Τελικά, πότε εκπαιδεύουμε τον σκύλος μας;

Αυτά τα 15-30 λεπτά στην καθημερινή μας βόλτα;

Τις 20-30 ημέρες που το αφήσαμε σε κάποιο εκπαιδευτήριο σκύλων;

Τις 30-40 μέρες που αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με κάποιον εκπαιδευτή;

Πολλοί ιδιοκτήτες κάνουν το λάθος να συγκεκριμενοποιούν και να οριοθετούν αυστηρά το «πότε” εκπαιδεύουν το σκύλο τους.Έχουν συγκεκριμένη ώρα όπου θα συγκεντρώσουν τα «σύνεργα”, συγκεκριμένη τοποθεσία όπου δεν θα ενοχλούνται ή θα τους «ταιριάζει” και συγκεκριμένη παρέα πολλές φορές.

Μια χαρά!…Πολύ καλά κάνουν αυτοί οι ιδιοκτήτες σκύλων.Για την ακρίβεια, πολύ καλύτερα από αυτούς που πιστεύουν πως ο σκύλος δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ένα χάδι στο κεφάλι ή μια εντολή «σκόρπια” και «μια στο τόσο” και κανά «μεζέ”.

Αυτό όμως που όλοι οι ιδιοκτήτες σκύλων πρέπει να καταλάβουν είναι πως εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας κάθε φορά που είμαστε με τον σκύλο μας (καμιά φορά, ακόμα και όταν δεν είμαστε).

Ο σκύλος παρακολουθεί και λαμβάνει κάθε ερέθισμα που πηγάζει από εμάς, είτε αυτό είναι λεκτικό είτε μια κίνηση ή ένα βλέμμα.

Το άγχος και η ανησυχία μας κάθε πρωί, πριν φύγουμε για δουλειά «μαθαίνει” στον σκύλο μας πως υπάρχει κάποιος λόγος που πρέπει να είμαστε ανήσυχοι και αγχωμένοι το πρωί.

Το «πέταγμα” μας κάθε φορά που ακούμε το κινητό μας ή το κουδούνι μας να χτυπά, «μαθαίνει” στον σκύλο μας πως πρέπει να πεταγόμαστε κάθε φορά που παρόμοιοι ήχοι ακούγονται.

Αν φοβόμαστε τα μεγαλόσωμα σκυλιά που συναντάμε ή αντικρίζουμε στην βόλτα μας και μας προκαλούν άγχος, «μαθαίνουμε” στο σκύλο μας να κάνει το ίδιο.

Δεν είναι απαραίτητο να «απευθυνόμαστε” στον σκύλο ώστε αυτός να «προσέχει” τις συμπεριφορές μας…Το κάνει ούτως ή άλλως πάντοτε!

Αυτή η «αντανακλαστική” ή «μη ηθελημένη” εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική και θα πρέπει να μάθουμε να την χρησιμοποιούμε προς όφελος μας.

Σίγουρα, χρειάζεται και η εκπαίδευση υπό την μορφή «μαθήματος” όπως την γνωρίζουμε.Η πιο οργανωμένη διαδικασία μέσα από την οποία ο σκύλος μας μπορεί να μάθει πάρα πολλά δεν πρέπει να λείπει.

Να ποια είναι (μερικά από) τα σημαντικά σημεία της εκπαίδευσης με μα μικρή περιγραφή στο κάθε ένα:

«Δέσιμο”

Η σχέση μας με τον σκύλο…ίσως το πιο σημαντικό σημείο για το οτιδήποτε.Αν κάνουμε τον σκύλο μας «φίλο” μέσα από το παιχνίδι μαζί του, με το να του μιλάμε, με το να πηγαίνουμε μεγάλες βόλτες μαζί και να του αφιερώνουμε ποιοτικό χρόνο θα είναι πιο δεκτικός σε οποιαδήποτε εκπαίδευση και πιο πρόθυμος να μας ευχαριστήσει.

Σταθερότητα

Ο σκύλος μας πρέπει να γνωρίσει έναν κόσμο «άσπρο ή μαύρο” και όχι ένα κόσμο «σε διάφορες αποχρώσεις του γκρι”.

Δηλαδή, θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με αυτόν, στο τι ζητάμε, τι μας αρέσει και τι όχι…Ακόμα και οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσουμε σαν εντολές θα πρέπει να είναι οι ίδιες και να σημαίνουν πάντα και για όλους το ίδιο.

Κάθε μέλος της οικογένειας ή κάθε άνθρωπος που ασχολείται με τον σκύλος θα πρέπει να γνωρίζει τις εντολές και τι αντιπροσωπεύουν αλλά και τι επιτρέπεται και τι όχι…γενικότερα.

Συγχρονισμός (timing)

Ο συγχρονισμός που θα έχουν οι δικές σας αντιδράσεις με τις «δράσεις” ή τις αντιδράσεις του σκύλου.

Μιλάμε για 2-3 δευτερόλεπτα μέσα στα οποία θα πρέπει να ξέρουμε πως πρέπει να αντιδράσουμε και να το έχουμε κάνει.Ο σκύλος μας, κατά πάσα πιθανότητα, δε θα μπορέσει να συνδυάσει οποιαδήποτε δική μας «ετεροχρονισμένη” αντίδραση με την δική του πράξη.

Επανάληψη

Τα σκυλιά είναι ζώα συνήθειας.Θα χρειαστούν αρκετές επαναλήψεις για να θεωρήσουμε πως ο σκύλος μας έχει κατανοήσει τι ζητάμε από αυτόν.

Καθ’όλη την διάρκεια της ζωής του, κάθε σκύλος, έχει ανάγκη από επανάληψη στα όσα έχει μάθει.

Οπτική επαφή

Προσπαθήστε να έχετε πάντα οπτική επαφή με τον σκύλο…Να επιδιώκετε να έχετε πάντα απευθείας οπτική επαφή με τον σκύλο στα μάτια.

Επιβράβευση

Πάντα να γίνετε με οπτική επαφή και πάντοτε να μην είναι υπερβολική ώστε να «βγάζει” τον σκύλο από την «ήρεμη κατάσταση” της διαδικασίας της εκπαίδευσης.

Δεν θα πρέπει η ανταμοιβή να είναι «μονοδιάστατη”, δηλαδή μόνο τροφή, μόνο χάδι, μόνο λεκτική, κλπ.Θα πρέπει να υπάρχει ποικιλία και πάντοτε συγχρονισμός.

Φωνή

Η φωνή μας, ο τόνος και η ένταση της θα πρέπει πάντα να αντιπροσωπεύει και αυτό που θέλουμε να πούμε.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τον σκύλο με τον ίδιο τρόπο το «ΑΣΤΟ!” και με τον ίδιο τρόπο να λέμε το «ΜΠΡΑΒΟ!”.

Επίσης, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να «αλλάζουμε” την φωνή μας άμεσα και να μην μας επηρεάζει ή γενικότερη κατάσταση μας.

Διορθώσεις

Οι διορθώσεις θα μπορούσαν να είναι ένα ξεχωριστό άρθρο από μόνες τους, αλλά σε γενικές γραμμές θα πρέπει να είναι δίκαιες και άμεσες.

Ο σκύλος μαθαίνει από εμάς αλλά μαθαίνει και εμάς…Μας γνωρίζει δηλαδή και μας «διαβάζει” και είναι ικανός (και «φτιαγμένος”) ώστε να μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την γνώση προς συμφέρον του…Το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε κι εμείς!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here