Home Tags Posts tagged with "σκύλος"

σκύλος

Ο σκύλος είναι σκύλος!

Τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από ένα άρθρο με τον τίτλο «Ο Σκύλος είναι σκύλος!», το οποίο φιλοξενείται σε μια σελίδα αποκλειστικά για τον σκύλο;

Τι το «νέο» μπορεί να γράφει παρακάτω, ποια η «πρωτότυπη» θέση;

…και όμως τα τελευταία χρόνια επιταχύνεται ραγδαία η απομάκρυνση από την ουσία αυτής της φράσης. Ο σκύλος, ολοένα και περισσότερο, ολοένα και ταχύτερα γίνεται «άνθρωπος».

Οι σκύλοι, με τα αγελαία τους ένστικτα, την κοινωνική τους συμπεριφορά και την εκπαιδευσιμότητα τους, έχουν φτάσει να είναι με διαφορά το πιο «ανθρωπομορφισμένο» ζώο (κατοικίδιο), σαν μέλος της οικογένειας, σαν ο καλύτερος φίλος ή σαν «το τετράποδο μωρό μας».

Στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας και στην πορεία της σχέσης του ανθρώπου με τον σκύλο, θα βρούμε πολλά βιβλία, πολλές γραφές, πολλές κινηματογραφικές ταινίες, μα και πολλές μαρτυρίες που αναφέρονται στην «αγάπη του σκύλου» και εξυμνούν την «αγάπη του σκύλου». Τι σημαίνει να αγαπάς και να αγαπιέσαι από ένα σκύλο, τι σημαίνει να έχεις ή να ζεις με σκύλο.

Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου «το σκυλομωρό μας», αυτή η «ψυχούλα» έχει gourmet γεύματα, φοράει επώνυμα ρουχαλάκια και αξεσουάρ, κοιμάται σε ορθοπεδικά στρωματάκια, δέχεται πανάκριβες θεραπείες και του γίνονται πάρτι γενεθλίων και Χριστουγεννιάτικα δώρα.

Παρόλο, όμως, που φαινομενικά δείχνουμε να κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να διατηρούμε τα σκυλιά μας ευτυχισμένα, στην ουσία υπονομεύουμε και αδιαφορούμε για αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι σκύλοι. Παρ’ όλη την «αγάπη», τις αγορές, τα χάδια, την εκπαίδευση, τις διαμαρτυρίες για τα δικαιώματα του, τις κατάρες σε όσους τους κάνουν κακό και τα χιλιάδες like σε «αγαπησιάρικες» και γεμάτες «ευαισθησία» δημοσιεύσεις στα social media, ποτέ δεν αναρωτηθήκαμε αν όλα αυτά… Όλος αυτός ο ανθρωπομορφισμός είναι περισσότερο πρόβλημα παρά προνόμιο διότι… ο σκύλος είναι σκύλος.

Τα σκυλιά δεν είναι παιδιά. Τα σκυλιά δεν είναι άνθρωποι. Παρουσιάζουμε όμως, ως κοινωνία, μια απελπισμένη ανάγκη να πλησιάζουμε κάθε σκυλίσια συμπεριφορά, κάθε τι σκυλίσιο και να το μεταφράζουμε «καθ’ ομοίωση».

 

Στο παραπάνω βίντεο που χαρακτηρίζεται και ως «σπαρακτικό» χιλιάδες ή και εκατομμύρια άνθρωποι (μια που έγινε viral) είδαν στον σκύλο κάποια ή κάποιες συμπεριφορές που πραγματικά, όσες φορές και αν είδα το βίντεο αδυνατώ να διακρίνω.

 

Η ανάγκη να χαρακτηρίζουμε τα σκυλιά με ανθρώπινα κριτήρια, να τα «ανθρωποποιούμε» ξεκινά από την άγνοια μας, την έλλειψη φαντασίας μας μα συγχρόνως και την έλλειψη κοινής λογικής.

Ως άνθρωποι που ελέγχουμε το πεδίο της κρίσης, αδυνατούμε να επιδείξουμε την ταπεινότητα που απαιτείται για να αποδεχθούμε αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, αυτό που δεν συμφωνεί με αυτά που γνωρίζουμε, αυτό που δεν γνωρίζουμε.

Ίσως αυτό που πρέπει να αναζητούμε στο σκύλο και αυτό που πρέπει να εκτιμούμε είναι το πόσο ζώο είναι και όχι πόσο άνθρωπος.

Διαβάζοντας περιοδικά ή ιστοσελίδες με θέμα τον σκύλο θα συναντήσουμε πολύ συχνά την λέξη «σκυλογονιός». Θα δούμε πολλούς να λένε πως τα σκυλιά τους είναι «τα παιδιά τους» και πολλοί «σκυλογονιοί» θα υποστηρίξουν πως το να έχεις σκύλο είναι σαν να έχεις παιδί.

Στα social media θα βρούμε πολλές δημοσιεύσεις που συνοδεύονται από φωτογραφίες ή βίντεο και μιλούν για σκυλιά που δακρύζουν, για σκυλιά που πενθούν, για σκυλιά που αποχαιρετούν τον «ανθρωπογονιό» τους που πεθαίνει.

Υπάρχει η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι τα σκυλιά μας δίνουν «ανιδιοτελή αγάπη» και μας είναι πιστά χωρίς να μας κρίνουν. Επαινούμε τα σκυλιά διότι είναι ανίκανα να πράξουν ως «κακοί άνθρωποι» και αυτό είναι απλά μια μεγάλη ανοησία.

Μετατρέπουμε ένα ζώο σε μια ιδεατή ανθρώπινη ύπαρξη που τείνει προς το Θείο, μια εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού μας, της ύπαρξης μας και προσπαθούμε να ανελιχθούμε ηθικά και κοινωνικά «πατρονάροντας» το και «κανακεύοντας» το.

Σαν συνέπεια ο άνθρωπος και οι ανθρώπινες σχέσεις καλούνται να συγκριθούν με (φανταστικά) πλάσματα που διαθέτουν ακλόνητη πίστη, αμνησικακία, εμπιστοσύνη, αθωότητα και πάνω από όλα, αγάπη.

Οι σκύλοι παρουσιάζονται σαν «ηθικά ανώτερα» πλάσματα διότι δεν κλέβουν, δεν ξεκινούν πολέμους, δεν κρίνουν αρνητικά κάποιον για την εμφάνιση του (!).

Υπάρχουν άνθρωποι που υποστηρίζουν σοβαρά πως δεν εμπιστεύονται ανθρώπους που δεν έχουν ζώα ή δεν «αγαπούν» τα σκυλιά. Πόσο θλιβερά όμοιο είναι αυτό με τους θεοσεβούμενους που λένε ότι δεν εμπιστεύονται αλλόθρησκους και άπιστους.

Μα ο σκύλος είναι περισσότερο ένα «φυσικό» πλάσμα και όχι ηθικό (ο σκύλος είναι σκύλος).

Την «αγάπη» και όλα τα ηθικά και συναισθηματικά που καταλογίζουμε στον σκύλο θα πρέπει να τα εξετάζουμε και να τα σκεφτόμαστε όχι σύμφωνα με τα δικά μας συναισθήματα, μα με το πως ο σκύλος σκέφτεται και κατανοεί. Διότι και σκέφτεται και κατανοεί.

Η συμβίωση με τον σκύλο είναι μια συνεργατική διεργασία. Είναι μια διαδικασία η οποία πρέπει να προκύπτει και να διέπεται από σεβασμό και αφοσίωση στον σκύλο, τον χαρακτήρα του και τις διανοητικές του ικανότητες και όχι από την ανάγκη μας να μετατρέψουμε τους σκύλους σε ανθρώπους και ακόμα χειρότερα, να τους καθιστούμε υπεύθυνους για την «συναισθηματική μας ευεξία» και «ανόρθωση».

Σε όλο το φάσμα της ζωής του σκύλου με τον άνθρωπο ο ανθρωπομορφισμός και η «αγάπη» αντικαθιστούν ολοένα και περισσότερο τον σεβασμό, την αυτοσυγκράτηση και την αφοσίωση και η σχέση μας με τον σκύλο γίνεται όλο και πιο «δραματική» αντί ουσιώδης.

Υπογραμμίζοντας άλλο ένα σημείο αυτής της σχέσης, τα σκυλιά που εκπαιδεύονται για κάποιο σκοπό αποκαλούνται από τους ανθρώπους «στρατιώτες», «αστυνομικοί», «αθλητές», «διασώστες», «θεραπευτές», «ήρωες». Μα ο σκύλος της αστυνομίας δεν έχει καμία γνώση και άποψη για τον νόμο. Ο σκύλος του στρατού δεν γνωρίζει την έννοια του πολέμου, της πατρίδας ή της τρομοκρατίας. Σίγουρα κανένας από τους δύο δεν γνωρίζει πως είναι πολύ πιθανό να χάσει την ζωή του στα επόμενα λεπτά.

Φτάνοντας σε άλλη μια υπερβολή ανθρωπομορφισμού βλέπουμε κηδείες αυτών των σκύλων, όπου αποδίδονται τιμές με αυτοκινητοπομπές, με πυροβολισμούς και άλλα παρόμοια.

Βλέπουμε φέρετρα καλυμμένα με σημαίες και παρασημοφορήσεις. Γίνονται ακόμα και τελετές, με τον ιερέα να απαγγέλει από το Ευαγγέλιο και να κατατίθενται στεφάνια και λουλούδια μπροστά από μια φωτογραφία του σκύλου που έχει πεθάνει. Όλα αυτά για ένα ζώο που ποτέ δεν κατάλαβε τους λόγους για τους οποίους πέθανε, που πολύ πιθανά δεν θα επέλεγε να πεθάνει για αυτούς και που δεν είχε καμία σχέση με θρησκείες, πατρίδες, κλπ.

