1. This site uses cookies. By continuing to use this site, you are agreeing to our use of cookies. Learn More.

Υιοθεσία ενήλικου αδέσποτου "οδηγίες χρήσεως"

Συζήτηση στο φόρουμ 'Γενικά θέματα' που ξεκίνησε από το μέλος mareco, στις 18 Νοεμβρίου 2013.

  1. mareco

    mareco Well-Known Member

    Εγγραφή:
    13 Ιουλίου 2009
    Μηνύματα:
    28.454
    Likes:
    16.331
    Καταρχάς, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, όπως φυσικά και όλα όσα θα ακολουθήσουν, η υιοθεσία ενήλικου αδέσποτου σκύλου, είναι μια απόφαση, που χρήζει πολλών "μπράβο" και υποδεικνύει, ιδιαίτερο μεγαλείο ψυχής.

    Η απεριόριστη αγάπη προς αυτό το ζώο, που βάζουμε στο σπίτι μας, είναι οπωσδήποτε δεδομένη, αλλά από μόνη της, όχι ικανή να εγγυηθεί μια ανέφελη συμβίωση.


    Ας δούμε λοιπόν, μερικά βασικά πράγματα που έχουν σημασία, κατά την προσωπική μου γνώμη, και αφορούν σκύλους με σχετικά νορμάλ συμπεριφορές. Ελπίζω να μην ξεχάσω κάτι σημαντικό, αλλιώς όλο και κάποιος θα με συμπληρώσει.


    - Ενας ενήλικος, πρώην αδέσποτος σκύλος, έχει το πλεονέκτημα ότι το τελικό του "σχέδιο", μέγεθος και βασική συμπεριφορά, δεν αποτελεί έκπληξη. Αυτό που βλέπουμε, αυτό παίρνουμε. Γλυτώνουμε την μαρτυρική συνήθως κουταβίσια περίοδο, με όλα τα συνεπακόλουθά της, αλλά έχουμε να πορευτούμε, με έναν ήδη διαμορφωμένο χαρακτήρα. Τα σκυλιά του δρόμου, ζουν συνήθως μέσα στο άγχος και την ανασφάλεια. Αν και που και πότε, θα βρουν κάτι να φάνε, ή νεράκι να ξεδιψάσουν και αν θα καταφέρουν να κλείσουν για λίγο τα ματάκια τους, χωρίς να πετάγονται σε κάθε θόρυβο, από τον φόβο ενός επερχόμενου κινδύνου.
    Γι'αυτό, το πρώτο που κάνουμε, μόλις το βάλουμε στο σπίτι μας, είναι να...το "ξεχάσουμε" για λίγες μέρες. Του δείχνουμε την γωνιά που θα είναι η δική του. Το ησυχαστήριό του. Με το κρεβάτι του ή το crate του και το αφήνουμε να ξεκουραστεί. Να χορτάσει, όσο ύπνο έχει ανάγκη και να εγκλιματιστεί με τους ρυθμούς του, χωρίς εμείς να πιέζουμε, ούτε καν για χάδια ή παιχνίδια. Αν υπάρχουν στο σπίτι, μικρά παιδιά, καλό είναι να προσέχουμε πάρα πολύ, ώστε τον πρώτο καιρό και μέχρι να βεβαιωθούμε για την ψυχοσύνθεση του σκύλου μας, να έχουν όσο λιγότερη επαφή γίνεται. Εννοείται βέβαια, πως ακόμη και ισοβίως της ζωής οποιουδήποτε σκύλου, ΔΕΝ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. Ποτέ και πουθενά και σε καμμία περίπτωση, ότι μεγέθους και ηλικίας σκύλος και να είναι. Πάντα, με την απόλυτη επίβλεψή μας.

