Home Tags Posts tagged with "FCI"

FCI

Ομάδα 1: Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 271

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 03/11/2014

Χρησιμότητα: Ποιμενικός σκύλος και σκύλος Συντροφιάς

Χωρίς εξετάσεις εργασίας.

Το Bearded Collie είναι ένα εύθυμο οικογενειακό σκυλί με εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Εντάσσεται στην οικογενειακή ζωή και «οδηγεί» την οικογένεια του. Μπορούμε να το παρατηρήσουμε ακόμα και κατά τη βόλτα μας μαζί του όπου προσπαθεί να κρατήσει το κοπάδι/οικογένεια/παρέα του μαζί.

Υπάρχει αναφορά μιας φυλής που μοιάζει με το γενειοφόρο Collie στα Σκωτσέζικα αρχεία που χρονολογούνται από τον δέκατο έκτο αιώνα. Είναι από καιρό γνωστή σαν φυλή σε Σκωτία και Βόρεια Αγγλία, όπου και εκτρέφεται για ποιμενικά καθήκοντα. Πριν από πεντακόσια χρόνια περίπου, λέγεται πως σκυλιά πρόδρομοι του Πολωνικού πεδινού ποιμενικού (Polish Lowland Sheepdog ) που εγκαταλείφθηκαν στις ακτές της Σκωτίας διασταυρώθηκαν με τα τοπικά ποιμενικά σκυλιά. Μια ματιά στο Polish Lowland Sheepdog αρκεί για να δείξει αρκετές ομοιότητες.

Αλλά ο Γενειοφόρος Collie, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, χρωστάει τα περισσότερα στον G. Olive Willison που, στη δεκαετία του 1940, απέκτησε ένα κουτάβι Beardie με το όνομα Τζίνι (Jeannie). Μετά από αρκετή αναζήτηση βρήκε ένα σύντροφο για τη Jeannie, ένα σκυλί με το όνομα Bailey, και το εκτροφείο Bothkennar έδωσε το καλούπι για τη σημερινή μορφή του Γενειοφόρου Κόλλι (Bearded Collie).

bearded-collie-1898

To Bearded Collie δένεται πολύ με την οικογένειά του, είναι δυστυχισμένο όταν δεν είναι όλοι μαζί και πολύ περισσότερο αν περνά πολλές ώρες μόνο του. Σκληρή και
άδικη μεταχείριση καταστρέφει εύκολα την εμπιστοσύνη του προς τους ανθρώπους του και μπορεί να γίνει από ντροπαλός ως και επιθετικός.

Ο ιδιοκτήτης ενός Bearded Collie χρειάζεται ηρεμία ώστε να μπορεί να κρατήσει σε έλεγχο τον ανοιχτό και ζωηρό χαρακτήρα του. Η υπομονή και η κατανόηση βοηθούν πολύ περισσότερο από τις σκληρές τιμωρίες γιατί το Bearded Collie είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο. Υπό την προϋπόθεση ότι έχει τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα στη διάθεσή του να τρέξει, να παίξει και να εκτονωθεί, το Bearded Collie μπορεί να ελέγξει το εκρηκτικό του ταμπεραμέντο όσο βρίσκεται μέσα στο σπίτι. Παρ’ όλη τη φιλικότητά του είναι από τη φύση του ένας άγρυπνος φύλακας. Με τη σωστή ανατροφή μπορεί να εξελιχτεί σε ένα πολύ καλό φύλακα που «αναφέρει» ότι κινείται και ότι ακούει.

To Bearded Collie δεν είναι ένα εύκολο σκυλί. Ποτέ δεν θα πρέπει κάποιος να διαλέξει ένα Bearded Collie μόνο και μόνο για την εξωτερική του εμφάνιση, γιατί είναι σίγουρο πως σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα υποφέρουν και οι δύο. To Bearded Collie έχει σχετικά υψηλές απαιτήσεις. Αν δεν μπορείς να τις καλύψεις σίγουρο είναι πως το να έχεις ένα Bearded Collie δεν θα είναι κάτι το ευχάριστο. Με το μακρύ του τρίχωμα να θέλει ιδιαίτερη και καθημερινή περιποίηση αλλά και με τις απαιτήσεις του για σωματική και πνευματική εκτόνωση, το Bearded Collie μπορεί να μεταμορφωθεί από γλυκός και γοητευτικός σκύλος σε εφιάλτης.

Γενική Εμφάνιση

Αδύνατο, κομψό, γεμάτο ενέργεια σκυλί. Μακρύ όσο και ψηλό με μια αναλογία 5 : 4. Οι θηλυκές μπορεί να είναι λίγο μακρύτερες. Η απόσταση μεταξύ του stop και του ινιακού οστού είναι ίση με την απόσταση μεταξύ των αυτιών. Παρ’ όλη τη δυνατή κατασκευή του σώματός του θα πρέπει να διατηρεί μια απόσταση από το έδαφος και να μη δείχνει βαρύ. Η έξυπνη, ζωντανή έκφρασή του είναι ένα σήμα κατατεθέν αυτής της φυλής. Αξιόπιστος, έξυπνος σκύλος εργασίας, χωρίς δείγματα νευρικότητας ή επιθετικότητας.

Κεφάλι – Κρανίο

Κεφάλι σε σωστή αναλογία με το μέγεθος του σώματος, Το κρανίο φαρδύ, επίπεδο και τετράγωνο, Το μήκος του κρανίου ίσο με το πλάτος μεταξύ των αυτιών. Το ρύγχος είναι δυνατό. Στο μήκος ίσο με αυτό του κρανίου. Μέτριο stop, μύτη μεγάλη τετράγωνη και συνήθως μαύρη. Στα μπλε και μαύρα σκυλιά, συνήθως ταιριάζουν στο χρώμα
του τριχώματος.

Μάτια

Μακριά το ένα από το άλλο. Μεγάλα, απαλά και γεμάτα αγάπη. Το χρώμα τους να ταιριάζει στον χρωματικό τόνο του τριχώματος. Τα φρύδια προς τα
μπροστά και προς τα πάνω γυρισμένα, αλλά όχι τόσο μακριά ώστε να σκεπάζουν τα μάτια.

Αυτιά

Μεσαίου μεγέθους και πεσμένα. Στην περίπτωση που κάτι τραβήξει το ενδιαφέρον του σκύλου, σηκώνονται από τη ρίζα μέχρι το ύψος του κρανίου και όχι
πιο πάνω, έτσι ώστε το κρανίο να δείχνει πιο φαρδύ.

Οδοντοστοιχία

Δόντια μεγάλα και άσπρα. Δυνατά σαγόνια με τέλεια ανάλογη και πλήρη οδοντοστοιχία με ψαλιδωτό δάγκωμα. Η
έλλειψη ψαλιδωτού δαγκώματος είναι αποδεκτή αλλά όχι επιθυμητή.

bearded-collie-sheep

Λαιμός

Μέτριου μήκους, μυώδης και ελαφρώς λυγισμένος.

Μπροστινό μέρος

Οι ώμοι με ελαφριά γωνία προς τα πίσω. Αντιβράχια ίσα, λοξά προς το έδαφος και καλυμμένα γύρω-γύρω με μακρύ τρίχωμα. Μπροστινό μετατάρσιο ευλίγιστο αλλά χωρίς αδυναμία.

Σώμα

Το μήκος της ράχης υπολογίζεται από το μήκος του θώρακα. Ράχη ίσια, τα πλευρά καλώς καμπυλωμένα αλλά όχι σε σχήμα βαρελιού. Ο θώρακας βαθύς με αρκετό χώρο για καρδιά και πνεύμονες.

Πίσω μέρος

Καλή μυική κατασκευή και μάζα. Με δυνατές κνήμες, καλά γωνιωμένα γόνατα και βαθιά στεκούμενους ταρσούς.

Δάκτυλα

Ωοειδούς σχήματος στο σύνολό τους. Κλειστά μεταξύ τους και καλυμμένα με τρίχωμα ακόμα και ανάμεσά τους.

Ουρά

Βαθιά βάση της ουράς, χωρίς τσάκισμα ή στρίψιμο και τόσο μακριά ώστε να φθάνει ως τους πίσω ταρσούς. Σε «στάση» ή σε περπάτημα χαμηλή με ένα γύρισμα προς τα πάνω στην άκρη της. Σε πιο γρήγορο ρυθμό μπορεί να είναι και τεντωμένη. Ποτέ δεν πρέπει να γυρίζει πάνω από την πλάτη. Πλούσια καλυμμένη με τρίχωμα.

Κίνηση

Κομψή, ισανάλογη, με ροή στο διασκελισμό. Καλύπτει μέγιστη απόσταση με ελάχιστη προσπάθεια.

Τρίχωμα

Διπλό με μαλακό σαν γούνα, παχύ υπόστρωμα, Το τρίχωμα ίσιο, σκληρό, δυνατό, όχι σαν μαλλί και όχι κατσαρό παρ’ όλο που ένα ελαφρύ “σπάσιμο» επιτρέπεται. Μακρύ αλλά όχι τόσο ώστε να κρύβει τη φυσική γραμμή του σώματος.

Χρώμα

Γκρι, κόκκινο ελαφίσιο, μαύρο, μπλε, όλες οι αποχρώσεις του γκρι, καφέ και καφέ ανοιχτό με ή χωρίς άσπρα μέρη. Ποτέ merle ή «παρδαλό» (dapple). Το άσπρο
όταν υπάρχει βρίσκεται στο ρύγχος, στο κρανίο, στην άκρη της ουράς, στο στήθος, στις κνήμες και στα δάκτυλα. Το άσπρο στο λαιμό και στο στήθος δεν πρέπει να απλώνει πέρα από τους ώμους.

