Περίτας τον οποίο ο Αλέξανδρος λέγεται πως είχε αναθρέψει από κουτάβι). Επίσης, έχει γραφτεί πως ο Πύρρος, ο βασιλιάς της Ηπείρου, τους χρησιμοποίησε κι αυτός ως πολεμικούς σκύλους.

Από την αρχαιότητα ως σήμερα χρησιμοποιήθηκε ως φύλακας, αλλά κυρίως στην κτηνοτροφία για την φύλαξη κοπαδιών.

Σκυλιά ψηλά, δυνατά, άφοβα, ανεξάρτητα με βαρύ σκελετό και μεγάλα κεφάλια, χοντρές και κοντές μουσούδες, κατεβασμένα χείλη με μεγάλες τραχηλιές και τρίχωμα από κοντό έως μέσο.

Μέχρι και πριν μερικά χρόνια, κανείς δεν είχε ασχοληθεί σοβαρά με την καταγραφή, περιγραφή και διατήρηση αυτού του τύπου σκύλου γεγονός που, μαζί με την αυξανόμενη αστυφιλία, έφτασε τον σκύλο στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Οι αλλαγές στην κτηνοτροφία, οι φόλες και οι ασθένειες που οδήγησαν στο θάνατο πολλά δείγματα της φυλής αλλά και η εισαγωγή πολλών ξενόφερτων φυλών συνέβαλαν στην συρρίκνωση του πληθυσμού των Μολοσσών της Ηπείρου.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν μέσω επιλεκτικής εκτροφής και αναζήτησης τυπικών δειγμάτων να διατηρήσουν και να αναβιώσουν την φυλή, με απώτερο στόχο την αναγνώριση της τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Γενική Εμφάνιση 
Σκύλος μεγάλου μεγέθους, μέσων αναλογιών, συμπαγής, δυνατός κορμός με δυνατά κόκαλα, με μεγάλο κεφάλι και μέσου μήκους μανδύα. Σταθερού χαρακτήρα αλλά και δυναμικός.

Σημαντικές Αναλογίες
Η σχέση μεταξύ μήκους ρύγχους και μήκους κρανίου 4:6.
Εύρος κρανίου ίσο ή μεγαλύτερο από το μήκος του.
Μήκος σώματος μεγαλύτερο του ύψους στα ακρώμια.

Συμπεριφορά και Χαρακτήρας 
Έξυπνος, πιστός, αφοσιωμένος και δεμένος με το κοπάδι και τον κύριό του, φιλικός στους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και ικανός όταν χρειαστεί να προστατέψει το κοπάδι ή την ιδιοκτησία που φυλάει.

Κεφάλι
Μεγάλο, δυνατό, βαθύ, σχήματος παραλληλόγραμμου. Βλέποντάς το από πάνω το κρανίο και το ρύγχος κρατούν το ίδιο εύρος περίπου και σχήμα χωρίς σημαντική μείωση μεταξύ του εύρους βάσης του ρύγχους και του εύρους του κροτάφου. Επιμήκεις άξονες κρανίου – ρύγχους ελαφρώς αποκλίνοντες.
Κατά την κίνηση φέρεται στην ευθεία της γραμμής της ράχης.

Περιοχή Κρανίου
Μεγάλο, δυνατό, φαρδύ, ελαφρώς κυρτό βλέποντάς το από το πλάι. Το εύρος του κρανίου είναι ίσο ή μεγαλύτερο του μήκους του. Τα υπερόφρυα τόξα τονισμένα. Η μέσο-μετωπική αύλακα μετρίως τονισμένη. Η ινιακή προεξοχή τονισμένη. Στοπ μέτρια τονισμένο και εμφανές.

Μύτη: Μεγάλη, φαρδιά, μαύρη.

Ρύγχος: Βλέποντάς το από το πλάι η γραμμή του ρύγχους είναι ευθεία. Βλέποντάς το από πάνω έχει σχήμα μέτριου παραλληλόγραμμου, στενεύοντας πολύ ελαφρά σε εύρος προς τη μύτη.

Χείλη: Καλού πάχους. Το πάνω χείλος καλύπτει καλά το κάτω, το οποίο έχει χαλαρές μεμβράνες και δημιουργεί στην σύνδεσή του με το πάνω χαλαρή γωνία χείλους. Το περίγραμμα των χειλιών πρέπει να είναι μαύρο.