Όλα αυτά για να δείξουμε πως σεβόμαστε και «υπέρ-αγαπάμε» ενώ ουσιαστικά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Οι άνθρωποι φτάνουν σε σημείο να προσβάλλονται και να εξεγείρονται όταν έρχονται αντιμέτωποι με πιο φυσιολογικές αντιμετωπίσεις του σκύλου. Ακόμα και με πιο ευεργετικές και ουσιώδης όπως π.χ. η μη χρήση καλλυντικών στα σκυλιά, η νηστεία, η διατροφή με αποφάγια, ωμά και φρέσκα προϊόντα, μια σταθερή διόρθωση, κ.α.

Αυτοί που έχουν να προσφέρουν μόνο «κενά» συναισθήματα στο σκύλο προσβάλλονται και αντιδρούν σε αυτά σε σημείο που τα καταδικάζουν ως «σκληρά» ή ακόμα και ως «κακοποίηση».

Από την στιγμή που θα ακουστεί η λέξη «αγάπη» νομίζουμε ότι ξέρουμε τα πάντα που χρειάζεται ο σκύλος… «Μόνο αγάπη ζητούν»… «Αγάπη χρειάζονται και τίποτε άλλο»… Εκείνη την στιγμή ο σκύλος μετατρέπεται σε ένα απλό «βαρόμετρο της συναισθηματικής μας αξίας». Σε αυτές τις «σχέσεις» (που μόνο «σχέσεις» δεν μπορούν να χαρακτηριστούν) τα σκυλιά υπάρχουν μόνο για να τροφοδοτούν και να διατηρούν τις συνθήκες μιας αέναης και φαύλης γοητείας με το «εγώ» μας. Αν όμως αναλογιστούμε τα πραγματικά συναισθήματα που μοιράζονται ή πρέπει να μοιράζονται ο άνθρωπος και ο σκύλος, όπως ο αμοιβαίος σεβασμός, η σύνδεση, η γνώση και η αφοσίωση τότε η λέξη «αγάπη» απλά δεν είναι η κατάλληλη.

Το να συμπεριφερόμαστε στα σκυλιά σαν να είναι άνθρωποι ή παιδιά και το να μεταφράζουμε τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις τους «καθ’ εικόνα και ομοίωση» δική μας, απλά μας οδηγεί στο να παραβλέπουμε την μοναδικότητα τους και την πραγματική τους αξία όπου ο σκύλος είναι σκύλος!

Λίγο πριν το millennium (2000) ο γνωστός εκτροφέας Ροδεσιανών Ρίτζμπακ και συγγραφέας, Stig Carlson συμμετείχε ενεργά στον προγραμματισμό εκδηλώσεων με θέμα: «Έχουμε ανάγκη τον σκύλο..» και έκανε διάφορες ομιλίες με θέμα το μέλλον του σκύλου ως ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ως συντρόφου.

Παρακάτω θα δούμε μια από αυτές τις ομιλίες/συνεντεύξεις που δημοσιεύθηκε σε ενημερωτικό έντυπο της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας τότε και αφορούσε το μέλλον της κυνοφιλίας.

Ποιο θα είναι το μέλλον των σκύλων, των δραστηριοτήτων γύρω από αυτό, των κυνοφιλικών ομίλων, παρά τις διεθνείς απειλές;

Η πορεία του σκύλου προς την τρίτη χιλιετηρίδα μετά Χριστόν (μία συνάντηση που η Μητέρα Φύση μπορεί να μην γνωρίσει) ξεκίνησε τουλάχιστον 20.000 χρόνια. Έστω κι αν ο σκύλος, η γάτα και η αρκούδα έχουν κοινό πρόγονο, το είδος των σκύλων κατείχε πάντα εδώ και χιλιάδες χρόνια μια απόλυτα μοναδική θέση στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Έχοντας στις πρωτόγονες κοινωνίες ένα ρόλο φύλαξης και καθαρισμού (τότε ο σκύλος δεν ήταν ακόμα ολοκληρωτικά κατοικίδιος) και έχοντας πολλούς αλλά λιγότερο πρωτόγονους ρόλους τον 20ο αιώνα. Φαίνεται λοιπόν πως το πλέον προσαρμόσιμο θηλαστικό στη ζωή της Γης, δεν έγινε μόνο ο «σύντροφος» όπως η γάτα, αλλά έπαιξε το δικό του ρόλο, όχι μόνο στην αρχική και σύγχρονη εξέλιξη της ανθρωπότητας αλλά και στην κοινωνική ανάπτυξη.

Γιατί μια τόσο δραματική αρχή;

Γιατί, δυστυχώς, η ύπαρξη του σκύλου σαν κατοικίδιο απειλείται πολύ πιο σοβαρά από ότι πιστεύουν οι κυνόφιλοι. Δεν αναφέρομαι στις εγγραφές των σκύλων στους Εθνικούς Ομίλους, ούτε στις συμμετοχές στις παραδοσιακές εκθέσεις σκύλων.

Οι εφτά σημαντικότερες απειλές του σήμερα και του αύριο:

  1. Ο όγκος των «δραστηριοτήτων» για τον ελεύθερο χρόνο αυξάνεται ανησυχητικά, πολλές από αυτές έχουν τον τίτλο των «σπορ» χωρίς να είναι αθλήματα. Οι νέες γενιές έχουν μια τεράστια επιλογή απέναντι στην οποία βρίσκονται σε σύγχυση.
  2. Οι αλλαγές στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι κοινωνικές αλλαγές που οφείλονται στις νέες τεχνολογίες. Οι «Εθνικές Οδοί της Επικοινωνίας» (Datenhighways), δηλαδή, τα ηλεκτρονικά συστήματα επικοινωνίας σε διεθνή κλίμακα (αυτό που σήμερα ονομάζουμε «κοινωνικά δίκτυα»), θα αποτελέσουν ένα φαινόμενο «μόδας» για κάποιες ακόμα δεκαετίες αλλά μετά θα γίνουν μια αναγκαία, καινούργια πραγματικότητα.
  3.  Η «έκρηξη» των αστικών κέντρων. Η φύση έχει ήδη περιοριστεί σε δεύτερη ή τρίτη μοίρα.
  4.  Η ταχεία πτώση των τιμών των μηχανικών χόμπι (hobbies). Ο «γενναίος Νέος Κόσμος» των μηχανημάτων που αναλαμβάνουν την φυσική μας κατάστασή. Μια τεράστια αγορά που λίγοι αντιλαμβάνονται σήμερα, την έκταση και τους κινδύνους της. Από το ποδήλατο (το mountainbike τουλάχιστον είναι προορισμένο για τον καθαρό αέρα), μέχρι τα όργανα γυμναστικής και αθλημάτων στο διαμέρισμα.
  5. Η αυξανόμενη παρουσία ομάδων «κοινωνικού ενδιαφέροντος» που είναι επιστημονικά και οικονομικά εξαρτώμενες. Οι ομάδες αυτές είναι συνεχώς στο κυνήγι καινούργιων στόχων για τις εκστρατείες τους και βέβαια η αναζήτηση του χρήματος προηγείται πάντα της αναζήτησης του σωστού. Εκεί οι πολεμικές που έχουν αρχίσει για τις αλλεργίες και τη σχέση τους με τα κατοικίδια είναι χαρακτηριστικές.
  6. Η απόσταση που όλο και αυξάνεται μεταξύ του μεγάλου αριθμού τηλεοπτικών καναλιών και την αντίστοιχα μικρή ποσότητα προγραμμάτων και ενημέρωσης που μπορούν να προσφέρουν, ένα από τα συμπτώματα αυτού είναι και η επέκταση του κίτρινου Τύπου. Η πολεμική που ξεκίνησε στη Σουηδία για την κοπή των αφτιών και της ουράς ορισμένων φυλών σκύλων και στην οποία δεν θέλω να πάρω θέση εδώ, χρησιμοποιήθηκε ως θέμα εντυπωσιασμού και οδηγήθηκε δυστυχώς μέχρι τέλους από τις κίτρινες φυλλάδες του Τύπου. Επίσης, η απίστευτα επιθετική διαμάχη που μαίνεται αυτή τη στιγμή σε μεγάλο μερίδιο του Αγγλικού και του Γερμανικού Τύπου για τους «σκύλους δολοφόνους» οδήγησε ήδη σε μια από τις ανεπιθύμητες συνέπειες σε μερικά μέρη της Αυστρίας που είναι η υποχρέωση οι σκύλοι να φορούν φίμωτρο.
  7. Τέλος η τάση των Κοινοβουλίων που γίνεται όλο και πιο συχνή και κυρίως πιο τρομακτική, να παίρνουν «συμβολικές» όπως τις λένε αποφάσεις, καλύπτοντας έτσι την ανικανότητά τους να μελετήσουν και να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένα προβλήματα και κρύβοντας συγχρόνως την απειλή που υπάρχει για τα οικόσιτα ζώα. Κανένα πολιτικό κόμμα, καμιά κυβέρνηση δεν φαίνεται ικανή να απαντήσει στο πρόβλημα της ανεργίας. Στα σοβαρά προβλήματα και στις απειλές για τον άνθρωπο απαντούν με αποφάσεις εντυπωσιασμού, επιφανειακές και ανεύθυνες, χωρίς αποτέλεσμα. Στην απειλή του αλκοόλ απαντούν με την απαγόρευση της εμφάνισης κάποιων συμβόλων ή την έκφρασή τους ακόμα και στη μουσική, Τα προβλήματα που άπτονται του σεξ αντιμετωπίζονται με απλοϊκές τουλάχιστον λύσεις, όπως απαγορεύσεις που αφορούν τη διαφήμιση ή εβδομαδιαία έντυπα και η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους εμφανίζεται ως απάντηση στην άνευ προηγουμένου μόλυνση της ατμόσφαιρας που μας σκοτώνει! Έτσι και οι σκύλοι μας φαίνεται πως έχουν το μερίδιό τους, στη λίστα των θεμάτων προς εντυπωσιασμό των πολιτικών μας. Στην «δημοκρατική» Αυστραλία ορισμένες πόλεις συγχαίρουν η μία την άλλη ευχαριστημένες για την επίτευξη της απαγόρευσης κατοχής κατοικίδιου στα αστικά κέντρα και τους πολύπλοκους μαθηματικούς τύπους βάσει των οποίων υπολογίζεται πόσα κατοικίδια μπορεί να έχει κάποιος εκτός αστικών κέντρων, στην ύπαιθρο! …και δεν είναι μόνο η Αυστραλία. Στη Φινλανδία οι εκδηλώσεις σκύλων σε αθλητικούς χώρους απειλούνται από την κινδυνολογία περί αλλεργιών. Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα είναι πως όλοι εμείς δεν προσέξαμε εγκαίρως την εμφάνιση αυτών των φαινομένων.