Μέγεθος – Βάρος

Αρσενικό 53-56 εκ.
Θηλυκό 51-53 εκ.

Ελαττώματα

Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω δεδομένα θεωρείται ελάττωμα. Ανάλογη προς την απόκλιση είναι και η αξιολόγηση αυτού στην ακριβή αναλογία με  την επίδρασή του στην υγεία και την ευημερία του σκύλου και την ικανότητά του να εκτελεί τις παραδοσιακές εργασίες, αυτές για τις οποίες δημιουργήθηκε.

Ελαττώματα αποκλεισμού

Επιθετικά ή ιδιαίτερα δειλά και φοβικά σκυλιά. Όποιος σκύλος δείχνει ξεκάθαρες φυσικές, ανατομικές ή συμπεριφορικές ανωμαλίες θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο.

Λίγο πριν το millennium (2000) ο γνωστός εκτροφέας Ροδεσιανών Ρίτζμπακ και συγγραφέας, Stig Carlson συμμετείχε ενεργά στον προγραμματισμό εκδηλώσεων με θέμα: «Έχουμε ανάγκη τον σκύλο..» και έκανε διάφορες ομιλίες με θέμα το μέλλον του σκύλου ως ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ως συντρόφου.

Παρακάτω θα δούμε μια από αυτές τις ομιλίες/συνεντεύξεις που δημοσιεύθηκε σε ενημερωτικό έντυπο της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας τότε και αφορούσε το μέλλον της κυνοφιλίας.

Ποιο θα είναι το μέλλον των σκύλων, των δραστηριοτήτων γύρω από αυτό, των κυνοφιλικών ομίλων, παρά τις διεθνείς απειλές;

Η πορεία του σκύλου προς την τρίτη χιλιετηρίδα μετά Χριστόν (μία συνάντηση που η Μητέρα Φύση μπορεί να μην γνωρίσει) ξεκίνησε τουλάχιστον 20.000 χρόνια. Έστω κι αν ο σκύλος, η γάτα και η αρκούδα έχουν κοινό πρόγονο, το είδος των σκύλων κατείχε πάντα εδώ και χιλιάδες χρόνια μια απόλυτα μοναδική θέση στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Έχοντας στις πρωτόγονες κοινωνίες ένα ρόλο φύλαξης και καθαρισμού (τότε ο σκύλος δεν ήταν ακόμα ολοκληρωτικά κατοικίδιος) και έχοντας πολλούς αλλά λιγότερο πρωτόγονους ρόλους τον 20ο αιώνα. Φαίνεται λοιπόν πως το πλέον προσαρμόσιμο θηλαστικό στη ζωή της Γης, δεν έγινε μόνο ο «σύντροφος» όπως η γάτα, αλλά έπαιξε το δικό του ρόλο, όχι μόνο στην αρχική και σύγχρονη εξέλιξη της ανθρωπότητας αλλά και στην κοινωνική ανάπτυξη.

Γιατί μια τόσο δραματική αρχή;

Γιατί, δυστυχώς, η ύπαρξη του σκύλου σαν κατοικίδιο απειλείται πολύ πιο σοβαρά από ότι πιστεύουν οι κυνόφιλοι. Δεν αναφέρομαι στις εγγραφές των σκύλων στους Εθνικούς Ομίλους, ούτε στις συμμετοχές στις παραδοσιακές εκθέσεις σκύλων.

Οι εφτά σημαντικότερες απειλές του σήμερα και του αύριο:

  1. Ο όγκος των «δραστηριοτήτων» για τον ελεύθερο χρόνο αυξάνεται ανησυχητικά, πολλές από αυτές έχουν τον τίτλο των «σπορ» χωρίς να είναι αθλήματα. Οι νέες γενιές έχουν μια τεράστια επιλογή απέναντι στην οποία βρίσκονται σε σύγχυση.
  2. Οι αλλαγές στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι κοινωνικές αλλαγές που οφείλονται στις νέες τεχνολογίες. Οι «Εθνικές Οδοί της Επικοινωνίας» (Datenhighways), δηλαδή, τα ηλεκτρονικά συστήματα επικοινωνίας σε διεθνή κλίμακα (αυτό που σήμερα ονομάζουμε «κοινωνικά δίκτυα»), θα αποτελέσουν ένα φαινόμενο «μόδας» για κάποιες ακόμα δεκαετίες αλλά μετά θα γίνουν μια αναγκαία, καινούργια πραγματικότητα.
  3.  Η «έκρηξη» των αστικών κέντρων. Η φύση έχει ήδη περιοριστεί σε δεύτερη ή τρίτη μοίρα.
  4.  Η ταχεία πτώση των τιμών των μηχανικών χόμπι (hobbies). Ο «γενναίος Νέος Κόσμος» των μηχανημάτων που αναλαμβάνουν την φυσική μας κατάστασή. Μια τεράστια αγορά που λίγοι αντιλαμβάνονται σήμερα, την έκταση και τους κινδύνους της. Από το ποδήλατο (το mountainbike τουλάχιστον είναι προορισμένο για τον καθαρό αέρα), μέχρι τα όργανα γυμναστικής και αθλημάτων στο διαμέρισμα.
  5. Η αυξανόμενη παρουσία ομάδων «κοινωνικού ενδιαφέροντος» που είναι επιστημονικά και οικονομικά εξαρτώμενες. Οι ομάδες αυτές είναι συνεχώς στο κυνήγι καινούργιων στόχων για τις εκστρατείες τους και βέβαια η αναζήτηση του χρήματος προηγείται πάντα της αναζήτησης του σωστού. Εκεί οι πολεμικές που έχουν αρχίσει για τις αλλεργίες και τη σχέση τους με τα κατοικίδια είναι χαρακτηριστικές.
  6. Η απόσταση που όλο και αυξάνεται μεταξύ του μεγάλου αριθμού τηλεοπτικών καναλιών και την αντίστοιχα μικρή ποσότητα προγραμμάτων και ενημέρωσης που μπορούν να προσφέρουν, ένα από τα συμπτώματα αυτού είναι και η επέκταση του κίτρινου Τύπου. Η πολεμική που ξεκίνησε στη Σουηδία για την κοπή των αφτιών και της ουράς ορισμένων φυλών σκύλων και στην οποία δεν θέλω να πάρω θέση εδώ, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα εντυπωσιασμού και οδηγήθηκε δυστυχώς μέχρι τέλους από τις κίτρινες φυλλάδες του Τύπου. Επίσης, η απίστευτα επιθετική διαμάχη που μαίνεται αυτή τη στιγμή σε μεγάλο μερίδιο του Αγγλικού και του Γερμανικού Τύπου για τους «σκύλους δολοφόνους» οδήγησε ήδη σε μια από τις ανεπιθύμητες συνέπειες σε μερικά μέρη της Αυστρίας που είναι η υποχρέωση οι σκύλοι να φορούν φίμωτρο.
  7. Τέλος η τάση των Κοινοβουλίων που γίνεται όλο και πιο συχνή και κυρίως πιο τρομακτική, να παίρνουν «συμβολικές» όπως τις λένε αποφάσεις, καλύπτοντας έτσι την ανικανότητά τους να μελετήσουν και να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένα προβλήματα και κρύβοντας συγχρόνως την απειλή που υπάρχει για τα οικόσιτα ζώα. Κανένα πολιτικό κόμμα, καμιά κυβέρνηση δεν φαίνεται ικανή να απαντήσει στο πρόβλημα της ανεργίας. Στα σοβαρά προβλήματα και στις απειλές για τον άνθρωπο απαντούν με αποφάσεις εντυπωσιασμού, επιφανειακές και ανεύθυνες, χωρίς αποτέλεσμα. Στην απειλή του αλκοόλ απαντούν με την απαγόρευση της εμφάνισης κάποιων συμβόλων ή την έκφρασή τους ακόμα και στη μουσική, Τα προβλήματα που άπτονται του σεξ αντιμετωπίζονται με απλοϊκές τουλάχιστον λύσεις, όπως απαγορεύσεις που αφορούν τη διαφήμιση ή εβδομαδιαία έντυπα και η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους εμφανίζεται ως απάντηση στην άνευ προηγουμένου μόλυνση της ατμόσφαιρας που μας σκοτώνει! Έτσι και οι σκύλοι μας φαίνεται πως έχουν το μερίδιό τους, στη λίστα των θεμάτων προς εντυπωσιασμό των πολιτικών μας. Στην «δημοκρατική» Αυστραλία ορισμένες πόλεις συγχαίρουν η μία την άλλη ευχαριστημένες για την επίτευξη της απαγόρευσης κατοχής κατοικίδιου στα αστικά κέντρα και τους πολύπλοκους μαθηματικούς τύπους βάσει των οποίων υπολογίζεται πόσα κατοικίδια μπορεί να έχει κάποιος εκτός αστικών κέντρων, στην ύπαιθρο! …και δεν είναι μόνο η Αυστραλία. Στη Φινλανδία οι εκδηλώσεις σκύλων σε αθλητικούς χώρους απειλούνται από την κινδυνολογία περί αλλεργιών. Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα είναι πως όλοι εμείς δεν προσέξαμε εγκαίρως την εμφάνιση αυτών των φαινομένων.

st-bernard-agility-dogforum

Ο άνθρωπος είναι ο καλύτερος φίλος του σκύλου;

Ποια στάση πρέπει να κρατήσουμε εμείς οι άνθρωποι που αγαπάμε τον αρχαιότερο φίλο ώστε να προστατεύσουμε την ύπαρξή μας;

Τα προβλήματα δεν λύνονται αν παραμένουμε απαθείς ή αναβάλουμε κάθε δράση για την επομένη.