Σιαγόνες και Δόντια: Σιαγόνες δυνατές και με εύρος. Ούλα μαύρα. Δάγκωμα ψαλίδι, με δυνατά λευκά δόντια και μεγάλους κυνόδοντες. Οδοντοστοιχία πλήρης και σωστή.

Μάτια: Σχετικά μικρά, αμυγδαλωτά, σκούρου ή ανοιχτού καστανού χρώματος με μαύρο περίγραμμα βλεφάρων. Με γλυκιά και έξυπνη έκφραση. Το κάτω βλέφαρο ελαφρά χαλαρό, ειδικότερα όταν ο σκύλος είναι σε ανάπαυση.

Αυτιά: Μεσαίου μεγέθους, τριγωνικά, επίπεδα, φυτρωμένα πάνω από τη γραμμή του ματιού. Σε χαλάρωση πέφτουν κοντά στα μάγουλα, ενώ σε προσοχή απομακρύνονται από αυτά. Τα αυτιά δεν πρέπει να κόβονται.

Λαιμός: Κωνικού σχήματος, δυνατός, συμπαγής, μυώδης και ευκίνητος. Όχι πολύ μακρύς, με παχύ και χαλαρό δέρμα. Σχηματίζει διπλό προγούλι.

Κορμός
Γενική εμφάνιση: Παραλληλόγραμμο, συμπαγές, δυνατό και με εύρος. Μήκος σώματος μεγαλύτερο του ύψους στα ακρώμια.

Άνω γραμμή σώματος: Ίσια και οριζόντια, είτε ο σκύλος στέκεται είτε κινείται.

Ακρώμια: Καλά καθορισμένα.

Ράχη: Ίσια, δυνατή και μυώδης.

Οσφύς: Μέσου μήκους, φαρδιά, μυώδης.

Λεκάνη: Φαρδιά, δυνατή, μυώδης, μετρίου μήκους και μέτριας κλίσης από τους γοφούς προς την βάση της ουράς.

Στήθος: Με εύρος και βάθος, ξεπερνά ελαφρώς το ύψος των αγκώνων, μυώδες και δυνατό. Προστέρνο τονισμένο. Τα πλευρά μετρίως στρογγυλά, απλωμένα και με καλές αποστάσεις μεταξύ τους.

Κάτω γραμμή σώματος και κοιλιά: Σχεδόν επίπεδη κάτω γραμμή και ελαφρά ανασυρμένη στην κοιλιά.

Ουρά: Μέτρια τοποθετημένη, χοντρή στη βάση της, φτάνει στο επίπεδο του ταρσού. Το τρίχωμα στο κάτω μέρος της είναι μακρύτερο από ότι στο υπόλοιπο σώμα. Σε ανάπαυση κρατιέται χαμηλά, όταν ο σκύλος κινείται ή είναι σε εγρήγορση φέρεται στο ίδιο επίπεδο με τη γραμμή της ράχης, με καμπύλη στο άκρο της. Η ουρά δεν πρέπει να κόβεται.

Άκρα
Μπροστινά άκρα: Βλέποντάς τα από εμπρός τα σκέλη είναι ευθεία, κάθετα και παράλληλα μεταξύ τους. Δυνατά κόκαλα με ισχυρά μετακάρπια.

Ωμοπλάτη: Μακριά, κεκλιμένη, με καλά ανεπτυγμένους μύες. Η γωνία που σχηματίζεται μεταξύ ωμοπλάτης και βραχίονα είναι περίπου 110°.

Βραχίονας: Μυώδης δυνατός με μήκος ελαφρός μικρότερο του μήκους της ωμοπλάτης.

Αγκώνες: Κανονικά τοποθετημένοι, κοντά στο θώρακα. Η γωνία μεταξύ βραχίονα και σκέλους κυμαίνεται περίπου από 130°-135°.

Πρόσθιο σκέλος: Ίσιο, κάθετο, με δυνατά κόκαλα και μυώδες.

Μετακάρπιο: Δυνατό, βλέποντάς το από τα πλάγια είναι ελαφρά κεκλιμένο.

