Home Tags Posts tagged with "Αγγλια"

Αγγλια

Ομάδα 1: Ποιμενικοί για πρόβατα και βοοειδή (εκτός Ελβετικών Ορεινών και βοοφυλάκων)

Υποομάδα: Τομέας 1 Ποιμενικοί

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 271

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 03/11/2014

Χρησιμότητα: Ποιμενικός σκύλος και σκύλος Συντροφιάς

Χωρίς εξετάσεις εργασίας.

Το Bearded Collie είναι ένα εύθυμο οικογενειακό σκυλί με εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Εντάσσεται στην οικογενειακή ζωή και «οδηγεί» την οικογένεια του. Μπορούμε να το παρατηρήσουμε ακόμα και κατά τη βόλτα μας μαζί του όπου προσπαθεί να κρατήσει το κοπάδι/οικογένεια/παρέα του μαζί.

Υπάρχει αναφορά μιας φυλής που μοιάζει με το γενειοφόρο Collie στα Σκωτσέζικα αρχεία που χρονολογούνται από τον δέκατο έκτο αιώνα. Είναι από καιρό γνωστή σαν φυλή σε Σκωτία και Βόρεια Αγγλία, όπου και εκτρέφεται για ποιμενικά καθήκοντα. Πριν από πεντακόσια χρόνια περίπου, λέγεται πως σκυλιά πρόδρομοι του Πολωνικού πεδινού ποιμενικού (Polish Lowland Sheepdog ) που εγκαταλείφθηκαν στις ακτές της Σκωτίας διασταυρώθηκαν με τα τοπικά ποιμενικά σκυλιά. Μια ματιά στο Polish Lowland Sheepdog αρκεί για να δείξει αρκετές ομοιότητες.

Αλλά ο Γενειοφόρος Collie, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, χρωστάει τα περισσότερα στον G. Olive Willison που, στη δεκαετία του 1940, απέκτησε ένα κουτάβι Beardie με το όνομα Τζίνι (Jeannie). Μετά από αρκετή αναζήτηση βρήκε ένα σύντροφο για τη Jeannie, ένα σκυλί με το όνομα Bailey, και το εκτροφείο Bothkennar έδωσε το καλούπι για τη σημερινή μορφή του Γενειοφόρου Κόλλι (Bearded Collie).

bearded-collie-1898

To Bearded Collie δένεται πολύ με την οικογένειά του, είναι δυστυχισμένο όταν δεν είναι όλοι μαζί και πολύ περισσότερο αν περνά πολλές ώρες μόνο του. Σκληρή και
άδικη μεταχείριση καταστρέφει εύκολα την εμπιστοσύνη του προς τους ανθρώπους του και μπορεί να γίνει από ντροπαλός ως και επιθετικός.

Ο ιδιοκτήτης ενός Bearded Collie χρειάζεται ηρεμία ώστε να μπορεί να κρατήσει σε έλεγχο τον ανοιχτό και ζωηρό χαρακτήρα του. Η υπομονή και η κατανόηση βοηθούν πολύ περισσότερο από τις σκληρές τιμωρίες γιατί το Bearded Collie είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο. Υπό την προϋπόθεση ότι έχει τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα στη διάθεσή του να τρέξει, να παίξει και να εκτονωθεί, το Bearded Collie μπορεί να ελέγξει το εκρηκτικό του ταμπεραμέντο όσο βρίσκεται μέσα στο σπίτι. Παρ’ όλη τη φιλικότητά του είναι από τη φύση του ένας άγρυπνος φύλακας. Με τη σωστή ανατροφή μπορεί να εξελιχτεί σε ένα πολύ καλό φύλακα που «αναφέρει» ότι κινείται και ότι ακούει.

To Bearded Collie δεν είναι ένα εύκολο σκυλί. Ποτέ δεν θα πρέπει κάποιος να διαλέξει ένα Bearded Collie μόνο και μόνο για την εξωτερική του εμφάνιση, γιατί είναι σίγουρο πως σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα υποφέρουν και οι δύο. To Bearded Collie έχει σχετικά υψηλές απαιτήσεις. Αν δεν μπορείς να τις καλύψεις σίγουρο είναι πως το να έχεις ένα Bearded Collie δεν θα είναι κάτι το ευχάριστο. Με το μακρύ του τρίχωμα να θέλει ιδιαίτερη και καθημερινή περιποίηση αλλά και με τις απαιτήσεις του για σωματική και πνευματική εκτόνωση, το Bearded Collie μπορεί να μεταμορφωθεί από γλυκός και γοητευτικός σκύλος σε εφιάλτης.

