Home Tags Posts tagged with "χαρακτηριστικά"

χαρακτηριστικά

Ο εκπαιδευτής είναι ένας από τους επαγγελματίες που θα πρέπει να θεωρείται απαραίτητος για όλους τους ιδιοκτήτες σκύλων, ανεξάρτητα από την εμπειρία τους ή το επίπεδο γνώσεων που μπορεί να έχουν. Όπως η σωστή «πηγή» απόκτησης σκύλου (ο εκτροφέας, το καταφύγιο αδέσποτων ή το φιλοζωικό σωματείο) και η επιλογή κτηνίατρου, έτσι και η επιλογή εκπαιδευτή είναι αρκετά σημαντική και χρήσιμη, ασχέτως με τον τρόπο που ο καθένας θα κάνει χρήση του εκπαιδευτή σκύλων.

Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε κάποια κριτήρια που θεωρούμε πως μπορούν να οδηγήσουν σε μια, όσο το δυνατόν, σωστότερη επιλογή. Μερικά από τα κριτήρια:

  1. Ο εκπαιδευτής πρέπει να έχει όρεξη και διάθεση να μας εξηγήσει τα πάντα που αφορούν την δική του δουλειά. Από τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει και προσεγγίζει την εκπαίδευση, μέχρι και τον τρόπο και το ποσό με το οποίο θα αμειφθεί για την εργασία του.
  2. Ο εκπαιδευτής που θα προσεγγίσει εμάς και τον σκύλο μας ως «μοναδική περίπτωση». Δηλαδή, αυτός που έχει την ικανότητα να ξεχωρίσει τις ιδιαιτερότητες του δικού μας χαρακτήρα, ως ιδιοκτήτες σκύλου, μα και του σκύλου μας και να δουλέψει με τέτοιο τρόπο ώστε να επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα με τρόπο ευχάριστο μα και κατανοητό.
  3. Ο εκπαιδευτής με τον οποίο «επικοινωνούμε», ο οποίος γίνεται κατανοητός σε εμάς και αυτά μου μας διδάσκει «αποτυπώνονται», γίνονται «κτήμα μας» ώστε να μπορέσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε στην συνέχεια. Βλέπεται, η εκπαίδευση και η μάθηση δεν έχουν τέλος. Είναι μια διαδικασία που συνεχίζεται εφ’ όρου ζωής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
  4. Ο εκπαιδευτής που θα επιλέξουμε είναι καλό, για διάφορους λόγους, να μην είναι ταυτόχρονα εισαγωγέας σκύλων, έμπορος σκύλων ή εκτροφέας πολλών φυλών (κάτι που είναι χαρακτηριστικό Back Yard Breeder ή αλλιώς ανεύθυνου «εμπορικού» εκτροφέα).
  5. Ο εκπαιδευτής πρέπει να έχει εξ αρχής ένα πλάνο το οποίο και πρέπει να μας εξηγήσει. Ακόμα και κάποιο χρονοδιάγραμμα, πάνω στα οποία θα κατευθυνθούμε ανεξάρτητα εάν θα γίνουν προσαρμογές και αλλαγές που θα θεωρήσουμε από κοινού ότι θα ωφελήσουν.
  6. Ο εκπαιδευτής που θα επιλέξουμε θα πρέπει να έχει να μας δείξει «δείγματα» της δουλειάς του και θα πρέπει να είναι άνετος στο να το κάνει αυτό. Θα πρέπει κι εμείς, από μέρους μας, να ψάξουμε και να βρούμε πελάτες του εκπαιδευτή που μας ενδιαφέρει και να προσπαθήσουμε να συζητήσουμε μαζί τους.
  7. Ο εκπαιδευτής που οι χώροι που διαθέτει (αν διαθέτει) είναι καθαροί και κατάλληλοι και που ο ίδιος δεν έχει πρόβλημα να μας δείξει.
  8. Ο εκπαιδευτής που θα δουλέψει κυρίως με εμάς και λιγότερο με τον σκύλο, μια που εμείς είμαστε το σημαντικότερο κομμάτι στην εκπαίδευση, όσο και αν νομίζουμε κάτι διαφορετικό.
  9. Ο εκπαιδευτής που θα μοιράζεται μαζί μας πληροφορίες γενικότερες μα αρκετά χρήσιμες, όπως για την συμπεριφορά των σκύλων, για τα χαρακτηριστικά συγκεκριμένης φυλής ή τύπου σκύλων, για θέματα που πιθανόν να συναντήσουμε ή και άλλα. Ο εκπαιδευτής δεν θα πρέπει να αρκεστεί στην εκμάθηση 5-10 εντολών, μα στην δημιουργία «βάσεων» για μια καλή συμβίωση μεταξύ σκύλου και ιδιοκτήτη.
  10. Ο εκπαιδευτής που ασχολείται με κάποια ή κάποιο κυνάθλημα ή έστω έχει γνώση για αυτά ή κάποιο από αυτά.
  11. Ο εκπαιδευτής που με όρεξη θα απαντήσει σε κάθε μας ερώτηση, όσο «ηλίθια» και αν ακούγετε και που δεν θα δυσανασχετεί κάθε φορά που θέλουμε να ρωτήσουμε κάτι.
  12. Ο εκπαιδευτής που θα επιθυμεί και ο ίδιος να κρατήσουμε επαφή και που θα θέλει να γνωρίζει την πορεία και την εξέλιξη μας με τον σκύλο.
  13. Ο εκπαιδευτής θα πρέπει να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες, τις «δεξιότητες» και τις «κλίσεις» της φυλής ή του τύπου του σκύλου που εκπαιδεύει και να μπορεί να πληροφορεί για αυτά και τον ιδιοκτήτη.
  14. Να μην ξεχνάμε πως σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι είναι ο σκύλος! Άρα, ο σκύλος σας θα πρέπει να νιώθει «άνετα» με τον εκπαιδευτή του και τις μεθόδους του. Θα πρέπει να του είναι ευχάριστη η όλη διαδικασία και να μη δείχνει σημάδια στρες, άγχους, ιδιαίτερης πίεσης, κ.α.

Αυτά είναι κάποια γενικότερα ή ειδικότερα σημεία, κάποια κριτήρια με βάση των οποίων μπορούμε να έχουμε μια καλή επιλογή εκπαιδευτή, με μια καλή συνεργασία και επιθυμητό αποτέλεσμα.

Σίγουρα υπάρχουν και μπορεί να υπάρξουν διαφοροποιήσεις, ιδιαιτερότητες και στοιχεία που δεν εμπεριέχονται στα παραπάνω, μα και μόνο τα παραπάνω θεωρούμε πως είναι αρκετά και χρήσιμα για μια σωστή επιλογή.

 

Ομάδα 1: Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Πολωνία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 251

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 07/08/1998

Χρησιμότητα: Εύκολα διαχειρίσιμος, σκύλος ποιμενικός και φύλακας. Μετακομίζοντας στην αστική ζωή έγινε ένας σπουδαίος σκύλος συντροφιάς.

Χωρίς εξετάσεις εργασίας.

Οι ρίζες αυτής της φυλής, η οποία είναι αρκετά παλιά, βρίσκονται στα εδάφη της Πολωνίας, ακόμη και πριν την ίδρυση ενιαίου Πολωνικού κράτους. Ειδικότερα ζούσαν και υπήρχαν στα χωριά των περιοχών αυτών, όπου χρησίμευαν ως φύλακες των σπιτιών και των ανθρώπων, καθώς και ως φύλακες αγροκτημάτων και κοπαδιών. Τα σκυλιά αυτά προτιμούνταν εκείνη την εποχή, γιατί διέθεταν θάρρος, εξυπνάδα, ευκολία στην εκπαίδευση και ήταν μετρίου αναστήματος. Αργότερα, άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις σε σπίτια αστικών κέντρων, όπου χρησιμοποιούνταν ως σκυλιά φύλακες και συντροφιάς.

Η ανάπτυξη της φυλής σταμάτησε βίαια κατά τη διάρκεια τον Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ευτυχώς γι’ αυτήν, κατάφερε να διασωθεί δίπλα στους αγρότες, λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της και έτσι διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε μέχρι σήμερα, παρά τις αντίξοες συνθήκες. Μετά τον πόλεμο, το ΡΟΝ (Πον) ήρθε από τις αγροτικές περιοχές και αναπτύχθηκε, μπαίνοντας ξανά στα αστικά κέντρα και στις εκθέσεις της FCI, χάρη στον κυνολογικό οργανισμό της πολωνικής πόλης Bydgoszcz. Χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια σκληρής δουλειάς και επίπονης προσπάθειας από τα μέλη του εν λόγω κυνολογικού οργανισμού, για να συμπληρωθεί το πρότυπο της φυλής, να καταγραφεί και να αναγνωριστεί επίσημα από την FCI. Οι προσπάθειες δε σταμάτησαν εκεί, αλλά συνεχίστηκαν με αναγνωρίσεις σε εκθέσεις και συντονισμένες κυνοτεχνικές προσπάθειες, οι οποίες στηρίζονταν σε επιλεκτική αναπαραγωγή ατόμων άριστων φαινοτυπικά, μορφολογικά και σε χαρακτήρα. Επίσης, σε «κλειστή» ελεγχόμενη αναπαραγωγή, χρησιμοποιώντας σε συχνές επαναλήψεις ένα σκύλο, ο οποίος θεωρείται ο μεγάλος αναπαραγωγός και γενάρχης γι’ αυτή τη φυλή. Το όνομα αυτού τον σκύλου ήταν Smok Z. Kordegardy και επρόκειτο για ένα σκύλο απόλυτα τυπικό, ο οποίος διέθετε απόλυτη συμβατότητα στο πρότυπο της φυλής, αλλά ταυτόχρονα και το χάρισμα να είναι μεγάλος αναπαραγωγός, μεταφέροντας στους απογόνους του όλα τα επιθυμητά χαρακτηριστικά της φυλής.