Στην Κινεζική γλώσσα χρησιμοποιείται το ίδιο σύμβολο για τη λέξη «κρίση» και για τη λέξη «ενθαρρυντικό σημάδι»! Προτείνω, λοιπόν, να αντιπαραθέσουμε τα σημεία που είναι ενθαρρυντικά για το μέλλον της κυνοφιλίας.

Οι επτά θετικοί παράγοντες

  1. Η ικανότητα του ανθρώπου να αντιδρά απέναντι σε αρνητικές καταστάσεις. Η εξάπλωση έχει ήδη δημιουργήσει την προσπάθεια ανθρώπων να καταφύγουν στην αγροτική ζωή, να επιστρέψουν στη φύση.
  2. Η απομόνωση του ανθρώπου στη σύγχρονη κοινωνία δημιουργεί την ανάγκη της αναζήτηση καινούργιων κοινωνικών δεσμών.
  3. Η υπερανάπτυξη των media (Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης). Μέσα σε 16 περίπου χρόνια η Ευρώπη έζησε την εμφάνιση εκατοντάδων τηλεοπτικών καναλιών που αναζητούν μάταια προγράμματα.
  4. Η πρόκληση που δημιουργούν οι κίνδυνοι των νέων ειδών αθλημάτων και που ο κόσμος της κυνοφιλίας πρέπει να έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει, αμφισβητώντας τις στερεότυπες λύσεις.
  5. Η τάση που υπάρχει για τη συμμετοχή σε καινούργια χόμπι σε σχέση με το σκύλο -επιφυλάσσομαι να τα ονομάσω αθλήματα, όπως το flyball, οι αγώνες δίωξης τεχνητού θηράματος και βέβαια το agility (αγώνες δεξιοτεχνίας σκύλων).
  6. Η ανάγκη για υγιείς ενασχολήσεις τον ελεύθερο χρόνο. Η αναζήτηση καινούργιων χόμπι κοντά στη φύση.
  7. Η αντίδραση στα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, από την παιδική εγκληματικότητα ως την εγκατάλειψη των υπερηλίκων.

Οι λύσεις για την κυνοφιλία.

Αλήθεια No 1: Τίποτα δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να προσαρμοστεί στις αλλαγές. Κανένα φαινόμενο δε μένει στάσιμο. Αναπτύσεται ή πεθαίνει. Ο κόσμος των σκύλων πρέπει να αποφασίσει σύντομα την πορεία του.

Αλήθεια No 2: Καμιά προσπάθεια δεν μπορεί να στηριχτεί μακροχρόνια στην διαφημιστική εκστρατεία, γιατί ακόμα κι όταν ο σκοπός είναι ευγενής, κοστίζει πολύ. Ο κόσμος της κυνοφιλίας πρέπει να αναθεωρήσει το σύνολο της δομής του και θα ήταν καλό να ξεκινήσουμε τώρα βάζοντας στόχο ένα πενταετές πρόγραμμα. Εννοώ βέβαια ένα κοινό διεθνές πρόγραμμα και όχι την πορεία κάθε κυνολογικού ομίλου χωριστά.

dog-family-dogforum

Η λύση βρίσκεται στη σχέση ανθρώπου-σκύλου. Πρέπει να αναπτυχθούν τομείς με δυνατότητες, όπως πρώτα απ’ όλα ο κοινωνικός ρόλος που μπορεί να παίξει ο σκύλος, βοηθώντας τα παιδιά να μείνουν μακριά από τους δρόμους και τους ηλικιωμένους να μη ζουν απομονωμένοι. Τη σημαντικότερη δυνατότητα μας τη δίνουν τα μέσα (ΜΜΕ) ώστε να γνωρίσει ο κόσμος τα αθλήματα σχετικά με το σκύλο.

Πρέπει να επινοήσουμε μια στρατηγική για τα επόμενα δέκα χρόνια όσον αφορά την ενημέρωση και την επικοινωνία πράγμα που σημαίνει πως χρειάζονται πόροι και μάλιστα όχι μόνο οικονομικοί αλλά ανθρώπινο δυναμικό, προσωπικό ειδικευμένο και με προσόντα όπως και μακροχρόνια δέσμευση και συνέπεια.

Κάθε στρατηγική πρέπει να έχει ένα άξονα: την ανάγκη παροχής στοιχείων στους ανθρώπους που βρίσκονται στα κέντρα αποφάσεων και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της χρησιμότητας του σκύλου για τον άνθρωπο. Κάθε πρόγραμμα ξεκινάει με τη συγκέντρωση στοιχείων έτσι ώστε να δοθεί στους δύσπιστους ένας λόγος να πιστέψουν («A reason to believe»). Αυτό απαιτεί τεράστια δουλειά από τους κυνολογικούς ομίλους σε εθνικό επίπεδο.

Μετά έρχεται η «προώθηση του προϊόντος», που στη συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να γίνεται μέσω των νέων ηλεκτρονικών μέσων, να γίνουν γνωστές οι δραστηριότητες με τους σκύλους. Στον τομέα αυτό θεωρώ αποτυχία ότι μέχρι σήμερα δεν καταφέραμε να ξεπεράσουμε την αντίληψη ότι οι εκθέσεις σκύλων είναι «καλλιστεία», όταν πρόκειται για τον εντοπισμό και την αναγνώριση των καλύτερων δειγμάτων των φυλών για την βελτίωση και διατήρησή τους.

Ο δρόμος για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων/αθλημάτων με το σκύλο και τη δημιουργία νέων, είναι μακρύς αλλά ρεαλιστικός και δελεαστικός. Ο κόσμος του σκύλου πρέπει να αποκτήσει καινούργιες ιδέες που να ικανοποιούν τα κριτήρια που θέτουν και τα τηλεοπτικά μέσα και οι ασχολούμενοι με την κυνολογία. Είναι βέβαιο πως τα τηλεοπτικά μέσα μπορούν να βασιστούν στο ενδιαφέρον του κοινού για τα θέματα αυτά και στον διαφημιστικό χώρο που θα αναπτυχθεί.

Κοινωνιολογικές έρευνες για το ρόλο των σκύλων στη σημερινή κοινωνία όπως οι έρευνες GOTHENBURG που έγιναν στη Σουηδία από την L. Norling πρέπει να γίνονται σε διεθνή κλίμακα. Όταν θα έχουν συγκεντρωθεί αρκετά στοιχεία για τον αναντικατάστατο ρόλο του σκύλου δίπλα μας τότε θα μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε στην πολιτική σκηνή.

Επίσης πρέπει να ονειρευόμαστε τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία πραγματικά παγκόσμια. Αυτή τη στιγμή η FCI (Διεθνής Κυνολογική Ομοσπονδία) είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός αποτελεσματικός και ισχυρός, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι  φαντάζονται οι περισσότεροι. Ήδη εξαπλώνεται από την Ανατολή στο Μπέριγκ, στη Νότιο Αμερική, στην Τουρκία και στη Νότιο Αφρική. Οι δυσκολίες θα είναι με τις συντηρητικές θρησκευτικές εθνότητες έντονα μουσουλμανικές, λόγω των ανθρωποκεντρικών αποκλειστικά αντιλήψεών τους.

Ήδη τα αθλήματα με τους σκύλους έχουν όλο και περισσότερους φανατικούς και επιτρέψτε μου να ονειρεύομαι ότι κάποτε το agility μπορεί να γίνει Ολυμπιακό άθλημα.

Άφησα για το τέλος το πιο σημαντικό ίσως, που είναι η ενημέρωση σε σχολικό επίπεδο και χωρίς την οποία δεν μπορεί να προχωρήσει η κυνοφιλία. Στην προσπάθειά μας για το μέλλον των ειδών του σκύλου δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα άγρια είδη, τους προγόνους των σκύλων μας. Αν δεν έχουμε το αίσθημα της τεράστιας ευθύνης απέναντι στο ζωικό βασίλειο γενικότερα, δεν έχουμε το δικαίωμα να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον για τον κόσμο των σκύλων την επόμενη χιλιετηρίδα.

Το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων και του καθένα μας και η ευημερία των άγριων ειδών στη φύση είναι υπόθεση τιμής για κάθε πραγματικό κυνόφιλο.

Ο Stig Carlson ζει στις Βρυξέλλες, διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Διαφημιστικών Γραφείων (European Association of Advertising Agencies).

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 167

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 15/05/1993

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ είναι το μικρότερο μέλος της Ομάδας «Sporting» του A.K.C. (American Kennel Club) στις Η.Π.Α.. Έχει στιβαρό, συμπαγές σώμα και ένα καθαρά σχηματισμένο, εκλεπτυσμένο κεφάλι, με το σύνολο του σκύλου σε τέλεια ισορροπία και ιδανικό μέγεθος. Στέκεται ευθυτενής, με τους ώμους ψηλά, πάνω σε ίσα σκέλη εμπρός, με γραμμή ράχης ελαφρά επικλινή προς τα ισχυρά, μετρίως γωνιωμένα, μυώδη πίσω άκρα. Είναι σκύλος ικανός για αξιοσημείωτη ταχύτητα, σε συνδυασμό με μεγάλη αντοχή. Πάνω απ’όλα, πρέπει να είναι άνετος και χαρούμενος, αρτιμελής, αρμονικός στο σύνολό του και με κίνηση που δείχνει πρόθυμη τάση εργασίας.  Ένας σκύλος καλά ισορροπημένος σε όλα του τα μέρη είναι περισσότερο επιθυμητός από ένα σκύλο με ισχυρές αντιθέσεις μεταξύ προτερημάτων και ελαττωμάτων.

