Bullying σκυλας σε σκύλο


Vana___g

Member
23 Δεκεμβρίου 2020
7
2
22
Παιδιά θέλω την βοήθεια σας! Έχουμε μια σκυλίτσα ημίαιμο τσοπανοσκυλο και ένα μικρό αδέσποτο σκυλάκι που βρήκαμε στον δρόμο. Πρόκειται για σκυλιά 30 και 8 κιλών. Οι σχέσεις τους έχουν συνεχώς διακυμάνσεις.
Το μικρό όταν το βρήκαμε ήταν πολύ φοβισμένο και εξακολουθεί να είναι. Εκεί που λέω ότι έχουμε κάνει ένα βήμα στη σχέση μας,το επόμενο λεπτό έχει απομακρυνθεί. Όταν το χαϊδεύω γυρίζει το βλέμμα του αλλου. Μόλις δε το βλέπει η σκυλα αυτό, αρχίζει την επίθεση,τον δαγκώνει,(όχι πολυ δυνατά) και τον ταλαιπωρεί. Παρ' όλα αυτά την ακολουθεί πιστά και την μιμείται.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα που συμβαίνει τώρα. Έβγαλε το χαλί από το κλουβακι του και έκατσε πάνω του για να κοιμηθεί, ενώ έχει ένα τεράστιο κλουβί που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.
Τι να κανω; εχω στεναχωρηθεί πολύ, νομίζω είναι δυστυχισμένος!
 


TheBestBoi

Well-Known Member
23 Μαϊου 2020
459
516
24
Καλησπερα και παλι! Να ρωτησω κατι, οταν ηρθε το μικρο στο σπιτι, εγινε σωστη γνωριμια με την σκυλα? Η τα εβαλες κατευθειαν μαζι? Δυστυχως καποιες φορες, οταν δεν κανουμε την γνωριμια σωστα, μπορει να υπαρχει ενταση μεταξυ ενος καινουργιου σκυλου και αυτου που ηδη εχουμε. Αν και, απο αυτα που περιγραφεις, δεν φαινεται ακριβως σαν bullying αυτο που του κανει. ισως απλως να εχει παρει τον ρολο της μανας, και να προσπαθει να του "μαθει τροπους". Πιστευω πως το καινουργιο σκυλακι σιγουρα χρειαζεται εκπαιδευση για να μπορεσει να ξεπερασει τους φοβους του, και πολλες φορες ενα ενηλικο σκυλι ειναι ο καλυτερος δασκαλος, αλλα σε καποιες περιπτωσεις, απλα δεν ταιριαζουνε δυο σκυλια μεταξυ τους. εαν πιστευεις πως ο μικρος ειναι δυστυχισμενος και εχεις φτασει και εσυ στο αμην με δυο σκυλια που δεν τα πανε και τοσο καλα, και το ενα χρειαζεται πολυ χρονο και εκπαιδευση μεχρι να φτασει σε ενα καλο σημειο, τοτε ισως να ειναι καλυτερα να ψαξεις για εναν αξιοπηστο ανθρωπο να το υιοθετησει.
 
  • Like
Reactions: Vana___g


ΒασιλικηΖ

Well-Known Member
26 Σεπτεμβρίου 2020
277
243
38
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να αφήνεις το ένα σκυλί να διορθώνει το άλλο. Εξαρτάται βέβαια και από το πώς και πού ζείτε.
Αν κατάλαβα καλά η σκύλα του επιτίθεται όταν το χαϊδεύεις; Ρωτάω γιατί αν είναι έτσι θέλουν και τα δύο εκπαίδευση όχι μόνο το μικρό που λέει ο @TheBestBoi.
Το καινούργιο είναι μικρό και σε ηλικία ή μόνο σε μέγεθος;

Πάντως το να κάνουν λίγο μπουλινγκ τα θηλυκά στα αρσενικά είναι σύνηθες.
 