st-bernard-agility-dogforum

Ο άνθρωπος είναι ο καλύτερος φίλος του σκύλου;

Ποια στάση πρέπει να κρατήσουμε εμείς οι άνθρωποι που αγαπάμε τον αρχαιότερο φίλο ώστε να προστατεύσουμε την ύπαρξή μας;

Τα προβλήματα δεν λύνονται αν παραμένουμε απαθείς ή αναβάλουμε κάθε δράση για την επομένη.

Στην Κινεζική γλώσσα χρησιμοποιείται το ίδιο σύμβολο για τη λέξη «κρίση» και για τη λέξη «ενθαρρυντικό σημάδι»! Προτείνω, λοιπόν, να αντιπαραθέσουμε τα σημεία που είναι ενθαρρυντικά για το μέλλον της κυνοφιλίας.

Οι επτά θετικοί παράγοντες

  1. Η ικανότητα του ανθρώπου να αντιδρά απέναντι σε αρνητικές καταστάσεις. Η εξάπλωση έχει ήδη δημιουργήσει την προσπάθεια ανθρώπων να καταφύγουν στην αγροτική ζωή, να επιστρέψουν στη φύση.
  2. Η απομόνωση του ανθρώπου στη σύγχρονη κοινωνία δημιουργεί την ανάγκη της αναζήτηση καινούργιων κοινωνικών δεσμών.
  3. Η υπερανάπτυξη των media (Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης). Μέσα σε 16 περίπου χρόνια η Ευρώπη έζησε την εμφάνιση εκατοντάδων τηλεοπτικών καναλιών που αναζητούν μάταια προγράμματα.
  4. Η πρόκληση που δημιουργούν οι κίνδυνοι των νέων ειδών αθλημάτων και που ο κόσμος της κυνοφιλίας πρέπει να έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει, αμφισβητώντας τις στερεότυπες λύσεις.
  5. Η τάση που υπάρχει για τη συμμετοχή σε καινούργια χόμπι σε σχέση με το σκύλο -επιφυλάσσομαι να τα ονομάσω αθλήματα, όπως το flyball, οι αγώνες δίωξης τεχνητού θηράματος και βέβαια το agility (αγώνες δεξιοτεχνίας σκύλων).
  6. Η ανάγκη για υγιείς ενασχολήσεις τον ελεύθερο χρόνο. Η αναζήτηση καινούργιων χόμπι κοντά στη φύση.
  7. Η αντίδραση στα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, από την παιδική εγκληματικότητα ως την εγκατάλειψη των υπερηλίκων.

Οι λύσεις για την κυνοφιλία.

Αλήθεια No 1: Τίποτα δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να προσαρμοστεί στις αλλαγές. Κανένα φαινόμενο δε μένει στάσιμο. Αναπτύσεται ή πεθαίνει. Ο κόσμος των σκύλων πρέπει να αποφασίσει σύντομα την πορεία του.

Αλήθεια No 2: Καμιά προσπάθεια δεν μπορεί να στηριχτεί μακροχρόνια στην διαφημιστική εκστρατεία, γιατί ακόμα κι όταν ο σκοπός είναι ευγενής, κοστίζει πολύ. Ο κόσμος της κυνοφιλίας πρέπει να αναθεωρήσει το σύνολο της δομής του και θα ήταν καλό να ξεκινήσουμε τώρα βάζοντας στόχο ένα πενταετές πρόγραμμα. Εννοώ βέβαια ένα κοινό διεθνές πρόγραμμα και όχι την πορεία κάθε κυνολογικού ομίλου χωριστά.

dog-family-dogforum

Η λύση βρίσκεται στη σχέση ανθρώπου-σκύλου. Πρέπει να αναπτυχθούν τομείς με δυνατότητες, όπως πρώτα απ’ όλα ο κοινωνικός ρόλος που μπορεί να παίξει ο σκύλος, βοηθώντας τα παιδιά να μείνουν μακριά από τους δρόμους και τους ηλικιωμένους να μη ζουν απομονωμένοι. Τη σημαντικότερη δυνατότητα μας τη δίνουν τα μέσα (ΜΜΕ) ώστε να γνωρίσει ο κόσμος τα αθλήματα σχετικά με το σκύλο.

Πρέπει να επινοήσουμε μια στρατηγική για τα επόμενα δέκα χρόνια όσον αφορά την ενημέρωση και την επικοινωνία πράγμα που σημαίνει πως χρειάζονται πόροι και μάλιστα όχι μόνο οικονομικοί αλλά ανθρώπινο δυναμικό, προσωπικό ειδικευμένο και με προσόντα όπως και μακροχρόνια δέσμευση και συνέπεια.

Κάθε στρατηγική πρέπει να έχει ένα άξονα: την ανάγκη παροχής στοιχείων στους ανθρώπους που βρίσκονται στα κέντρα αποφάσεων και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της χρησιμότητας του σκύλου για τον άνθρωπο. Κάθε πρόγραμμα ξεκινάει με τη συγκέντρωση στοιχείων έτσι ώστε να δοθεί στους δύσπιστους ένας λόγος να πιστέψουν («A reason to believe»). Αυτό απαιτεί τεράστια δουλειά από τους κυνολογικούς ομίλους σε εθνικό επίπεδο.

Μετά έρχεται η «προώθηση του προϊόντος», που στη συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να γίνεται μέσω των νέων ηλεκτρονικών μέσων, να γίνουν γνωστές οι δραστηριότητες με τους σκύλους. Στον τομέα αυτό θεωρώ αποτυχία ότι μέχρι σήμερα δεν καταφέραμε να ξεπεράσουμε την αντίληψη ότι οι εκθέσεις σκύλων είναι «καλλιστεία», όταν πρόκειται για τον εντοπισμό και την αναγνώριση των καλύτερων δειγμάτων των φυλών για την βελτίωση και διατήρησή τους.

Ο δρόμος για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων/αθλημάτων με το σκύλο και τη δημιουργία νέων, είναι μακρύς αλλά ρεαλιστικός και δελεαστικός. Ο κόσμος του σκύλου πρέπει να αποκτήσει καινούργιες ιδέες που να ικανοποιούν τα κριτήρια που θέτουν και τα τηλεοπτικά μέσα και οι ασχολούμενοι με την κυνολογία. Είναι βέβαιο πως τα τηλεοπτικά μέσα μπορούν να βασιστούν στο ενδιαφέρον του κοινού για τα θέματα αυτά και στον διαφημιστικό χώρο που θα αναπτυχθεί.

Κοινωνιολογικές έρευνες για το ρόλο των σκύλων στη σημερινή κοινωνία όπως οι έρευνες GOTHENBURG που έγιναν στη Σουηδία από την L. Norling πρέπει να γίνονται σε διεθνή κλίμακα. Όταν θα έχουν συγκεντρωθεί αρκετά στοιχεία για τον αναντικατάστατο ρόλο του σκύλου δίπλα μας τότε θα μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε στην πολιτική σκηνή.

Επίσης πρέπει να ονειρευόμαστε τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία πραγματικά παγκόσμια. Αυτή τη στιγμή η FCI (Διεθνής Κυνολογική Ομοσπονδία) είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός αποτελεσματικός και ισχυρός, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι  φαντάζονται οι περισσότεροι. Ήδη εξαπλώνεται από την Ανατολή στο Μπέριγκ, στη Νότιο Αμερική, στην Τουρκία και στη Νότιο Αφρική. Οι δυσκολίες θα είναι με τις συντηρητικές θρησκευτικές εθνότητες έντονα μουσουλμανικές, λόγω των ανθρωποκεντρικών αποκλειστικά αντιλήψεών τους.

Ήδη τα αθλήματα με τους σκύλους έχουν όλο και περισσότερους φανατικούς και επιτρέψτε μου να ονειρεύομαι ότι κάποτε το agility μπορεί να γίνει Ολυμπιακό άθλημα.

Άφησα για το τέλος το πιο σημαντικό ίσως, που είναι η ενημέρωση σε σχολικό επίπεδο και χωρίς την οποία δεν μπορεί να προχωρήσει η κυνοφιλία. Στην προσπάθειά μας για το μέλλον των ειδών του σκύλου δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα άγρια είδη, τους προγόνους των σκύλων μας. Αν δεν έχουμε το αίσθημα της τεράστιας ευθύνης απέναντι στο ζωικό βασίλειο γενικότερα, δεν έχουμε το δικαίωμα να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον για τον κόσμο των σκύλων την επόμενη χιλιετηρίδα.