    - Συνήθως λοιπόν, χρειάζονται αρκετές μέρες, μέχρι να νοιώσουν έτοιμα, να αρχίσουν να μας εμπιστεύονται. Κάπου πάνω στον μήνα, βγάζουν τα πρώτα τους συμπεράσματα. Μπορεί και στους δύο, ή στους έξι μήνες, ή και στον χρόνο, ή και ακόμη αργότερα. Μπορεί στο τέλος, οι λεπτομέρειες του χαρακτήρα τους, να μην είναι ακριβώς αυτό, που εμείς βλέπουμε σήμερα. Μπορεί να εξελιχθεί σε απείρως καλύτερος, μπορεί όμως και να μας εκπλήξει ή να μας προβληματίσει. Υπάρχει η περίπτωση, όσο περισσότερο καλλιεργεί την εμπιστοσύνη του και αποκτά αυτοπεποίθηση, τόσο να παίρνει τα πάνω του και να αρχίσει να δοκιμάζει τις ανοχές μας. Σ'αυτή την φάση, αν είμαστε άπειροι και έχουμε την δυνατότητα, καλό θα είναι να μιλήσουμε με έναν σωστό εκπαιδευτή, να μας βοηθήσει σε όσες απορίες, μας δημιουργεί η συμπεριφορά του σκύλου μας. Οπως και να 'χει, ο σκύλος έχει ανάγκη την ρουτίνα του, τα όρια και τους κανόνες, που πρέπει από την αρχή να μάθει, ότι θα διέπουν στο εξής την ζωή του, μέσα στο σπίτι σας. Ενα πολύ σημαντικό λάθος, που κάνουν σχεδόν όλοι, είναι να λυπούνται το κακόμοιρο πρώην αδέσποτο, που έχει περάσει τόσα δεινά στην μέχρι τώρα ζωούλα του! Και αυτό το πολύ λάθος συναίσθημα, οδηγεί σε σωρία λαθών, που έχουν συνήθως σαν αποτέλεσμα, την ανάπτυξη ανεπιθύμητων συμπεριφορών. Ο σκύλος, ζει για το σήμερα. Δεν κουβαλάει μαζί του, τις άσχημες αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής του, παρά μόνο, όσο χρειάζεται για να τις ξεπεράσει.



    - ΠΟΤΕ δεν βγάζουμε τον σκύλο μας έξω λυτό και δεν τον αφήνουμε σε βεράντα ή αυλή, απ'όπου η απόδραση είναι εύκολη. Αρκετά μεγάλο ποσοστό, ενήλικων πρώην αδέσποτων, αν βρεθούν λυτά σε ανοικτό χώρο, την κοπανάνε χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν έχουν προλάβει, να κάνουν τον συνειρμό του καινούργιου περιβάλλοντός τους, με κάτι το οικείο και ασφαλές και άρα επιθυμητό. Είναι δυστυχώς, πολλά αυτά, που μόλις υιοθετήθηκαν, την αμέσως επόμενη ή ακόμη και την ίδια μέρα, χάθηκαν, από αμέλεια των αναδόχων τους. Αμαρτία, κρίμα κι άδικο.

    - Φροντίζουμε για την άμεση ενημέρωση των στοιχείων του microchip, στην βάση δεδομένων του Κτηνιατρικού Συλλόγου και απαραιτήτως, του φοράμε ταμπελάκι, τουλάχιστον με τηλέφωνο επικοινωνίας, που να είναι σε ισχύ. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Και είναι τόσο μα τόσο εύκολο, ένα ταμπελάκι στο κολλάρο τους.