  • Like
Reactions: GRDANE


TheBestBoi

Well-Known Member
23 Μαϊου 2020
459
516
24
@ΒασιλικηΖ θελω να μαθω γιατι πιστευεις πως ειναι οτι χειροτερο να αφηνεις ενα σκυλι να διορθωνει ενα αλλο. ρωταω με ειλικρινια. ενα ισως απο τα μονα πραγματα που συμφωνω μαζι με τον cesar millan ειναι πως η αγγελη μπορει να μαθει σε ενα καινουργιο σκυλι σωστους τροπους. εξου και συμφωνω με αυτο το "κεντρο ψυχολογιας σκυλου" που εχει, και φερνει προβληματικα σκυλια για να μαθουν τροπους και απο τα σκυλια που εχει εκει, που ειναι εννοειται εκπαιδευμενα, αλλα και απο εκπαιδευση που θα του κανει ο ιδιος. προσωπικα παντα πιστευω οτι ενα αλλο σκυλι μπορει να μαθει πολλα πραγματα σε ενα καινουργιο. ειδικα οταν μιλαμε για ενηλικο και κουταβι. τα κουταβια παντα πρεπει να εχουνε ορια, και απο τους ιδιοκτητες, αλλα και απο τους ενηλικες σκυλους, για να μαθουνε τι ειναι οκ και τι οχι, ετσι ωστε οταν μεγαλωσουν να μην κανουν μακακιες και βρεθουνε στο στομα κανενος σκυλου με λιγοστη υπομονη. αν το λες απο πλευρας πιθανου τραυματισμου, απο οσο ξερω σπανια θα γινει κατι πολυ δραματικο. προσωπικα οταν παω τον μικρο στο παρκο και ενοχλει, η τον ενοχλουν, τον/τους αφηνω να τα βρουνε μονοι τους. δεν εχει συμβει ποτε κατι κακο, και ερχεται σε επαφη κυριως με μεγαλοσωμα σκυλια, ενω αυτος ειναι μολις 7 κιλα. δεν βρισκω κανενα προβλημα στο να μπαινουν ορια οπως το γαβγισμα, το γριλισμα και στην χειριστη ενα νιπ. ας πουμε στην περιπτωση ενος κουταβιου που θα παει να πεσει με τα μουτρα πανω στον δικο μου, να τον καβαλαει, να του μασαει ποδια ουρες και μουρες, πιστευω πως ειναι ο,τι καλυτερο να το διορθωσει αυτος, παρα αυριο μεθαυριο ενα σκυλι 40 κιλων που μπορει οντως να του κανει, και αθελα του ακομα, κακο.
 
Last edited:


ΒασιλικηΖ

Well-Known Member
26 Σεπτεμβρίου 2020
277
243
38
Είπα πως εξαρτάται και από το πώς ζεις με τον σκύλο σου.
Επίσης να ξαναπώ πως είμαι υπέρ της θεωρίας της αγέλης και της ύπαρξης ιεραρχίας.

Οι λόγοι που δεν θέλω να διορθώνει ο ένας σκύλος μου τον άλλο λοιπόν είναι γιατί αυτό είναι δικιά μου δουλειά.
γιατί εγώ θέλω να είμαι το κέντρο τους. Προτιμώ να παίζουν μαζί μου παρά μεταξύ τους, πράγμα που εννοείται κατά καιρούς συμβαίνει.
Δεν θέλω ο μεγάλος να ρίξει την αυτοπεποίθηση του μικρού και να υπάρξει ο κίνδυνος όταν μεγαλώσει να αποφασίσει να πάρει το αίμα του πισω.
Θέλω να μην εξαρτάται το ένα από το άλλο και να μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα.

Και έχει τεράστια διαφορά όταν μιλάμε για μέλη ίδιας αγέλης ή για διαφορετικές που συναντιούνται στο πάρκο.
Επίσης η δυάδα είναι ζευγάρι, η ομάδα είναι αγέλη. Και αν με τρία σκυλιά αφήσεις να γίνει αυτό είναι πολύ εύκολο να το χάσεις.

Εσύ με ένα σκύλο είστε ζευγάρι.
Εσύ με δύο είστε μια αγέλη και εσύ με ένα ζευγάρι
Με τρία είναι μια αγέλη που αν δεν έχεις φτιάξει τον χώρο σου είναι δύσκολα τα πράγματα.
Από κει και πάνω τα πράγματα δεν αλλάζουν.
 


toniakaz

Member
19 Ιανουαρίου 2021
5
6
Το ίδιο πρόβλημα έχουμε....
Η ημίαιμη κυνηγοσκυλίτσα μου (7 μηνών) έχει πάθει νευρικό κλονισμό με την άφιξη του νέου (τσοπανούλα, 2 μηνών που θα γίνει 30 κιλά).
Τα έκανα όλα σωστά (λέμε και καμιά βλακεία να περνάει η ώρα...): τις ταΐζω σε χωριστούς χώρους, τις κοιμίζω σε διαφορετικά δωμάτια, αγκαλιάζω όσο γίνεται το μεγάλο, τις βάζω να κάθονται μαζί και τους δίνω μικρές μπουκίτσες..., παίζω και με τα δύο μαζί.