Polski Owczarek Nizinny ΙΙ

Το αποτέλεσμα αυτής της προσεκτικής εκτροφής φάνηκε στην πρώτη μεγάλη διάκριση πού έλαβε η φυλή. Η διάκριση αυτή ήρθε στην Παγκόσμια Εκθεση τον Βερολίνου το 1965, όπου παρουσιάστηκαν εννέα άτομα της φυλής που έλαβαν εννέα διακρίσεις με χαρακτηρισμό «Εξαίρετος», δύο CACIB και δύο RCACIB, προκαλώντας το θαυμασμό των κυνόφιλων και προσελκύοντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη φυλή. Το 1971 στη Βουδαπέστη, στην ομώνυμη έκθεση της πόλης επαναλήφθηκε ο θρίαμβος, αναγκάζοντας την Ευρώπη να στρέψει την προσοχή της στη φυλή.

Μετά τις πρώτες επιτυχίες στις εκθέσεις, η φυλή διαδόθηκε γρήγορα στην Ευρώπη και εξαπλώθηκε αρκετά, με αποτέλεσμα σήμερα να συναντάμε άτομα αυτής της φυλής σχεδόν σε κάθε ανεπτυγμένη κυνολογικά χώρα.

Σήμερα χρησιμοποιείται ως σκύλος φύλακας, ποιμενικός, αλλά και σαν σκύλος συντροφιάς. Στα χαρακτηριστικά του θα πρέπει να καταγράψουμε το γλυκό του χαρακτήρα και την αφοσίωσή στον ιδιοκτήτη του και στους οικείους του, τα οποία, σε συνδυασμό με την ευκολία και τη δεκτικότητα που τον διακρίνουν στην εκπαίδευση, τον καθιστούν πολύτιμο βοηθό, καθώς και φύλακα.

Στα προσόντα τον θα πρέπει να συμπεριλάβουμε το γεγονός ότι είναι ευαίσθητος στους εξωτερικούς θορύβους (μπορεί να εξελιχθεί και σε μειονέκτημα αν δεν διοχετευθεί και κατευθυνθεί σωστά) και δεν είναι απαιτητικός. Χρειάζεται περιποίηση ο μανδύας του και είναι ένας σκύλος που έχει απαιτήσεις άσκησης, τόσο σωματικής όσο και πνευματικής. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι είναι δύσπιστος και επιφυλακτικός με τους «ξένους» (μη οικείους του). Τέλος, είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στις κακουχίες, το κρύο και τις ασθένειες.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Σκύλος μετρίου αναστήματος, συμπαγής, δεμένος, δυνατός, μυώδης, με μακρύ πυκνό τρίχωμα. Η όλη κατασκευή του, μαζί με το πυκνό τρίχωμα που καλύπτει το σώμα τον, τον κάνουν ένα σκύλο εξαιρετικά ανθεκτικό σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Είναι από τη φύση τον χαρούμενος, ισορροπημένος, έξυπνος, με γρήγορα αντανακλαστικά και μεγάλη παρατηρητικότητα. Διαθέτει πολύ καλή μνήμη και παροιμιώδη διαίσθηση.

ΚΕΦΑΛΙ

Συμμετρικό, μετρίου μεγέθους, όχι βαρύ, καλυμμένο με πλούσιο τρίχωμα του δίνει την εντύπωση κεφαλιού με μεγαλύτερο μέγεθος. Η αναλογία τον μήκους τον κρανίου σε σχέση με την αναλογία τον μήκους τον ρινικού καλάμου είναι ένα προς ένα (ίσο μήκος κρανίου – ρύγχους – μουσούδας). Το κρανίο είναι πλατύ και οβάλ, κατεβαίνει απότομα στο ρινικό κάλαμο, δημιουργώντας έντονη ρινομετωηική κοιλότητα (έντονο στοπ). Ο ρινικός τον κάλαμος είναι ίσιος, ευθύς.

ΜΥΤΗ

Μεγάλη, με ακρορρίνιο που ορίζει την κάθετο στο προφίλ, με μεγάλα και αναπτυγμένα ρουθούνια.

ΔΟΝΤΙΑ

Δυνατά, σιαγόνες δυνατές που κλείνουν ψαλιδωτά.

ΧΕΙΛΙΑ

Σφικτά κολλημένα, με χρώμα βλεννογόνων που ακολουθεί το χρώμα τον ακρορρινίου (συμφωνία χρώματος βλεννογόνων, μύτης, χειλιών).

ΜΑΤΙΑ

Μετρίου μεγέθους, στρογγυλά, χωρίς να προεξέχουν, χρώματος καφέ/καρυδί, με βλέμμα ζωντανό.

ΑΥΤΙΑ

Μετρίου μεγέθους, σχήματος καρδιάς, στη βάση φαρδιά, τοποθετημένα μετρίως ψηλά κατεβαίνουν και το μπροστινό τους μέρος εφάπτεται παρωτιδικά (το αυτί ακουμπάει στα μάγουλα).

ΛΑΙΜΟΣ

Δυνατός, μυώδης, μετρίου μήκους, χωρίς προγούλι. Συνήθως, τον κρατάει λίγο πιο ανασηκωμένο από την ευθεία που ορίζει η γραμμή της ράχης.

ΚΟΡΜΟΣ

Ο κορμός ορίζεται μάλλον στο παραλληλόγραμμο (όχι απόλυτα) με το ακρώμιο εμφανές. Ο θώρακας βαθύς, μετρίου φάρδους, με πλευρά καλά σχηματισμένα, χωρίς να είναι ευθεία αλλά ούτε και κεκλιμένα (όχι σε σχήμα βαρελιού).

Polski Owczarek Nizinny ΙΙΙ

ΡΑΧΗ

Δυνατή και μυώδης. Με την οσφύ επίσης δυνατή και καλά σχηματισμένη.

ΝΩΤΑ

Τα οστά της λεκάνης κοντά, κατεβαίνουν με απότομη κλίση. Η κοιλιά ελαφρά ανασηκωμένη.

ΟΥΡΑ

Η ουρά επιτρέπεται να είναι κοντή από τη γέννησή του ή κομμένη.

ΜΠΡΟΣΤΙΝΑ ΣΚΕΛΗ

Από την μπροστινή και πλάγια όψη φαίνονται ευθύγραμμα. Τα οστά, δυνατά, εξασφαλίζουν σίγουρη και δυνατή στήριξη.

ΩΜΟΠΛΑΤΗ

Μετρίου μήκους λοξωτή, με καλή πρόσφυση στον κορμό, καλύπτεται από ισχυρούς μυς.

ΚΑΡΠΟΣ

Καλοφτιαγμένος, μετακάρπιο λοξό σε σχέση με τον πήχη (ελαφρά λαγόπους).

ΠΟΔΙ

Στρογγυλό, με δάκτυλα δυνατά και σφικτά, με συνοχή μεταξύ τους, που καταλήγουν σε επίσης ισχυρά ακροδακτύλια. Το πέλμα τον ποδιού, σκληρό, καλυμμένο με ανθεκτικό δέρμα, νύχια κοντά και όσο το δυνατόν πιο σκούρα.

ΠΙΣΩ ΣΚΕΛΗ

Στην πλάγια όψη παρουσιάζουν καλές γωνιώσεις, χωρίς υπερβολή. Τα ευθύγραμμα τμήματά τους, καλοφτιαγμένα, κατεβαίνουν κάθετα στη γη, με την ιγνυακή κορυφή έντονα τονισμένη.

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Ύψος στο ακρώμιο: για τα αρσενικά 43 ως 53cm, για τα θηλυκά 40 ως 46cm, με το μήκος ελαφρά μεγαλύτερο από το ύψος (δίνεται από τη σχέση 9 προς 10).

ΔΕΡΜΑ

Το δέρμα τον είναι καλά προσκολλημένο στους υποκείμενους ιστούς σε όλο το σώμα τον σκύλου και δε δημιούργεί πουθενά πτυχώσεις (ζάρες).

ΤΡΙΧΩΜΑ

Όλο το σώμα τον καλύπτεται από μακρύ μαλακό τρίχωμα, με πλούσιο υπόστρωμα. Το μακρύ αυτό τρίχωμα καλύπτει επίσης το κεφάλι, ακόμη και τα μάτια, με χαρακτηριστικό τρόπο.

ΧΡΩΜΑ

Επιτρέπεται οποιοδήποτε χρώμα, μονόχρωμο ή με μπαλώματα.

ΚΙΝΗΣΗ

Αργός, χαλαρός, σχεδόν συρτός βηματισμός, καμαρωτός τροχασμός και βαθύς καλπασμός.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

  • Στρογγυλό κεφάλι (σε σχήμα μήλου) και κοντό ή στρογγυλεμένο ακρορρίνιο.
  • Αποχρωματισμός του ακρορρινίου και των βλεννογόνων των χειλιών (έλλειψη χρωστικής).
  • Δόντια και σιαγόνες διαφορετικά από την περιγραφή τον προτύπου (δηλαδή προγναθισμός/οπίσθογναθισμός).
  • Μάτια ανοιχτόχρωμα ή μάτια γερακιού.
  • Αυτιά ψηλά τοποθετημένα.
  • Θώρακας με ίσιες ή υπερβολικά κεκλιμένες στρογγυλεμένες πλευρές (βαρελοειδής θώρακας).
  • Χαλαρές ωμοπλάτες, καθώς και λαιμός που φέρεται πολύ ψηλότερα και σχεδόν κάθετα προς την οριζόντια γραμμή της ράχης.
  • Η ουρά, αν δεν είναι κομμένη, απαγορεύεται να είναι γυρισμένη προς τα νώτα και τη γραμμή της ράχης.
  • Πόδια με συγκλίνουσες ή αποκλίνουσες ιγνύς (αγκώνες προς τα μέσα ή προς τα έξω).
  • Τρίχωμα κατσαρό ή με βοστρύχούς χωρίς υπόστρωμα.
  • Τα σκυλιά που δείχνουν φοβίες ή τα νωχελικά, χωρίς ζωντάνια.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, σωστά τοποθετημένους στο όσχεο.

 

Όταν το Άγριο Σκυλί έφτασε στην είσοδο της σπηλιάς, ανασήκωσε το αποξηραμένο δέρμα αλόγου με την μουσούδα του και πήρε μια μυρωδιά από το ψητό κρέας…

«Ω, Εχθρέ μου και Γυναίκα του Εχθρού μου, τι είναι αυτό που μυρίζει τόσο όμορφα σε όλο το Άγριο Δάσος;»…είπε το Άγριο Σκυλί.