    - Προσοχή στο κολλάρο. Καλής ποιότητας και να είναι όσο πρέπει σφιχτό στον λαιμό του. Ούτε να τον πνίγει, αλλά ούτε και να μπορεί να βγει από το κεφάλι, στην πρώτη οπισθοχώρηση. Είναι πολλά τα σκυλιά, που τον πρώτο καιρό της καινούργιας τους ζωής και μη μαθημένα ακόμη σε κολλάρο, πανικοβάλλονται για διάφορες αιτίες, βγαίνουν εύκολα από τα χαλαρά κολλάρα τους [που...κρίμα μωρέ το καημένο, να το σφίγγει...το λυπάμαι τόσο πολύ...] και ξαναγίνονται αμέσως αδέσποτα. Μπορούν να δραπετεύσουν, ακόμη και αν φοράνε σαμαράκι. Κολλάρο λοιπόν, απλό. Σε καμμία περίπτωση, δεν ακούμε φίλους/γνωστούς/συγγενείς κλπ "ειδικούς", και προχωράμε στην χρησιμοποίηση πνίχτη, prong, ρεύματος ή... δεν ξέρω τι άλλο ακόμη. Αν ο σκύλος μας έχει προβληματική υπακοή, ή ακόμη πιθανότερα, δεν γνωρίζουμε εμείς, πως να τον χειριστούμε, αρμόδιος για την αξιολόγηση και επίλυση του προβλήματος, είναι μόνο, ένας καλός εκπαιδευτής. Κανένας άλλος.

    - Στην βόλτα, είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί με την συναναστροφή του με άλλα είδη. Ανθρώπους [μικρούς και μεγάλους], σκύλους, γάτες, αυτοκίνητα, μηχανάκια. Παίρνουμε τον χρόνο μας, μέχρι να σιγουρευτούμε, για τις αντιδράσεις του. Αυτό, μπορεί να πάρει και μήνες. Δεν παίρνουμε το λουρί και ξαμολιόμαστε στους δρόμους, με την πεποίθηση ότι...σίγουρα θα τα πηγαίνει καλά με όλα και με όλους. Καλύτερα, να είμαστε συγκρατημένοι και μέρα με την μέρα, να αποκτούμε μια ασφαλή γνώση των κινήσεών του. Προσωπικά, αντιπαθώ πάρα πολύ, τους οδηγούς τύπου flexi και ειδικά για τον συνδιασμό, αρχάρειου ιδιοκτήτη με ενήλικο σκύλο. Οι καλής ποιότητας κλασσικοί οδηγοί, είναι ότι ασφαλέστερο. Η συναναστροφή ενός ενήλικου σκύλου, σε πάρκα και πλατείες της γειτονιάς, με άλλους σκύλους αμφίβολης κοινωνικοποίησης και ανύπαρκτης εκπαίδευσης, δεν είναι καθόλου απαραίτητη. Είναι πολύ σημαντικότερη η εδραίωση της δικής μας σχέσης με τον σκύλο μας. Κι αυτό, επιτυγχάνεται με την δική μας ενασχόληση, μέσω της βόλτας και όχι με την μπουλουκοποίηση σε άγνωστες αγέλες. Τουτέστιν...το λουράκι μας στο χέρι, απαραιτήτως τις σακουλίτσες για τα κακά του στην τσέπη και...περπάτημα μαζί. Πολύ περπάτημα. Κάποτε, θα έρθει ο καιρός, να περνάτε και 10 λεπτά στην πλατεία της γειτονιάς σας, να πείτε ένα γειά, στους συνήθως ακοινώνητους και προβληματικούς δεσποζόμενους σκύλους, των γειτόνων σας. Υποχρεωτικό πάντως δεν είναι, για κανέναν λόγο. Εγώ, το βρίσκω και ανεπιθύμητο.