Ένα μήνα τώρα έχουμε γίνει Βιετναμ!
Σε κάθε ευκαιρία το μεγάλο δαγκώνει το μικρό. Κι εκείνο την ακολουθεί μαγεμένο. Το μεγάλο μου θέμα είναι πως η τσοπανούλα ήταν ένα σκυλάκι υπέροχο, που δε δάγκωνε ποτέ. Σε ένα-δυο μήνες θα είναι διπλάσια και θα την κάνει τ' αλατιού.
Επίσης το κυνηγόσκυλο, σαν πρωτότοκο που ζηλεύει το αδελφάκι του, έχει απομακρυνθεί από εμένα. Τα κυνηγόσκυλα δεν είναι ιδιαίτερα ανθρωποκεντρικά σκυλιά. Αντίθετα η τσοπανούλα είναι πολύ δεμένη μαζί μου, θέλει να είναι συνεχώς δίπλα μου, βγαίνουμε βόλτες και δεν κουνάει ρούπι, με παρακολουθεί σε κάθε δεύτερο βήμα. Αισθάνομαι πως την αδικώ συνεχώς, για να μην ζηλεύει το μεγάλο.

Λοιπόν δε νομίζω πως θα λυθεί η κατάσταση εύκολα. Γίνονται λανθασμένοι χειρισμοί από μένα εξαιτίας της κούρασης και της άγνοιας.
Έχω ζητήσει τη βοήθεια ενός εξαιρετικού εκπαιδευτή και σου μεταφέρω τις ενέργειες και την δική του προσέγγιση.
Ο εκπαιδευτής είναι πολύ πιο χαλαρός από μένα στο θέμα της συμπεριφοράς του μεγάλου προς το μικρό. Λέει πως του δείχνει ποιος είναι αρχηγός. Πρόβλημα υπάρχει μόνο αν πραγματικά το δαγκώνει και αυτό το καταλαβαίνουμε από τις φωνές και το κλάμα που μπορεί να ακούσουμε από το μικρότερο. Δεν τα αφήνω από τα μάτια μου, όταν είναι μαζί, αλλά ο εκπαιδευτής με συμβούλεψε να μην φωνάζω στο μεγάλο (δυστυχώς το έχω κάνει αρκετές φορές και νομίζω πως χειροτέρεψε η συμπεριφόρα του), αλλά να μπαίνω ανάμεσα τους Μόνο όταν ανησυχώ από τις φωνές του μικρού και να τα χωρίζω ήρεμα. Σαν να είμαι ο αρχηγός της ομάδας.

Η σχέση των ζώων μεταξύ τους είναι δεδομένη. Ένας από τους λόγους που έχει κάποιος περισσότερα απο ένα σκυλιά είναι για να αισθάνονται λιγότερη μοναξιά τα ζώα. Μακροπρόθεσμα νομίζω πως θα είναι καλύτερο για αυτά να είναι δύο, όπως συμβαίνει και στα πραγματικά παιδιά, που με τα χρόνια χαίρονται την αδελφική παρέα.

Παρότι αυτός είναι ο σκοπός μου, να μην βαριούνται μόνα τους την υπόλοιπη ζωή τους, τουλάχιστον σε αυτή την φάση τα έχω περισσότερο χωριστά από ότι μαζί. Τεράστια κούραση. Δυο βόλτες, με το κάθε ζώο τη μέρα. Και μερικές κοινές μέσα στη βδομάδα. Νομίζω πως πρέπει να καταλάβεις καλά τον ιδιαίτερο ψυχισμό του κάθε ζώου, ανάλογα με το φύλο του και-κυρίως- την ηλικία του. Αν έχεις ένα νεαρό ενήλικο όπως εγώ, στα πρόθυρα οίστρου, το ζώο θα είναι οξύθυμο και ανυπάκουο, και η εμφάνιση κουταβιού μόνο θα χειροτερέψει τη συμπεριφορά του.

Πιστεύω πως μακροπρόθεσμα η σχέση θα τα κοινωνικοποιήσει και θα τα ωφελήσει, όπως μας ωφέλησε όλους μας να έχουμε φίλους, ξαδέρφια και άλλα παιδάκια να παίζουμε, όταν ήμασταν παιδιά.
 