Γενική Εμφάνιση

Αδύνατο, κομψό, γεμάτο ενέργεια σκυλί. Μακρύ όσο και ψηλό με μια αναλογία 5 : 4. Οι θηλυκές μπορεί να είναι λίγο μακρύτερες. Η απόσταση μεταξύ του stop και του ινιακού οστού είναι ίση με την απόσταση μεταξύ των αυτιών. Παρ’ όλη τη δυνατή κατασκευή του σώματός του θα πρέπει να διατηρεί μια απόσταση από το έδαφος και να μη δείχνει βαρύ. Η έξυπνη, ζωντανή έκφρασή του είναι ένα σήμα κατατεθέν αυτής της φυλής. Αξιόπιστος, έξυπνος σκύλος εργασίας, χωρίς δείγματα νευρικότητας ή επιθετικότητας.

Κεφάλι – Κρανίο

Κεφάλι σε σωστή αναλογία με το μέγεθος του σώματος, Το κρανίο φαρδύ, επίπεδο και τετράγωνο, Το μήκος του κρανίου ίσο με το πλάτος μεταξύ των αυτιών. Το ρύγχος είναι δυνατό. Στο μήκος ίσο με αυτό του κρανίου. Μέτριο stop, μύτη μεγάλη τετράγωνη και συνήθως μαύρη. Στα μπλε και μαύρα σκυλιά, συνήθως ταιριάζουν στο χρώμα
του τριχώματος.

Μάτια

Μακριά το ένα από το άλλο. Μεγάλα, απαλά και γεμάτα αγάπη. Το χρώμα τους να ταιριάζει στον χρωματικό τόνο του τριχώματος. Τα φρύδια προς τα
μπροστά και προς τα πάνω γυρισμένα, αλλά όχι τόσο μακριά ώστε να σκεπάζουν τα μάτια.

Αυτιά

Μεσαίου μεγέθους και πεσμένα. Στην περίπτωση που κάτι τραβήξει το ενδιαφέρον του σκύλου, σηκώνονται από τη ρίζα μέχρι το ύψος του κρανίου και όχι
πιο πάνω, έτσι ώστε το κρανίο να δείχνει πιο φαρδύ.

Οδοντοστοιχία

Δόντια μεγάλα και άσπρα. Δυνατά σαγόνια με τέλεια ανάλογη και πλήρη οδοντοστοιχία με ψαλιδωτό δάγκωμα. Η
έλλειψη ψαλιδωτού δαγκώματος είναι αποδεκτή αλλά όχι επιθυμητή.

bearded-collie-sheep

Λαιμός

Μέτριου μήκους, μυώδης και ελαφρώς λυγισμένος.

Μπροστινό μέρος

Οι ώμοι με ελαφριά γωνία προς τα πίσω. Αντιβράχια ίσα, λοξά προς το έδαφος και καλυμμένα γύρω-γύρω με μακρύ τρίχωμα. Μπροστινό μετατάρσιο ευλίγιστο αλλά χωρίς αδυναμία.

Σώμα

Το μήκος της ράχης υπολογίζεται από το μήκος του θώρακα. Ράχη ίσια, τα πλευρά καλώς καμπυλωμένα αλλά όχι σε σχήμα βαρελιού. Ο θώρακας βαθύς με αρκετό χώρο για καρδιά και πνεύμονες.

Πίσω μέρος

Καλή μυική κατασκευή και μάζα. Με δυνατές κνήμες, καλά γωνιωμένα γόνατα και βαθιά στεκούμενους ταρσούς.

Δάκτυλα

Ωοειδούς σχήματος στο σύνολό τους. Κλειστά μεταξύ τους και καλυμμένα με τρίχωμα ακόμα και ανάμεσά τους.