Το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων και του καθένα μας και η ευημερία των άγριων ειδών στη φύση είναι υπόθεση τιμής για κάθε πραγματικό κυνόφιλο.

Ο Stig Carlson ζει στις Βρυξέλλες, διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Διαφημιστικών Γραφείων (European Association of Advertising Agencies).

Ο Γιωργάκης πάντα ήθελε να έχει ένα σκυλάκι. Δεν σταματούσε να ζητά από τους γονείς ένα κουταβάκι για δώρο, δεν έχανε ευκαιρία να παίζει και να χαϊδεύει κάθε σκυλάκι που συναντούσε και αν τον ρωτούσες «Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος;» η απάντηση του ήταν «Ο Μάιλο, της θείας Λένας!».

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη είχε αποφασίσει να του κάνει την χάρη και δεν «κρατιόταν» να του αγοράσει ένα κουταβάκι. Να το βάλει σε μια κούτα για να απολαύσει την χαρά και την έκπληξη του γιού του την ώρα που θα άνοιγε το κουτί και από μέσα θα ξεπεταγόταν ένα κουταβάκι.

Είναι όμως αυτός ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει ο Γιωργάκης ένα κουταβάκι;

Είναι αυτός ο κατάλληλος τρόπος για να αποκτήσει μια οικογένεια σκυλάκι;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Η απόκτηση σκύλου από μια οικογένεια είναι μια σημαντική απόφαση για πάρα πολλούς λόγους. Γίνεται ακόμα σημαντικότερη όταν υπάρχει παιδί και θες το παιδί σου όχι απλά να χαρεί, μα να αποκομίσει πολλά περισσότερα οφέλη από αυτό το γεγονός.

Το κουταβάκι που έρχεται ως «δώρο – έκπληξη» σίγουρα προσφέρει μια πολύ ωραία στιγμή, μα αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα προσφέρει η ένταξη του παιδιού στην διαδικασία απόκτησης ενός σκύλου από την αρχή και με τον σωστό τρόπο.

Το παιδί θα καταλάβει πως η απόκτηση σκύλου είναι μια σημαντική απόφαση και δεν είναι «δώρο», δεν είναι «παιχνίδι», δεν είναι μια εκδρομή – έκπληξη που μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση βιαστική, στιγμιαία, επιπόλαιη, παρορμητική.

Είναι ένα μέλος της οικογένειας που θα προστεθεί και μια ζωή για την οποία είμαστε υπεύθυνοι και θα είμαστε για 8-15 χρόνια. Αυτό θα το καταλάβει διότι θα δει και θα συμμετάσχει σε συζητήσεις και αναζητήσεις, θα δει τους γονείς του να μιλούν και να συζητούν για την σωστή απόκτηση, την σωστή επιλογή, την υγεία του κουταβιού και των γονιών του, τις ανάγκες ενός σκύλου. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε με το παιδί μας για πάρα πολλά θέματα, να μιλήσουμε για αδέσποτα σκυλάκια που περιμένουν υιοθεσία, για κουταβάκια που αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα, για τον σεβασμό στην ζωή, την διαφορετικότητα, τις πραγματικές αξίες έναντι των πλασματικών…

Θα δει τους γονείς του να του ζητούν και την δική του άποψη, σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας, να του αναθέτουν ευθύνες και «αποστολές» που θα πρέπει να φέρει σε πέρας για να δείξει το ενδιαφέρον, την όρεξη και την λαχτάρα που έχει κι αυτός. Θα δει τους γονείς του να συνεργάζονται και να αντιμετωπίζουν σοβαρά το ζήτημα της απόκτησης σκύλου μα και τον ίδιο.

Μέσα από αυτά θα έρθει σε επαφή και θα μπορέσει να κατανοήσει έννοιες όπως ο σεβασμός, η υπευθυνότητα, η συνεργασία, η ορθώς εννοούμενη αγάπη και πολλά ακόμη.

Θα δει πως πρέπει να λειτουργεί η οικογένεια μα και η κοινωνία γενικότερα όταν πρέπει να πάρει αποφάσεις, πως πρέπει να συζητούμε όλοι, πως όλοι έχουμε και πρέπει να έχουμε άποψη και γνώση για να την στηρίζουμε, πως πρέπει να μοιραζόμαστε ευθύνες, να συνεισφέρουμε, να προσφέρουμε.

Με το να του παρουσιάζεται ένα ζώο ως «δώρο – έκπληξη» σε κουτί του δίνουμε την εντύπωση πως είναι το ίδιο με ένα ποδήλατο, ένα PS4, ένα επιτραπέζιο… ένα οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι ή αντικείμενο που «του πήραμε δώρο».

Ο σκύλος όμως είναι μέλος της οικογένειας, ο σκύλος δεν είναι του Γιωργάκη γιατί «Μου το πήρε δώρο ο μπαμπάς», δεν είναι κάποιου… ανήκει σε όλους και «του ανήκουν» όλοι.

Ο σκύλος έρχεται να ενταχθεί και να πάρει θέση ανάμεσα μας και δεν μπορεί να μπει στο ράφι ή στην αποθήκη όταν θα τον βαρεθούμε ή όταν θα «χαλάσει», θα μεγαλώσει, θα γεράσει ή δεν θα γίνει έτσι όπως οραματιζόμασταν επειδή δεν είχαμε ενημερωθεί σωστά.

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη, λοιπόν, θα προσφέρει πολλά περισσότερα στον Γιωργάκη, στην οικογένεια και την κοινωνία αν αντί του κουτιού με την ωραία κορδέλα, «πάρει» όλη την οικογένεια και αρχίσουν μαζί την αναζήτηση του νέου, τετράποδου, φίλου τους.

Τα συναισθήματα και η πληρότητα που θα νιώσουν δε θα περιοριστούν στην χαρά και την έκπληξη μα θα επεκταθούν σε αξίες και συναισθήματα πολύ πιο σημαντικά και θεμελιώδη.

Ο σκύλος και τα οφέλη που αποκομίζει μια οικογένεια και ένα παιδί από την συμβίωση με αυτόν, θα έχουν ήδη κάνει αισθητή την παρουσία τους, πολύ πριν την παρουσία του ίδιου του κουταβιού.

Για αυτό:

– Γιωργάκη, έχουμε να σου πούμε κάτι σημαντικό με την μαμά και θέλουμε και την δική σου βοήθεια…

Το πρόσφατο, πολύ δυσάρεστο, τραγικό περιστατικό με το πεντάχρονο παιδάκι που έχασε την ζωή του είναι ίσως το πρώτο με αυτή την κατάληξη που έχει συμβεί στην χώρα μας. Δυστυχώς, για κάποιους από εμάς που ασχολούμαστε με το θέμα «σκύλος», με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αυτό ήταν ένα γεγονός που «περίμενε να γίνει» και από τύχη δεν είναι αρκετά συχνότερο. Δεν θα αναλύσουμε, ούτε και θα ασχοληθούμε συγκεκριμένα με το περιστατικό της Κοζάνης. Δεν θα είχε καμία αξία και κανένα νόημα και αρκεί μόνο να εκφράσουμε την βαθιά μας λύπη.

Για όσους περιμένουν να διαβάσουν για «επικίνδυνα σκυλιά», να δουν λίστες και κατατάξεις επικινδυνότητας φυλών, να διαβάσουν για σαγόνια που «κλειδώνουν» και σκυλιά που «κάνουν μόνο για φύλακες» να προτείνουμε να κλείσουν το άρθρο και να προχωρήσουν σε κάτι άλλο διότι δεν θα ικανοποιηθούν. Επίσης, δεν θα ικανοποιηθούν όσοι περιμένουν να διαβάσουν για το πόσο «γλυκούλικα» είναι όλα τα σκυλάκια και πως το μόνο που χρειάζεται ο κάθε σκύλος, ανεξάρτητα της φυλής, του τύπου, του μεγέθους ή της ιδιοσυγκρασίας του είναι «αγάπη και μια αγκαλιά και όλα θα πάνε καλά»…

Το να προσπαθήσουμε γρήγορα και απλοϊκά να πούμε «τι φταίει» θα ήταν τουλάχιστον γελοίο! Θα ήταν λάθος να προσεγγίσουμε το θέμα από πλευράς φυλών και καταλληλότητας αυτών για «αστική συμβίωση», όπως λάθος θα ήταν να «ρίξουμε όλα τα βάρη» στον «κακό ιδιοκτήτη» που δε μεγάλωσε σωστά τον σκύλο του, τον κακοποίησε ή τον εκπαίδευσε λάθος, κλπ. Αυτό το αποτέλεσμα, ακόμα και αν δεν είναι ο θάνατος ενός παιδιού ή ενός ενήλικα μα ένας πολύ σοβαρός τραυματισμός, δεν είναι μονοπαραγοντικό αλλά πολυπαραγοντικό. Είναι πολλά μικρά λάθη που γίνονται σταδιακά, περνούν απαρατήρητα ή κρίνονται ως ασήμαντα, συσσωρεύονται και αρκεί μια «σπίθα» για να μας δώσει την «έκρηξη».

Τα λάθη ξεκινούν ακόμα και πριν από την εκπαίδευση και την υπερτιμημένη και παρανοημένη «κοινωνικοποίηση» του κουταβιού, που κάποιοι θα βιάζονταν να υπογραμμίσουν. Τα λάθη ξεκινούν ακόμα πιο πριν και από την επιλογή σκύλου που κάποιοι πιο «υποψιασμένοι» μπορεί να επεσήμαναν. Τα λάθη ξεκινούν από τους λόγους και τα κίνητρα που μας ωθούν να αποκτήσουμε σκύλο και από τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την «ιδιοκτησία ενός σκύλου» εν γένει.