Amaliaz

Well-Known Member
23 Οκτωβρίου 2009
9.927
4.209
Νομιζω οτι τo "bullying" σε μια αγελη που διαμορφωνεται (και τα 2 σκυλια αγελη ειναι.. θα δεις συμπεριφορες στο μελλον που πριν δεν ειχε το πρωτο και απεκτησε στην πορεια της ζωης του μαζι με το δευτερο) ειναι απαραιτητο στοιχειο της διαδικασιας ιεραρχιας αναμεσα σε σκυλια που προσπαθει το καθενα να βρει τη θεση του μεσα σε αυτη. Παντα μιλωντας για σκυλια που ζουν μαζι και αλληλεπιδρουν καθημερινα. Και εχει διακυμανσεις αναλογα με την προσωπικοτητα καθε σκυλου...
Καλο παντως θα ηταν να περιγραψεις μερικες φασεις για να καταλαβουμε. Πχ εαν το κουταβι ειναι ιδιαιτερα ζωηρο και ενοχλει το ενηλικο , η διορθωση του απο το σκυλο δε θα με ενοχλουσε ,ουτε θα επεμβαινα. Εαν τρεχουν και τα δυο και το μικρο πηδαει, σπρωχνει για βρεθει μπροστα παλι δε θα με ενοχλουσε η διορθωση. Βεβαια υπαρχει και η αποψη της δικης σου επεμβασης ωστε να "ηρεμησει" το μικρο, να μη τραμπουκιζεται συνεχεια... χωρις ομως να "αδικησεις" το μεγαλο... Δεν ειναι ασπρο ή μαυρο, ουτε ευκολο να το κανεις αυτο... Εγω προσωπικα οταν εβλεπα τετοιες "μανουρες" χωρις βεβαια να κινδυνευει κανενα ζωο, δεν επαιρνα θεση. Οταν θεωρουσα παντως οτι επρεπε να επεμβω, φροντιζα να ειναι "Νομος" η επεμβαση μου χωρις πολλα πολλα (συνηθως αυτο γινοταν στο παρελθον οταν ξεκινουσε νεα συμβιωση αναμεσα σε 2 ενηλικα μεγαλοσωμα σκυλια που ειχαμε οποτε εκει το bullying ήταν σχεδον καθημερινο φαινομενο με τρομακτικους τσακωμους για καποιον που δε γνωριζε τα ιδια τα σκυλια αυτα). Τωρα ζω με 3 θηλυκες σκυλες. Η δευτερη μπηκε σπιτι μας κουταβι και η τριτη ενηλικη. Στην αρχη παντως καθε συμβιωσης ειναι σημαντικο οπως αναφερθηκε πιο πανω να χωριζονται τα ζωα καποιες ωρες και ο ιδιοκτητης να ασχολειται ξεχωριστα με το καθενα.
Και μονο το γεγονος οτι και στις δυο περιπτωσεις το κουταβι βλεπει τον ενηλικο σκυλο σαν "μαμα" και τον κυνηγαει συνεχεια σημαινει οτι αυτο που σε εμας φαινεται τοσο βαρβαρο, δεν ειναι.
Παντως το γεγονος οτι εβγαλε το χαλακι απο το σπιτακι του και καθεται εκει μες στο κρυο ενω εχει βιλα μη σε στεναχωρει.... ειναι κλασικο σημαδι βλαβης πολλων σκυλων :ROFLMAO:

* Μιλαω για σκυλια που δεν κανουν καποιο σπορ, καποια εργασια κλπ.. εκει δε θελουμε τις μαλακιες του ενος σκυλου να τις περασει στον αλλο ή συμπεριφορες αγελαιες που θα αναστατωσουν την "υπακοη" του σκυλου.
 
Last edited:




sis

Well-Known Member
10 Μαϊου 2015
1.213
2.762
Αθήνα
Από την άλλη, οι σκύλοι γενικώς θα χρησιμοποιήσουν το στόμα τους, από παιχνίδι μέχρι διόρθωση μέχρι καυγά... Δηλαδή πιο πιθανό μου φαίνεται ότι το 7 μηνών κουτάβι ρημάζει στο δάγκωμα ένα άλλο κουτάβι κυρίως για να παίξει ή επειδή το έταιρο κουτάβι την έπρηξε λίγο παραπάνω απ' όσο αντέχει.
Κατά τ'άλλα αν δεν απειλείται η σωματική ακεραιότητα κάποιου, τους αφήνω να το λύσουν μεταξύ τους.
Αν μιλάμε για ενήλικα σκυλιά που τώρα γνωρίζονται, ή για σκυλιά με κάποιο ιδιαίτερο θέμα, τότε παίρνεις άλλα μέτρα.
 