Σημαντικές αναλογίες: Η μέτρηση από το άκρο του στέρνου (σ.σ. ξιφοειδές οστό) εμπρός, έως το πίσω μέρος του μηρού είναι ελαφρά μεγαλύτερη από την απόσταση από το υψηλότατα σημείο των ακρωμίων έως το έδαφος. Το σώμα πρέπει να είναι αρκετού μήκους, ώστε να επιτρέπει ευθεία και ελεύθερη κίνηση. Το σκυλί πότε δεν δείχνει μακρύ και χαμηλό.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Ισορροπημένο σε ταμπεραμέντο χωρίς ίχνος δειλίας.

Κεφάλι: Ένα καλά ισορροπημένο κεφάλι, το οποίο πρέπει να είναι σε αρμονία με τον υπόλοιπο σκύλο. Η έκφραση είναι ευφυής, ζωηρή , ήπια και ελκυστική.

Κρανίο: Στρογγυλεμένο αλλά όχι υπερβολικό και χωρίς καμία τάση να είναι επίπεδο. Τα υπερόφρυα τόξα είναι ευκρινώς καθορισμένα, με τονισμένο το στοπ. Η σκελετική δομή κάτω από τα μάτια είναι καλοσμιλεμένη, χωρίς προεξοχή στις παρειές.

Στοπ: Προεξέχον.

Μύτη: Μεγέθους επαρκούς ώστε να εξισορροπεί το ρύγχος και το πρόσωπο, με καλά ανεπτυγμένα ρουθούνια, τυπικά ενός αθλητικού κυνηγετικού σκύλου. Είναι μαύρη σε χρώμα στα μαύρα, μαύρα – πύρινα και μαυρόασπρα άτομα. Στα άλλα χρώματα μπορεί να είναι καφέ (καστανή), «συκωτί», ή μαύρη, όσο πιο σκούρα τόσο το καλύτερο. Το χρώμα της μύτης εναρμονίζεται με το χρώμα των βλεφάρων.

Ch Obo American Cocker Spaniel

Ρύγχος: Το ρύγχος  είναι φαρδύ και βαθύ, με τετράγωνες, ίσες γνάθους. Για να βρίσκεται σε σωστή ισορροπία, η απόσταση από το στοπ έως το ακρορίνιο είναι το μισό της απόστασης από το στοπ, πάνω από την κορφή του κρανίου έως τη βάση του.

Χείλη: Το πάνω χείλος είναι γεμάτο και επαρκούς βάθους ώστε να καλύπτει την κάτω σιαγόνα.

Γνάθοι & Δόντια: Γνάθος τετράγωνη και ίσια. Δόντια ισχυρά και άρτια, όχι πολύ μικρά – συναντώνται σε ψαλιδωτό δάγκωμα.

Μάγουλα: Δεν προεξέχουν.

Μάτια: Οι βολβοί είναι στρογγυλοί και γεμάτοι και κοιτούν ευθεία εμπρός. Το σχήμα των βλεφάρων δίνει μια ελαφρά αμυγδαλωτή εμφάνιση. Το μάτι δεν είναι αδύναμο ή εξόφθαλμο. Το χρώμα της ίριδας είναι σκούρο καφέ ( καστανό ) και γενικά όσο πιο σκούρο τόσο το καλύτερο.

Αυτιά: Λοβώδη, μακριά. Με φίνο δέρμα, καλά καλυμμένα με λεπτό τρίχωμα και τοποθετημένα όχι υψηλότερα από μια ευθεία στο κατώτερο μέρος του ματιού.

Λαιμός: Ο λαιμός είναι αρκετά μακρύς ώστε να επιτρέπει στη μύτη να φθάνει στο έδαφος εύκολα, μυώδης και απαλλαγμένος από πλαδαρότητα στην περιοχή του λάρυγγα. Υψώνεται ισχυρά από τους ώμους και καμπυλώνει ελαφρά καθώς λεπτύνεται, στην ένωση με το κεφάλι.

Πάνω γραμμή: Είναι ελαφρά επικλινής προς τα μυώδη πίσω άκρα.

Ράχη: Η πλάτη είναι δυνατή και ομαλά επικλινής ελαφρά προς τα κάτω, από τους ώμους προς την ρίζα της κομμένης ουράς.

Στέρνο: Το στήθος είναι βαθύ, το κατώτατο σημείο του όχι ψηλότερα από τους αγκώνες, στο εμπρός μέρος του αρκετά φαρδύ ώστε να επιτρέπει επαρκή καρδιακό και πνευμονικό χώρο, αλλά όχι τόσο ώστε να επεμβαίνει στην ίσα προς τα εμπρός κίνηση των σκελών. Οι πλευρές είναι βαθείς και καλά εκτεταμένες.

Ουρά: Η ουρά εκφύεται και φέρεται στην ευθεία της ραχιαίας γραμμής, ή λίγο ψηλότερα, ποτέ ίσια προς τα πάνω σαν Τέρριερ και ποτέ τόσο χαμηλά που υποδεικνύει δειλία. Όταν το σκυλί βρίσκεται σε κίνηση, η κίνηση της ουράς είναι χαρούμενη.

Εμπρόσθια άκρα: Οι ώμοι είναι καλά κεκλιμένοι προς τα πίσω, σχηματίζονται γωνία περίπου 90 μοιρών με το βραχίονα, κάτι που επιτρέπει στο σκύλο να κινεί τα εμπρόσθια σκέλη του με άνετο τρόπο και έκταση προς τα εμπρός. Οι ώμοι είναι ξεκάθαροι και επικλινείς, χωρίς προεξοχές και έτσι τοποθετημένοι ώστε τα ανώτερα σημεία των ακρωμίων βρίσκονται υπό γωνία η οποία επιτρέπει ευρεία καμπύλωση των πλευρών. Όταν τον βλέπουμε από το πλάι, με τα εμπρός σκέλη κάθετα, ο αγκώνας είναι ακριβώς κάτω από το υψηλότερο σημείο της ωμοπλάτης. Τα εμπρός σκέλη είναι παράλληλα, ίσια, με ισχυρά κόκαλα και μυώδη, τοποθετημένα κοντά στο σώμα, κάτω από τις ωμοπλάτες. Τα μετατάρσια είναι κοντά και δυνατά. Τα εμπρόσθια «ψευδόνυχα» μπορούν να αφαιρούνται. Πόδια συμπαγή, μεγάλα, στρογγυλά και σφιχτά, με σκληρά «μαξιλάρια» δεν στρέφονται προς τα μέσα ούτε προς τα έξω.

Πίσω άκρα: Οι γοφοί είναι ευρύς και οι γοφοί «καλοστρογγυλεμένη» και μυώδης. Όπως φαίνονται εκ των όπισθεν, τα πίσω σκέλη είναι παράλληλα, εν κινήσει και εν στάσι. Είναι μυώδη, με δυνατά οστά, μέτρια γωνίωση στο γόνατο και γεμάτους δύναμη, ευκρινώς σχηματισμένους μηρούς. Οι ταρσοί είναι ισχυροί και κατεβασμένοι χαμηλά. Τα «ψευδόνυχα» στα πίσω σκέλη μπορούν να αφαιρούνται.

Τροχασμός & Κίνηση: Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ, αν και το πλέον μικρόσωμο από τα κυνηγετικά (sporting dogs) σκυλιά, έχει ένα τυπικό διασκελισμό κυνηγετικού σκύλου (sporting dog).

Προϋπόθεση της σωστής κίνησης είναι ισορροπία μεταξύ της δομής του εμπρόσθιου και οπίσθιου συστήματος, των εμπρόσθιων και οπίσθιων συναρμογών (assemblies). Ωθείται με δυνατά, ισχυρότατα πίσω άκρα και είναι σωστά κατασκευασμένο στους ώμους και τα εμπρός σκέλη ώστε να μπορεί να εκταθεί εμπρός χωρίς περιορισμό, σε πλήρη διασκελισμό, εξισορροπώντας την προωθητική ισχύ από το πίσω μέρος. Πάνω απ’όλα, ο διασκελισμός του είναι συντονισμένος, ομαλός και χωρίς προσπάθεια. Ο σκύλος πρέπει να καλύπτει έδαφος (επαρκώς) με την κίνηση του. Η υπερβολική ζωηράδα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σωστή κίνηση.

Τρίχρωμα: Στο κεφάλι, κοντό και φίνο στο σώμα, μέσου μήκους, με επαρκές υποτρίχωμα ώστε να παρέχει προστασία. Τα αυτιά, στήθος, υπογάστριο και σκέλη είναι καλά καλυμμένα με τρίχωμα αλλά όχι τόσο υπερβολικά που να κρύβουν τις πραγματικές γραμμές του Κόκερ ή να παρεμβαίνουν στην εμφάνιση και λειτουργία του ως κυνηγετικού (sporting) σκύλου με μέτριο τρίχωμα. Η υφή είναι άκρως σημαντική, το τρίχωμα είναι μεταξένιο, επίπεδο ή ελαφρά κυματιστό και με υφή η οποία επιτρέπει εύκολη φροντίδα. Υπερβολικό τρίχωμα ή σγουρό ή «βαμβακερής» υφής θα υποβαθμίζονται αυστηρά. Χρήση ηλεκτρικών ψαλιδιών (clippers) στο τρίχωμα της ράχης είναι ανεπιθύμητη. Καλλωπιστικό κούρεμα (trimming) που γίνετε για να αναδείξει τις πραγματικές γραμμές του σκύλου, θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο φυσικό.