Τότε η Γυναίκα πήρε ένα κόκκαλο από το ψητό και το πέταξε προς το Άγριο Σκυλί και είπε…»Αγρίμι του Άγριου Δάσους, δοκίμασε».

Το Άγριο Σκυλί καταβρόχθισε το κόκκαλο και ήταν ότι πιο νόστιμο είχε γευθεί ποτέ…»Ω, Εχθρέ μου και Γυναίκα του Εχθρού μου, δώστε μου ακόμα ένα».

Η Γυναίκα αποκρίθηκε «Αγρίμι του Άγριου Δάσους, βοήθησε τον Άντρα μου στο κυνήγι κατά την διάρκεια της ημέρας και προστάτευε αυτή την σπηλιά το βράδυ και θα σου δίνω όσα ψητά κόκαλα χρειάζεσαι»…

– από το «Η γάτα που περπατούσε» του Rudyard Kipling

Για πολλά χρόνια, η επιστημονική εξήγηση της εξημέρωσης του σκύλου δεν απείχε πολύ από τα λόγια του Κίπλινγκ. Οι άνθρωποι των σπηλαίων λεγόταν πως είχαν εξημερώσει τον λύκο, πιθανόν μεγαλώνοντας παρατημένα κουτάβια. Τα κουτάβια αυτά μεγάλωσαν για να γίνουν σύντροφοι του ανθρώπου στο κυνήγι και φύλακες της σπηλιάς που εκείνος ζούσε και με τον καιρό ζευγάρωναν με άλλους εξημερωμένους λύκους για να φτάσουμε στον σκύλο. Έτσι απλά!

Πως όμως ο πρωτόγονος άνθρωπος είχε την ιδέα να κάνει κάτι τέτοιο εξαρχής; Οι άγριοι λύκοι δεν υπήρχε περίπτωση να είχαν δείξει κάποια ένδειξη ότι θα ήταν καλοί σύντροφοι και χρήσιμοι κοντά στις σπηλιές.

Το να μεγαλώνεις κουτάβια λύκων δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Ακόμα και σύγχρονες προσπάθειες εξημέρωσης κουταβιών λύκων πρέπει να γίνουν πριν τα κουτάβια ανοίξουν τα μάτια τους, πράγμα που σημαίνει πως η γυναίκα των σπηλαίων θα έπρεπε να μεγαλώσει τα κουτάβια με… μπιμπερό.

Υπάρχει ακόμα ένα πρόβλημα με το μεγάλωμα λύκων από τον άνθρωπο… Όσο καλή δουλειά και αν κάνεις, όταν θα φτάσουν στην σεξουαλική ωριμότητα θα φύγουν. Όχι και τόσο καλός σύντροφος, ειδικά για το κυνήγι.

Μήπως κρατούσαν τους λύκους μαντρωμένους;… Αρκετά απίθανο.

Οι λύκοι είναι γνωστοί για τις αποδράσεις τους (έχουν υπάρξει αρκετά περιστατικά ακόμα και στην Ελλάδα που λύκοι απέδρασαν από πάρκα και βρέθηκαν να κυκλοφορούν ελεύθεροι ακόμα και στο κέντρο του Πειραιά και της Αθήνας) από μοντέρνες εγκαταστάσεις, πόσο μάλλον από αυτές του ανθρώπου των σπηλαίων. Ο άνθρωπος των σπηλαίων δεν είχε αλυσίδες, κάγκελα ή κλειδαριές.

Παρόλα αυτά, υπάρχει η πεποίθηση πως ο άνθρωπος δημιούργησε τον καλύτερο του φίλο με επιλεκτική αναπαραγωγή των πιο ήρεμων λύκων μέσα σε πολλές γενιές. Αυτό όμως προϋποθέτει πάρα πολλούς λύκους.

Για να πάρετε μια ιδέα πόσους, ένα Σιβηρικό πείραμα που ξεκίνησε το 1959 για την αναπαραγωγή εξημερωμένων αλεπούδων διαλέγοντας αυστηρά για ηρεμία και δεκτικότητα, μετά από 35 γενιές και 75.000 αλεπούδες, κατάφεραν να έχουν μια γραμμή φιλικών αλεπούδων από τις οποίες το 75% ζητούσαν την ανθρώπινη αλληλεπίδραση.

Η επιλογή και η επιλεκτική εκτροφή για ηρεμία, πραότητα και δεκτικότητα δεν είναι βραχυπρόθεσμος στόχος και δεν επιτυγχάνετε εύκολα και είναι πολύ μακρυά από τα πλάνα και τα σχέδια ενός ανθρώπου που προσπαθεί να επιβιώσει μέρα με την μέρα.

Αλλά αν ο πρωτόγονος άνθρωπος δεν εξημέρωσε τον σκύλο, τότε ποιος το έκανε;… Μη μπλέξουμε πάλι τους εξωγήινους!… Ο σκύλος από μόνος του το έκανε.

Πολλοί ερευνητές και κυνολόγοι πιστεύουν πως ο σκύλος εξημέρωσε τον εαυτό του (ο λύκος της εποχής, αν προτιμάτε).

Όταν ο άνθρωπος απέκτησε μόνιμες κατοικίες, αναπόφευκτα δημιουργήθηκαν και «χωματερές», μέρη στα οποία συσσωρεύονταν τα σκουπίδια και τα υπολείμματα φαγητού. Για τους λύκους της εποχής όμως αυτά τα μέρη ήταν τεράστιοι μπουφέδες.

Το να πας να τραφείς όμως εκεί δεν ήταν ένα άθλημα για όλους, χρειαζόταν θάρρος και θράσος για να πλησιάσεις τόσο κοντά σε έναν φυσικό εχθρό και ανταγωνιστή σου. Όσοι όμως το έκαναν αυτό και διέθεταν αυτά τα χαρακτηριστικά που χρειαζόταν είχαν ένα αναπαραγωγικό αβαντάζ απέναντι στους άλλους μια που έβρισκαν σχετικά εύκολα άφθονη τροφή και όχι μόνο επιβίωναν, αλλά μεγάλωναν δυνατοί.

Με τον καιρό αυτοί οι θρασείς, πιο δεκτικοί και περισσότερο πράοι λύκοι, συνεχίζοντας να έχουν αυτό το αβαντάζ, ζευγάρωναν μεταξύ τους και δημιουργούσαν ακόμα πιο ήρεμες γενιές. Τελικά, κάποιοι από αυτούς τους λύκους έφτασαν να είναι τόσο ήρεμοι και πράοι που αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το «υπέρτατο όπλο» του σκύλου… την ζητιανιά!

Ο σκύλος έχει αυτό το καταπληκτικό χάρισμα να μπορεί να ζητιανεύει και να παρακαλάει για τα πάντα με τόσο εύστοχο τρόπο που ούτε ένα μωρό δεν μπορεί να τον συναγωνιστεί.

Ίσως δεν μάθουμε ποτέ πως ακριβώς εξημερώθηκε ο σκύλος, αλλά είμαστε πιο τυχεροί με τα ποιος, τι, που και πότε.

Στοιχεία από το DNA των σκύλων δείχνουν πως όλα τα σκυλιά προήλθαν από τον γκρίζο λύκο (όχι τον σημερινό, αλλά από ένα είδος λυκόμορφου σκύλου, ας πούμε, που δεν υπάρχει πλέον).

Επίσης, στοιχεία από το DNA δείχνουν πως η πρώιμη εξημέρωση του λύκου έλαβε χώρα σε πολλά σημεία του πλανήτη και όχι μόνο στην Ευρασία, την Ευρώπη και την Ανατολική Ασία, όπως μέχρι πρόσφατα υποστηριζόταν.

Τα παλαιότερα απολιθώματα εξημερωμένου σκύλου βρέθηκαν στις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου και Δυτικής Ασίας, αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη.

Ο σκύλος είναι το παλαιότερο εξημερωμένο ζώο, το πρώτο ζώο που εξημερώθηκε…αλλά πότε;

Τα πράγματα εδώ δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Το παλαιότερο αρχαιολογικό εύρημα και στοιχείο της εξημέρωσης του σκύλου είναι 14.000 ετών, αλλά ανάλογα τις παραμέτρους που θα χρησιμοποιηθούν, στοιχεία από το DNA του σκύλου δείχνουν πως ο λύκος και ο σκύλος «ξεχώρισαν» από 15.000 εώς και 135.000 χρόνια πριν. Η ποικιλομορφία των σκύλων και η εξάπλωση τους ανά τον πλανήτη τόσο σύντομα μετά τα 15.000 χρόνια δείχνει πως η εξημέρωση είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Αλλά μέχρι να έχουμε νέα αδιάψευστα στοιχεία, μπορούμε μόνο να μιλήσουμε για εξημέρωση τουλάχιστον 15.000 ετών.

Πως όμως αυτό ο «πρωτόγονος» γκρίζος λύκος έφτασε να μεταλλαχθεί από το να μας φέρνει το θήραμα στο να μας φέρνει τις παντόφλες; Πως άλλαξε τόσο ακόμα και σε εμφάνιση;

Ας πάμε πίσω σε εκείνο το Σιβηρικό πείραμα με τις αλεπούδες… Κάτι πολύ περίεργο συνέβει καθώς οι αλεπούδες άρχισαν να είναι πιο ήρεμες. Κάποιες ανέπτυξαν εξωτερικά χαρακτηριστικά πολύ αντίθετα με αυτά των αλεπούδων, όπως πλατιά και βαριά αυτιά που ήταν πεσμένα, μεγάλες άσπρες στάμπες στο τρίχωμα τους και είχαν οίστρο 2 φορές τον χρόνο, ακριβώς όπως ο σκύλος.

Με κάποιο τρόπο η επιλεκτική εκτροφή για πραότητα και ηρεμία ακούσια «επιλέγει» και άλλα χαρακτηριστικά. Οι άνθρωποι δεν ήθελαν και δεν επέλεγαν για πεσμένα αυτιά, άσπρα σημάδια, κλπ… Αυτά απλά εμφανίστηκαν.