Τις περισσότερες φορές ακούμε ή διαβάζουμε ανθρώπους να θέλουν «ένα σκύλο για τα παιδιά», «ένα σκύλο για διαμέρισμα», «ένα σκύλο για οικογένεια», «ένα σκύλο που να μην χρειάζεται πολύ άσκηση» και πολύ σύνηθες και «σημείο των καιρών»… «ένα σκύλο φύλακα». Μπαίνουν, δηλαδή, μπροστά στην απόφαση μας να αποκτήσουμε σκύλο ανάγκες μας, πόθοι μας για μια εικόνα της κατοχής σκύλου (ο σκύλος και η οικογένεια, όλοι ευτυχισμένοι… ο σκύλος που παίζει ανέμελα με τα παιδιά, κ.α.), ανασφάλειες που η κοινωνία μας προκαλεί (ανάγκη για συναναστροφή, αναγνώριση, επιβεβαίωση μέσω του σκύλου ή ανάγκη να νιώσουμε ασφάλεια). Μέσα σε όλα αυτά ξεχνάμε πως ο σκύλος δεν είναι κάτι το υποχρεωτικό και πως για όλα τα παραπάνω υπάρχουν καλύτερα «οχήματα» από τον σκύλο, λιγότερο απαιτητικά και με μικρότερο ρίσκο αποτυχίας, σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Κάποιοι έχουν μια παρεξηγημένη έννοια της «ελευθερίας» και της «φυσικής ζωής» στο μυαλό τους και άλλοι μια στρεβλή έννοια της «πειθαρχίας» και του «αρχηγού». Πάνω από όλα ο σκύλος πρέπει να είναι απόλυτα ενταγμένος στην ανθρώπινη κοινωνία μας και η κατοχή του, η συμβίωση μας μαζί του να έχει ως αξίωμα τον σεβασμό σε δύο επίπεδα, τον σεβασμό στην φύση του σκύλου και τον σεβασμό στον συνάνθρωπο μας.

Θα μπορούσαμε να αναλύσουμε αρκετά τα λάθη και τις παρανοήσεις σε αυτό το επίπεδο, μα για το συγκεκριμένο άρθρο είναι πιο χρήσιμο να περάσουμε στο επόμενο στάδιο. Το στάδιο της απόκτησης σκύλου που είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, συγκεχυμένο με το προηγούμενο. Δεν έχουμε καταλάβει τι σημαίνει επιλέγω συγκεκριμένη φυλή ή τύπο σκύλου και για ποιους λόγους, πότε αυτό έχει σημασία και πότε δεν έχει, δεν έχουμε καταλάβει τι σημαίνει γνωρίζω το γενεαλόγιο του σκύλου μου και τους προγόνους του και που αυτό έχει σημασία, τι σημαίνει γνωρίζω την ιστορία και τα χαρακτηριστικά της φυλής που επιθυμώ, τι σημαίνει «παίρνω σκυλάκι από το φίλο που τα ζευγάρωσε», «το πήρα από το κατάστημα της γειτονιάς», «το πήρα από καλό εκτροφείο με γονείς πρωταθλητές» και που αυτά έχουν σημασία και που όχι…

Τις περισσότερες φορές μένουμε απλά στο «φαίνεσθαι» σε κάθε επίπεδο. Μένουμε στην εμφάνιση του σκύλου που μας αρέσει, στο πόσο μας εντυπωσιάζει, μένουμε στο πόσο μας εντυπωσιάζουν μεμονωμένες εικόνες και στιγμιότυπα αυτών των σκύλων σε βιβλία, βίντεο, συναντήσεις ή αφηγήσεις, μένουμε στο πόσο μας εντυπωσιάζει ο μύθος της ιστορίας της φυλής, μένουμε στο πόσο μας εντυπωσιάζει ο πωλητής στο κατάστημα ή ο πωλητής εκτροφέας… Πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις εντυπώσεις και τους εντυπωσιασμούς και να κοιτάμε στοιχεία, γεγονότα, αριθμούς και να συζητούμε περισσότερο με αυτούς που δεν μας λένε αυτά που θέλουμε να ακούσουμε, να ζητάμε περισσότερες πληροφορίες από αυτούς που μας «δυσαρεστούν», που δεν μας αρέσουν οι απαντήσεις τους.

Έτσι γρήγορα και επιγραμματικά φτάνουμε στο στάδιο ένταξης και εισαγωγής του σκύλου στην ζωή μας, στο στάδιο της εκπαίδευσης του και της «καημένης» κοινωνικοποίησης. Το κουταβάκι που αποκτήσαμε και πρωταρχικός του ρόλος θα είναι η συντροφιά και η συμβίωση με εμάς και τους γύρω μας δεν έχει κάποιο υποχθόνιο και σατανικό σχέδιο να μας εξουσιάσει ή να μας σκοτώσει, δεν έχει σκοπό να βλάψει εμάς ή κάποιον άλλο. Μπορεί όμως να φτάσουμε εκεί αν δεν γνωρίζουμε ήδη ή δεν έχουμε την διάθεση να μάθουμε να επικοινωνούμε με τον σκύλο μας και ιδιαίτερα αν έχουν προηγηθεί και λάθη, μικρά ή μεγάλα, στα προηγούμενα στάδια. Δεν χρειάζεται να «σπάσουμε τον τσαμπουκά» ή να «δείξουμε ποιος είναι αρχηγός» για τον ίδιο λόγο που δεν πρέπει να πιστεύουμε πως όλα θα κυλήσουν υπέροχα αν «αγκαλιάζουμε και φιλάμε συνέχεια το σκύλο μας» και αν τον «αγαπάμε». Δεν είναι κακό μα απαραίτητο να μάθουμε τους τρόπους που οι σκύλοι επικοινωνούν και συνδιαλέγονται, πρέπει να κατανοήσουμε και να σεβαστούμε την φύση τους, να είμαστε δίκαιοι μαζί τους… Δίκαιοι στην αυστηρότητα και την τρυφερότητα μας.

Κοινωνικοποίηση δεν είναι «πάω τον σκύλο μου στην πλατεία που έχει σκυλάκια και παιδάκια και πολλούς ανθρώπους για να γίνει… κοινωνικός»… Η κοινωνικοποίηση, όταν αναφέρεται στα σκυλιά, δεν σημαίνει να πηγαίνεις σε parties και clubs. Κοινωνικοποίηση είναι η μεθοδική και σταδιακή εισαγωγή του σκύλου σε ερεθίσματα που πρόκειται ή μπορεί να συναντήσει και να αντιμετωπίσει, η αξιολόγηση της αντίδρασης τους σε σχέση με τον τύπο ή την φυλή του και η αντιμετώπιση ή το «φινίρισμα» αυτής της αντίδρασης από μέρους μας ώστε να εξασφαλίζει μια, όσο το δυνατόν, καλύτερη συμβίωση και προσαρμογή του σκύλου με εμάς και τον περίγυρο μας.

Ο σκύλος μας μπορεί (και είναι μάλλον φυσιολογικό) να μην ανέχεται κάθε σκύλο να τον καβαλά ή κάθε περαστικό να τον χαϊδεύει μα εμείς θα πρέπει να γνωρίσουμε ποιες είναι οι αντιδράσεις του και αν είναι ακραίες, να μην τις δεχτούμε απλά και να συνεχίσουμε διότι «έτσι είναι» μα να δουλέψουμε ώστε να απομακρυνθούμε από τα άκρα, να απομακρυνθούμε από το ρίσκο «τραγικού συμβάντος», να αποκτήσουμε περισσότερο έλεγχο της κατάστασης, να εξομαλύνουμε την κατάσταση και να σεβαστούμε τις ιδιαιτερότητες του σκύλου μας μα και τον συνάνθρωπο μας.

Σαν τελικό στάδιο έρχεται αυτό της καθημερινότητας, του τρόπου ζωής μας, του τι θεωρούμε δικαίωμα και τι υποχρέωση, του τι θεωρούμε δεδομένο μα και τι τελικά είναι δεδομένο. Βασικοί κανόνες όπως:

  1. Ο σκύλος είναι πάντα με λουρί (δεμένος) σε δημοσίους χώρους μα και ιδιωτικούς όταν υπάρχουν πολλά άγνωστα πρόσωπα, παιδιά ή απρόσμενες καταστάσεις.
  2. Ο σκύλος μας πρέπει να γνωρίζει βασικές εντολές και μέσα σε αυτές να είναι και το «Μη» και «Άστο».
  3. Ο σκύλος μας δεν θα πρέπει να μένει χωρίς επίβλεψη με πολύ μικρά παιδιά, ακόμα και αν είναι δικά μας.
  4. Ο σκύλος μας θα πρέπει να γνωρίζει (να του έχουμε δείξει) πως και πόσο να χρησιμοποιεί το στόμα του στο παιχνίδι.
  5. Ο σκύλος μας θα πρέπει να γνωρίζει να συμπεριφέρεται ανάλογα σε παιδιά και ηλικιωμένους, ανθρώπους που κινούνται ή συμπεριφέρονται διαφορετικά από τον μέσο όρο.
  6. Ο σκύλος μας θα πρέπει να έχει αρκετή και κατάλληλη εκτόνωση, τόσο σωματική όσο και πνευματική.
  7. Εμείς θα πρέπει να γνωρίζουμε τις πιθανές αντιδράσεις του σκύλου μας σε καταστάσεις που θα τον εκθέσουμε.
  8. Εμείς θα πρέπει να έχουμε μιλήσει και να μην σταματάμε να μιλάμε και να διδάσκουμε μικρούς και μεγάλους για το πως προσεγγίζουμε, πως παίζουμε και πως συμπεριφερόμαστε σε ένα σκύλο.
  9. Εμείς θα πρέπει να διαβάζουμε και να αναγνωρίζουμε τα σημάδια του στρες στον σκύλο μας και πότε αρχίζει να δυσφορεί με κάτι. Πάντα υπάρχουν σημάδια που οι περισσότεροι δεν γνωρίσουν και δεν παρατηρούν. Θα πρέπει να επεμβαίνουμε κατευναστικά τότε.