sea-mol

Well-Known Member
18 Μαρτίου 2011
6.858
8.828
Πρέβεζα
Συμφωνώ με τον τίτλο.
Πλέον η θεωρία έχει φτάσει να θεωρεί τον σκύλο πολυ λιγότερο ζώο αγέλης. Πράγμα που έχει να κάνει είτε με την απαρχή της εξέλιξής του (δηλαδή τα πρώτα πεινασμένα ζώα που απόκληρα από τις αγέλες και με χαμηλή φοβία για τους ανθρώπους πλησίασαν τους ανθρώπινους σκουπιδότοπους), είτε με τον δρόμο που πήρε η εξέλιξη από εκεί και πέρα (ζώα που προσαρμόστηκαν στις ανθρωποομάδες με αυξημένο και αντιλυκοαγελαίο καιροσκοπισμό).
Ακόμα παραπέρα, οι λύκοι δεν ρίχνουν ξύλο στα κουτάβια τους σε αυτές τις ηλικίες. Ότι έχει να εδραιωθεί στην ιεραρχία γίνεται πολύ νωρίς και μεταγενέστερες διενέξεις είναι σπάνιες, καθώς είναι πολύ κοστοβόρες για την αγέλη.
Η σκυλοιεραρχία από την άλλη πλευρά, έχει να κάνει περισσότερο με το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ?" "φέρε εδώ το φαι σου" "δώσε μου το στρώμα σου" "γιατί δεν φοράς κράνος?" κλπ κλπ, σε μεγάλο βαθμό δλδ είναι μια ιεραρχία που μοιάζει και με τις ανθρώπινες εξαναγκασμένες αγέλες.
Δεν αποκλείεται να υπάρχουν και μαθήματα ζωής και αγέλης μέσα στις συμπεριφορές. Και φυσικά υπάρχουν και μεγάλες διαφορές από φυλή σε φυλή.
Αλλά αυτό που περιγράφεις είναι κατά την γνώμη μου bullying.
Μπορεί να λυθει?
α) Μπορεί να τελειώσει μόνο του, όταν αποφασίσουν ποιος είναι ο πιο γαμηστερός, αλλά αυτό μπορεί να σημαίνει και σοβαρά αίματα μέχρι τότε, ή μπορεί να είναι τοσο υποτακτικό το πιτσιρίκι που να μην ανοίξει ποτέ ρουθούνι
β) Μπορείς να επιβάλεις αυστηρότερους κανόνες στο σπίτι γενικά. Εννοώ ότι το στρώμα , το φαγητό, το νερό δεν είναι κανενός παρά δικά σου. Δλδ να αποκεφαλίσεις όποιον πάει να έχει προσβαση σε κάτι που μόνο εσύ "δωρίζεις". Θέλει δουλειά, επιμονή, και να μην μένουν εκτεθιμένα τα "δώρα" όταν δεν είσαι μπροστά.
δ) Μπορεί να μην τελειώσει και να αναγκαστείς να κρατάς τα ζώα χώρια, όπως κάμποσοι ΠΟΛΥ έμπειροι σκυλάδες αναγκάζονται να κάνουν.
ε) Αν αγριέψει η κατάσταση (πράγμα που δεν είναι πολύ πιθανό), μπορεί και να σκεφτείς να δώσεις το ένα από τα δύο, και φυσικά να σβήσεις από τώρα από το μυαλό σου οτι δύο σκυλιά είναι καλύτερα από ένα γιατί αχουτομωρέ μοναχούλι του.
Πρόβλεψή μου είναι ότι αν δεν μπήγει δόντι η μεγάλη και απλώς κάνει τον καμπόσο, κάποια στιγμή θα ηρεμήσει το θέμα.
 


Yorkaddict

Well-Known Member
24 Ιανουαρίου 2011
5.045
12.066
Aθήνα
Πλέον η θεωρία έχει φτάσει να θεωρεί τον σκύλο πολυ λιγότερο ζώο αγέλης.
Εδώ και καιρό μάλιστα.
Αλλά δύσκολα θα ανατραπεί η κατεστημένη αντίληψη.
Φαίνεται δλδ πως πιο πολύ κάνουν ευκαιριακα παρεακια για την βολή τους, να βγάλουν την μέρα και αμα κάτσει κάτι καλύτερο, την κάνουν.

Η σκυλοιεραρχία από την άλλη πλευρά, έχει να κάνει περισσότερο με το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ?"
Εγώ πιο πολύ με την εμπειρία και την "παλαιότητα" θα την αντιστοιχουσα και όχι με ανθρώπινες ανασφάλειες τύπου "ξέρεις ποιος είμαι εγώ".
Ακόμα και η παρατήρηση ελεύθερων σκύλων (μέσα από μελέτες όπως του Μπονανι πχ) αυτό δείχνει.
Ακολουθούνε τον έμπειρο (και συνήθως μεγαλύτερο) αυτόν που ξέρει τα κόλπα. Την άλλη μέρα θα βρουν άλλον ή μπορεί και τον ίδιο. Ανάλογα τι θα κάτσει.
Οπορτουνισμος όπως λέμε στα ελληνικά :)

Αυτά στα ελεύθερα...