Παρόλα αυτά, κάποια χαρακτηριστικά που δεν τα αναπτύσσει ο λύκος σίγουρα ήταν στόχος επιλογής από τον άνθρωπο.

Τα κατοικίδια σκυλιά που εξαρτώνται από τον άνθρωπο και τα σκουπίδια του ή την «ελεημοσύνη» του, δεν χρειάζονταν μεγάλο και βαρύ σκελετό, μεγάλο όγκο, τεράστια δόντια ή ακόμα και μεγάλο εγκέφαλο όπως ένας κυνηγός αγέλης, όπως ο λύκος. Όλα αυτά απαιτούν μεγαλύτερες ανάγκες σε θερμίδες και όταν τα σκουπίδια δεν ήταν αρκετά, το μικρότερο «πρωτόγονο σκυλί», με τις μικρότερες ανάγκες σε θερμίδες θα είχε το προβάδισμα στην επιβίωση.

Τα πρώτα κατοικίδια σκυλιά το πιθανότερο να είχαν την μορφή των Κογιότ και των λοιπών παριών σκύλων που επιβιώνουν ακόμα και σήμερα κοντά σε πρωτόγονες φυλές (ένα μοντέρνο παράδειγμα θα μπορούσε να είναι το Μπασέντζι).

Τα σκυλιά σε σχέση με τον λύκο είναι πολύ πιο εύκολα στην συμβίωση γιατί, σε πολλά σημεία, φέρονται σαν ανώριμοι λύκοι. Αν κλείσεις ένα μέσο σκύλο σε ένα τυπικό φράχτη θα γαβγίζει, θα πηδάει χωρίς λόγο, θα γρατζουνάει, θα δαγκώνει τα ξύλα και τέλος θα καταφύγει στο «μυστικό του όπλο» να δείχνει λυπημένος.

Αν κλείσεις ένα μέσο λύκο σε ένα τυπικό φράχτη μετά από λίγο δεν θα έχεις λύκο!

Αν τώρα κάνεις το ίδιο με έναν έφηβο και ανώριμο λύκο θα είναι εκεί μαζί με τον σκύλο.Αυτό γιατί με διάφορους τρόπους ο χαρακτήρας του σκύλου είναι σαν αυτόν του ανώριμου λύκου, σαν ένας λύκος με μόνιμο παλιμπαιδισμό.

Συγκριτικά με τους ενήλικες λύκους, οι έφηβοι λύκοι έχουν μικρότερο εγκέφαλο συγκριτικά με το μέγεθος τους, μικρότερα δόντια και μικρότερα σαγόνια… όπως και οι σκύλοι.

Συγκριτικά με τους ενήλικες λύκους, οι έφηβοι λύκοι είναι λιγότερο ευρηματικοί, λιγότερο θαρραλέοι, περισσότερο πράοι και πολύ λιγότερο επιφυλακτικοί… όπως και οι σκύλοι.

Ακόμα, οι έφηβοι λύκοι κάνουν κάτι που σπάνια ένας ενήλικας λύκος κάνει… γαβγίζουν όταν είναι σε εγρήγορση, όταν νιώσουν απειλή… όπως και οι σκύλοι.

Όλες αυτές οι αλλαγές μπορεί να οφείλονται στα ίδια γονίδια που επηρεάζουν το μέγεθος και την ωρίμανση. Μια μικρή αλλαγή σε αυτά τα γονίδια μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες ενεργεί και αλληλεπιδρά σε μια πληθώρα πραγμάτων επηρεάζοντας χαρακτήρα και ταμπεραμέντο, φυσικά χαρακτηριστικά ή σεξουαλική ωρίμανση.

Μπορεί τα σκυλιά να είναι «χαζοί λύκοι» αλλά είναι πανέξυπνα σκυλιά. Κανένας λύκος, ούτε καν πρωτεύοντα όπως ο χιμπαντζής δεν μπορούν να πλησιάσουν την ικανότητα του σκύλου να «διαβάζει» τον άνθρωπο, να αποκωδικοποιεί την γλώσσα του σώματος του και να αλληλεπιδρά μαζί του.

Συμπέρασμα: Οι λύκοι είναι καλύτεροι λύκοι από ότι τα σκυλιά και τα σκυλιά είναι καλύτερα σκυλιά από ότι οι λύκοι!… Τι λέτε;

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 109

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 18/10/2010

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Με εξετάσεις εργασίας

Τα Κλάμπερ Σπάνιελ φέρεται να έχουν έρθει στην Μεγάλη Βρετανία, σε πρώτη φάση, από την Γαλλία πριν από 200 χρόνια περίπου. Λέγεται πως τα έφερε ο Δούκας του Noailles, μεταφέροντας όλο το εκτροφείο του και εκτράφηκαν από την οικογένεια του Δούκα του Newcastle, στο πατρικό τους, στο Clumber Park του Nottinghamshire.

Αμέσως έγινε αποδεκτός και αγαπητός από την Βρετανική αριστοκρατία και έγινε δημοφιλής. Η δημοτικότητα της φυλής, όμως,  ήταν αυστηρά φυλασσόμενη από τα μέλη της Αγγλικής αριστοκρατίας στην περιοχή που είναι γνωστή ως «Dukeries».

Στην Αγγλία συμμετείχαν για πρώτη φορά σε εκθέσεις μορφολογίας το 1859. Στις Η.Π.Α. έφτασαν λίγο νωρίτερα, το 1849 μέσω Καναδά συνοδεύοντας Βρετανούς στρατιωτικούς.

Είναι ένας βαρύς σκύλος και οι ρυθμοί εργασίας του είναι πιο ράθυμοι από αυτούς των υπόλοιπων Σπάνιελς. Γύρω στα 1950 επετράπη σε πολλά σκυλιά της φυλής να βαρύνουν ακόμα περισσότερο και αν το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο είναι τώρα στα 34 κιλά, βρίσκουμε πολλά σκυλιά να το ξεπερνούν. Παρόλα αυτά, οι λάτρεις της φυλής δεν θα πρέπει να επιτρέπουν το μεγάλο μέγεθος να συνοδεύεται και να ενθαρρύνει αδυναμίες στα πίσω άκρα.

Το Clumber Spaniel δημιουργήθηκε αρχικά από τους Γάλλους κυνηγούς και την ανάγκη να υπάρχει μια φυλή που να έχει εξαιρετική όσφρηση και  μεγάλη δύναμη για να μπορεί να διασχίζει δάση και δύσβατα μέρη και ταυτόχρονα μεγάλο θάρρος αλλά και ευγένεια χαρακτήρα. Αν και η προέλευση της φυλής δεν είναι ξεκάθαρη, λέγεται πως για την δημιουργία της χρησιμοποιήθηκαν Basset Hounds, πρώιμα Alpine Hounds και κάποιες άλλες φυλές.

Γενική εμφάνιση: Σκύλος αρμονικός (ισορροπημένος), με «καλό κόκαλο», δραστήριος, με σκεπτική έκφραση. Η γενική του εμφάνιση υποδηλώνει δύναμη. Το Κλάμπερ πρέπει να είναι στιβαρό και σταθερό, ικανό να φέρει σε πέρας εργασία μιας μέρας στο πεδίο.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Στωικός, με μεγάλη καρδιά, υψηλή ευφυία και αποφασιστική διάθεση που ενισχύει τις φυσικές του ικανότητες. Σιωπηλός εργάτης με εξαιρετική μύτη. Σταθερός, αξιόπιστος, ευγενικός και αξιοπρεπής. Πιο επιφυλακτικός από άλλα Σπάνιελ, χωρίς να δείχνει καμία τάση για επιθετικότητα.

Κεφάλι: Μεγάλο, τετράγωνο, μέσου μήκους, φαρδύ στο άνω μέρος με σαφή ινιακή προεξοχή. Βαριά οφρυιακά τόξα. Βαθύ στοπ. Κεφαλή και κρανίο χωρίς καμία υπερβολή.

Ρύγχος: Βαρύ, τετράγωνο ρύγχος με καλοανεπτυγμένα  χείλη.

Γνάθοι & Δόντια: Σιαγόνες ισχυρές, με τέλεια, κανονική και πλήρη, ψαλιδόσχημη οδοντοστοιχία. Δηλαδή, τα πάνω δόντια υπερκαλύπτουν σφιχτά τα κάτω και φύονται κάθετα και τετραγωνισμένα στις γνάθους.

Μάτια: Διαυγή, σκούρα κεχριμπαρί. Εξόφθαλμα, ανοικτόχρωμα μάτια πολύ ανεπιθύμητα. Αποδεκτό να αποκαλύπτεται ελαφρώς ο εσωτερικός βλεννογόνος, αλλά χωρίς υπερβολές. Ελεύθερο από ασθένειες και προβλήματα του ματιού.

Αυτιά: Μεγάλα, σε σχήμα αμπελόφυλλου, καλά καλυμμένα από ίσιο τρίχωμα. Πέφτουν ελαφρά προς τα εμπρός,  με το κροσσωτό τρίχωμα να μην εκτείνεται πιο κάτω από το πτερύγιο.

Λαιμός: Αρκετά μακρύς, φαρδύς, γεμάτος δύναμη.

Σώμα: Μακρύ, με καλή μυική μάζα (μυώδες) και δυνατό.

Ράχη: Ράχη ίσια, φαρδιά, μακριά.

Οσφύς: Μυώδης οσφύς, καλά κατεβασμένη (βαθιά) στα πλάγια.

Στέρνο: Στήθος βαθύ. Πλευρές καλά εκτεταμένες. Οι οποίες φέρονται καλά ως τα πίσω.

Ουρά: Προηγουμένως κοβόταν παραδοσιακά. Χαμηλά τοποθετημένη, καλά καλυμμένη με κροσσωτό τρίχωμα, φέρεται στην ευθεία της ράχης.

Εμπρόσθια άκρα: Ωμοπλάτες ισχυρές, κεκλιμένες, μυώδεις. Σκέλη κοντά, ίσια, με καλά κόκαλα, δυνατά.

Πατούσες: Μεγάλες, στρογγυλές, καλά καλυμμένες με τρίχωμα.