Braewood Tricep Chevalier Noir

Μαύρη ποικιλία: Μονόχρωμο μαύρο χρώμα, περιλαμβάνει εδώ και το μαύρο με πύρινο χρώμα σημεία. Το μαύρο πρέπει να είναι κατάμαυρο: αποχρώσεις καστανού ή συκωτί στο τρίχωμα είναι ανεπιθύμητες. Μικρή ποσότητα λευκού στο στήθος και/ ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Λευκό χρώμα οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Οποιοδήποτε άλλο μονόχρωμο εκτός Μαύρου (A.S.C.O.B. = O.A.M.E.M): οποιοδήποτε αμιγές χρώμα εκτός μαύρου, που κυμαίνονται από το πιο ανοιχτόχρωμο υπόλευκο της κρέμας (cream = κρέμ) έως το σκουρότερο κόκκινο, περιλαμβάνοντας το καστανό και το καστανό με πυρρόχρωμα σημεία. Το χρώμα είναι ομοιόμορφης απόχρωσης, αλλά ανοιχτότερο χρώμα στο «πτέρωμα» είναι επιτρεπτό. Μικρή ποσότητα άσπρου στο στήθος και / ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Άσπρο οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Πολύχρωμη ποικιλία: Δύο ή περισσότερα, αμιγή, καλά κατανεμημένα χρώματα, ένα εκ των οποίων πρέπει να είναι το λευκό. Μαύρο και άσπρο, κόκκινο και άσπρο (το κόκκινο μπορεί να κυμαίνεται από το ανοικτότερο «κρέμ» έως το σκουρότερο ερυθρό), καφέ και άσπρο και πολύστικτα (roan) χρώματα, συμπεριλαμβάνοντας και οποιοδήποτε από αυτούς τους χρωματικούς συνδυασμούς με πυρρόχρωμα σημεία. Είναι προτιμότερο τα πυρρόχρωμα σημάδια να βρίσκονται στις ίδιες περιοχές (pattern) όπως και στην Μαύρη και Ο.Α.Μ.Ε.Μ ποικιλία. Τα πολύστικτα (Roans) κατατάσσονται ως Πολύχρωμα και μπορούν να έχουν οποιοδήποτε από τους συνήθεις στικτούς χρωματισμούς. Κύριο χρώμα που έχει έκταση ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο θα επιφέρει αποκλεισμό.

Πύρινα Σημάδια: Το χρώμα του «πύρινου» (tan) μπορεί να είναι από το ανοιχτότερο κρέμ έως το σκουρότερο κόκκινο και περιορίζεται στο δέκα τοις εκατό (10%) ή λιγότερο του συνολικού χρωματισμού του δείγματος / ατόμου. Πύρινα σημάδια μεγαλύτερης από αυτήν έκτασης θα επιφέρουν αποκλεισμό.

Στην περίπτωση των πύρινων σημείων στην Μαύρη ή Ο.Α.Μ.Ε.Μ. ποικιλία, τα σημάδια βρίσκονται ως εξής:

  • Μια διαυγής πύρινη κηλίδα πάνω από κάθε μάτι.
  • Στα πλάγια του ρύγχους και στα μάγουλα.
  • Στην κάτω εσωτερική πλευρά των αυτιών.
  • Σε όλα τα (άκρα) πόδια και/ ή σκέλη.
  • Κάτω από την ούρα.
  • Στο στήθος, προαιρετικά: παρουσία ή απουσία αυτού δεν θα επιφέρει υποβάθμιση.

Μέγεθος: Το ιδανικό ύψος στα ακρώμια για ένα ενήλικο αρσενικό είναι 15 ίντσες (38 εκατοστά) και για μια ενήλικη θηλύκια 14 ίντσες (35,5 εκατοστά).

Το ύψος μπορεί να ποικίλλει κατά 1,25 εκ. πάνω ή κάτω από το ιδεώδες. Σκύλος που υπερβαίνει σε ύψος τα 39,5 εκ. ή σκύλα που υπερβαίνει τα 37 εκ. θα αποκλείονται. Ενήλικος σκύλος που το ύψος τους είναι λιγότερο από 37 εκ. και ενήλικη σκύλα ύψους λιγότερο από 34,5 εκ. θα υποβαθμίζονται. Το ύψος καθορίζεται από μία κάθετη ευθεία, από την κορυφή των ακρωμίων στο έδαφος, καθώς το σκυλί στέκει φυσικά, με τα εμπρός σκέλη και το κάτω μέρος των πίσω σκελών (μετατάρσια) παράλληλα προς την ευθεία μέτρησης.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου.

Σφάλματα Αποκλεισμού:

  • Αρσενικά πάνω από 39,5 εκ. ύψος.
  • Θηλυκές πάνω από 37 εκ. ύψος.
  • Οποιοδήποτε άλλο χρώμα ή συνδυασμοί χρωμάτων επιφέρουν αποκλεισμό.
  • Μαύρα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Μονόχρωμα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Ποικιλόχρωμα με κυρίως χρώμα (έκταση) ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο.
  • Πύρινα σημάδια που: (1) που υπερβαίνουν το δέκα τοις εκατό (10%) και (2) Απουσία των πυρών σημείων στις ποικιλίες Μαύρων ή A.S.C.O.B (Ο.Α.Μ.Ε.Μ.) σε οποιαδήποτε από τις καθορισμένες περιοχές ενός κατά τα άλλα πυρόστικτου σκύλου.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 109

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 18/10/2010

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Με εξετάσεις εργασίας

Τα Κλάμπερ Σπάνιελ φέρεται να έχουν έρθει στην Μεγάλη Βρετανία, σε πρώτη φάση, από την Γαλλία πριν από 200 χρόνια περίπου. Λέγεται πως τα έφερε ο Δούκας του Noailles, μεταφέροντας όλο το εκτροφείο του και εκτράφηκαν από την οικογένεια του Δούκα του Newcastle, στο πατρικό τους, στο Clumber Park του Nottinghamshire.

Αμέσως έγινε αποδεκτός και αγαπητός από την Βρετανική αριστοκρατία και έγινε δημοφιλής. Η δημοτικότητα της φυλής, όμως,  ήταν αυστηρά φυλασσόμενη από τα μέλη της Αγγλικής αριστοκρατίας στην περιοχή που είναι γνωστή ως «Dukeries».

Στην Αγγλία συμμετείχαν για πρώτη φορά σε εκθέσεις μορφολογίας το 1859. Στις Η.Π.Α. έφτασαν λίγο νωρίτερα, το 1849 μέσω Καναδά συνοδεύοντας Βρετανούς στρατιωτικούς.

Είναι ένας βαρύς σκύλος και οι ρυθμοί εργασίας του είναι πιο ράθυμοι από αυτούς των υπόλοιπων Σπάνιελς. Γύρω στα 1950 επετράπη σε πολλά σκυλιά της φυλής να βαρύνουν ακόμα περισσότερο και αν το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο είναι τώρα στα 34 κιλά, βρίσκουμε πολλά σκυλιά να το ξεπερνούν. Παρόλα αυτά, οι λάτρεις της φυλής δεν θα πρέπει να επιτρέπουν το μεγάλο μέγεθος να συνοδεύεται και να ενθαρρύνει αδυναμίες στα πίσω άκρα.

Το Clumber Spaniel δημιουργήθηκε αρχικά από τους Γάλλους κυνηγούς και την ανάγκη να υπάρχει μια φυλή που να έχει εξαιρετική όσφρηση και  μεγάλη δύναμη για να μπορεί να διασχίζει δάση και δύσβατα μέρη και ταυτόχρονα μεγάλο θάρρος αλλά και ευγένεια χαρακτήρα. Αν και η προέλευση της φυλής δεν είναι ξεκάθαρη, λέγεται πως για την δημιουργία της χρησιμοποιήθηκαν Basset Hounds, πρώιμα Alpine Hounds και κάποιες άλλες φυλές.

Γενική εμφάνιση: Σκύλος αρμονικός (ισορροπημένος), με «καλό κόκαλο», δραστήριος, με σκεπτική έκφραση. Η γενική του εμφάνιση υποδηλώνει δύναμη. Το Κλάμπερ πρέπει να είναι στιβαρό και σταθερό, ικανό να φέρει σε πέρας εργασία μιας μέρας στο πεδίο.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Στωικός, με μεγάλη καρδιά, υψηλή ευφυία και αποφασιστική διάθεση που ενισχύει τις φυσικές του ικανότητες. Σιωπηλός εργάτης με εξαιρετική μύτη. Σταθερός, αξιόπιστος, ευγενικός και αξιοπρεπής. Πιο επιφυλακτικός από άλλα Σπάνιελ, χωρίς να δείχνει καμία τάση για επιθετικότητα.

Κεφάλι: Μεγάλο, τετράγωνο, μέσου μήκους, φαρδύ στο άνω μέρος με σαφή ινιακή προεξοχή. Βαριά οφρυιακά τόξα. Βαθύ στοπ. Κεφαλή και κρανίο χωρίς καμία υπερβολή.

Ρύγχος: Βαρύ, τετράγωνο ρύγχος με καλοανεπτυγμένα  χείλη.

Γνάθοι & Δόντια: Σιαγόνες ισχυρές, με τέλεια, κανονική και πλήρη, ψαλιδόσχημη οδοντοστοιχία. Δηλαδή, τα πάνω δόντια υπερκαλύπτουν σφιχτά τα κάτω και φύονται κάθετα και τετραγωνισμένα στις γνάθους.