Στη λεγόμενη "εξαναγκασμενη" συμβίωση, δεν επιλέγουν και συμφωνώ απόλυτα με τις επιλογές που έβαλες.
Είναι και θέμα χαρακτήρων, βιωμάτων ίσως.
Παντως εγώ αν δεν δω αίμα ή να ξεφύγει εντελώς η κατάσταση, δεν επεμβαίνω.
Τους αφήνω μόνους τους να τα βρουν.
Ομολογουμένως μπορεί να φαίνεται "βάρβαρη" η συνομιλία τους, αλλά έτσι επικοινωνούν, αλληλεπιδρουν.

Πολύ σωστή παρατήρηση επίσης για τα εκτεθημενα "δώρα" που είπες, τους πόρους. Θέλει προσοχή σε αυτό, να μην έχουν άλλη αφορμή, πέρα από τα δικά τους σκυλίσια.
 
  • Like
Reactions: sea-mol and Amaliaz


Vana___g

Member
23 Δεκεμβρίου 2020
7
2
22
Συμφωνώ με τον τίτλο.
Πλέον η θεωρία έχει φτάσει να θεωρεί τον σκύλο πολυ λιγότερο ζώο αγέλης. Πράγμα που έχει να κάνει είτε με την απαρχή της εξέλιξής του (δηλαδή τα πρώτα πεινασμένα ζώα που απόκληρα από τις αγέλες και με χαμηλή φοβία για τους ανθρώπους πλησίασαν τους ανθρώπινους σκουπιδότοπους), είτε με τον δρόμο που πήρε η εξέλιξη από εκεί και πέρα (ζώα που προσαρμόστηκαν στις ανθρωποομάδες με αυξημένο και αντιλυκοαγελαίο καιροσκοπισμό).
Ακόμα παραπέρα, οι λύκοι δεν ρίχνουν ξύλο στα κουτάβια τους σε αυτές τις ηλικίες. Ότι έχει να εδραιωθεί στην ιεραρχία γίνεται πολύ νωρίς και μεταγενέστερες διενέξεις είναι σπάνιες, καθώς είναι πολύ κοστοβόρες για την αγέλη.
Η σκυλοιεραρχία από την άλλη πλευρά, έχει να κάνει περισσότερο με το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ?" "φέρε εδώ το φαι σου" "δώσε μου το στρώμα σου" "γιατί δεν φοράς κράνος?" κλπ κλπ, σε μεγάλο βαθμό δλδ είναι μια ιεραρχία που μοιάζει και με τις ανθρώπινες εξαναγκασμένες αγέλες.
Δεν αποκλείεται να υπάρχουν και μαθήματα ζωής και αγέλης μέσα στις συμπεριφορές. Και φυσικά υπάρχουν και μεγάλες διαφορές από φυλή σε φυλή.
Αλλά αυτό που περιγράφεις είναι κατά την γνώμη μου bullying.
Μπορεί να λυθει?
α) Μπορεί να τελειώσει μόνο του, όταν αποφασίσουν ποιος είναι ο πιο γαμηστερός, αλλά αυτό μπορεί να σημαίνει και σοβαρά αίματα μέχρι τότε, ή μπορεί να είναι τοσο υποτακτικό το πιτσιρίκι που να μην ανοίξει ποτέ ρουθούνι
β) Μπορείς να επιβάλεις αυστηρότερους κανόνες στο σπίτι γενικά. Εννοώ ότι το στρώμα , το φαγητό, το νερό δεν είναι κανενός παρά δικά σου. Δλδ να αποκεφαλίσεις όποιον πάει να έχει προσβαση σε κάτι που μόνο εσύ "δωρίζεις". Θέλει δουλειά, επιμονή, και να μην μένουν εκτεθιμένα τα "δώρα" όταν δεν είσαι μπροστά.
δ) Μπορεί να μην τελειώσει και να αναγκαστείς να κρατάς τα ζώα χώρια, όπως κάμποσοι ΠΟΛΥ έμπειροι σκυλάδες αναγκάζονται να κάνουν.
ε) Αν αγριέψει η κατάσταση (πράγμα που δεν είναι πολύ πιθανό), μπορεί και να σκεφτείς να δώσεις το ένα από τα δύο, και φυσικά να σβήσεις από τώρα από το μυαλό σου οτι δύο σκυλιά είναι καλύτερα από ένα γιατί αχουτομωρέ μοναχούλι του.
Πρόβλεψή μου είναι ότι αν δεν μπήγει δόντι η μεγάλη και απλώς κάνει τον καμπόσο, κάποια στιγμή θα ηρεμήσει το θέμα.
Λοιπόν update σχεδόν ενα μήνα μετά!!
Ο μικρός είναι πολύ καλύτερα,φαίνεται χαρούμενος και ευτυχισμένος μαζί μας!
Αυτά που έχω παρατηρήσει είναι:
Α) βλέπει τη σκύλα σαν θέα του
Β) το ένα επηρεάζει πάρα πολύ το αλλο στη συμπεριφορά. Πχ Δενω την σκυλα για να παίξω με τον μικρό και το αντίστροφο. Μόλις η σκυλα βλέπει να παίζω με τον μικρό Ή να τον έχω αγκαλιά κλαίει. Μόλις την πλησιάζω αρχίζει και πηδάει πάνω μου, αν με δει να κάθομαι δε, θέλει να την παρω αγκαλιά. Πράγματα που παλιότερα δεν έκανε.
Γ) αν είναι ελεύθερη και δει ότι τον χαϊδεύω, σίγουρα θα τον καβαλήσει
Δ) όσο αφορά τα δαγκώματα κατά 90% τα κάνει όταν βρίσκομαι και εγώ μπροστά. Τον πιάνει πάντα από τον λαιμό και αυτός καταλήγει στο να ξαπλώνει ανάσκελα.