Πίσω άκρα: Πολύ ισχυρά και καλοανεπτυγμένα. Ταρσοί χαμηλοί, καλά κεκλιμένα γόνατα και κνήμες τοποθετημένες ίσια.

Τροχασμός & Κίνηση: «Κυλιστός» διασκελισμός που οφείλεται στο μακρύ σώμα και τα κοντά σκέλη. Κινείται ίσια εμπρός και πίσω, με ώθηση χωρίς προσπάθεια.

Τρίχωμα: Άφθονο, κλειστό, μεταξένιο και ίσιο. Σκέλη και στήθος καλά καλυμμένα από κροσσωτό τρίχωμα.

Χρώμα: Μονόχρωμο λευκό στο σώμα προτιμάται, με λεμονί σημάδια και τα πορτοκαλί επιτρέπονται. Ελαφριά σημάδια στο κεφάλι και «φακιδωτό» ρύγχος.

Ιδανικό Βάρος: Αρσενικά 29,5-34 κιλά

Θηλυκά 25-29,5 κιλά

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου, όσο και την ικανότητα να εκτελεί την εργασία, για την οποία παραδοσιακά δημιουργήθηκε.

Ελαττώματα Αποκλεισμού: Επιθετικοί ή ιδιαίτερα ντροπαλοί σκύλοι (φοβικοί). Οποιοσδήποτε σκύλος με σωματικές ανωμαλίες ή συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

Το Clumber Spaniel παρά το γεγονός ότι φαίνεται χαλαρός και νωχελικός σκύλος έχει μεγάλη ενέργεια και γι αυτό χρειάζεται καθημερινή άσκηση για να διατηρείται σε καλή κατασταση και να έχει καλή υγεία. Ο καθημερινός περίπατος είναι απαραίτητος ,καθώς και αρκετός χώρος οπου θα μπορεί να τρέξει ελεύθερα και να εξερευνήσει.

Ομάδα 1:  Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Γερμανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 166 / 07/08/1996 / GB

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 23/03/1991

Χρησιμότητα: Πολυσχιδής σκύλος εργασίας , Ποιμενικός, φύλακας και σκύλος υπηρεσιών.

Με εξετάσεις εργασίας

Σύντομη Ιστορική Περίληψη

Σύμφωνα με επίσημη απόφαση, η Ένωση για τον Γερμανικό Ποιμενικό Σκύλο (Verein fur Deutsche Schaeferhunde) που εδρεύει στο Augsburg, ως μέλος του Γερμανικού Κυνολογικού ομίλου (Verband fur das Deutsche Hundeweswn e.V., V.D.H.) και ως ιδρυτικό σωματείο για την φυλή, είναι υπεύθυνη για το πρότυπο του Γερμανικού Ποιμενικού Σκύλου. Το πρότυπο αυτό συντάχθηκε αρχικά στην πρώτη συνέλευση των μελών της Ένωσης στη Franfurt/Main, στις 20 Σεπτεμβρίου 1899, βασισμένο σε προτάσεις του A. Mayer και του von Stephanitz. Αναθεωρήσεις έγιναν στο πρότυπο κατά την 6η συνέλευση των μελών στις 28 Ιουλίου 1901, στην 23η συνέλευση στην Cologne/Rhine στις 17 Σεπτεμβρίου 1909, στην συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου και της Συμβουλευτικής Επιτροπής στο Wiesbaden της Γερμανίας στις 5 Σεπτεμβρίου 1930 και στη συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου και της Επιτροπής της φυλής στις 25 Μαρτίου 1961. Το πρότυπο αναθεωρήθηκε και υιοθετήθηκε από την Παγκόσμια Ένωση του Γερμανικού Ποιμενικού (Weltunion fur Deutsche Schaeferhunde, WUSV) στις 30 Αυγούστου 1976 και αναθεωρήθηκε και καταχωρήθηκε κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου και της Συμβουλευτικής Επιτροπής την 23η και 24η Μαρτίου 1991.

Ο γερμανικός ποιμενικός σκύλος, η προγραμματισμένη εκτροφή του οποίου άρχισε το έτος 1899 μετά την ίδρυση της Ένωσης για τον Γερμανικό Ποιμενικό, εξελίχθηκε αρχικά εκτρέφοντας τους τότε διαθέσιμους ποιμενικούς σκύλους της Κεντρικής και Νότιας Γερμανίας με τελικό σκοπό την δημιουργία ενός σκύλου εξαιρετικά κατάλληλου και για την πιο
απαιτητική εργασία. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, το πρότυπο του Γερμανικού Ποιμενικού Σκύλου εξελίχθηκε, με έμφαση στην σωστή φυσική κατασκευή και ειδικότερα στην σωστή ιδιοσυγκρασία και τον καλό χαρακτήρα.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Ο γερμανικός Ποιμενικός Σκύλος είναι μέσου μεγέθους, ελαφρά επιμήκης, δυνατός και μυώδης, με στεγνά οστά και γερή, (σταθερή, γεροδεμένη) συνολική δομή.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ

Ο Γερμανικός Ποιμενικός Σκύλος πρέπει να έχει ομαλή διάθεση, να είναι ισορροπημένος (με γερά νεύρα), με αυτοπεποίθηση, εντελώς άνετος (εκτός αν προκληθεί) και καλός εκ φύσεως, όπως και προσεκτικός και εύκολα εκπαιδεύσιμος. Πρέπει να διαθέτει κουράγιο, αγωνιστικότητα (μαχητικότητα) και σκληρότητα ούτως ώστε να είναι κατάλληλος ως συνοδός (σύντροφος), φύλακας, υπηρεσιακός σκύλος, Ποιμενικός και σκύλος καθηκόντων προστασίας και αμύνης.

ΚΕΦΑΛΗ

Το κεφάλι είναι σφηνοειδούς σχήματος και ανάλογο με το μέγεθος του σώματος (το μήκος της κεφαλής είναι κατά προσέγγιση το 40% του ύψους στο ακρώμιο του σκύλου), χωρίς να είναι χονδροειδές ούτε υπερβολικά μακρύ. Ξεκάθαρο και στεγνό σε γενική εμφάνιση, μέτρια φαρδύ ανάμεσα στα αυτιά. Το μέτωπο όπως φαίνεται από εμπρός και πλαγίως είναι μόνον ελάχιστα καμπυλωτό και χωρίς καθόλου, ή με μια ελαφρά εμφανή κεντρική αύλακα. Η αναλογία της κρανιακής χώρας ως προς την προσωπική χώρα είναι 50-50%. Το εύρος της κρανιακής χώρας ανταποκρίνεται κατά προσέγγιση στο μήκος της. Όπως φαίνεται από πάνω, το κρανίο στενεύει ομαλά και προοδευτικά από τα αυτιά προς την ρινική γέφυρα και κλίνει επίσης προοδευτικά προς το σφηνοειδές πρόσωπο (ρύγχος) με ένα λοξό, όχι πολύ απότομο «στοπ», η άνω και κάτω γνάθος είναι ισχυρά ανεπτυγμένες .
Η ρινική γέφυρα είναι ευθύγραμμη. Κάθε εσοχή ή κύρτωση είναι ανεπιθύμητη. Χείλη σφιχτά, εφαρμοστά και σκουρόχρωμα.

Μύτη: Πρέπει να είναι μαύρη.

Δόντια: Πρέπει να είναι δυνατά και υγιή. Πλήρης οδοντοφυία (42 δόντια σύμφωνα με τον τύπο της οδοντοστοιχίας).

Ο Γερμανικός Ποιμενικός Σκύλος έχει ψαλιδωτό δάγκωμα, δηλαδή οι τομείς (κοπτήρες) πρέπει να συνταιριάζουν σαν τις λάμες του ψαλιδιού μεταξύ τους, έτσι ώστε οι κοπτήρες της πάνω σιαγόνας υπερκαλύπτουν και εφαρμόζουν με τους κοπτήρες της κάτω σιαγόνας ψαλιδωτά. Λαβιδόσχημο δάγκωμα, προγναθικό ή υπογναθικό δάγκωμα είναι ελαττώματα, όπως και τα μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των δοντιών (κενά). Εξίσου ελαττωματική είναι η ευθύγραμμη στοίχιση των κοπτήρων. Τα οστά των γνάθων πρέπει να είναι ισχυρά ανεπτυγμένα έτσι ώστε τα δόντια να είναι δυνατά σφηνωμένα στα οδοντικά τόξα.

Μάτια: Μέσου μεγέθους, αμυγδαλωτού σχήματος, τοποθετημένα ελαφρώς λοξά, χωρίς να προεξέχουν. Το χρώμα των ματιών πρέπει να είναι όσο πιο σκούρο γίνεται.

Ανοιχτόχρωμα, διαπεραστικά μάτια είναι ανεπιθύμητα, αφού αλλοιώνουν την έκφραση του σκύλου.

Αυτιά: Ο γερμανικός Ποιμενικός Σκύλος έχει όρθια αυτιά μετρίου μεγέθους τα οποία κρατιούνται κάθετα προς τα πάνω, με τις άκρες τους να δείχνουν προς την ίδια, παράλληλη, κατεύθυνση (χωρίς να γέρνουν προς τα μέσα). Στενεύουν σε μυτερές άκρες και το πτερύγιο είναι ανοιγμένο προς τα εμπρός. Μισοπεσμένα αυτιά ή κρεμαστά αυτιά είναι ελαττωματικά. Αυτιά που φέρονται γυρμένα προς τα πίσω στην κίνηση ή την ανάπαυση δεν είναι ελαττωματικά.

ΛΑΙΜΟΣ

Ο λαιμός πρέπει να είναι δυνατός, μυώδης και χωρίς χαλαρό δέρμα στο λαρύγγι (προγούλι). Η γωνία του ως προς το σώμα (οριζοντίως) είναι κατά προσέγγιση 45ο.