Ουρά

Βαθιά βάση της ουράς, χωρίς τσάκισμα ή στρίψιμο και τόσο μακριά ώστε να φθάνει ως τους πίσω ταρσούς. Σε «στάση» ή σε περπάτημα χαμηλή με ένα γύρισμα προς τα πάνω στην άκρη της. Σε πιο γρήγορο ρυθμό μπορεί να είναι και τεντωμένη. Ποτέ δεν πρέπει να γυρίζει πάνω από την πλάτη. Πλούσια καλυμμένη με τρίχωμα.

Κίνηση

Κομψή, ισανάλογη, με ροή στο διασκελισμό. Καλύπτει μέγιστη απόσταση με ελάχιστη προσπάθεια.

Τρίχωμα

Διπλό με μαλακό σαν γούνα, παχύ υπόστρωμα, Το τρίχωμα ίσιο, σκληρό, δυνατό, όχι σαν μαλλί και όχι κατσαρό παρ’ όλο που ένα ελαφρύ “σπάσιμο» επιτρέπεται. Μακρύ αλλά όχι τόσο ώστε να κρύβει τη φυσική γραμμή του σώματος.

Χρώμα

Γκρι, κόκκινο ελαφίσιο, μαύρο, μπλε, όλες οι αποχρώσεις του γκρι, καφέ και καφέ ανοιχτό με ή χωρίς άσπρα μέρη. Ποτέ merle ή «παρδαλό» (dapple). Το άσπρο
όταν υπάρχει βρίσκεται στο ρύγχος, στο κρανίο, στην άκρη της ουράς, στο στήθος, στις κνήμες και στα δάκτυλα. Το άσπρο στο λαιμό και στο στήθος δεν πρέπει να απλώνει πέρα από τους ώμους.

Μέγεθος – Βάρος

Αρσενικό 53-56 εκ.
Θηλυκό 51-53 εκ.

Ελαττώματα

Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω δεδομένα θεωρείται ελάττωμα. Ανάλογη προς την απόκλιση είναι και η αξιολόγηση αυτού στην ακριβή αναλογία με  την επίδρασή του στην υγεία και την ευημερία του σκύλου και την ικανότητά του να εκτελεί τις παραδοσιακές εργασίες, αυτές για τις οποίες δημιουργήθηκε.

Ελαττώματα αποκλεισμού

Επιθετικά ή ιδιαίτερα δειλά και φοβικά σκυλιά. Όποιος σκύλος δείχνει ξεκάθαρες φυσικές, ανατομικές ή συμπεριφορικές ανωμαλίες θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο.

0

Ο Gordon Stewart ήταν ένας πλούσιος Άγγλος επιχειρηματίας, στις αρχές του 20ου αιώνα, ο οποίος έκανε την περιουσία του κυρίως πουλώντας αυτοκίνητα. Επίσης, είχε επενδύσει σε ακίνητα στο Λονδίνο όπως το περίφημο Θέατρο Strand και για την εποχή εκείνη θεωρούνταν ένας άνθρωπος με μεγάλη επιρροή και δύναμη, έχοντας ένα προφίλ πλούσιου εκκεντρικού.

Πόθος του και επιδίωξη του ήταν να δημιουργήσει το μεγαλύτερο και καλύτερο εκτροφείο Μεγάλων Δανών κάτι που μπορούμε να πούμε πως κατάφερε μια που στην έπαυλη του, στο Send του Surrey, φιλοξενούσε κάποια στιγμή περισσότερους από 500 Μεγάλους Δανούς. Στόχος του ήταν να διατηρεί Μεγάλους Δανούς όλων των χρωμάτων και πάντα πολύ καλά εκπαιδευμένους. Σκυλιά εκτροφής του έχουν κατακτήσει πολλούς τίτλους και βρίσκονται στο γενεαλογικό δέντρο (pedigree) πολλών σημερινών σκύλων.

Ο Gordon Stewart δεν αγαπούσε απλά τους Μεγάλους Δανούς, μα θεωρούσε πως είναι τα σκυλιά με την μεγαλύτερη ευφυΐα και εκπαιδευσιμότητα.