Μπροστινά πέλματα: Μεγάλα, πέλματα «γάτας», δάχτυλα σφιχτά, δυνατά, καμπυλωτά. Πατούσες ανθεκτικές και μαύρες. Νύχια σκληρά.

Πίσω άκρα: Ισχυρά, δυνατά μυώδη.

Μηρός: Δυνατός, φαρδύς και μυώδης.

Γόνατο: Γωνίωση μηριαίου – κνήμης πολύ ανοιχτή, χωρίς να στρέφεται προς τα μέσα ή προς τα έξω.

Κνήμη: Μακριά, μυώδης και δυνατή.

Άρθρωση ταρσού: Δυνατή με ανοιχτή γωνίωση.

Μετατάρσια: Καλά τονισμένο, ίσιο και παράλληλα βλέποντάς τα από πίσω. Με διπλό ή μονό πισώνυχο. Σε δείγματα ίσης αξίας προτιμώνται τα δείγματα με διπλό πισώνυχο.

Πίσω πέλματα: Ίδια όπως και τα μπροστινά, ελαφρώς πιο στρογγυλά.

Διασκελισμός και Κίνηση: Δυναμικός και ελεύθερος τροχασμός. Κατά το βάδισμα η κίνηση είναι αργή και βαριά.

Δέρμα: Άφθονο, παχύ και ελαστικό. Οι βλεννογόνοι πρέπει να είναι μαύροι.

Τρίχωμα: Πυκνό, σφικτό, μέσου μήκους και ίσιο. Πολύ κοντό στο κεφάλι, αυτιά και πόδια, μακρύτερο στον κορμό όπου φτάνει περίπου 5-6 εκ. Στο εσωτερικό μέρος της ουράς είναι ελαφρώς μακρύτερο. Με πλούσιο και μαλακό υπομανδύα.

Χρώμα: Ενιαίοι χρωματισμοί όπως: κόκκινο, ξανθό, κίτρινο, μαύρο, μαύρο-πύρινο, μαύρο-ραβδωτό, ραβδωτό, χρώμα λύκου, χρώμα ελαφιού με τους τόνους και τις αποχρώσεις αυτών. Με ή χωρίς μαύρη μάσκα. Μικρή λευκή κηλίδα στο στήθος και λευκό στις άκρες των δακτύλων αποδεκτή αλλά όχι επιθυμητή. Όσο λιγότερο λευκό, τόσο καλύτερο.

Ύψος: Αρσενικά: 66-75 εκ. Θηλυκά: 64-74 εκ.
Βάρος: Σε αρμονία με το μέγεθος του σκύλου, δίνοντας την εντύπωση ενός δυνατού και συμπαγούς ζώου.

Ελαττώματα
Οποιαδήποτε απόκλιση από τα παραπάνω επιθυμητά χαρακτηριστικά θεωρείται ελάττωμα, που πρέπει να αντιμετωπίζεται ανάλογα με το βαθμό της σοβαρότητάς του.

Σοβαρά ελαττώματα: Παράλληλοι ή συγκλίνοντες άξονες κρανίου – ρύγχους, ρύγχος λεπτό ή πολύ μακρύ, κίτρινα μάτια, κομμένα αυτιά ή αυτιά φυτρωμένα πολύ ψηλά, λαιμός αδύνατος και μακρύς, αδύνατος σκελετός, ύψος λεκάνης μεγαλύτερο από το ύψος στα ακρώμια, μήκος τριχώματος στον κορμό μεγαλύτερο από 8εκ, κυματιστός ή κατσαρός μανδύας, χαλαρή ή κυρτή ράχη, κορμός χωρίς όγκο, ταρσοί αγελάδος, ουρά κουλουριασμένη πάνω στη ράχη ή μικρού μήκους, μεγάλα σημάδια λευκού χρώματος απλωμένα στο σώμα.

Ελαττώματα αποκλεισμού: Προγναθισμός, υπογναθισμός, εντρόπιο, εκτρόπιο, ανουρία, χρώμα λευκό με κηλίδες διαφόρων χρωμάτων, αποχρωματισμός βλεννογόνων και έλλειψη πολλών δοντιών, φοβικός ή επιθετικός χαρακτήρας.

Σημείωση: Οι αρσενικοί σκύλοι πρέπει να έχουν δύο ορατούς και καλά κατεβασμένους μέσα στο όσχεο όρχεις.