    - Οι σκύλοι, που έχουν μείνει πολύ καιρό στο δρόμο, έχουν μάθει να ψάχνουν το φαγητό τους, στα σκουπίδια και στους δρόμους. Μπορεί λοιπόν, το φιλαράκι μας, μέχρι να αποβάλλει αυτή την συνήθεια της προηγούμενης ζωής του [αυτό, μπορεί και να μην συμβεί ποτέ βέβαια], στις βόλτες του να είναι η μουσούδα κολλημένη στο έδαφος, ψάχνοντας για...λιχουδιές. Οσο πιο έντονα το κάνει, τόσο πιο επιρρεπής θα είναι, να πέσει θύμα φόλας, που πλέον υπάρχουν ακόμη και σε μορφή σκόνης και η χρήση τους, έχει ξεπαστρέψει πάρα πολλά σκυλιά, αδέσποτα και δεσποζόμενα, που δεν προλαβαίνουν, ούτε μέχρι την επόμενη γωνία, να φτάσουν δυστυχώς. Κάποιοι, κυκλοφορούν με ατροπίνες στο τσαντάκι της βόλτας, μαζί με τα σκατοσακούλια. Και πάλι, δεν προλαβαίνουν να τα σώσουν. Δυστυχώς, στην εποχή μας, οι απροβλημάτιστες σκυλοβόλτες, τείνουν να εκλείψουν. Πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα και να σκανάρουμε ασταμάτητα, την διαδρομή της βόλτα μας. Η χρήση φίμωτρου, είναι μια καλή ιδέα, όσο σκληρή κι αν φαίνεται σε κάποιους. Η μαρτυρική δολοφονία, του αγαπημένου μας σκύλου, είναι ακόμη σκληρότερη.


    Συνεχίζεται...

  2. mareco

    mareco Well-Known Member

    Εγγραφή:
    13 Ιουλίου 2009
    Μηνύματα:
    28.454
    Likes:
    16.331
    Συνέχεια...

    Και μερικά, κάπως γενικότερα θέματα, που εμένα μου φαίνονται απαραίτητα, να ακούγονται:

    * Προσέχουμε πάντα, που κάνει ο σκύλος μας τις ανάγκες του. Προσέχουμε, να ξεκινάμε την βόλτα του, από το κοντινότερο δεντράκι της γειτονιάς και να μην περιμένουμε να φτάσει σε κάποια εξώπορτα σπιτιού ή μαγαζιού, για να τα κάνει. Και πάντα, μα πάντα, φροντίζουμε να έχουμε μαζί μας σακουλάκια, για να τα μαζεύουμε. Απαραιτήτως.


    * Δεν αφήνουμε ΠΟΤΕ τον σκύλο μας, δεμένο μόνο και ανεπίβλεπτο, έξω από κατάστημα, εντός του οποίου, κάνουμε τα ψώνια μας, με την ησυχία μας. Ούτε ακόμη, κι αν έχουμε συνεχή οπτική επαφή ή αν έχουμε στο μυαλό μας, να κάνουμε 2-3 λεπτά. Υπάρχουν ιστορίες απερίγραπτης φρίκης, ως συνέπεια τέτοιας τακτικής, όπου αυτός που πάντα την πληρώνει, είναι ο σκύλος μας.


    * Δεν αφήνουμε ΠΟΤΕ τον σκύλο μας, στο αυτοκίνητο, καλοκαιρινούς μήνες με υψηλές θερμοκρασίες, ούτε ακόμη και με λίγο ανοιχτά παράθυρα, ούτε για τον ελάχιστο χρόνο. Είναι εντελώς απαγορευτικό. 10 μόλις λεπτά είναι αρκετά, για να πάθει θερμοπληξία. Σε άλλα 10 -αν δεν λάβει επείγουσα ιατρική περίθαλψη- θα αποτελεί μια γλυκιά ανάμνηση. Επίσης, έχει παρατηρηθεί κύμα κλοπής, συνήθως μικρόσωμων σκυλάκων, που αφήνονται στα αυτοκίνητα των ιδιοκτητών τους, μέχρι αυτοί να διεκπεραιώσουν διάφορες εξωτερικές τους εργασίες. Γυρνάνε και βρίσκουν τα τζάμια τους σπασμένα και τα σκυλάκια τους, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αντικείμενο αγοραπωλησίας, σε παράνομα παζάρια.