Μάτια: Διαυγή, σκούρα κεχριμπαρί. Εξόφθαλμα, ανοικτόχρωμα μάτια πολύ ανεπιθύμητα. Αποδεκτό να αποκαλύπτεται ελαφρώς ο εσωτερικός βλεννογόνος, αλλά χωρίς υπερβολές. Ελεύθερο από ασθένειες και προβλήματα του ματιού.

Αυτιά: Μεγάλα, σε σχήμα αμπελόφυλλου, καλά καλυμμένα από ίσιο τρίχωμα. Πέφτουν ελαφρά προς τα εμπρός,  με το κροσσωτό τρίχωμα να μην εκτείνεται πιο κάτω από το πτερύγιο.

Λαιμός: Αρκετά μακρύς, φαρδύς, γεμάτος δύναμη.

Σώμα: Μακρύ, με καλή μυική μάζα (μυώδες) και δυνατό.

Ράχη: Ράχη ίσια, φαρδιά, μακριά.

Οσφύς: Μυώδης οσφύς, καλά κατεβασμένη (βαθιά) στα πλάγια.

Στέρνο: Στήθος βαθύ. Πλευρές καλά εκτεταμένες. Οι οποίες φέρονται καλά ως τα πίσω.

Ουρά: Προηγουμένως κοβόταν παραδοσιακά. Χαμηλά τοποθετημένη, καλά καλυμμένη με κροσσωτό τρίχωμα, φέρεται στην ευθεία της ράχης.

Εμπρόσθια άκρα: Ωμοπλάτες ισχυρές, κεκλιμένες, μυώδεις. Σκέλη κοντά, ίσια, με καλά κόκαλα, δυνατά.

Πατούσες: Μεγάλες, στρογγυλές, καλά καλυμμένες με τρίχωμα.

Πίσω άκρα: Πολύ ισχυρά και καλοανεπτυγμένα. Ταρσοί χαμηλοί, καλά κεκλιμένα γόνατα και κνήμες τοποθετημένες ίσια.

Τροχασμός & Κίνηση: «Κυλιστός» διασκελισμός που οφείλεται στο μακρύ σώμα και τα κοντά σκέλη. Κινείται ίσια εμπρός και πίσω, με ώθηση χωρίς προσπάθεια.

Τρίχωμα: Άφθονο, κλειστό, μεταξένιο και ίσιο. Σκέλη και στήθος καλά καλυμμένα από κροσσωτό τρίχωμα.

Χρώμα: Μονόχρωμο λευκό στο σώμα προτιμάται, με λεμονί σημάδια και τα πορτοκαλί επιτρέπονται. Ελαφριά σημάδια στο κεφάλι και «φακιδωτό» ρύγχος.

Ιδανικό Βάρος: Αρσενικά 29,5-34 κιλά

Θηλυκά 25-29,5 κιλά

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου, όσο και την ικανότητα να εκτελεί την εργασία, για την οποία παραδοσιακά δημιουργήθηκε.

Ελαττώματα Αποκλεισμού: Επιθετικοί ή ιδιαίτερα ντροπαλοί σκύλοι (φοβικοί). Οποιοσδήποτε σκύλος με σωματικές ανωμαλίες ή συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

Το Clumber Spaniel παρά το γεγονός ότι φαίνεται χαλαρός και νωχελικός σκύλος έχει μεγάλη ενέργεια και γι αυτό χρειάζεται καθημερινή άσκηση για να διατηρείται σε καλή κατασταση και να έχει καλή υγεία. Ο καθημερινός περίπατος είναι απαραίτητος ,καθώς και αρκετός χώρος οπου θα μπορεί να τρέξει ελεύθερα και να εξερευνήσει.

Ομάδα 2: Πίντσερ & Σνάουτσερ, Μολοσσοειδείς & Ελβετικοί Ορεινοί Σκύλοι & Βοοφύλακες

Υποομάδα: 2.1 Μολοσσοειδείς & Mastiff Σκύλοι

Χώρα προέλευσης: Γερμανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 147

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 06/04/2000

Χρησιμότητα: Σκύλος συντροφιάς, προστασίας & εργασίας

Με εξετάσεις εργασίας

Το Rottweil ήταν η πόλη στην οποία ήταν συγκεντρωμένα όλα τα σφαγεία της περιοχής. Εκεί οδηγούνταν τα μοσχάρια από τους κτηνοτρόφους και τα σκυλιά τους προκειμένου να σφαχτούν. Έχει αναφερθεί ότι οι κτηνοτρόφοι αφού πούλαγαν τα βόδια στο παζάρι και γνωρίζοντας ότι ύστερα από λίγο δεν θα βλέπουν μπροστά τους από το ποτό, έβαζαν τις εισπράξεις σε ένα πουγκί και το έδεναν στον λαιμό του σκύλου τους γνωρίζοντας ότι θα είναι ασφαλή. Το σκυλί αυτό είναι ο πρόγονος του σημερινού Ρόττβαϊλερ.

Ο κύριος σκοπός του Ρόττβαϊλερ ήταν η καθοδήγηση και φύλαξη των κοπαδιών από μοσχάρια και η φύλαξη των αφεντικών τους και της περιουσίας τους. Οι χασάπηδες εξέθρεψαν αυτού του τύπου το σκυλί μόνο για την απόδοση και την χρησιμότητα του. Στην πορεία δημιουργήθηκε ένα πολύ δυνατό σκυλί το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως σκύλος έλξης. Οι χασάπηδες ανακάλυψαν τη χρησιμότητα ενός δυνατού και αξιόπιστου σκύλου φύλακα και τα σκυλιά αυτά έγιναν πολύ δημοφιλή ανάμεσα τους, με το Γερμανικό παρατσούκλι «Metzgerhund» ή σκυλί των χασάπηδων. Οι ζωγραφιές των τότε Ρόττβαϊλερ δείχνουν το σκυλί να έχει άσπρα μπαλώματα καθώς και μπαλώματα άλλων χρωμάτων εκτός του μαύρου και του καφέ, που τώρα είναι τα μοναδικά χρώματα της αναγνωρισμένης φυλής.

Όταν στις αρχές του 20ου αιώνα , διάφορες φυλές δοκιμάστηκαν για αστυνομική εργασία, το Rottweiler ήταν μία από αυτές. Γρήγορα έγινε εμφανές ότι η φυλή ήταν ιδιαίτερα κατάλληλη για τους στόχους που είχε θέσει η αστυνομία και για αυτόν τον λόγο αναγνωρίσθηκαν επίσημα ως αστυνομικοί σκύλοι το 1910.

Οι δυο Παγκόσμιοι Πόλεμοι που ακολούθησαν, δεν βοήθησαν ιδιαίτερα την φυλή. Πολλοί εκτροφείς, συμπεριλαμβανομένων και των απλών ιδιοκτητών των Ρόττβαϊλερ, πήγαν στον πόλεμο και κάποιοι, ελάχιστοι, που έμειναν πίσω είχαν τόσα πράγματα στο μυαλό τους με την εκτροφή του Ρόττβαϊλερ να μην είναι προτεραιότητα. Πολλά σκυλιά κατασχέθηκαν από την Γερμανική κυβέρνηση για να χρησιμοποιηθούν ως σκυλιά αγγελιοφόροι στις μπροστινές γραμμές ή για άλλες χρήσεις.

Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι λάτρεις των σκύλων άρχισαν πάλι να εκτρέφουν, το μέλλον όμως του Ρόττβαϊλερ δεν φαινόταν ιδιαίτερα ελπιδοφόρο. Η υπομονή και η επιμονή όμως κάποιων ανθρώπων που νοιαζόντουσαν για την φυλή, την βοήθησε να «αναστηθεί» και να καθιερωθεί.

Το 1935 η φυλή αναγνωρίστηκε επίσημα από το American Kennel Club (A.K.C.) κai έναν χρόνο αργότερα, τα Ρόττβαϊλερ έκαναν την εμφάνιση τους στα Crufts.

Οι εκτροφείς Rottweiler στοχεύουν σε ένα σκύλο με πολύ δύναμη , μαύρο τρίχωμα με εμφανή καφέ σημάδια , του οποίου η δυνατή εμφάνιση δεν καλύπτει την κομψότητα του , το οποίο είναι πολύ καλό για καθήκοντα εργασίας, προστασίας αλλά και συντροφιάς.

Γενική Εμφάνιση: Το Rottweiler είναι ένας μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους σκύλος, στιβαρός αλλά όχι βαρύς και δυσκίνητος, ούτε όμως και ελαφρύς και «ψηλόλιγνος». Με την σωστή ισορροπία, η μαζεμένη και δυνατή κατασκευή, παραπέμπει σε μεγάλη ισχύ, ευκινησία και αντοχή.

Σημαντικές Αναλογίες: Το μήκος του σώματος, μετρημένο από το στέρνο μέχρι το ισχίο, δεν μπορεί να ξεπερνά το ύψος ως το ακρώμιο πάνω από 15%.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Καλής φύσεως και φιλικό, συμπαθεί τα παιδιά, πολύ αφοσιωμένο, υπάκουο, και πρόθυμο να εργαστεί. Η εμφάνισή του στιβαρή και τραχιά, η συμπεριφορά του δείχνει αυτοπεποίθηση, σταθερότητα και έλλειψη φόβου. Αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα με μεγάλη επαγρύπνηση.

Κεφάλι: Μέσου μήκους, φαρδύ επίπεδο ανάμεσα στα αυτιά. Η περιοχή του μετώπου δημιουργεί ελαφριά καμπύλη αν παρατηρήσει κανείς από το πλάι. Το ινιακό οστό είναι καλά ανεπτυγμένο χωρίς να προεξέχει. Έντονη ρινομετωπική κοιλότητα (στοπ).