Σκύλο εκτροφής του είχε και ο Πρίγκηπας Γεώργιος, Δούκας του Κεντ (HRH Prince George, Duke of Kent), τον Ch Midas of Send (υπόξανθο αρσενικό, γεννημένο το Μάιο του 1928). Στην παρακάτω φωτογραφία απεικονίζονται ο Πρίγκηπας Γεώργιος με τον Μίδα και ο Gordon Stewart:

Prince Geogre and Midas

Παρόλο που ήταν διάσημος και πολυπράγμων στην εποχή του, τώρα είναι γνωστός μόνο στους λάτρεις των Μεγάλων Δανών. Η βιογραφία του και πολλά στοιχεία για το εκτροφείο Send έχουν γραφτεί στο «The Danes of Send Manor: The Life, Loves and Mystery of Gordon Stewart» του Robert Heal.

Παρακάτω ένα βίντεο, γυρισμένο το 1930 περίπου, όπου παρουσιάζεται ο ίδιος ο Gordon Stewart με άλλους 4 χειριστές και συνεργάτες του. Ο ένας είναι ο Bob Montgomery, υπεύθυνος εκπαιδευτής του εκτροφείου και η Audrey Field που ήταν η εκπαιδευτής και χειριστής του Ch Lancelot of Send και την ακούμε να φωνάζει «Lancelot».

Τα 4 σκυλιά που ακούν τα ονόματα τους και πλησιάζουν είναι οι : Ulana of Send (υπόξανθο, γεννημένη 2 Ιουλίου 1928), Lancelot of Send (μπλε, γεννημένος 13 Μαΐου 1928), Mona of Send (υπόξανθο, γεννημένο 29 Μαΐου 1928) και ο Jeromy of Send (υπόξανθο).

Gordon Stewart kennel Send

Αξιοπρόσεκτο, όπως και σε κάθε οπτικό υλικό εποχής, η διαφορά των σκύλων με πολλά από τα σημερινά δείγματα της φυλής. Οι σκύλοι του βίντεο δεν εμφανίζουν υπερτυπικά στοιχεία, έχουν λειτουργικό μέγεθος και κατασκευή, είναι ευκίνητα ζώα με αβίαστη κίνηση και γενικώς δεν παρουσιάζουν υπερβολές κανενός είδους.

 

Η πρώτη εκδήλωση Crufts πραγματοποιήθηκε το 1891 και από τότε, για τέσσερις ημέρες και κάθε χρόνο (με εξαίρεση κάποιες πολεμικές περιόδους) φιλοξενείται στο Μπέρμιγχαμ, της Αγγλίας μέσα στον Μάρτιο.

Φέτος έγινε πολύς λόγος για την μια συμμετοχή, ενός θηλυκού Γερμανικού Ποιμενικού που κέρδισε και τον τίτλο του «Καλύτερου Φυλής», της Cruaghaire Catoria. Σε αυτό το άρθρο δε θα σταθούμε στην συγκεκριμένη συμμετοχή και όλο το σάλο και τις συζητήσεις που έχει προκαλέσει, μα θα πάρουμε αυτό ως αφορμή για να θυμηθούμε τους σκύλους αυτής της φυλής, του Γερμανικού Ποιμενικού, που κατέκτησαν τον τίτλο «Καλύτερος Έκθεσης» στα Crufts.

Το πρώτο Γερμανικό Ποιμενικό που κατέκτησε το «Καλύτερο Έκθεσης» (B.I.S.) στα Crufts ήταν ο Fenton of Kentwood, της Sonnica H. Godden.

Fenton of Kentwood

Fenton of Kentwood

 

Ακολούθησε το 1969 ο Hendrawen’s Nibelung of Charavigne, των Mr. Edwin και Mrs. Shirley White:

Hendrawen's Nibelung of Charavigne

 

Το 1971 ο Ramacon Swashbuckler του Prince Ahmed Husain είναι ο τελευταίος, μέχρι στιγμής, εκπρόσωπος της φυλής που κατακτά τον τίτλο:

1971 Best in Show

CRUFTS BIS '71 UK.CH Ramacon Swashbuckler

Επίσημο όνομα Rossisle Merely a Monarch ή Butch… Από τον UK Ch Rapparee Threapwood Handyman και την Rossisle Meddlesome Millie.