    * Φροντίζουμε να τηρείται το πρόγραμμα εμβολιασμού, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού μας. Δύο φορές τον χρόνο, τέλος Μαίου και τέλος Νοεμβρίου, κάνουμε οπωσδήποτε εξετάσεις αίματος για ερλίχεια [που προκαλείται από τσιμπούρια] και λεισμάνεια [που προκαλείται από σκνίπες]. Καλό θα ήταν, αν το επιτρέπουν τα οικονομικά μας, και μια γενική αίματος και μια φορά τον χρόνο, βιοχημικές με τις οποίες ελέγχουμε την υγεία, κάποιων βασικών ζωτικών οργάνων. Δεν παραλείπουμε την συστηματική αποπαρασίτωση με αμπούλες σχεδόν όλο τον χρόνο, αντιπαρασιτικά κολλάρα και χάπια για τα σκουλήκια του εντέρου. Συζητήστε τα με τον γιατρό σας, να σας καθοδηγήσει σχετικά.



    * Καλό είναι, να έχουμε κάνει την έρευνά μας, και να έχουμε σε εμφανές σημείο, εκτός από το τηλέφωνο του δικού μας γιατρού [επιβεβαιώνουμε ότι απαντάει στο κινητό του όλο το 24ωρο, σε περίπτωση ανάγκης] και ακόμη 2-3 τηλέφωνα γιατρών σε κοντινή εμβέλεια και κλινικών που είναι ανοιχτές όλο τον χρόνο.


    * Φροντίζουμε να έχουμε στο σπίτι, ένα φαρμακείο με όλα τα απαραίτητα για ώρα ανάγκης. Για περίπτωση ελαφρύ τραυματισμού, ή αδιαθεσίας, ή υποψίας δηλητηρίασης, ώστε να είμαστε σε θέση να παρέχουμε τις πρώτες βοήθειες, μέχρι να λάβουμε ιατρική περίθαλψη.



    * Επιλέγουμε να ψωνίζουμε τα απαραίτητα του σκύλου μας, από καταστήματα που δεν εμπορεύονται ζώα. Ούτε εμφανώς στις βιτρίνες τους, αλλά ούτε και στα κρυφά, κατόπιν συνεννοήσεων. Είναι ευτυχώς, όλο και περισσότερα, τα pet shop που δεν πωλούν ζώα και οφείλουμε να τα στηρίζουμε.



    **** Εννοείται, ότι δεν ζευγαρώνουμε ποτέ τον σκύλο μας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Ειδικά με τέτοιο υπερπληθυσμό αδέσποτων στην χώρα μας, είναι έγκλημα.



    Να αγαπάτε και να σέβεστε το νέο μέλος της οικογένειάς σας, μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Είναι απόλυτα εξαρτώμενο από εσάς, για όλη την ζωή του, αλλά έχει γίνει πλέον πολύ της μόδας, η εγκατάλειψη λόγω...κρίσης και λόγω...μετακόμισης. Αν είναι δυνατόν. Λες και αφήνουν πίσω τους...καρέκλες. Και αφήνουν, μια ψυχούλα, που μένει ξαφνικά ΠΑΛΙ στο δρόμο, σαν κούτσουρο. Και που δεν πρόκειται να επιβιώσει μοναχό. Ο σκύλος, είναι μια πολυέξοδη επιλογή. Θα πρέπει να το ξέρουμε εκ των προταίρων. Αν πιστεύουμε ότι δεν θα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας, είναι πιο τίμιο και αντρίκιο, να φροντίσουμε να του βρούμε εξ'αρχής, ένα καλό σπίτι, που θα μπορεί να το φροντίσει, καλύτερα από εμάς. Δεν είναι ντροπή, όσο πολύ κι αν θα θέλαμε να το κρατήσουμε. Ντροπή, θα είναι, να το εγκαταλείψουμε, όταν θα μας χρειάζεται περισσότερο στην ζωούλα του. Δυστυχώς, η αγάπη που νομίζουμε ότι μας περισσεύει, δεν είναι αρκετή να ταίσει και να γιατρέψει το ζωάκι μας.
  3. Lara_kouklara