Μύτη: Καλά ανεπτυγμένη, περισσότερο πλατιά παρά στρογγυλή, με σχετικά μεγάλα ρουθούνια, πάντα μαύρη.

Ρύγχος:  Το ρύγχος δεν πρέπει να εμφανίζεται ούτε κοντό ούτε μακρύ σχετικά με το μήκος του κρανίου. Ίσια άνω γραμμή ρύγχους, με φαρδιά βάση, που στενεύει μετρίως μέχρι το ακρορίνιο.

Χείλη: Μαύρα, σφιχτά, η γωνία του στόματος (τέλος των χειλιών) δεν είναι ορατή, ούλα όσο το δυνατόν πιο σκούρα.

Γνάθοι & Δόντια: Άνω και κάτω γνάθοι πολύ δυνατές. Δυνατή πλήρης οδοντοστοιχία (42 δόντια) με «ψαλιδωτό» δάγκωμα, οι άνω κοπτήρες εφάπτονται στενά με τους κάτω. Ανεπτυγμένα ζυγωματικά.

Μάτια: Μετρίου μεγέθους, αμυγδαλωτά, σκούρο καφέ σε χρώμα. σφιχτά βλέφαρα.

Αυτιά: Μετρίου μεγέθους, πεσμένα, τριγωνικά, τοποθετημένα ψηλά και σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Με τα αυτιά σωστά τοποθετημένα και τραβηγμένα μπροστά, το κρανίο εμφανίζεται αρκετά φαρδύτερο.

Λαιμός: Δυνατός, μετρίου μήκους, πολύ μυώδης, ελαφρά τοξωτός, στεγνός, χωρίς προγούλι.

Ράχη: Ίσια, δυνατή, σφιχτή.

Λαγόνια (Οσφύς): Κοντή, δυνατή και βαθιά.

Λεκάνη: Φαρδιά, μέσου μήκους, σχηματίζει ελαφριά καμπύλη. Δεν είναι ούτε ίσια (σε συνέχεια με το σώμα) ούτε πέφτει έντονα.

Στήθος: Ευρύχωρο, φαρδύ και βαθύ (αποτελεί περίπου το 50% του ύψους στο ακρώμιο) με καλά ανεπτυγμένο στέρνο και καλής καμπυλότητας πλευρά.

Κοιλιά: Μη ανασηκωμένη.

Ουρά: Σε φυσική κατάσταση, το επίπεδό της είναι σε συνέχεια της γραμμής ράχης. Σε χαλαρή κατάσταση μπορεί να κρέμεται.

Εμπρόσθια άκρα:  Παρατηρώντας τα από μπροστά, τα μπροστινά πόδια είναι ίσια και δεν τοποθετούνται πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Ο πήχης, όπως φαίνεται από τα πλάγια είναι ίσιος. Η γωνία της ωμοπλάτης με την οριζόντιο είναι 45°.

Ώμοι: Καλά τοποθετημένοι.

Βραχίονας: Ακουμπάει καλά στον κορμό.

Πήχης: Καλά ανεπτυγμένος και μυώδης.

Μετακάρπιο: Ελαφρά ελαστικό, δυνατό, δεν είναι κάθετο.

Πέλματα: Στρογγυλά, σφιχτά και σχηματίζουν καλό τόξο, πατούσες σκληρές, νύχια κοντά μαύρα και δυνατά.

Πίσω άκρα: Όπως φαίνονται από πίσω, τα πόδια είναι ίσια και όχι πολύ κοντά μεταξύ τους. Όταν στέκεται ελεύθερα, σχηματίζονται αμβλείες γωνίες μεταξύ της λεκάνης του σκύλου και του μηριαίου, του μηριαίου με το αντικνήμιο και του αντικνήμιου με τον ταρσό.

Μηρός: Μέσου μήκους, φαρδύς και ιδιαίτερα μυώδης.

Μετατάρσιο: μακρύ, δυνατό, φαρδύ, με καλά ανεπτυγμένους μύες, συνδέεται ισχυρά με την άρθρωση του ταρσού, δεν είναι κάθετο.

Πέλματα: Ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά. Δάχτυλα δυνατά, τοξωτά, το ίδιο σφικτά με τα μπροστινά.

Κίνηση: Το Rottweiler είναι σκυλί τροχαστικό. Στην κίνηση η πλάτη παραμένει σφιχτή και σχετικά σταθερή. Κίνηση αρμονική, σταθερή, σίγουρη, γεμάτη ενέργεια και δύναμη, με καλό διασκελισμό.

Δέρμα του κεφαλιού: Είναι παντού σφιχτό. Όταν ο σκύλος είναι σε εγρήγορση, μπορεί να δημιουργούνται κάποιες ζάρες στο μέτωπο.

Τρίχωμα: Ο μανδύας αποτελείται από τον εξωτερικό μανδύα και τον υπομανδύα. Ο εξωτερικός μανδύας είναι μέτριου μήκους, ίσιος, σκληρός, πυκνός και εφαρμόζει σφιχτά. Ο υπομανδύας δεν πρέπει να φαίνεται μέσα από τον μανδύα. Το τρίχωμα είναι λίγο μακρύτερο στα καπούλια.

Χρώμα: Μαύρο με ευδιάκριτα και καλά διαχωρισμένα σημάδια από πλούσιο πύρινο στα μάγουλα, στο ρύγχος, στο κάτω μέρος του λαιμού, στο στήθος και στα πόδια, καθώς και πάνω από τα μάτια και κάτω από την ρίζα της ουράς.

Μέγεθος: Αρσενικά 61 – 68 cm, 61 – 62 cm είναι μικρό, 63 – 64 cm είναι μετρίου ύψους, 65 – 66 cm είναι μεγάλου – σωστού ύψους, 67 – 68 cm είναι πολύ μεγάλο.
Βάρος: περίπου 50 kg

Θηλυκά 56 – 63 cm, 56 – 57 cm είναι μικρό, 58 – 59 cm είναι μετρίου ύψους, 60 – 61 cm είναι μεγάλου – σωστού ύψους, 62 – 63 cm είναι πολύ μεγάλο.
Βάρος: περίπου 42 kg

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα προαναφερθέντα πρέπει να θεωρείται ελάττωμα και η σοβαρότητα που θα πρέπει αυτό να αξιολογείται είναι ανάλογη με τον βαθμό απόκλισης.

Γενική εμφάνιση: Ελαφριά, αέρινη εμφάνιση, μακριά πόδια, αδύναμα οστά και μύες.

Κεφάλι: Κυνηγετικού τύπου. Λεπτό, ελαφρύ, χοντροκομμένο, πολύ κοντό ή μακρύ κεφάλι. Ίσιο μέτωπο (ελάχιστη ή παντελής απουσία στοπ).

Πρόσωπο: Μακρύ ή μυτερό ρύγχος, σχιστή μύτη, ρινική γέφυρα με ανοδική ή καθοδική καμπύλη (Roman type), γαμψή μύτη, ανοιχτόχρωμο ή δίχρωμο ακρορίνιο.

Χείλη: Ανοιχτά, ρόδινα ή δίχρωμα χείλη, ανοιχτή γωνία χειλιών.

Σιαγόνες: Μικρή αδύναμη κάτω γνάθος.

Δάγκωμα: Pincer bite (δάγκωμα τανάλια).

Μάγουλα: Έντονα προεξέχοντα μάγουλα.

Μάτια: Ανοιχτόχρωμα, βαθουλωτά. Επίσης, πολύ προεξέχοντα και στρογγυλά μάτια, χαλαρά βλέφαρα.

Αυτιά: Τοποθετημένα πολύ χαμηλά, βαριά, μακριά, χαλαρά που φέρονται προς τα πίσω ή ανόμοια ή πετάνε.

Λαιμός: Πολύ μακρύς, λεπτός, με αδύναμους μύες. Ατροφικός λαιμός, προγούλι.

Κορμός: Πολύ μακρύς, πολύ κοντός ή πολύ αδύναμος.

Πλάτη: Πολύ μακριά, αδύναμη και χαλαρή με ανοδική ή καθοδική καμπύλη.

Λεκάνη: Πολύ πεσμένη, πολύ κοντή, πολύ επίπεδη ή μακριά.

Στήθος: Ίσια πλευρά , βαρελοειδής θώρακας και ανεπαρκές στέρνο.

Ουρά: Τοποθετημένη πολύ ψηλά ή χαμηλά.

Μπροστινά μέλη: Στενά ή στραβά εμπρόσθια μέλη, απότομη ωμοπλάτη, αγκώνας που δεν εφάπτεται σφιχτά στον θώρακα, πολύ μακρύς ή κοντός ή απότομος βραχίονας, μαλακό ή κάθετο μετακάρπιο, ανοικτά πέλματα, δάχτυλα με πολύ μικρή ή ανύπαρκτη καμπύλη, ανοιχτόχρωμα νύχια.

Οπίσθια μέλη: Λεπτοί μηροί, ταρσοί πολύ κοντά, ταρσοί αγελάδας ή βαρελοειδής. Αρθρώσεις που δημιουργούν πολύ μικρές ή μεγάλες γωνιώσεις. Ψευδόνυχα.

Δέρμα: Ζάρες στο κεφάλι.

Τρίχωμα: Μαλακό, πολύ κοντό ή μακρύ. κυματιστό τρίχωμα, έλλειψη υπομανδύα.

Χρώμα: Σημάδια λάθους χρώματος, όχι καλά διαχωρισμένα. Σημάδια πολύ εκτεταμένα.