Το 1971 κάποιος από το Omaha Community Playhouse έψαχνε ένα Staffordshire Bull Terrier κατάλληλο για τον ρόλο του Bullseye στο μιούζικαλ «Oliver» που θα ανέβαζαν. Εκεί κάπου προτάθηκε ο Butch από τον άνθρωπο που μόλις τον είχε δώσει σε μια καλή οικογένεια στην Omaha.

Ο Butch ήταν ένα «αγαλματένιο», μαύρο ραβδωτό stafford, από τον UK Ch Rapparee Threapwood Handyman και την Rossisle Meddlesome Millie, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω. Ο Butch είχε εισαχθεί στις Η.Π.Α. από ένα ζευγάρι Βρετανών, τους Mr. & Mrs. Lloyd από την Rachael Swindells, από το Shrewsbury και έμεναν στο Birmingham της Alabama.

Μια μέρα, στην Alabama, ο Butch καθόταν στην μπροστινή αυλή του σπιτιού μαζί με τα παιδιά της οικογένειας όταν πλησίασε το απορριμματοφόρο για να μαζέψει τα σκουπίδια. Ο Butch εξέλαβε το φορτηγό ως απειλή για τα παιδιά και πετάχτηκε με μιας να τα προφυλάξει. Δυστυχώς, δε μπόρεσε να «νικήσει» το φορτηγό και μαζί με την «μάχη» έχασε και το δεξί πίσω πόδι του που αναγκάστηκαν να του αφαιρέσουν αφού είχε υποστεί συντριπτικά κατάγματα από το απορριμματοφόρο.

Ο Butch, μετά το ατύχημα, ήταν κάθε άλλο παρά ένα αξιολύπητο, ανάπηρο σκυλί… ήταν πολύ πιο ενεργητικός και ευκίνητος από πολλά σκυλιά που διαθέτουν και τα 4 πόδια τους!

Μόνο όταν χρειαζόταν να «μαρκάρει» την περιοχή του αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα που όμως και για αυτό πάντα έβρισκε την λύση ακόμα και αν χρειαζόταν να ισορροπήσει μόνο στα 2 μπροστινά πόδια του.

Ο Butch έφτασε στα χέρια του ανθρώπου που τον «έβγαλε» στην showbiz όταν το ζευγάρι των Βρετανών έπρεπε να γυρίσει πίσω στην Αγγλία λόγω μετάθεσης και δεν ήθελε να περάσει τον σκύλο από την ταλαιπωρία της εξάμηνης καραντίνας.

Ποιός καταλληλότερος, λοιπόν,  για σύντροφος του κακόφημου Bill Sykes, από ένα τρίποδο σκύλο; Έτσι, με ένα χάλκινο γυαλιστερό κολάρο, έκανε την εμφάνιση του στην σκηνή ο Butch. Πέρα όμως από το «προσόν» των τριών ποδιών, ο Butch ήταν ένα σκυλί με καταπληκτικό χαρακτήρα, πλήρως ισορροπημένο και αρκετά έξυπνο για να αντεπεξέλθει σε κάτι τέτοιο.

Η σκηνή του Butch ήταν να διασχίσει την γέφυρα του Λονδίνου (στο σκηνικό) και να φτάσει στην πόρτα του σπιτιού του Bill Sykes ενώ θα τον ακολουθούσε ένας αστυνομικός…κάτι που ο Butch έμαθε σε μια μόνο πρόβα.

Ο Butch εμφανίστηκε πολλές φορές στο πλευρό του ηθοποιού John Dennis Johnston και σε άλλες σκηνές και έδειχνε πραγματικά να το απολαμβάνει.

Όλα πήγαιναν σύμφωνα με το πλάνο για περίπου 12 παραστάσεις και πλέον ο Butch άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον και για άλλα πράγματα στην σκηνή, πέρα από τον δικό του ρόλο. Ο Butch λοιπόν παρατήρησε πως σε μια σκηνή ο Bill Sykes ταρακουνά τον Oliver από τους ώμους, φωνάζοντας του… δεν έκανε κάτι επί σκηνής όμως. Όταν, στα παρασκήνια, ο ηθοποιός που υποδυόταν τον Sykes χτύπησε ενθαρρυντικά στον ώμο τον Oliver (τον μικρό ηθοποιό), ο Butch με μιας πετάχτηκε και τον άρπαξε από το μανίκι.