    Lara_kouklara Well-Known Member

    Εγγραφή:
    11 Ιανουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    4.613
    Likes:
    210
    Εξαιρετικό thread, μπράβο Μαράκι!
    Θέλω μόνο να συμπληρώσω, οτι δεν ειναι απαραίτητο ο ενηλίκος σκύλος να εχει συμπεριφορά ´´του δρόμου´´ ´ή να ειναι ανασφαλής. Είτε γιατί δεν μεγάλωσε στο δρόμο, είτε γιατί ειχε καλό λημέρι, ήταν τυχερός και δεν αντιμετώπισε καταστάσεις που να τον κάνουν ανασφαλή, είτε γιατί φιλοξενείται πολύ καιρό κι εχει ´´φτιαξει ´´.
    Εχω συναντήσει και φιλοξενήσει αρκετά ενήλικα που ήταν εξ αρχής εντελώς cool ´ή που μετά απο μικρό διάστημα φιλοξενίας έστρωσαν εντελώς και στο νέο τους σπίτι ξεκίνησαν τη διαβίωση τους απροβλημάτιστα.
  4. rick

    rick Well-Known Member

    Εγγραφή:
    7 Νοεμβρίου 2013
    Μηνύματα:
    1.107
    Likes:
    748
    Περιοχή:
    Athens
    Εύγε mareco! Και τα 2 άρθρα που έγραψες είναι πολύ διαφωτιστικά!
  5. Blacksatin

    Blacksatin Active Member

    Εγγραφή:
    28 Μαρτίου 2013
    Μηνύματα:
    318
    Likes:
    57
    Περιοχή:
    Neo Irakleio, Athens, Greece
    Πολύ ωραίο thread! Πολύ πολύ χρήσιμο!!
  6. mareco

    mareco Well-Known Member

    Εγγραφή:
    13 Ιουλίου 2009
    Μηνύματα:
    28.454
    Likes:
    16.331
    Ολγα...ήλπιζα ότι θα με συμπληρώσετε :)
  7. Chris75

    Chris75 New Member

    Εγγραφή:
    26 Σεπτεμβρίου 2012
    Μηνύματα:
    19
    Likes:
    0
    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με όσα έγραψες, αλλά αυτό εδώ είναι φάουλ.
    Δλδ, μας λες ότι είναι προτιμότερο για ένα αδέσποτο να μείνει στον δρόμο απ' το να απολαύσει έστω και για λίγο την φιλοξενία ενός "ανεύθυνου" ιδιοκτήτη ο οποίος θα διαπιστώσει αργότερα ότι δεν μπορεί να καλύψει τις οικονομικές υποχρεώσεις της κατοχής ενός σκύλου ;
  8. Orilis

    Orilis Well-Known Member

    Εγγραφή:
    3 Μαρτίου 2011
    Μηνύματα:
    7.900
    Likes:
    7.023
    Περιοχή:
    Πάτρα
  9. l.Kyveli

    l.Kyveli Well-Known Member

    Εγγραφή:
    12 Φεβρουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    15.587
    Likes:
    7.705
    Οι υιοθεσίες από ανεύθυνους καταλήγουν συνήθως σε σκυλιά παρατημένα σε βουνά, σε χαμένους σκύλους, ή άρρωστους χωρίς περίθαλψη,πώς είναι καλύτερο αυτό;
  10. GiantLara