Έτσι, λοιπόν, πίσω από κάθε επικίνδυνο ή πιθανά επικίνδυνο σκύλο, «κρύβονται» πολλοί άνθρωποι που έδρασαν ανεύθυνα και επικίνδυνα. Από άγνοια, από βλακεία, από ανευθυνότητα. Όταν βρισκόμαστε μπροστά από ένα τόσο τραγικό γεγονός, σαν αυτό που συνέβει πριν λίγες μέρες, βλέπουμε μόνο την «κορυφή του παγόβουνου», το αποτέλεσμα πολλών, διαδοχικών, συσσωρευμένων λαθών που οδήγησαν σε αυτό. Ας πάψουμε να παίρνουμε αψήφιστα και ελαφρά τις επιλογές μας (ποιος σκύλος μας αρέσει, γιατί, από που θα τον πάρουμε, πως και που θα τον εκπαιδεύσουμε, κ.α.), ας πάψουμε να θεωρούμε μικρά, ασήμαντα ή και χαριτωμένα κάποια πράγματα, ας πάψουμε να επικεντρωνόμαστε σε επουσιώδη και πλασματικά, όπως η ανάγκη για σκύλους «άγριους φύλακες» και ας μην περιμένουμε να (συλ)λυπηθούμε όταν κάτι τέτοιο «ξεσπά».

Πάντα γίνεται λόγος για τροφές που είναι επικίνδυνες ή βλαβερές ή πιθανόν βλαβερές για τους σκύλους μας, μα πολλές φορές υπάρχει υπερβολή ή παρερμηνεία σε αυτά που γράφονται ή ακούγονται. Επίσης, σπάνια γίνεται λόγος για βασικές ουσίες, όπως η ζάχαρη, το αλάτι και τα άλευρα, που είναι ουσιαστικά βλαβερές για σκύλο και άνθρωπο και δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να τις αποφύγουμε, ειδικότερα αν επιλέγουμε να ταΐζουμε τα σκυλιά μας με επεξεργασμένες τροφές. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από αυτά την λίστα μας:

Ζάχαρη

Η ζάχαρη στις επεξεργασμένες, «ραφιναρισμένες» μορφές τις (και όχι τα σάκχαρα που υπάρχουν φυσιολογικά στις τροφές, όπως τα φρούτα και τα οποία καταναλώνονται ως ένα συστατικό μέσα σε ένα πολλαπλά θρεπτικό σύνολο, όπως το φρούτο) δεν παρέχουν καμία ουσιαστική θρεπτική αξία. Δεν παρέχουν πρωτεΐνες, δεν παρέχουν βιταμίνες, δεν παρέχουν λιπαρά, δεν παρέχουν ιχνοστοιχεία… παρέχουν απλά «ενέργεια» χαμηλής ποιότητας και για αυτό χαρακτηρίζονται ως «κενές θερμίδες».

Επίσης, επιβαρύνουν την λειτουργία του ήπατος (συκώτι), είναι η κύρια αιτία για την εμφάνιση διαβήτη και ευθύνεται και για την εμφάνιση διαφόρων μορφών καρκίνων. Φυσικά αυξάνει σημαντικά και επικίνδυνα το σωματικό βάρος, την χοληστερόλη και την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Αλάτι

Όπως και με την ζάχαρη, το αλάτι που χρειάζεται ο οργανισμός μπορεί και πρέπει να το προσλαμβάνει από τις φρέσκες, ωμές και μη επεξεργασμένες τροφές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσθέτουμε αλάτι στην διατροφή μας ή την διατροφή των σκύλων μας, όπως και κανένας ζωντανός οργανισμός στην φύση δεν «αλατίζει» την τροφή του πριν την καταναλώσει!

Το αλάτι αυξάνει την πίεση του αίματος και αυτό έχει «διαβρωτικά» και επιδεινώνει οποιαδήποτε άλλη παθολογική κατάσταση του οργανισμού. Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης εγκεφαλικού, στεφανιαίας νόσου, καρκίνου του στομάχου, νοσημάτων του νεφρού, παχυσαρκία, οστεοπόρωση, διαβήτη και πολλά ακόμα.

Άλευρα

Τα περισσότερα άλευρα έχουν υποστεί βαριά επεξεργασία με αποτέλεσμα να έχουν αφαιρεθεί η πλειονότητα των θρεπτικών ουσιών και συστατικών τους. Τα άλευρα ανεβάζουν τον γλυκαιμικό δείκτη με ότι αυτό συνεπάγεται, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας, προκαλούν δυσκοιλιότητα, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη. Όπως με όλες τις τροφές, είναι και εδώ καλύτερα να αποφεύγουμε την κατανάλωση των επεξεργασμένων αλεύρων και να προτιμούμε φρέσκα, μη επεξεργασμένα υποκατάστατα όπως π.χ. οι πατάτες, οι γλυκοπατάτες, το «άγριο» ρύζι, κ.α.

Σοκολάτα

Η σοκολάτα είναι πιθανόν δηλητηριώδης για τα σκυλιά, τόσο στη καθαρή μορφή της (μεγάλο ποσοστό κακάο) όσο και στις επεξεργασμένες ή πιο αραιωμένες μορφές της (π.χ. σοκολάτα γάλακτος). Το συστατικό της σοκολάτας που φέρεται ως δηλητηριώδες είναι η θεοβρωμίνη που είναι καρδιοτονωτική και διουρητική.

Πολλά σκυλιά έχουν φάει, από λάθος ή όχι, σοκολάτα υπό διάφορες μορφές και δεν έχουν παρουσιάσει πρόβλημα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως πρέπει να δίνουμε στο σκύλο σοκολάτες ή γλυκά γενικότερα. Δεν έχουν καμία ουσιαστική αξία για τον σκύλο, δεν αποτελούν «λιχουδιά» για αυτόν (όπως ένα κομματάκι κρέας για παράδειγμα) και σίγουρα δεν θα πρέπει να δίνουμε μακροχρόνια ή/και μεγάλες ποσότητες.

Από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι σοκολάτα κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Πιθανά συμπτώματα από την υπερβολική κατανάλωση σοκολάτας είναι η υπερδιέγερση και υπερκινητικότητα, η συχνοουρία και η ασυνήθιστη δίψα (εξαιτίας της διουρητικής δράσης της θεοβρωμίνης). Επίσης, ο εμετός, η διάρροια, η αρρυθμία και η ταχυκαρδία.

Κρεμμύδια και Σκόρδο

Τα κρεμμύδια περιέχουν υποσουλφίδιο ή αλλιώς θειοσουλφονικό του νατρίου το οποίο είναι πιθανόν δηλητηριώδες για τους σκύλους. Αυτό το συστατικό βρίσκεται και σε άλλα μέλη της οικογένειας των κρεμμυδιών και ειδικά στο σκόρδο. Όπως και με την σοκολάτα, πολλά σκυλιά έχουν φάει, από λάθος ή όχι, κρεμμύδι ή σκόρδο (που υπάρχει ως συστατικό και σε κάποιες έτοιμες, εμπορικές τροφές για σκύλους) και δεν έχουν παρουσιάσει πρόβλημα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί αυτό να συμβεί. Η υπερβολική δόση έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων του σκύλου (αιμολυτική αναιμία).

Βέβαια, στο σκόρδο αποδίδονται την ίδια στιγμή και ευεργετικές ιδιότητες (που πολλές φορές υπερβάλλουν και αυτές προς την αντίθετη κατεύθυνση) κυρίως στην καταπολέμηση και κυρίως πρόληψη της εμφάνισης παρασίτων. Για άλλη μια φορά «κλειδί» είναι η δόση, η ποσότητα μα ίσως πιο σοφή απόφαση να είναι η αποφυγή αφού δεν αποτελούν αυτές οι τροφές «βασικό πυλώνα» της διατροφής του σκύλου.

Όπως είπαμε και παραπάνω, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι κρεμμύδι ή σκόρδο κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, μειωμένο ενδιαφέρον ή έλλειψη ενδιαφέροντος για τροφή, ακεφιά και αδυναμία. Επίσης, ούρα ελαφρώς κόκκινα (από τη ρήξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων), λαχάνιασμα (λόγω απώλειας ερυθρών αιμοσφαιρίων). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και μέρες μετά την κατανάλωση κρεμμυδιού.

Φιστίκια Μακαντέμια

Τα φιστίκια Μακαντέμια φέρονται και αυτά ως πιθανόν τοξικά για τους σκύλους αν και το ακριβές συστατικό τους που ευθύνεται για την τοξικότητά τους δεν είναι ακόμα γνωστό. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Μυϊκά ρίγη.
Αδυναμία ή παράλυση των πίσω άκρων.
Δυσκολία στην αναπνοή.
Πρησμένα μέλη που πονάνε στο άγγιγμα.