ΣΩΜΑ

Το άνω περίγραμμα διατρέχει διατρέχει (τον κορμό) χωρίς καμιά ορατή διακοπή, από την βάση του λαιμού, πάνω από τα ευκρινώς διαγραμμένα ακρώμια και τη ράχη με πολύ ελαφρύ κλίση ως προς την οριζόντιο, μέχρι τα προοδευτικά κεκλιμένα νώτα. Η ράχη είναι σφικτή-σταθερή, δυνατή και μυώδης. Η οσφύς είναι φαρδιά ισχυρά ανεπτυγμένη και μυώδης. Η περιοχή των γοφών και της λεκάνης πρέπει να είναι μακριά, ελαφρά κεκλιμένη (περίπου 23ο ως προς την οριζόντιο) και χωρίς
καθόλου διακοπή της ραχιαίας γραμμής, συμφύεται με την βάση της ουράς.

Στήθος : Μέτρια φαρδύ, το κατώτατο τμήμα του είναι όσο πιο μακρύτερο γίνεται και καλοανεπτυγμένο. Το βάθος του θώρακα πρέπει να είναι από 45 έως 48% του ύψους στο ακρώμιο. Οι πλευρές πρέπει να είναι μετρίως τοξωτές. Πλευρές που είναι βαρελόσχημες ή πολύ επίπεδες είναι ελαττωματικές.

Ουρά : Φθάνει τουλάχιστον στην άρθρωση του ταρσού, αλλά όχι κάτω από το μέσον του μεταταρσίου. ‘Έχει ελαφρώς μακρύτερο τρίχωμα στην κάτω πλευρά της και κρατιέται κρεμασμένη σε απαλή καμπύλη. Όταν ο σκύλος βρίσκεται σε έξαψη ή σε κίνηση, η ουρά είναι υψωμένη και φέρεται υψηλότερα, αλλά όχι πάνω από την οριζόντια γραμμή.
Διορθωτικές εγχειρήσεις απαγορεύονται.

ΑΚΡΑ

Πρόσθια τεταρτημόρια: Από κάθε άποψη, τα πρόσθια σκέλη είναι ίσια και, από εμπρός τελείως παράλληλα μεταξύ τους. Ωμοπλάτη και βραχίονας είναι ισομήκη, μυώδη και εφαρμόζουν σφιχτά στον κορμό. Η γωνία που σχηματίζεται μεταξύ ωμοπλάτης και βραχίονα είναι ιδανικά 90ο αλλά γενικά μέχρι 110ο. Οι αγκώνες δεν πρέπει να στρέφονται προς τα μέσα ούτε προς τα έξω, σε ανάπαυση ή σε κίνηση. Από όλες τις απόψεις τα σκέλη είναι ίσια και εντελώς παράλληλα το ένα προς το άλλο, στεγνά και με σφιχτούς μυώνες.  Το μετακάρπιο έχει μήκος περίπου ίσο με το 1/3 του σκέλους. Η γωνία μεταξύ τους (σκέλος-μετακάρπιο) είναι από 20 ο έως 22ο. Ένα αδύναμο μετακάρπιο (γωνία περισσότερο από 22ο) ή ένα απότομο μετακάρπιο (γωνία λιγότερο από 20ο) επηρεάζουν την εργασιακή ικανότητα του σκύλου, ειδικότερα δε την αντοχή του.

Εμπρός πέλματα: Στρογγυλωπά, σφικτά, με φάλαγγες καλά κυρτωμένες. Πατούσες σκληρές αλλά όχι εύθρυπτες.
Τα νύχια είναι δυνατά και σκουρόχρωμα.

Οπίσθια τεταρτημόρια: Τα πίσω σκέλη είναι τοποθετημένα ελαφρά προς τα πίσω. Όπως φαίνονται εκ των όπισθεν, είναι παράλληλα μεταξύ τους. Μηρός και κνήμη είναι περίπου ισομήκη και σχηματίζουν γωνία περίπου 120ο. Οι μηροί είναι δυνατοί και μυώδης. Οι αρθρώσεις των ταρσών είναι δυνατές και σφικτές. Το μετατάρσιο στέκεται κάθετα κάτω από την άρθρωση του ταρσού.

Πίσω πέλματα: Συμπαγή, ελαφρά κυρτωμένα. Οι πατούσες είναι σκληρές και σκουρόχρωμες. Τα νύχια είναι δυνατά, κυρτά και επίσης σκουρόχρωμα.

ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟΣ/ΚΙΝΗΣΗ

Ο Γερμανικός Ποιμενικός Σκύλος είναι τροχαστικός σκύλος. Τα μέλη του πρέπει να είναι έτσι συντονισμένα και εναρμονισμένα μεταξύ τους σε μήκος και γωνιώσεις ώστε, χωρίς αισθητή μεταβολή στη ραχιαία γραμμή, τα πίσω σκέλη μπορούν να προωθούνται προς τον κορμό ενώ τα εμπρός εκτείνονται σε ίση απόσταση. Οποιαδήποτε τάση υπεργωνίωσης των πίσω άκρων μειώνει την συνοχή-σταθερότητα και την αντοχή, επομένως και την εργασιακή ικανότητα. Σωστές σωματικές αναλογίες και γωνιώσεις έχουν σαν αποτέλεσμα ένα επίπεδο πάνω από το έδαφος, πολύ εκτεταμένο καλυπτικό εδάφους διασκελισμό που προκαλεί την εντύπωση προώθησης χωρίς προσπάθεια. Το κεφάλι που ωθείται προς τα εμπρός και η ελαφριά υψωμένη ουρά συντελούν σε ένα ομαλό, χωρίς προσπάθεια τροχασμό που παρουσιάζει μια απαλά καμπυλωμένη, συνεχόμενη
χωρίς διακοπή πάνω γραμμή, από τις άκρες των αφτιών, πάνω από τον λαιμό και την ράχη, μέχρι και την άκρη της ουράς.

ΔΕΡΜΑ

Το δέρμα εφαρμόζει (ελαστικά) αλλά χωρίς καθόλου πτυχώσεις.

ΜΑΝΔΥΑΣ

Υφή του τριχώματος: Το σωστό τρίχωμα για τον Γερμανικό Ποιμενικό Σκύλο είναι το διπλό τρίχωμα (Stockhaar) με εξωτερικό και εσωτερικό στρώμα. Το εξωτερικό τρίχωμα πρέπει να είναι όσο πιο πυκνό γίνεται, ίσιο, τραχύ και σφιχτό-κλειστό πάνω στο σώμα. Στο κεφάλι, το εσωτερικό των αυτιών, το πρόσθιο μέρος των σκελών και στα πόδια και τις φάλαγγες των δακτύλων, το τρίχωμα είναι κοντό. Είναι ελαφρά μακρύτερο και πιο πυκνό στο λαιμό. Στο πίσω μέρος των σκελών, το τρίχωμα είναι
μακρύτερο, εκτεινόμενο στα μετακάρπια και μετατάρσια. Σχηματίζει μέτριας ποσότητας «μπατζάκια » στο πίσω μέρος των μηρών.

Χρώμα: Μαύρο με κοκκινωπά-καφέ, καστανά, κίτρινα έως ανοικτά γκρίζα σημάδια. Μονόχρωμο μαύρο ή μονόχρωμο γκρίζο. Τα γκρίζα άτομα με αποχρώσεις εμφανίζουν μαύρη «σέλα» και «μάσκα». Τα μη ενοχλητικά, μικρά άσπρα σημάδια στο στήθος όπως και η πολύ ανοιχτόχρωμη απόχρωση στα εσωτερικά μέρη είναι επιτρεπτά αλλά όχι επιθυμητά. Η μύτη πρέπει να είναι μαύρη σε όλα τα χρώματα. Σκύλοι χωρίς «μάσκα», με ανοιχτόχρωμα έως λευκωπά σημάδια στο στήθος και τα εσωτερικά μέρη, ωχρά (ανοιχτόχρωμα) νύχια και κόκκινο άκρο ουράς θεωρούνται ότι υστερούν σε χρωστική. Το εσωτερικό τρίχωμα παρουσιάζει ανοιχτόχρωμοι γκριζωπό τόνο. Το λευκό χρώμα δεν είναι δεκτό.

ΥΨΟΣ και ΒΑΡΟΣ

Αρσενικοί: Ύψος στο ακρώμιο 60-65 εκ., βάρος 30-40 κιλά.

Θηλυκές: Ύψος στο ακρώμιο 55-60 εκ., βάρος 22-32 κιλά.

Το μήκος του σώματος είναι κατά προσέγγιση από 10 έως 17% μεγαλύτερο από το ύψος του σκύλου στο ακρώμιο.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

Κάθε απομάκρυνση από τα προαναφερθέντα σημεία πρέπει να θεωρούνται ελάττωμα και η αυστηρότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται, να είναι ακριβώς ανάλογο του βαθμού του.

ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

Κάθε απομάκρυνση από τα παραπάνω περιγραφέντα φυλετικά χαρακτηριστικά η οποία επηρεάζει (παρεμποδίζει) την εργασιακή ικανότητα του σκύλου.

Ελαττωματικά αυτιά: Αμφίπλευρα πολύ χαμηλά τοποθετημένα αυτιά, αυτιά που λυγίζουν στις άκρες, αυτιά που γέρνουν προς τα μέσα. Αυτιά που δεν είναι σφιχτά και σταθερά.

· Σοβαρή έλλειψη χρωστικής
· Σοβαρή έλλειψη γενικής συνοχής-στιβαρότητας
· Οδοντικά ελαττώματα: Οποιαδήποτε απόκλιση από το ψαλιδωτό δάγκωμα και την σωστή μορφή οδοντοστοιχίας, αν δεν περιλαμβάνεται στα ελαττώματα αποκλεισμού που καταγράφονται κατωτέρω.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ που επιφέρουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ

· Αδύναμη ιδιοσυγκρασία και νεύρα, σκύλοι που δαγκώνουν
· Σκύλοι με παραμορφωμένα αυτιά ή ουρά
· Σκύλοι με δυσμορφίες
· Σκύλοι με έλλειψη δοντιών όπως ακολούθως:
ένας προγόμφιος 3 συν ένα επιπροσθέτως δόντι, ή ένας κυνόδοντας, ή ένας προγόμφιος 4, ή ένας γομφίος 1 ή 2, ή σύνολο τριών ή περισσοτέρων δοντιών που λείπουν
· Σκύλοι με ελαττωματικές σιαγόνες, προγναθικοί περισσότερο από 2 χιλιοστά ή υπογναθικοί. Λαβιδωτό δάγκωμα που σχηματίζεται από όλους τους 12 κοπτήρες
· Υπερμεγέθεις ή υπομεγέθεις σκύλοι, κατά περισσότερο του 1 εκατοστού
· Αλμπίνοι
· Λευκό χρώμα μανδύα (ακόμα και με σκουρόχρωμα μάτια και νύχια)
· Μακρύ τρίχωμα (μακρύ, μαλακό πανωτρίχωμα με ή χωρίς υποτρίχωμα, κυρίως χωρισμένο στο κέντρο της πλάτης, με «χωρίστρα» στα αυτιά, τα σκέλη και την ουρά (Langhaar)

Υποσημείωση: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο φανερά φυσιολογικούς όρχεις τελείως κατεβασμένους μέσα στο όσχεο.