    GiantLara New Member

    Εγγραφή:
    7 Ιανουαρίου 2013
    Μηνύματα:
    80
    Likes:
    0
    Καλημέρα κι απο εμένα! Συγχαριτήρια για το άρθρο! Το βρίσκω πολύ βοηθητικό!!
    Μιας και...Είμαι έτοιμος να υιοθετήσω ένα ενήλικο αδέσποτο!
    Για την ιστορία.. Έχω εναν Μεγάλο Δανό,2 ετών.. Το πιο φιλικό πλάσμα που γνώρισα ποτέ μου.. Παιχνιδιάρικο.. Τρυφερό και γλυκό!
    Λόγω οίστρου λοιπόν,είχα 2 ενήλικους σκύλους έξω απο το σπίτι μου για 6-7 μέρες..
    Ο ένας,κυκλοφορεί περιπου ένα χρόνο στην πόλη μου,δείχνει να έχει έναν άριστο χαρακτήρα,πολύ φιλικό,ένα χαρούμενο σκυλί χωρίς ιδιαίτερες φοβίες και ανασφάλειες!
    Το σημαντικό είναι ότι αρκετές φορές άφησα την γιγαντίνα μου να παίξει μαζί του,κι έχουν πολύ καλες σχέσεις. (Η Λάρα,ο Δανός μου,δν έχει αγρίεψει ποτέ στα 2 χρόνια,με άνθρωπο,σκύλο ή ακόμη και γάτα!)
    Έτσι λοιπόν,αποφάσισα να βοηθήσω αυτό το πλάσμα,να του παρέχω ασφάλεια,τροφή και να φροντίζω για την υγεία του.. Συν οτι το δικό μου κορίτσι θα έχει μια πολύ καλή παρέα για της ώρες που λείπω και το αντίστροφο.
    Μίλησα με τον Σύλλογο αδέσποτων της πόλης μου,ο οποίος αν και οχι πολυ οργανωμένος και με πολλές δυσκολίες, μου είπαν οτι ο Συλλογος οφείλει να αναλάβει την στείρωση του αδέσποτου και τον εμβολιασμό, πριν τον παραδώσει. Κι έτσι εδώ και 2 μέρες περιμένω νεότερα απο τον Σύλλογο.

    Θα ήθελα να ακούσω γνώμες.. Μηπως τυχόν έπρεπε να έχω σκεφτεί κάτι που δν έχω σκεφτεί ήδη,συμβουλές,οτιδήποτε! Ευχαριστώ!
  11. Estranged

    Estranged Well-Known Member

    Εγγραφή:
    10 Ιουλίου 2012
    Μηνύματα:
    4.865
    Likes:
    5.826
    Γιατί να τα αναλάβει ο σύλλογος και όχι εσύ αφού το έχεις αποφασίσει να τον πάρεις? Καλύτερα να "χαρίσεις" αυτά τα έξοδα στο σύλλογο για να τα διαθέσει σε κάποιο άλλο σκυλί που δεν θα έχει την τύχη του μούργου.
  12. GiantLara

    GiantLara New Member

    Εγγραφή:
    7 Ιανουαρίου 2013
    Μηνύματα:
    80
    Likes:
    0
    Το οτι θέλω να βοηθήσω το αδέσποτο,δν σημαίνει οτι μου είναι κάτι απλό,τουλάχιστον απο οικονομικής άποψης. Δν είναι ο εμβολιασμός,αλλα η στείρωση τουλάχιστον. Δεν μπορώ αυτη την στιγμή να διαθέσω 170 ευρώ για την δική του στείρωση,κι άλλα τόσα περίπου για την δικιά μου,συν εμβολιασμούς και εξετάσεις και όλα αυτά! Ζήτησα την βοήθεια τους.. Να μοιραστούμε ίσως κάποια έξοδα ή κάτι. Ο ενας να βοηθήσει τον άλλον. Πίστεψε με,τα περισσότερα χρήματα που διαθέτω,σε αυτόν τον τομέα ξοδεύονται.
  13. mareco

    mareco Well-Known Member

    Εγγραφή:
    13 Ιουλίου 2009
    Μηνύματα:
    28.454
    Likes:
    16.331
    χαχα...αυτό το έχω ρωτήσει κι εγώ, για το θέμα που άνοιξα...ελπίζω να μην έχω ξεχάσει κάτι σημαντικό.

    Οπως σου λέει η συναγωνίστρια από πάνω, κάνε το καλό και ανέλαβε εσύ τα έξοδα της στείρωσης του "δικού" σου σκύλου, με τιμές της φιλοζωικής, δηλαδή...ας τον στειρώσει η φιλοζωική και προθυμοποιήσου εσύ, να τους καλύψεις τα έξοδα και φροντίστε αν γίνεται, και για την στείρωση του έταιρου αδεσποτάκου, αν περιφέρεται ακόμη εκεί γύρω.

