Από το μέλος spyrodragon...

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι η δεύτερη σε συχνότητα ενδοκρινοπάθεια, μετά τον υποθυρεοειδισμό (κλινική συχνότητα 1 στα 200 ζώα περίπου), στο σκύλο.

Τα πρώτα "σημάδια" έρχονται, συνήθως, με το γήρας (συχνότερα σε σκύλους 5-9 ετών)και υπό την μορφή πολυδιψίας, πολυουρίας, ληθαργικότητας και προβλημάτων των οφθαλμών, των νεφρών, των νεύρων,της καρδιάς και των αρτηριών.
Αρνητικός παράγοντας είναι και η παχυσαρκία. Ο σακχαρώδης διαβήτης χαρακτηρίζεται από διαταραχές του μεταβολισμού των υδατανθράκων από διαταραχές του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπίδιων και των πρωτεϊνών. Οφείλεται στην απόλυση ή σχετική έλλειψη της ινσουλίνης ή στη διαταραχή των σημείων της εκλεκτικής δράσης της στους ιστούς.

Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει μόνιμο ή παροδικό χαρακτήρα, σε ότι αφορά το φύλο δεν παρατηρείται διαφορά ως προς τη συχνότητα στο νεανικό σακχαρώδη διαβήτη του σκύλου .Αντίθετα, σε αυτόν του ενήλικα σκύλου η συχνότητα εμφάνισης είναι περίπου διπλάσια στα θηλυκά.

Οι φυλές Cairn Terriers, Poodles και Dachshunds φαίνεται να έχουν ιδιαίτερη προδιάθεση στη νόσο.

Αιτιοπαθογένεια


1. Νεανικός σακχαρώδης διαβήτης

Προκαλείται από την έλλειψη ινσουλίνης (τύπος Ι) και εμφανίζεται στα κυνάρια.

Α. Κληρονομικής αιτιολογίας: ατροφία των β-κυττάρων των νησιδίων του Langerhans (φυλές : Keeshod, Dobermann).

Β. Συγγενής ατροφία τόσο της εξωκρινούς όσο και της ανδοκρινούς μοίρας του παγκρέατος (φυλές : Γερμανικός ποιμενικός, Labrador Retriever, Caniche miniature).




2. Σακχαρώδης διαβήτης των ενήλικων σκύλων

Είναι η συχνότερη μορφή του σακχαρώδη διαβήτη στην κλινική πράξη (98% και μόνο 2% ο νεανικός Σ.Δ. ) και οφείλεται τόσο στην απόλυτη έλλειψη της ινσουλίνης (τύπος Ι – υποϊνσουλιναιμικός), όσο και στη σχετική έλλειψη της ή στην ανταγωνιστική δράση άλλων ορμονών (τύπος ΙΙ – μη εξαρτώμενος από την ισνουλίνη).

Παρακάτω αναφέρονται διάφορες παθολογικές ή όχι καταστάσεις που είναι δυνατό να προκαλέσουν τον τύπο Ι και τον τύπο ΙΙ του σακχαρώδη διαβήτη:

Α. Χρόνια παγκεατίτιδα (τύπος Ι).

Β. Ιδιοπαθής εκφύλιση των β-κυττάρων των νησιδίων Langerhans (τύπος Ι).

Γ. Παχυσαρκία (τύπος ΙΙ).

Δ. Ενδοκρινοπάθειες: νόσος του Cushing (κορτιζόλη), ακρομεγαλία (αυξητική ορμόνη), φαιοχρωμοκύττωμα (κατεχολαμίες) (τύπος ΙΙ).

Ε. Οίστρος, δίσοιτρος, κυοφορία (οιστρογόνα, προγεστερόνη) (τύπος ΙΙ).