Ένας σκύλος σίγουρα έχει πολλά πράγματα να προσφέρει στον κάθε έναν…

Η παρουσία ενός σκύλου στη ζωή οποιουδήποτε ανθρώπουμπορεί να έχει θεαματικά αποτελέσματα, μπορεί να την αλλάξει ριζικά.

Δυστυχώς, οι αλλαγές που φέρνει δεν είναι πάντα και δεν είναι όλες θετικές και ευεργετικές για τον ίδιο τον ιδιοκτήτη ή για το περιβάλλον του. Σημαντικός παράγοντας η επιλογή και οι λόγοι επιλογής του σκύλου.

Γιατί λοιπόν θέλω σκύλο;

Θέλω σκύλο γιατί έχει ένα πολύ ωραίο ο γείτονας μου!

Από τους χειρότερους λόγους που μπορεί να έχει κάποιος για την απόκτηση σκύλου είναι…η ζήλια. Ακόμα κι αν δεν είναι η «κακιά ζήλια» αλλά ένας θαυμασμός και μια παρορμητική λαχτάρα που δεν βρίσκει λογική, σίγουρα δεν μπορεί να είναι ο λόγος απόκτησης σκύλου.

Η στιγμιαία και πολλές φορές «ωραιοποιημένη» εικόνα που έχουμε από ένα σκύλο κάποιου που δεν γνωρίζουμε καλά, δεν μπορεί να μας προδιαθέσει ή να μας πληροφορήσει για μια σημαντική δέσμευση όπως αυτή της απόκτησης ενός κατοικίδιου.

Θα πρέπει να εξετάσουμε την απόκτηση σκύλου με βάση της δικές μας προσωπικές ανάγκες, τον δικό μας τρόπο ζωής (συνυπολογίζοντας και τις επερχόμενες αλλαγές) και το δικό μας περιβάλλον και περίγυρο.

Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μιλήσουμε με ανθρώπους που έχουν, εκτρέφουν ή γνωρίζουν καλά την φυλή ή τον τύπο σκύλου που θέλουμε να αποκτήσουμε (ρωτώντας ακόμα και τον γείτονα, αλλά όχι αποκλειστικά) και να είμαστε υπομονετικοί στην επιλογή και της κινήσεις μας γενικότερα.

Επειδή η φυλή είναι δημοφιλής!

Άλλος ένας λόγος από το Top 10 των «χειρότερων» …Ειδικά αν συνοδεύεται και από την σκέψη ότι θα αναπαράγω τα σκυλιά μου για να «βγάλω εύκολο χρήμα».

Συνεργοί και «θύτες» σε αποφάσεις βασισμένες σε αυτό το κριτήριο είναι τις περισσότερες φορές ο κινηματογράφος και η τηλεόραση, που μέσα από απεικονίσεις (συνήθως ανακριβής) σκύλων, δημιουργούν «μόδες».

Όλοι γνωρίζουμε τα τρισχαριτωμένα 101 σκυλιά της Δαλματίας που αποτελούσαν υποδείγματα σκύλων για τους ιδιοκτήτες τους…Γεγονός που απέχει αρκετά από την πραγματικότητα μια που η φυλή δεν είναι και από τις πλέον εκπαιδεύσιμες και μάλλον είναι από αυτές που θα χαρακτηρίζαμε «ξεροκέφαλες».

Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τα λιγότερο γνωστά Ακίτα, που όμως μετά την ταινία Hatchiko και την «ρετουσαρισμένη» εικόνα του σκύλου πρωταγωνιστή, γνωρίζουν επικίνδυνη «άνθηση». Τα Ακίτα δεν είναι αυτό που θα λέγαμε «σκυλιά για τον καθένα», είναι αρκετά «σκληρά» και επίμονα σκυλιά που έχουν ανάγκη από ένα έμπειρο και με όρεξη ιδιοκτήτη.

Τα περισσότερα σκυλιά της «οθόνης» είναι ζώα που δεν είναι εύκολα προσαρμόσιμα στις συνθήκες ενός μέσου σπιτιού και δεν φτάνουν για μια καλή συμβίωση οι γνώσεις και οι ετοιμότητα ενός αρχάριου ή μέσου ιδιοκτήτη. Δυστυχώς όμως, η δημοτικότητα τους προσελκύει πολλούς καιροσκόπους και κερδοσκόπους εκτροφείς στην αναπαραγωγή και την ανεξέλεγκτη διάθεση τέτοιων σκύλων.

Θέλω ένα σκυλάκι για το παιδί μου!

Μπορεί η πρόθεση να είναι «άγια» και η ιδέα καλή, μόνο όμως αν έχετε στο νου σας πως τον σκύλο δεν μπορεί και δεν θα τον φροντίζει το παιδί. Πως οι ευθύνες και τα «βάρη» μιας τέτοιας πράξης θα πρέπει να «πέφτουν» σε κάποιον ενήλικα και μάλιστα με τις απαραίτητες, υποτυπώδης γνώσεις και διάθεση.

Καθημερινές βόλτες, καθημερινό τάισμα και πότισμα, επισκέψεις στον κτηνίατρο, αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών και πολλά ακόμα δεν μπορείτε να τα περιμένετε εξ’ολοκλήρου από ένα παιδί.

Επίσης, θα πρέπει ένας έμπειρος (κατά προτίμηση) ενήλικας να δείξει και να κατευθύνει το παιδί σωστά στο πως και γιατί πρέπει να φροντίζει ένα σκύλο και ποιές οι ανάγκες και τα χαρακτηριστικά που χρήζουν προσοχής και σεβασμού.

Θα πρέπει να σκεφτείτε πως τα παιδιά μεγαλώνουν και «αλλάζουν»…Σήμερα μπορεί να ενθουσιάζονται και να παίζουν 24/7 με ένα κουταβάκι, αλλά σε λίγα χρόνια δε θα ενθουσιάζονται εξίσου με την φροντίδα ενός ενήλικου ή γερασμένου σκύλου.

Τέλος, δεν κάνουν όλες οι φυλές ή οι τύποι σκύλων για οικογένεια και παιδιά. Κάποια σκυλιά δεν ανέχονται πολλές ενοχλήσεις και προτιμούν μια πιο ήρεμη ζωή. Εδώ θα πρέπει η επιλογή σας ή η καθοδήγηση και η προσοχή σας να είναι συνεχής. Ποτέ δεν αφήνουμε παιδιά και σκυλιά, οποιασδήποτε ηλικίας ή φυλής, χωρίς επίβλεψη ενήλικα!

Θέλω ένα φύλακα!

Τις περισσότερες φορές, ένας φράχτης, ένας συναγερμός, μια εταιρεία Security είναι πολύ καλύτερες λύσεις για τις ανάγκες μας από την απόκτηση ενός σκύλου για φύλακα.

Ένα κουτάβι θα μπορεί να «αποδώσει» ως φύλακας σε αρκετά μακρινό χρονικό διάστημα και αυτό μόνο με την σωστή εκπαίδευση από επαγγελματία εκπαιδευτή. Δεν είναι όλες οι φυλές φύλακες και σίγουρα δεν είναι όλες οι φυλές «φυσικοί φύλακες».

Ακόμα και οι ανάγκες «φύλαξης» από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι διαφορετικές (άλλος είναι ευχαριστημένος με ένα σκύλο «συναγερμό» που θα γαυγίσει και άλλος έχει απαίτηση από σκύλο που θα σταματά ένοπλο εισβολέα).

Σημαντικός παράγοντας είναι το αν ακόμα θα θέλω τον σκύλο ή τι θα κάνω με τον σκύλο αν δεν «βγεί» όπως περίμενα ή αν οι ανάγκες μου για φύλαξη αλλάξουν (ή πάψουν).

Ο σκύλος «γυναικοπαγίδα»…

…και όμως υπάρχουν και αυτοί!…που θα πάρουν σκύλο με βάση τις γυναίκες (ίσως και τους άντρες) που μπορεί να «προσελκύσει».

Θα πρέπει βέβαια να γνωρίζουν πως ένας σκύλος ζεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο και για περίπου 10-15 χρόνια. Οι ανάγκες του και η εμφάνιση του αλλάζουν και η «επιτυχία» του σαν «μαγνήτης» μπορεί να φθίνει…Δεν είναι καλή λύση…Προτιμήστε κάτι άλλο!

Για να γίνω εκτροφέας και να βγάζω λεφτά!

Άστο…Παράτα τα τώρα και μάλλον θα μείνεις με περισσότερα χρήματα.

Η εκτροφή είναι ένα χόμπι, ένα «μεράκι» και μόνο έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Σαν κάθε χόμπι λοιπόν, τα χρήματα που «απαιτεί» είναι σαφώς περισσότερα από αυτά που μπορεί να δώσει. Οι εξαιρέσεις είναι μάλλον παραπλανητικές και δεν θα έπρεπε να λαμβάνονται ως παράδειγμα.

Για να γίνει «επικερδής» μια τέτοια προσπάθεια θα πρέπει να γίνει σε επίπεδα «puppy mill» και κουταβοπαραγωγής με μηδενικό επίπεδο συνθηκών, γνώσεων, εξετάσεων, προδιαγραφών άρα και εξόδων…Αν σε αυτό στοχεύετε τότε χίλιες φορές ΜΑΚΡΥΑ!

Χιλιάδες σκυλιά πεθαίνουν, μένουν αδέσποτα και βασανίζονται διότι κάποιοι νομίζουν πως ένα χρηματικό κέρδος εφήμερο αξίζει κάθε τίμημα.