Ελαττώματα Αποκλεισμού:

Γενικά: Έντονη αντιστροφή του τύπου του σκύλου, δηλαδή θηλυπρεπή αρσενικά ή ανδροπρεπή (ανεπτυγμένα) θηλυκά.

Δόντια: Προγναθισμός ή υπογναθισμός, ανόμοιο δάγκωμα σκύλοι με έλλειψη σε κοπτήρες, κυνόδοντες, προγόμφιους, γομφίους.

Μάτια: Εντρόπιο, εκτρόπιο, κίτρινα μάτια ή διαφορετικού χρώματος.

Ουρά: Γυριστή.

Τρίχωμα: Υπερβολικά μακρύ και κυματιστό τρίχωμα.

Χρώμα: Σκυλιά που δεν έχουν το τυπικό χρώμα του rottweiler με τα καφέ σημάδια σε μαύρο, άσπρα σημάδια.

Συμπεριφοράς: Φοβισμένα , δειλά, άτολμα, οξύθυμα, πολύ καχύποπτα, νευρικά, κροτοφοβικά ζώα.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο.

Ομάδα 9: Σκύλος Συντροφιάς (Companion and Toy Dogs)

Υποομάδα: Ηπειρωτικά Μικρόσωμα Σπάνιελ (Continental Toy Spaniel)

Κατηγορία 7: Αγγλικά Μικρόσωμα Σπάνιελ (English Toy Spaniel)

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 136 / 12.01.2009 / GB

Η ιστορία τους είναι αμφισβητούμενη. Ξεκινάει από την Ιαπωνία και πιθανόν την Κίνα των αρχαίων χρόνων, τα Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ πιστεύεται ότι έφτασαν στην Ευρώπη ως δώρα προς τους βασιλείς. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η φυλή δεν πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου Ι -από τον οποίο πήραν το όνομά τους- αλλά υπήρχε περισσότερα από 100 χρόνια πριν. Τα Κινγκ Τσαρλς προέρχονται από διασταυρώσεις μικρόσωμων Κόκερς και Καρλέν, τα οποία στη συνέχεια ζευγάρωσαν με Θιβετιανά Σπάνιελ νάνους, που είχαν φέρει στην Αγγλία τον 15ο αιώνα οι ιεραπόστολοι. Το Κάβαλιερ δημιουργήθηκε από διασταυρώσεις που έγιναν το 19ο αιώνα και έδωσαν έναν χωριστό τύπο σκύλου, κάπως μεγαλύτερο από το Κινγκ Τσαρλς, με επίπεδο κρανίο και μακρύτερο ρύγχος. Γοητευμένος από τους σκύλους αυτούς, ο Κάρολος B’ έδωσε στη φυλή το όνομά του. Το Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ αναγνωρίστηκε από το Αμερικανικό Κέννελ Κλαμπ (AKC) το 1886, σε αντίθεση με το Κάβαλιερ το οποίο κατέλαβε την 140η θέση του ΑΚC την 1/1/1996. Μετά την πτώση του Οίκου Στιούαρτ, η κατοχή σκύλων Κάβαλιερ ισοδυναμούσε με πολιτική ευθύνη, με αποτέλεσμα η φυλή να αρχίσει να χάνεται. Την επανέφερε η βασίλισσα Βικτόρια, αν και το Κάβαλιερ είχε υποστεί πολύ μεγάλες αλλαγές από το αρχικό πρότυπο της φυλής. Το γεγονός ότι η φυλή ακολούθησε τα βήματα των βασιλικών της προγόνων οφείλεται κατά πολύ στις προσπάθειες ενός αμερικανού λάτρη της φυλής, του Ρόζγουελ Έλντριτζ, ο οποίος ταξίδεψε στην Αγγλία στις αρχές του 1920, ελπίζοντας να αγοράσει δύο σπάνιελ. Ο Ρόζγουελ δεν βρήκε τον τύπο που επιθυμούσε και σκέφτηκε να δελεάσει με ένα αξιοσέβαστο χρηματικό ποσό όποιον παρουσίαζε στο Crufts θηλυκό ή αρσενικό σκύλο παλαιού τύπου. Το χρηματικό κίνητρο προκάλεσε το ενδιαφέρον των εκτροφέων και οι προσπάθειες για την αναβίωση του αρχικού προτύπου της φυλής απέκτησαν νόημα.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Δραστήριο, χαριτωμένο και ισορροπημένο, με ευγενική έκφραση.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ: Αθλητικό, τρυφερό, ατρόμητο. Χαρωπό, φιλικό, καθόλου επιθετικό, καθόλου νευρικό.

ΚΕΦΑΛΙ

Κρανίο: Σχεδόν επίπεδο μεταξύ των αυτιών.

Μύτη: Ρουθούνια μαύρα και καλά ανεπτυγμένα δίχως ροζ σημάδια.

Ρύγχος: Μήκος από το ρινομετωπικό κοίλωμα μέχρι την άκρη της μύτης περίπου 3,8 εκ. Λεπταίνει στην άκρη. Αποκλείεται οποιαδήποτε τάση για μακρόστενο ρύγχος.

Χείλη: Καλά ανεπτυγμένα και όχι «ξεχειλωμένα».

Σιαγόνες/Δόντια: Δυνατές σιαγόνες με καλή εφαρμογή μεταξύ τους: τα πάνω δόντια να αγκαλιάζουν τα κάτω.

Μάτια: Μεγάλα, σκούρα, στρογγυλά αλλά χωρίς να προεξέχουν, με απόσταση μεταξύ τους.

Αυτιά: Μακριά, ψηλά τοποθετημένα, με πυκνό τρίχωμα.

ΛΑΙΜΟΣ

Μέτριο μήκος, ελαφρώς αψιδωτός.

ΣΩΜΑ

Πλάτη: Επίπεδη.

Κορμός: όχι μακρύς, κανονικός σε σχέση με το μέγεθος του σκύλου. Κοντή οσφύς.

Στήθος: Μεσαίας ανάπτυξης. Αρκετά καλή ανάπτυξη (όχι υπερβολική) των πλευρών.

ΟΥΡΑ

Μήκος της ουράς σε αρμονία με το σώμα, σε εγρήγορση, να μη φέρεται πάνω από το ύψος της ράχης. Στην Ελλάδα και στις περισσότερες χώρες του κόσμου η νομοθεσία απαγορεύει το κόψιμο της ουράς (εκτός εάν συντρέχει λόγος υγείας).

ΑΚΡΑ

Πόδια: Πόδια μάλλον λεπτά και ίσια.

Ώμοι: Καλά κεκλιμένοι.

Κνημομηριαία άρθρωση (κότσι): με καλή κλίση.

Ταρσοί: Ανεπιθύμητη οποιαδήποτε τάση για ταρσούς «αγελάδας» (προς τα έσω) ή ταρσούς «περιστεριού» (προς τα έξω).

Πέλματα: Μικρά, με ανεπτυγμένα μαξιλαράκια και πλούσιο φτέρωμα.

ΚΙΝΗΣΗ

Ελεύθερη και κομψή όταν το Κάβαλιερ βρίσκεται σε δράση. Δίνουν πολλή ώθηση τα πίσω πόδια. Μπροστινά και πίσω πόδια κινούνται παράλληλα (αν τα παρατηρήσετε από μπροστά και από πίσω).

ΤΡΙΧΩΜΑ

Μακρύ, μεταξένιο, χωρίς μπούκλες. Επιτρεπτός ελαφρύς κυματισμός. Πλούσιο. Απαγορεύεται το κούρεμα.

Αναγνωρισμένοι χρωματισμοί είναι οι εξής:

– Μαύρο Πύρινο (Black and Tan): Κατάμαυρο με καφέ σημεία πάνω από τα μάτια, στα μάγουλα, εσωτερικά στα αυτιά, στο στήθος και στα πόδια και κάτω από της ουρά. Το καφέ χρώμα πρέπει να είναι φωτεινό. Λευκά σημάδια είναι ανεπιθύμητα.

– Φαιό-πύρινο (Ruby): Ολόκληρο χρωματισμένο πλούσιο καστανοκόκκινο. Λευκά σημάδια ανεπιθύμητα.

– Λευκό / Φαιό-πύρινο (Blenheim): Πλούσια καστανοκόκκινα μπαλώματα, όμορφα κατανεμημένα σε μαργαριταρένια λευκή βάση. Μπαλώματα ομοιόμορφα χωρισμένα στο κεφάλι, αφήνοντας χώρο ανάμεσα στα αυτιά για το πολύ επιθυμητό σημάδι ή κηλίδα, μοναδικό χαρακτηριστικό της φυλής.

– Τρίχρωμο (Tricolor): Μαύρο και λευκό όμορφα κατανεμημένα, με πύρινα μπαλώματα πάνω από τα μάτια, στα μάγουλα, στο εσωτερικό των αυτιών, στο εσωτερικό των ποδιών και κάτω από την ουρά.

Οποιοδήποτε άλλο χρώμα ή συνδυασμός χρωμάτων δεν είναι επιθυμητός.

ΒΑΡΟΣ: 5,4 – 8 kg.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ

Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προαναφερθέντα θεωρείται ελάττωμα, η σοβαρότητα του οποίου κρίνεται ανάλογα με τον βαθμό εμφάνισής του και την επίδρασή του στην υγεία και την ευζωία του σκύλου. Οποιοσδήποτε σκύλος παρουσιάζει ανωμαλίες στην εμφάνιση ή τη συμπεριφορά αποκλείεται από εκθέσεις μορφολογίας.
Σημείωση: Τα αρσενικά πρέπει να έχουν δύο ευκρινώς διαχωρισμένους όρχεις.