– Θεέ μου!… Με δάγκωσε!… είπε ο ηθοποιός.

– Αιμορραγείς;… τον ρώτησε ο ιδιοκτήτης και εκπαιδευτής του Butch.

– Όχι… απάντησε.

– Έχεις ανάγκη από ιατρική περίθαλψη και φροντίδα; …τον ξαναρώτησε.

– Όχι… απάντησε ξανά εκείνος.

– Τότε, ο σκύλος δε σε δάγκωσε… Απλά, σε έπιασε από το μανίκι για να σε εμποδίσει από το να πειράξεις το αγόρι.

…και αυτό ακριβώς είχε συμβεί. Τα δόντια του Butch δεν είχαν καν τρυπήσει το μανίκι.

Από τότε, όταν ερχόταν αυτή η σκηνή, κάποιος άλλος ηθοποιός κρατούσε τον Butch ώστε να μη δει τον Bill Sykes να ταρακουνά το αγόρι.

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 5

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 08/10/2012

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Με εξετάσεις εργασίας

Ένας από τους αρχαιότερους τύπους σκύλων Σπάνιελ (spaniel) για χερσαίο κυνήγι. Απόγονος των Ισπανικών Σπάνιελ ή «σκυλιά των κουνελιών.» Το όνομα προκύπτει από την καρχηδονιακή λέξη για το κουνέλι η οποία είναι span. H ίδια λέξη είναι η ρίζα των λέξεων Spain και Hispania. Το Αγγλικό Κόκερ Σπάνιελ κατάγεται από το Σπάνιελ που κατοίκησε στη Μεγάλη Βρετανία το 14ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκε για το κυνήγι πουλιών με δίχτυα αλιείας. Αναπτύχθηκε από τους Βρετανούς κτηνοτρόφους και τον 18ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε στο κυνήγι μπεκάτσας (woodcock) απ’ όπου πήρε και το όνομα του. Η φυλή αναγνωρίστηκε επίσημα από τον Αγγλικό Όμιλο το 1892, ως τότε το Σπρίνγκερ Σπάνιελ (Springer Spaniel) και το Κόκερ Σπάνιελ συνυπήρχαν, πολλές φορές, ακόμα και ζευγαρώνοντας μεταξύ τους.

«Ένα μεγάλο σκυλί σε μικρό σώμα»… Μεγάλο σε εξυπνάδα, προσωπικότητα, ομορφιά, ενεργητικότητα, αφοσίωση, αλλά πάνω απ όλα μεγάλο στη ψυχή. Το βολικό του μέγεθος τον καθιστά τον τέλειο σύντροφο για όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες, γι αυτό άλλωστε είναι και μια από τις πιο δημοφιλής φυλές συντροφιάς, καμιά φορά ξεχνώντας τις δικές του ανάγκες. Ένας σκύλος γεμάτος ζωή, χαρούμενος, στοργικός, ενθουσιώδης, ευγενικός, αφοσιωμένος, γεμάτος ενέργεια και όρεξη για παιχνίδια, αθλητικός μα και λαίμαργος.

Η φυλή προσβάλλεται από οφθαλμικές παθήσεις, νεφροπάθειες, γλαύκωμα, εντρόπιον, ανωμαλίες του αίματος και πιο σπάνια, από δυσπλασία του ισχίου. Οι πιο συνηθισμένες ασθένειες είναι: Το PRA (Progressive Retinal Atrophy ή προϊούσα ατροφία του αμφιβληστροειδούς χιτώνα) μια ασθένεια του ματιού η οποία οδηγεί στην ολική τύφλωση του σκύλου και δεν θεραπεύεται και το FN (Familial Nephropathy ή οικογενής νεφροπάθεια) μια ασθένεια των νεφρών, η οποία εξελίσσεται ραγδαία, δεν θεραπεύεται και οδηγεί στο θάνατο.

