Ο Άρης το χει στανταρ να μου γλυφει τα χερια (και το πρόσωπο και τα πόδια) αλλά γενικά επειδή το χέρι που θα πάει να τον χαϊδέψει έχει συνήθως άμεσο target, εκδηλώνει τη "φροντίδα" του καθαρίζοντάς μου τα. Σε φάση που πάω να τον χαϊδέψω στο κεφάλι και μου κατεβάζει το χέρι με το μπροστινό του πόδι και με περιποιείται πρώτα. Πέρσι είχε σκληρύνει το δέρμα μου στο δεξί χέρι στο σημείο που τριβόταν στο λουρί (νεκρό δέρμα, τραβούσε και πολύ τότε ο μπαγλαμάς, φέτος κάτι γλιτώσαμε) και ασχολούνταν ώρα με το σημείο, μου το δάγκωνε και με τα μπροστινά δόντια, πώς κάνουν όταν "ξεψειρίζονται"-καθαρίζονται, για να μου αφαιρέσει το νεκρό δέρμα. Δεν έφτανε η φροντίδα του, ήθελε και πολύ ενυδατική κρέμα, αλλά βοηθούσε, βοηθάει πολύ και το χειμώνα στην ξηροδερμία που μου πονάνε τα χέρια αν δεν έχω άμεσα κρέμα χεριών.
Στο πρόσωπο αυτό που είπε κάποιος πιο πάνω, αν τύχει και την ώρα που "φιλιόμαστε" τρέξει λίγο η μύτη μου, έχω κανά δάκρυ, το "καθαρίζει" επισταμμένα (δε μ'αρέσει, εκνευρίζομαι με τη γλωσσάρα μες στο ρουθούνι ή μες στο μάτι!).
Δεν "ψάχνω" να πλύνω τα χέρια μου αν τα γλύψει οικόσιτο εμβολιασμένο ζώο (σκύλος-γάτα) ποτέ.
Α και τώρα που είπα κρέμα.. Μη βάλω κρέμα χεριών-σώματος-προσώπου... Τρελαίνεται μιλάμε! Δεν τον αφήνω, μην το φάει το χημικό, αλλά προσπαθεί μετά μανίας να τη "φάει" από πάνω μου!
πόσο έχουμε ενισχύσει ή ευνουχίσει και το δικό μας ανοσοποιητικό.
Θεωρώ (και νομίζω και ιατρικά είναι βάσιμο, μα γιατί δε μας λένε οι γιατροί του φόρουμ?!) ότι έχοντας οικόσιτα υγιή ζώα επιτυγχάνεται ελεγχόμενη έκθεση σε μικρόβια που βοηθάει στην ανάπτυξη αντισωμάτων και άρα στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας, οπότε από μόνη της η επαφή με τα ζώα ενισχύει το ανοσοποιητικό.