Οι συνέπειες από τη κατανάλωση φιστικιών Macadamia δεν έχουν ερευνηθεί καλά. Χωρίς περαιτέρω έρευνα δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε αν τα παραπάνω συμπτώματα είναι βραχυπρόθεσμα ή όχι. Η μέχρι τώρα έρευνα υποδεικνύει ότι 6 φιστίκια Macadamia είναι αρκετά για να εμφανιστούν τα παραπάνω συμπτώματα.

Κουκούτσια φρούτων

Τα κουκούτσια διαφόρων φρούτων μπορεί να είναι επικίνδυνα. Κατά συνέπεια, αν δίνετε φρούτα στο σκύλο σας καλό είναι να αφαιρείτε προληπτικά τα κουκούτσια. Δηλητηριώδη θεωρούνται τα κουκούτσια του μήλου, του βερίκοκου, του ροδάκινου, του αχλαδιού και του δαμάσκηνου λόγω της παρουσίας κυανίου.

Καφές, κόκκοι καφέ και τσάι

Η καφεΐνη που υπάρχει σε αυτά τα κάνει ακατάλληλα για σκύλους, μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στην καρδία και στο νευρικό σύστημα. Φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να δώσουμε κάτι από αυτά στον σκύλο μας επίτηδες!

Αβοκάντο

Ο φλοιός, η σάρκα και το κουκούτσι του περιέχουν περσίνη, μια ουσία που προκαλεί στο σκύλο εμετό και διάρροια. Ακόμη, η μεγάλη ποσότητα λίπους τα καθιστά ανθυγιεινά. Όπως και σε άλλα, δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε αν ο σκύλος μας φάει ένα κομματάκι κρεμμύδι ή σκόρδο κατά λάθος ή από κάποιον τρίτο που δεν γνώριζε. Θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παρατηρήσουμε τον σκύλο μας για τις επόμενες ώρες για τυχόν συμπτώματα και τότε να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας. Συνήθως δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Ηλιόσποροι

Δεν είναι τοξικοί. Αντίθετα έρευνα του Πανεπιστημίου του Τέξας έδειξε ότι συμβάλλουν στη βελτίωση του δέρματος και του τριχώματος του σκύλου (όπως και άλλοι ξηροί καρποί). Σε μεγάλη ποσότητα όμως μπορεί να φέρουν διάρροια και διαταραχή του εντέρου, ιδίως σε κουτάβια, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε λιπαρά.

Σταφύλια

Σταφύλια και σταφίδες φέρονται ως πιθανά τοξικά λόγο μιας άγνωστης, προς το παρόν, τοξικής ουσίας, η οποία προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια. Πολλά σκυλιά έχουν καταναλώσει ή καταναλώνουν σταφύλια χωρίς πρόβλημα, μα όπως πολλές φορές σημειώσαμε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ο σκύλος μας να παρουσιάσει πρόβλημα. Αν αντιληφθείτε ότι το ζώο έχει φάει σταφύλια ή σταφίδες, πρέπει να το έχετε υπό παρακολούθηση και αν δείτε οτιδήποτε «ύποπτο» να το πάτε αμέσως στον κτηνίατρο.

Η τοξίνη αρχίζει να δρα μέσα σε 24 ώρες. Τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν λίγες ώρες μετά τη βρώση. Τα ζώα παρουσιάζουν πολυδιψία, σταματάνε να τρώνε, έχουν πόνους στην κοιλιά και κάποια πέφτουν σε λήθαργο. Τα συμπτώματα αυξάνονται μετά το 24ωρο και μπορεί να διαρκέσουν ημέρες ή και εβδομάδες. Οι αιματολογικές εξετάσεις δείχνουν αυξημένα επίπεδα ασβεστίου, ουρίας, κρεατινίνης και φωσφόρου.

Σύκα

Δεν είναι τοξικά αλλά είναι βαριά για το στομάχι του, ακόμα και σε μικρές ποσότητες.

Δηλητηρίαση από φυτά

Οι περισσότεροι σκύλοι έχουν εύκολη πρόσβαση σε αρκετά φυτά , κάποια από τα οποία είναι τοξικά . Τοξικές ουσίες μπορεί να βρίσκονται σε οποιοδήποτε μέρος (φύλλα, μίσχο, καρπούς ή ρίζες) ή και σε ολόκληρο το φυτό . Σε συγκεκριμένες περιόδους της ζωής τους κάποια φυτά είναι πιο τοξικά (π.χ. όταν δεν είναι ακόμη ώριμα). Συχνά τα δηλητηριώδη φυτά είναι αρκετά γευστικά για τα ζώα συντροφιάς και ειδικά όταν έχουν υποστεί επεξεργασία (αποξήρανση, ψύξη). Το έδαφος και το κλίμα μπορούν να επηρεάσουν την τοξικότητα και την γευστικότητα των φυτών. Οι περισσότερες δηλητηριάσεις προκαλούν ήπια έως μέτρια αυτοπεριοριζόμενα κλινικά συμπτώματα, τα οποία είναι συνήθως γαστρεντερικής φύσης. Τα κλινικά συμπτώματα στη δηλητηρίαση από φυτά δεν είναι ειδικά και η διάγνωση είναι δύσκολη. Η τοξικότητα ορισμένων φυτών είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμα και έμμεση επαφή (π.χ. γλείψιμο νυχιών που ακούμπησαν στο φυτό) μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα.

Γενικά, οι τοξίνες συνήθως έχουν σωρευτική δράση. Μπορεί η ποσότητά τους μία φορά να μην είναι βλαβερή, μα αν λαμβάνεται τακτικά, να γίνει. Επίσης, τοξίνη που μεμονωμένα είναι αβλαβής, συνδυασμένη με άλλη τοξίνη ίσως γίνει επικίνδυνη. Η ποσότητα των βλαβερών ουσιών που μπορεί να καταναλωθεί χωρίς συνέπειες εξαρτάται και από το μέγεθος του ζώου. Ένα μεγάλο σκυλί μπορεί να φάει παραπάνω από ένα μικρόσωμο χωρίς να αναπτύξει συμπτώματα, το ίδιο κι ένα υγιές από ένα άρρωστο. Τα γέρικα ζώα ή τα κουτάβια είναι πιο ευάλωτα στις δηλητηριώδεις ουσίες.

Ομάδα 8: Κυνηγόσκυλα επαναφοράς, ξεπετάγματος, νερού

Υποομάδα: 2 Σκύλοι ξεπετάγματος

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.): 167

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 15/05/1993

Χρησιμότητα: Σκύλος ξεπετάγματος (flushing dog)

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ είναι το μικρότερο μέλος της Ομάδας «Sporting» του A.K.C. (American Kennel Club) στις Η.Π.Α.. Έχει στιβαρό, συμπαγές σώμα και ένα καθαρά σχηματισμένο, εκλεπτυσμένο κεφάλι, με το σύνολο του σκύλου σε τέλεια ισορροπία και ιδανικό μέγεθος. Στέκεται ευθυτενής, με τους ώμους ψηλά, πάνω σε ίσα σκέλη εμπρός, με γραμμή ράχης ελαφρά επικλινή προς τα ισχυρά, μετρίως γωνιωμένα, μυώδη πίσω άκρα. Είναι σκύλος ικανός για αξιοσημείωτη ταχύτητα, σε συνδυασμό με μεγάλη αντοχή. Πάνω απ’όλα, πρέπει να είναι άνετος και χαρούμενος, αρτιμελής, αρμονικός στο σύνολό του και με κίνηση που δείχνει πρόθυμη τάση εργασίας.  Ένας σκύλος καλά ισορροπημένος σε όλα του τα μέρη είναι περισσότερο επιθυμητός από ένα σκύλο με ισχυρές αντιθέσεις μεταξύ προτερημάτων και ελαττωμάτων.

Σημαντικές αναλογίες: Η μέτρηση από το άκρο του στέρνου (σ.σ. ξιφοειδές οστό) εμπρός, έως το πίσω μέρος του μηρού είναι ελαφρά μεγαλύτερη από την απόσταση από το υψηλότατα σημείο των ακρωμίων έως το έδαφος. Το σώμα πρέπει να είναι αρκετού μήκους, ώστε να επιτρέπει ευθεία και ελεύθερη κίνηση. Το σκυλί πότε δεν δείχνει μακρύ και χαμηλό.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Ισορροπημένο σε ταμπεραμέντο χωρίς ίχνος δειλίας.

Κεφάλι: Ένα καλά ισορροπημένο κεφάλι, το οποίο πρέπει να είναι σε αρμονία με τον υπόλοιπο σκύλο. Η έκφραση είναι ευφυής, ζωηρή , ήπια και ελκυστική.

Κρανίο: Στρογγυλεμένο αλλά όχι υπερβολικό και χωρίς καμία τάση να είναι επίπεδο. Τα υπερόφρυα τόξα είναι ευκρινώς καθορισμένα, με τονισμένο το στοπ. Η σκελετική δομή κάτω από τα μάτια είναι καλοσμιλεμένη, χωρίς προεξοχή στις παρειές.

Στοπ: Προεξέχον.

Μύτη: Μεγέθους επαρκούς ώστε να εξισορροπεί το ρύγχος και το πρόσωπο, με καλά ανεπτυγμένα ρουθούνια, τυπικά ενός αθλητικού κυνηγετικού σκύλου. Είναι μαύρη σε χρώμα στα μαύρα, μαύρα – πύρινα και μαυρόασπρα άτομα. Στα άλλα χρώματα μπορεί να είναι καφέ (καστανή), «συκωτί», ή μαύρη, όσο πιο σκούρα τόσο το καλύτερο. Το χρώμα της μύτης εναρμονίζεται με το χρώμα των βλεφάρων.