Μήπως ομως τα δαγκώματα είναι μερος του παιχνίδιου τους? Πολλές φορές έχω δει τον μικρό να ξεκινάει τις προκλήσεις πηδώντας πάνω στο πρόσωπο της Ή άλλες φορές βλέπω τον μικρό να είναι από πάνω της. Τι λέτε?
 
  • Like
Reactions: toniakaz


Vana___g

Member
23 Δεκεμβρίου 2020
7
2
22
Λοιπόν update σχεδόν ενα μήνα μετά!!
Ο μικρός είναι πολύ καλύτερα,φαίνεται χαρούμενος και ευτυχισμένος μαζί μας!
Αυτά που έχω παρατηρήσει είναι:
Α) βλέπει τη σκύλα σαν θέα του
Β) το ένα επηρεάζει πάρα πολύ το αλλο στη συμπεριφορά. Πχ Δενω την σκυλα για να παίξω με τον μικρό και το αντίστροφο. Μόλις η σκυλα βλέπει να παίζω με τον μικρό Ή να τον έχω αγκαλιά κλαίει. Μόλις την πλησιάζω αρχίζει και πηδάει πάνω μου, αν με δει να κάθομαι δε, θέλει να την παρω αγκαλιά. Πράγματα που παλιότερα δεν έκανε.
Γ) αν είναι ελεύθερη και δει ότι τον χαϊδεύω, σίγουρα θα τον καβαλήσει
Δ) όσο αφορά τα δαγκώματα κατά 90% τα κάνει όταν βρίσκομαι και εγώ μπροστά. Τον πιάνει πάντα από τον λαιμό και αυτός καταλήγει στο να ξαπλώνει ανάσκελα.

Μήπως ομως τα δαγκώματα είναι μερος του παιχνίδιου τους? Πολλές φορές έχω δει τον μικρό να ξεκινάει τις προκλήσεις πηδώντας πάνω στο πρόσωπο της Ή άλλες φορές βλέπω τον μικρό να είναι από πάνω της. Τι λέτε?
Και κάτι ακόμα που παρατήρησα. Είναι πολύ ανεκτική στο φαγητό μαζί του. Δεν έχει πρόβλημα να πίνουν ταυτοχρονα από το ίδιο μπολ νερό. Όσον αναφορά τΟ φαγητό ο ένας τρώει το φαγητό απο το μπολ του άλλου.
 


Amaliaz

Well-Known Member
23 Οκτωβρίου 2009
9.927
4.209
Πλέον η θεωρία έχει φτάσει να θεωρεί τον σκύλο πολυ λιγότερο ζώο αγέλης.
Ακόμα παραπέρα, οι λύκοι δεν ρίχνουν ξύλο στα κουτάβια τους σε αυτές τις ηλικίες. Ότι έχει να εδραιωθεί στην ιεραρχία γίνεται πολύ νωρίς και μεταγενέστερες διενέξεις είναι σπάνιες, καθώς είναι πολύ κοστοβόρες για την αγέλη.
Εγω τελικα ολες αυτες τις θεωριες.... παλιες και νεες... δε τις εχω καταλαβει καλα καλα... :unsure:
Ασε που νομιζω οτι ειναι και αποτελεσμα της σχεσης του ανθρωπου με το σκυλο που τον θελει να τον κοιταει στα ματια, να ζει μονο γι αυτον, να ακουει οτι του πει και γενικα να ειναι ενα "απολυτα ελεγχομενο" ζωο :cool:
Επισης, μου φαινεται απολυτα λογικο οτι μια ομαδα σκυλων που ζει στο δρομο σε ελευθερη κατασταση θα εχει διαφορετικες συμπεριφορες απο αυτη που ζει στην ασφαλεια εντος σπιτιου, οσον αφορα τους πορους ειδικα ή τον τροπο ενταξης νεων μελων ή αποχωρησης αλλων.

