Βοήθεια σε καταφύγιο για μεταφορά


vrmode

Well-Known Member
27 Νοεμβρίου 2006
7.759
9.505
Athens
Είδα αυτό στο φβ...
https://www.facebook.com/angie.pappa.7/posts/952368034884884
Από ότι έμαθα είναι άτομο που έχει δώσει μεγάλο αγώνα για αδέσποτα.
Επειδή το καταφύγιο πρέπει να μετακομίσει, έχει ανάγκη σε μεταφορές σκύλων και σε εργατικά χέρια.

Τι λέτε, μπορούμε να μαζευτούμε μερικοί να κάνουμε μια εξόρμηση βοήθειας?

Για όσους δεν έχουν φβ - κάνω copy/paste:
---------------------
ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΑΠΟ ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ακόμα...

Έφτασε η τελευταία πράξη...
Στις 10/5 πρέπει να έχω παραδώσει το σπίτι...
Ξέρετε...
Όταν πριν 7 χρόνια ήρθα να νοικιάσω αυτό το σπίτι, είδα πως δεν θα έχω μια εύκολη ζωή.... Παλιό, μπάζει από παντού κρύο και βροχή, πέφτουν οι τοίχοι από υγρασία... Ήρθα από διαμέρισμα, ένας άνθρωπος της πόλης, μου φάνηκε βουνό και, όντως, ήταν δύσκολα... Όμως από τη μια αυτή η θέα που με ταξίδεψε και από την άλλη ένα οικόπεδο 1200μ... Δεν υπολόγισα καθόλου την παράμετρο ΓΕΙΤΟΝΕΣ...
Είπα: ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΜΟΥ!!!
Κοντεύουν 10 χρόνια που ασχολούμαι με τη διάσωση των αδέσποτων και ζω στην απόλυτη μοναξιά. Απ΄αυτά τα 7 τα έζησα εδώ. Με τράβηξαν κατ΄επανάληψη στα δικαστήρια οι καλοί μου γείτονες που ακόμα δεν έχουν τελειώσει, ειδοποίησαν τον ιδιοκτήτη, μου δημιούργησαν άπειρα προβλήματα και παρ΄όλα αυτά αγάπησα αυτό το σπίτι...
Είμαι γεμάτη εικόνες, καλές και κακές...
Κάθε κομμάτι, κάθε γωνιά αυτού του χώρου και μια ανάμνηση...
Έχω θαμμένα ζώα μου σ΄αυτό το χωράφι, κομμάτια της ψυχής μου...
Έχω ζώα ηλικιωμένα, τυφλά που θα περάσουν μια φρίκη μέχρι να συνηθίσουν στο νέο περιβάλλον...
Έχω γάτες που ζουν ασφαλείς, αν και ελεύθερες, γιατί είναι ένα σημείο ήρεμο από αυτοκίνητα και είναι ευτυχισμένες...
Ότι χρήματα είχα τα έριξα σε χώρους για τα ζώα μου, προκειμένου να εξασφαλίσω την καλύτερη διαβίωσή τους (όσοι έχουν έρθει γνωρίζουν) κι εγώ κάποια στιγμή έμεινα πετσί και κόκκαλα...
Κάποια στιγμή βρήκα δουλειά και τέσσερα χρόνια τώρα παλεύω τσίμα-τσίμα μεν, αλλά κατάφερα να μην τους λείπει τίποτα από τις βασικές τους ανάγκες...
Τώρα πρέπει να ξηλωθούν όλα αυτά, να επανατοποθετηθούν, να γίνει ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΑΤΕΣ ΜΟΥ (εδώ είχαν την αποθήκη τους), να γίνει ΚΟΤΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΤΑΚΙΑ ΜΟΥ, να χάσουμε όλοι τις βολές μας, να με διαλύσουν τα έξοδα μεταφοράς, αγορά υλικών, ληξιπρόθεσμων χρεών και νέων υποχρεώσεων (ενοίκιο-εγγύηση), μεροκάματα για εργατικά χέρια και παράλληλα να έχεις ζώα που χρειάζονται γιατρό και, φυσικά, να μην μπορώ να τα καλύψω, αφού μπροστά μου έχω ανηφόρα μέχρι να μπω στο νέο σπίτι, που ήταν μια βιαστική επιλογή (στην κορφή του βουνού) γιατί πιέζομαι χρονικά και δεν θέλω να μας πετάξουν στο δρόμο με εντολή εισαγγελέα.
Εδώ μέσα ζουν 70 ψυχές...
Η μετακίνησή μας μόνο είναι μια ζόρικη ιστορία...
Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω και αν εκεί που θα βρεθώ ησυχάσω επιτέλους και βρω σιγά-σιγά ξανά τους ρυθμούς μου...
Μια γυναίκα μόνη στο ΠΟΥΘΕΝΑ μ΄ένα χειμώνα που δεν ξέρω τι προβλήματα θα φέρει εκεί πάνω...
Είμαι ψυχολογικά ένα κουρέλι...
Δεν κοιμάμαι πια, στριφογυρίζω τις νύχτες στο κρεβάτι, κλαίω τις μέρες, περπατάω και παραμιλάω...
Αδέσποτα ζωάκια που περιμένουν από μένα κάθε μέρα...
Αδέσποτα γατιά που έμαθαν χρόνια τώρα τις ώρες που ταίζω και έρχονται στο αποθηκάκι που είναι το σπίτι τους, τρώνε μαζί με τα δικά μου και φεύγουν πάλι...

Ο Ρόκυ μου (το πρώτο σκυλί που μάζεψα απ΄το δρόμο)...
Ο Αρμάος μου (απ΄τις μεγαλύτερες αδυναμίες μου)...
Η Λίζα μου (το ταλαιπωράκι μου)...
Η Μελίνα μου (το λατρεμένο μου μπουκάκι)
Ο Αρτέμης μου (αγαπημένο αδέσποτο που φιλοξένησα)...
Ο Αλκαίος μου (το γλυκό μου αγγελούδι)...
Η Φωφώ μου (λατρεία ατέλειωτη και αξεπέραστη)...
Ο Γουργούρης μου (ο αγαπημένος γάτος μου που εδώ χάθηκε κι ακόμα τον περιμένω και πρέπει άμα γυρίσει να με βρει)...
Και τόσα άλλα...
Όλα θα μείνουν εδώ...
Όλα θα μείνουν μόνα τους πια...
Δεν θα μπορώ να τους λέω την καλημέρα μου και να τους νιώθω κοντά μου, όπως τους υποσχέθηκα...

ΞΕΡΙΖΩΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ!
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΟΤΙ ΑΦΗΝΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ!
Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ!
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΛΗΣΩ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΔΥΝΑΜΗ...
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ!!!

Ευχαριστώ που με ακούσατε, που μοιραστήκατε μαζί μου μια από τις δυσκολότερες φάσεις της ζωής μου..
Είμαι ολομόναχη και αν κάποιος μπορεί να με βοηθήσει με κάποιο αυτοκίνητο για μεταφορά ζώων, με κάποιο φορτηγό, με χέρια εργατικά, ώστε να γλυτώσω κάποια μεροκάματα και να μπορέσω να αντεπεξέλθω να μην πεινάσουμε πάλι...
Γράψτε μου ή τηλεφωνήστε μου...
Ευχαριστώ και πάλι!