Αφού το είδα και το θέλω!

Ένας σκύλος απαιτεί χρόνο, χρήμα, επιμονή, υπομονή και πολλά άλλα και δεν είναι κάτι που μπορείς να «βάλεις στην άκρη» ή να «κλείσεις» από μια on/off λειτουργία.

Αποφεύγετε να αγοράζεται παρορμητικά (impulse buy) οτιδήποτε, πόσο μάλλον σκύλο. Αν και σε αυτό στηρίζονται τα περισσότερα pet shops που πωλούν κουτάβια στις βιτρίνες τους, θα πρέπει να αντισταθείτε.

Η λύπη, η στεναχώρια, ο ενθουσιασμός…δεν είναι καλοί σύμβουλοι.

Σίγουρα υπάρχουν πολλοί ακόμα λόγοι ή «υπολόγοι» που ωθούν τους ανθρώπους σε μια τέτοια λανθασμένη απόφαση. Η απόκτηση σκύλου δεν είναι αυτοσκοπός, δεν είναι status, δεν είναι απόδειξη φιλοζωίας.

Αντίθετα, η υπεύθυνη στάση και η ενημέρωση πριν κάθε ενέργεια είναι δείγμα πολιτισμού και παιδείας, με ή χωρίς σκύλο.

Το παιχνίδι είναι μια σημαντική και πολυδιάστατη διαδικασία για την ζωή και εξέλιξη του σκύλου. Παρόλα αυτά όμως, δεν θα αποτελέσει το αντικείμενο του συγκεκριμένου άρθρου.

Εδώ θα ασχοληθούμε με το «παιχνίδι» που εμείς παίζουμε χρησιμοποιώντας τον σκύλο σαν το «παιχνίδι» μας…Ο μικρός θεός και το πιο εύπλαστο δημιούργημα του!

Το ποσοστό που επηρεάσαμε και συνεχίζουμε να επηρεάζουμε την εμφάνιση του σκύλου είναι από τα πιο εύκολα που μπορούμε να παρατηρήσουμε. Πάνω από 400 φυλές σκύλων με πολύ διαφορετική μορφολογία και σίγουρα, στις περισσότερες των περιπτώσεων, αρκετά διαφοροποιημένη από αυτή του πρόγονου λύκου. Οι αλλαγές όμως που επιφέρουν οι «παρεμβολές» μας φτάνουν ακόμα παραπέρα.

Για πρώτη φορά επιστήμονες έδειξαν πως η επιλεκτική αναπαραγωγή του κατοικίδιου σκύλου αλλάζει και τον εγκέφαλο του σκύλου.

Ο εγκέφαλος πολλών βραχύρυγχων φυλών έχει «μετατοπιστεί», έχει «γυρίσει» σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και 15 μοίρες προς τα εμπρός, ταυτόχρονα με μια φανερή μετατόπιση της περιοχής του εγκεφάλου που ελέγχει την όσφρηση.

Οι μεγάλες διαφορές και μορφές που έχει το κρανίο του σκύλου από φυλή σε φυλή ή από τύπο σκύλου σε κάποιον άλλο τύπο, έχουν ένα «παρελθόν» περίπου 12.000 ετών επιλεκτικής αναπαραγωγής για συγκεκριμένες εργασίες και λειτουργίες ή απλά για μορφολογικά (αισθητικά) χαρακτηριστικά.

Οι ανακαλύψεις τόσο μεγάλων και δραματικών αλλαγών στον εγκέφαλο του σκύλου «γεννούν» άπειρα ερωτήματα για τον αντίκτυπο όλων αυτών των αλλαγών στην συμπεριφορά, τον χαρακτήρα και το ταμπεραμέντο του σκύλου.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του New South Wales σε συνεργασία με άλλους από το πανεπιστήμιο του Sidney έχουν εκπονήσει σχετική και λεπτομερής μελέτη από το 2010.

Κανένα άλλο είδος ζώου δεν έχει «δεθεί» τόσο πολύ με τον άνθρωπο και κανένα άλλο ζώο δεν χαίρει τόσης «αγάπης» και «φροντίδας» από τον άνθρωπο. Ταυτόχρονα όμως, κανένα άλλο ζώο δεν έχει «ταλαιπωρηθεί» τόσο πολύ και δεν έχει δεχθεί τόσο δραματικές αλλαγές και παρεμβολές στην βιολογία του μέσω της αναπαραγωγής. Όλη αυτή η ποικιλότητα υποδηλώνει μια τρομερή «πλαστικότητα» στο γονιδίωμα του σκύλου.

«Έχουμε εντοπίσει πολλούς και ανεξάρτητους συσχετισμούς μεταξύ του σχήματος του κρανίου και του μεγέθους του με την μετατόπιση του εγκεφάλου και την θέση του οσφρητικού λοβού.

Όσο το κρανίο του σκύλου αλλάζει σχήμα και γίνεται πιο επίπεδο – σαν του Pug π.χ. – ο εγκέφαλος μετατοπίζεται προς τα εμπρός και ο οσφρητικός λοβός προς τα κάτω, στα χαμηλά επίπεδα του κρανίου.

Οι σκύλοι φαίνεται πως είναι αρκετά «δεκτικοί» στις ανθρώπινες παρεμβάσεις και τα αποτελέσματα της επιλεκτικής αναπαραγωγής έχουν άμεση «ανταπόκριση» στην ανατομία και φυσιολογία του σκύλου. Είναι εντυπωσιακό πως ο εγκέφαλος του σκύλου μπορεί να «αντέξει» και να προσαρμοστεί σε τόσο μεγάλες αλλαγές στο σχήμα και στο μέγεθος του κρανίου. Είναι κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί σε άλλο είδος» όπως λέει ο κος Michael Valenzuela από το UNSW και την έδρα της Ψυχιατρικής.

Τα παθολογικά «αντίκτυπα» των παρεμβάσεων μας όπως οι εγκεφαλίτιδες στα Pug ή η δυσπλασία του ισχύου στα German Shepherds για παράδειγμα, είναι γνωστές. Λίγα όμως γνωρίζαμε για τις συνέπειες των παρεμβάσεων αυτών στον εγκέφαλο του σκύλου και κατά συνέπεια την «ψυχολογία» και των τρόπο που αντιλαμβάνεται και «μεταφράζει» το περιβάλλον και τον κόσμο.

Ο Paul Mc Greevy από το πανεπιστήμιο του Sydney «Υποστηρίζουμε πως ο σκύλος ζει σε ένα κόσμο οσμών, τα ευρήματα αυτά όμως μας δείχνουν αρκετά πειστικά πως ο κόσμος οσμών ενός σκύλου μπορεί να είναι τελείως διαφορετικός από τον κόσμο οσμών κάποιου άλλου.»

Ακόμα όμως και ο τρόπος που αλληλεπιδρούμε και «συνεργαζόμαστε’ με τα σκυλιά διαφοροποιεί και τον τρόπο ή την ποιότητα που αυτά αντιλαμβάνονται περιβάλλον και ερεθίσματα.

Σκύλοι που έχουν επιλεγεί και εκτραφεί για να εργάζονται με οπτική επαφή με τον άνθρωπο, είναι πολύ πιο ικανά στο να «διαβάσουν» και να αντιληφθούν χειρονομίες σε αντίθεση με αυτά που εργάζονται μόνα τους, χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως σκυλιά δείκτες, σκυλιά που οδηγούν πρόβατα ή σκυλιά που κάνουν aport μπορούν να ερμηνεύσουν και να αντιληφθούν χειρονομίες ανθρώπινες και εντολές που δίνονται με νεύματα από ότι σκύλοι δίωξης, σκύλοι που κυνηγούν σε λαγούμια, οδηγούν έλκηθρα ή σκύλοι που προστατεύουν κοπάδια και ζώα. Οι δεύτεροι έχουν μάθει να «δουλεύουν» ανεξάρτητοι από την ανθρώπινη παρουσία και να παίρνουν πρωτοβουλίες.

Επίσης, οι σκύλοι που είχαν κοντότερο ρύγχος και μάτια τοποθετημένα περισσότερο κεντρικά έδειξαν να είναι κατά πολύ ικανότεροι στο να αντιληφθούν νοήματα σε σχέση με τους σκύλους με μακρύ ρύγχος και μάτια τοποθετημένα στο πλάι. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε μια καλύτερη, «αποδοτικότερη» τοποθέτηση των ματιών και καλύτερη τοποθέτηση του αμφιβληστροειδούς που ευνοεί την δυνατότητα εστίασης και οξύτητας της όρασης.

Σε συνδυασμό και με τα ευρήματα της παραπάνω έρευνας και την ανακάλυψη της μετατόπισης του οσφρητικού λοβού, κάποιες φυλές αρχίζουν να «στηρίζονται» περισσότερο στην όραση από ότι στην όσφρηση, ενώ άλλες παραμένουν αρκετά ικανότερες στην… «μύτη».

«Οι παρατηρήσεις αυτές στον σκύλο και τις «επικοινωνιακές» του ικανότητες, μας δίνει στοιχεία ακόμα και για την πορεία της ανθρώπινης επικοινωνίας μέσα στα χρόνια» σημειώνει η Marta Cacsi από το πανεπιστήμιο Eotvos της Ουγγαρίας, που μαζί με την ομάδα της μελέτησαν την απόδοση των σκύλων, διαφόρων φυλών αλλά και ημίαιμων, στην αντίληψη χειρονομιών.

Τελικά, ο σκύλος αποδεικνύετε ένα πολύ εντυπωσιακό και ενδιαφέρον «παιχνίδι», αλλά πόσο θα πρέπει να σεβαστούμε το «παιχνίδι» μας;

Που θα βάλουμε όρια και κανόνες στο «παιχνίδι» μας και εν τέλει πως θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε για το κοινό μας «καλό» (ανθρώπου και σκύλου) τις γνώσεις που μας δίνουν οι δικοί μας «πειραματισμοί» και οι παρεμβάσεις σε συνδυασμό με την «υπομονή», την «δεκτικότητα» και την αδυναμία, ίσως, του σκύλου να αντιδράσει;