Οσα εγραψα παραπανω ειναι απο παρατηρηση δικη μου οσα χρονια ζω με σκυλους. Και συνηθως δεν εχω ενα σκυλο στο σπιτι. Πιστευω οτι αναπτυσσουν αρκετες αγελαιες συμπεριφορες οπως οτι θα αντιμετωπισουν μαζι εναν κινδυνο ή οταν υπαρχει ενα "προβλημα" προς επιλυση θα συνεργαστουν κατα καποιο τροπο για την επιλυση του (οπως για παραδειγμα εχουν ενα εμποδιο που ενοχλει την προβαση τους καπου) ή ακομα και στην ευρεση τροφη εαν ο ανθρωπος δεν ειναι μπροστα , θα πανε μαζι, θα φανε μαζι χωρις θεματα ... ενω εαν τους βαλεις εσυ φαι σε πιατα διπλα διπλα τα ιδια σκυλια θα σκοτωθουν!
Χωριστα εννοειται οτι θα κρατουν πολυ σκυλαδες (εμπειροι οπως ειπες) καποια σκυλια τους. Αλλωστε και αυτο ενα χαρακτηριστικο του ορισμου της αγελης δεν ειναι? Και στη φυση πολλα αγελαια ζωα δε μπορουν να ενταχθουν σε μια αγελη αλλα ψαχνουν για αλλη ή ζουν και μονα τους.
 
Last edited:
  • Like
Reactions: sea-mol and sis


Yorkaddict

Well-Known Member
24 Ιανουαρίου 2011
5.045
12.066
Aθήνα
Στα σπίτια μας θεωρώ είναι εντελώς διαφορετική φάση γιατί πρακτικά με το έτσι θέλω τους υποχρεωνουμε να συμβιώσουν. Συνεπώς αναπόφευκτα θα τους δούμε να κάνουν όσα λες.
Δεν έχουν άλλη επιλογή. Ταιριάζουν δεν ταιριάζουν, θα υποστεί ο ένας την παρουσία του άλλου.

Επίσης έχω την αίσθηση πως παραβλεπουμε τον πιο σημαντικό πόρο από όλους...
Εμάς.
Όπως και ό,τι προέρχεται από εμάς.
Από φαγητό μέχρι την θέση δίπλα μας στον καναπέ.
Νομίζω δηλαδή πως είναι απόλυτα λογικό να βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές όταν είμαστε εμείς μπροστά.
Άθελά μας εμείς τις πυροδοτουμε.
Και η στάση μας παίζει τεράστιο ρόλο ώστε να σβήσουμε αναίμακτα την φωτιά.
 


Amaliaz

Well-Known Member
23 Οκτωβρίου 2009
9.927
4.209
Στα σπίτια μας θεωρώ είναι εντελώς διαφορετική φάση γιατί πρακτικά με το έτσι θέλω τους υποχρεωνουμε να συμβιώσουν. Συνεπώς αναπόφευκτα θα τους δούμε να κάνουν όσα λες.
Δεν έχουν άλλη επιλογή. Ταιριάζουν δεν ταιριάζουν, θα υποστεί ο ένας την παρουσία του άλλου.
Δεν ξέρω εάν συμφωνω με αυτό (εάν αναφέρεται το μήνυμα σου σε μενα). Θα μπορουσαν να μη λειτουργουν σαν ομαδα, αγελη (πες το οπως θες). Δεν υποχρεωνουμε τα σκυλια να αποκτουν συμπεριφορες οπως ο μιμητισμος ή η συνεργασια για επιλυση προβληματων.
 


Yorkaddict

Well-Known Member
24 Ιανουαρίου 2011
5.045
12.066
Aθήνα
Οχι δεν τα υποχρεωνουμε σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Τα υποχρεωνουμε ομως στην συγκατοίκηση. Μαζί μας.

Το πως θα τα μοιράσουν, αν ταιριάξουν ή όχι, θεωρώ πως έχει να κάνει με τους χαρακτήρες τους, όπως και με την δική μας στάση.

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει την συμπεριφορά των παλιών μελών απέναντι στο νέο που προστίθεται.
Υπάρχει ένα μοτίβο (συνήθως).
Απέχθεια και αποστροφή στην αρχή (λες και έχει λέπρα) και μετά σταδιακή ενσωμάτωση. Αναλογα τους χαρακτήρες.
Άλλοι θα κοιμούνται αγκαλιά, άλλοι σε χωριστά δωμάτια.
 
  • Like
Reactions: sis and Εriana


Στατιστικά Forum

Θέματα
32.040
Μηνύματα
884.154
Μέλη
18.907
Νεότερο μέλος
KaterinaG