Τα εντυπωσιακά, μακριά αυτιά των Αγγλικών Κόκερ Σπάνιελ θέλουν ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα. Ωτίτιδες και μυκητιάσεις παρατηρούνται πολύ συχνά. Η εσωτερική περιοχή γύρω από το αυτί πρέπει να είναι πάντα περιποιημένη, οι τρίχες κοντά κουρεμένες ώστε να αερίζεται το αυτί και επιβάλλεται σωστός καθαρισμός των αυτιών τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα. Επίσης, τα Αγγλικά Κόκερ Σπάνιελ, εξαιτίας του τριχώματος τους και του χαμηλού ύψους, συνηθίζουν να μαζεύουν διαφόρων ειδών αγκάθια απ τη βόλτα που μερικά από αυτά, εάν δεν τα αφαιρέσει ο σκύλος ή εμείς, μπορούν να γίνουν άκρως επικίνδυνα εισχωρώντας μέσα στο σώμα του σκύλου (π.χ. άγανο).

Εν κατακλείδι, η επιλογή ενός Αγγλικού Κόκερ Σπάνιελ πρέπει να είναι προσεκτική και χωρίς βιασύνες, όπως και κάθε άλλου σκύλου βέβαια.

Γενική εμφάνιση: Χαρούμενο, ανθεκτικό, αθλητικό, αρμονικό, συμπαγές.

Σημαντικές αναλογίες: Οι αποστάσεις από το ακρώμιο μέχρι το έδαφος και από το ακρώμιο μέχρι τη ρίζα της ουράς είναι περίπου ίσες.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Καλοκάγαθο, με αέναα κουνιστή ουρά ιδιαίτερα όταν ακολουθεί ίχνος και άφοβο μπροστά στις δύσκολες συνθήκες. Ευγενές και αφοσιωμένο, αλλά και γεμάτο ζωή και ενθουσιασμό.

Κεφάλι: Με ευκρινές στοπ στο μέσον της απόστασης μεταξύ ακρορρινίου και ινιακής απόφυσης. Κρανίο καλά ανεπτυγμένο, καθαρά σχηματισμένο, ούτε υπερβολικά εκλεπτυσμένο ούτε χονδροειδές. Τα οστά των παρειών δεν προεξέχουν.

Μύτη: Η μύτη είναι αρκετά φαρδιά, για την οξεία οσφρητική ικανότητα.

Ρύγχος: Τετράγωνο.

Γνάθοι & Δόντια: Δυνατοί γνάθοι , μεγάλα δόντια με τέλειο ψαλιδωτό δάγκωμα. Δηλαδή, τα επάνω δόντια κλείνουν πάνω από τα κάτω σφιχτά.

Χείλη: Σφιχτά και καθαρά.

Μάγουλα: Αρκετά έντονα με δυνατούς μυς.

Μάτια: Γεμάτοι αλλά όχι προεξέχοντες. Σκούροι καστανοί ή καστανοί, ποτέ ανοιχτόχρωμοι, αλλά στην περίπτωση Κόκερ με χρώμα συκωτί ή συκωτί – στικτό ή συκωτί και άσπρο, τα μάτια έχουν χρώμα σκούρο φουντουκί ώστε να εναρμονίζονται με το χρώμα του τριχώματος. Η έκφραση είναι αυτή της ευφυίας και της ευγένειας αλλά και «ξύπνια», λαμπρή και χαρούμενη. Τα βλέφαρα είναι σφιχτά.

Αυτιά: Λοβοειδή, χαμηλά τοποθετημένα, εκφύονται στην ίδια ευθεία με τα μάτια. Τα λεπτά, φίνα πτερύγια εκτείνονται μέχρι το ακρορρίνιο. Καλώς καλυμμένα από μακρύ, ίσιο, μεταξένιο τρίχωμα.

Λαιμός: Μέσου μήκους, μυώδης. Ομαλά τοποθετημένος πάνω στους λεπτούς, επικλινείς ώμους. «Καθαρός» λαιμός (χωρίς προγούλια).

Σώμα: Ισχυρό και συμπαγές. Οσφύς βραχεία, φαρδιά.

Ράχη: Ίσια, σφιχτή ραχιαία γραμμή που καμπυλώνει απαλά προς την ουρά από το άκρο της λεκάνης έως τη βάση της (ουράς).

Στέρνο: Θώρακας καλά ανεπτυγμένος, στήθος βαθύ, ούτε πολύ φαρδύ ούτε πολύ στενό εμπρός. Πλευρές καλά τεντωμένες.