    Κατά τα λοιπά...μ'αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι και μπράβο σου. Ολα καλά θα γίνουν.
  14. l.Kyveli

    l.Kyveli Well-Known Member

    Εγγραφή:
    12 Φεβρουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    15.587
    Likes:
    7.705
    Συμφωνώ με τους αποπάνω. Μου αρέσει πολύ και εμένα ο τρόπος που σκέφτεσαι κι αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις. Ζήτα τιμές φιλοζωϊκής και ανέλαβα εσύ τα έξοδα, πίστεψε με είναι λίγα σε αυτή την περίπτωση.
    Με το καλό η υιοθεσία και να μας παρουσιάσεις και τον σκυλάκο σου σύντομα!
  15. Lara_kouklara

    Lara_kouklara Well-Known Member

    Εγγραφή:
    11 Ιανουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    4.613
    Likes:
    210
    Λίγα δεν είναι! Αλλά είναι σίγουρα λιγότερα από τα κανονικά. Μη φανταστείτε δηλαδή ότι στειρώνουν με 50 ευρώ οι φιλοζωικές. Αλλά ούτε με 170.
    Μιλάω για στείρωση σε κτηνιατρείο και όχι σε περίπτωση που έχουν επισκεφτεί την πόλη εθελοντές κτηνίατροι που κάνουν μαζικές στειρώσεις.
  16. l.Kyveli

    l.Kyveli Well-Known Member

    Εγγραφή:
    12 Φεβρουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    15.587
    Likes:
    7.705
    Είχα διαφορετική εμπειρία, όχι με στείρωση αλλά με εξετάσεις αίματος και νόμιζα ότι ήταν σε όλες τις περιπτώσεις εξαιρετικά χαμηλές οι τιμές! Σόρρυ για την παραπληροφόρηση :)
  17. Lara_kouklara

    Lara_kouklara Well-Known Member

    Εγγραφή:
    11 Ιανουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    4.613
    Likes:
    210
    Τι sorry καλέ! :) Κι εγώ δεν μπορώ να ξέρω για όλες τις φιλοζωικές φυσικά. Μακάρι να κάνω λάθος.
    Μπορείς να πεις ότι είναι εξαιρετικά χαμηλές όταν για στείρωση δεσποζόμενου θηλυκού πληρώνεις 200 ευρώ και για αδεσποτούλα πληρώνεις 80.
    Για εξετάσεις, ειδικά σε εργαστήριο και όχι μέσα στο κτηνιατρείο, οι τιμές δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να πέσουν τραγικά. Εκτός κι αν τα βάλει από την τσέπη του ο κτηνίατρος (χαχαχα)

    Δεν ξέρω τι παίζει με φιλοζωικές που ο δήμος τους έχει πρόγραμμα για τα αδέσποτα.
  18. mareco

    mareco Well-Known Member

    Εγγραφή:
    13 Ιουλίου 2009
    Μηνύματα:
    28.454
    Likes:
    16.331
    200 και βάλε...

    Με το κιλό πάει, μην ξεχνιόμαστε :)
  19. ILia

    ILia Member

    Εγγραφή:
    31 Οκτωβρίου 2013
    Μηνύματα:
    119
    Likes:
    3
    Περιοχή:
    ΑΘΗΝΑ
    Εξαιρετικο το αρθρο σου και κατατοπιστικοτατο. Ευχαριστουμε!
  20. Nizinny

    Nizinny Well-Known Member

    Εγγραφή:
    3 Φεβρουαρίου 2011
    Μηνύματα:
    3.168
    Likes:
    892
    Περιοχή:
    Καναδάς
    Να το κανετε στικυ! :) Πολυ καλη δουλεια που τα μαζεψες καπου! ;)

Μοιραστειτε τη σελιδα