Ουρά: Εκφύεται λίγο χαμηλότερα από τη γραμμή της ράχης. Πρέπει να είναι χαρούμενη στην κίνησή της και να φέρεται ίσια (προς τα πίσω), ποτέ προς τα πάνω. Παραδοσιακά κόβεται αλλά ποτέ τόσο κοντή ώστε να κρύβεται, ούτε τόσο μακριά ώστε να παρεμποδίζει την ακατάπαυστη, ζωηρή κίνηση στην εργασία. Όταν είναι άκοπη είναι ελαφρά κυρτή, μετρίου μεγέθους, ανάλογου του μεγέθους του σώματος, δίνοντας μια γενικά ισορροπημένη εικόνα. Ιδανικά, να μην κατεβαίνει κάτω από τον ταρσό. Δυνατή στην ρίζα καταλήγοντας σε μια λεπτή άκρη. Με ανάλογο τρίχωμα όπως το σώμα και «ζωντανή» όταν ο σκύλος είναι εν δράση, αλλά να μην υπερβαίνει το ύψος της ράχης, αλλά και ποτέ να μην φέρεται πολύ χαμηλά δείχνοντας δειλία.

Εμπρόσθια άκρα: Σκέλη με καλή οστέωση, ίσια, αρκούντως βραχέα για την συγκέντρωση της ισχύος. Αλλά όχι υπερβολικά κοντά ώστε να εμποδίζουν την τρομακτική ενεργητικότητα που απαιτείται από το σπουδαίο αυτό αθλητικό σκυλί.

Πίσω άκρα: Φαρδιά, καμπύλα, πολύ μυώδη. Σκέλη καλής οστέωσης.

Ώμοι: Ωμοπλάτες επικλινείς και λεπτές.

Αγκώνες: Χωρίς ίχνος χαλαρότητας.

Πίσω άκρα: Μυώδη με παράλληλα άκρα βλέποντας τα από πίσω.

Γόνατα: Με καλή άρθρωση και κλίση.

Ταρσοί: Κοντά μετατάρσια που επιτρέπουν άφθονη ώθηση.

Πατούσες: Σφικτά, με χονδρές πατούσες, σαν της γάτας.

Τροχασμός & Κίνηση: Άρτια, δια μέσου κινήσεως μεγάλης ώθησης που καλύπτει καλά το έδαφος.

Τρίχωμα: Επίπεδο, μεταξένιας υφής, ποτέ συρματοειδής ή κυματιστό, ούτε υπερβολικά φουντωτό, ποτέ δεν σχηματίζει βοστρύχους. Καλό «πτέρωμα» (κρόσσια) στα εμπρός σκέλη, το σώμα και τα πίσω σκέλη πάνω από τους ταρσούς.

Χρώμα: Μονόχρωμα: Μαύρο, κόκκινο, ξανθό, σοκολατί, μαυροπύρηνο (black & tan), σοκολατί και πύρινο. Στα μονόχρωμα δεν επιτρέπεται άσπρο παρά μόνο στο στήθος.

Δίχρωμα: Άσπρο-Μαύρο, Πορτοκαλί-Άσπρο, Σοκολατί-Άσπρο, Λεμονί-Άσπρο. Όλα με ή χωρίς στίγματα.

Τρίχρωμα: Μαύρο, άσπρο και πύρινο ή σοκολατί, άσπρο και πύρινο.

Ύψος (περίπου): Αρσενικά 39-41 εκ., Θηλυκά 38-39 εκ. Βάρος (περίπου): 13-14,5 κιλά.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου.

Οποιοσδήποτε σκύλος με σωματικές ανωμαλίες ή συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο.

Το Αγγλικό Κόκερ Σπάνιελ χρειάζεται έντονη κοινωνικοποίηση από νωρίς και δεν του αρέσει η μοναξιά: θέλει να ακολουθεί τους ανθρώπους του παντού και να βρίσκεται μαζί τους σε κάθε εκδήλωση της ζωής τους. Η ιδανική του θέση είναι μέσα στο σπίτι και η ενθουσιώδης ανταπόκριση με την οποία δέχεται την εκπαίδευση στην υπακοή, εγγυάται ότι με λίγη γνώση και φροντίδα η συμπεριφορά του θα είναι πάντα άψογη παντού.