Ch Obo American Cocker Spaniel

Ρύγχος: Το ρύγχος  είναι φαρδύ και βαθύ, με τετράγωνες, ίσες γνάθους. Για να βρίσκεται σε σωστή ισορροπία, η απόσταση από το στοπ έως το ακρορίνιο είναι το μισό της απόστασης από το στοπ, πάνω από την κορφή του κρανίου έως τη βάση του.

Χείλη: Το πάνω χείλος είναι γεμάτο και επαρκούς βάθους ώστε να καλύπτει την κάτω σιαγόνα.

Γνάθοι & Δόντια: Γνάθος τετράγωνη και ίσια. Δόντια ισχυρά και άρτια, όχι πολύ μικρά – συναντώνται σε ψαλιδωτό δάγκωμα.

Μάγουλα: Δεν προεξέχουν.

Μάτια: Οι βολβοί είναι στρογγυλοί και γεμάτοι και κοιτούν ευθεία εμπρός. Το σχήμα των βλεφάρων δίνει μια ελαφρά αμυγδαλωτή εμφάνιση. Το μάτι δεν είναι αδύναμο ή εξόφθαλμο. Το χρώμα της ίριδας είναι σκούρο καφέ ( καστανό ) και γενικά όσο πιο σκούρο τόσο το καλύτερο.

Αυτιά: Λοβώδη, μακριά. Με φίνο δέρμα, καλά καλυμμένα με λεπτό τρίχωμα και τοποθετημένα όχι υψηλότερα από μια ευθεία στο κατώτερο μέρος του ματιού.

Λαιμός: Ο λαιμός είναι αρκετά μακρύς ώστε να επιτρέπει στη μύτη να φθάνει στο έδαφος εύκολα, μυώδης και απαλλαγμένος από πλαδαρότητα στην περιοχή του λάρυγγα. Υψώνεται ισχυρά από τους ώμους και καμπυλώνει ελαφρά καθώς λεπτύνεται, στην ένωση με το κεφάλι.

Πάνω γραμμή: Είναι ελαφρά επικλινής προς τα μυώδη πίσω άκρα.

Ράχη: Η πλάτη είναι δυνατή και ομαλά επικλινής ελαφρά προς τα κάτω, από τους ώμους προς την ρίζα της κομμένης ουράς.

Στέρνο: Το στήθος είναι βαθύ, το κατώτατο σημείο του όχι ψηλότερα από τους αγκώνες, στο εμπρός μέρος του αρκετά φαρδύ ώστε να επιτρέπει επαρκή καρδιακό και πνευμονικό χώρο, αλλά όχι τόσο ώστε να επεμβαίνει στην ίσα προς τα εμπρός κίνηση των σκελών. Οι πλευρές είναι βαθείς και καλά εκτεταμένες.

Ουρά: Η ουρά εκφύεται και φέρεται στην ευθεία της ραχιαίας γραμμής, ή λίγο ψηλότερα, ποτέ ίσια προς τα πάνω σαν Τέρριερ και ποτέ τόσο χαμηλά που υποδεικνύει δειλία. Όταν το σκυλί βρίσκεται σε κίνηση, η κίνηση της ουράς είναι χαρούμενη.

Εμπρόσθια άκρα: Οι ώμοι είναι καλά κεκλιμένοι προς τα πίσω, σχηματίζονται γωνία περίπου 90 μοιρών με το βραχίονα, κάτι που επιτρέπει στο σκύλο να κινεί τα εμπρόσθια σκέλη του με άνετο τρόπο και έκταση προς τα εμπρός. Οι ώμοι είναι ξεκάθαροι και επικλινείς, χωρίς προεξοχές και έτσι τοποθετημένοι ώστε τα ανώτερα σημεία των ακρωμίων βρίσκονται υπό γωνία η οποία επιτρέπει ευρεία καμπύλωση των πλευρών. Όταν τον βλέπουμε από το πλάι, με τα εμπρός σκέλη κάθετα, ο αγκώνας είναι ακριβώς κάτω από το υψηλότερο σημείο της ωμοπλάτης. Τα εμπρός σκέλη είναι παράλληλα, ίσια, με ισχυρά κόκαλα και μυώδη, τοποθετημένα κοντά στο σώμα, κάτω από τις ωμοπλάτες. Τα μετατάρσια είναι κοντά και δυνατά. Τα εμπρόσθια «ψευδόνυχα» μπορούν να αφαιρούνται. Πόδια συμπαγή, μεγάλα, στρογγυλά και σφιχτά, με σκληρά «μαξιλάρια» δεν στρέφονται προς τα μέσα ούτε προς τα έξω.

Πίσω άκρα: Οι γοφοί είναι ευρύς και οι γοφοί «καλοστρογγυλεμένη» και μυώδης. Όπως φαίνονται εκ των όπισθεν, τα πίσω σκέλη είναι παράλληλα, εν κινήσει και εν στάσι. Είναι μυώδη, με δυνατά οστά, μέτρια γωνίωση στο γόνατο και γεμάτους δύναμη, ευκρινώς σχηματισμένους μηρούς. Οι ταρσοί είναι ισχυροί και κατεβασμένοι χαμηλά. Τα «ψευδόνυχα» στα πίσω σκέλη μπορούν να αφαιρούνται.

Τροχασμός & Κίνηση: Το Αμερικάνικο Κόκερ Σπάνιελ, αν και το πλέον μικρόσωμο από τα κυνηγετικά (sporting dogs) σκυλιά, έχει ένα τυπικό διασκελισμό κυνηγετικού σκύλου (sporting dog).

Προϋπόθεση της σωστής κίνησης είναι ισορροπία μεταξύ της δομής του εμπρόσθιου και οπίσθιου συστήματος, των εμπρόσθιων και οπίσθιων συναρμογών (assemblies). Ωθείται με δυνατά, ισχυρότατα πίσω άκρα και είναι σωστά κατασκευασμένο στους ώμους και τα εμπρός σκέλη ώστε να μπορεί να εκταθεί εμπρός χωρίς περιορισμό, σε πλήρη διασκελισμό, εξισορροπώντας την προωθητική ισχύ από το πίσω μέρος. Πάνω απ’όλα, ο διασκελισμός του είναι συντονισμένος, ομαλός και χωρίς προσπάθεια. Ο σκύλος πρέπει να καλύπτει έδαφος (επαρκώς) με την κίνηση του. Η υπερβολική ζωηράδα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σωστή κίνηση.

Τρίχρωμα: Στο κεφάλι, κοντό και φίνο στο σώμα, μέσου μήκους, με επαρκές υποτρίχωμα ώστε να παρέχει προστασία. Τα αυτιά, στήθος, υπογάστριο και σκέλη είναι καλά καλυμμένα με τρίχωμα αλλά όχι τόσο υπερβολικά που να κρύβουν τις πραγματικές γραμμές του Κόκερ ή να παρεμβαίνουν στην εμφάνιση και λειτουργία του ως κυνηγετικού (sporting) σκύλου με μέτριο τρίχωμα. Η υφή είναι άκρως σημαντική, το τρίχωμα είναι μεταξένιο, επίπεδο ή ελαφρά κυματιστό και με υφή η οποία επιτρέπει εύκολη φροντίδα. Υπερβολικό τρίχωμα ή σγουρό ή «βαμβακερής» υφής θα υποβαθμίζονται αυστηρά. Χρήση ηλεκτρικών ψαλιδιών (clippers) στο τρίχωμα της ράχης είναι ανεπιθύμητη. Καλλωπιστικό κούρεμα (trimming) που γίνετε για να αναδείξει τις πραγματικές γραμμές του σκύλου, θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο φυσικό.

Braewood Tricep Chevalier Noir

Μαύρη ποικιλία: Μονόχρωμο μαύρο χρώμα, περιλαμβάνει εδώ και το μαύρο με πύρινο χρώμα σημεία. Το μαύρο πρέπει να είναι κατάμαυρο: αποχρώσεις καστανού ή συκωτί στο τρίχωμα είναι ανεπιθύμητες. Μικρή ποσότητα λευκού στο στήθος και/ ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Λευκό χρώμα οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Οποιοδήποτε άλλο μονόχρωμο εκτός Μαύρου (A.S.C.O.B. = O.A.M.E.M): οποιοδήποτε αμιγές χρώμα εκτός μαύρου, που κυμαίνονται από το πιο ανοιχτόχρωμο υπόλευκο της κρέμας (cream = κρέμ) έως το σκουρότερο κόκκινο, περιλαμβάνοντας το καστανό και το καστανό με πυρρόχρωμα σημεία. Το χρώμα είναι ομοιόμορφης απόχρωσης, αλλά ανοιχτότερο χρώμα στο «πτέρωμα» είναι επιτρεπτό. Μικρή ποσότητα άσπρου στο στήθος και / ή στο λάρυγγα επιτρέπεται. Άσπρο οπουδήποτε αλλού αποφέρει τον αποκλεισμό.

Πολύχρωμη ποικιλία: Δύο ή περισσότερα, αμιγή, καλά κατανεμημένα χρώματα, ένα εκ των οποίων πρέπει να είναι το λευκό. Μαύρο και άσπρο, κόκκινο και άσπρο (το κόκκινο μπορεί να κυμαίνεται από το ανοικτότερο «κρέμ» έως το σκουρότερο ερυθρό), καφέ και άσπρο και πολύστικτα (roan) χρώματα, συμπεριλαμβάνοντας και οποιοδήποτε από αυτούς τους χρωματικούς συνδυασμούς με πυρρόχρωμα σημεία. Είναι προτιμότερο τα πυρρόχρωμα σημάδια να βρίσκονται στις ίδιες περιοχές (pattern) όπως και στην Μαύρη και Ο.Α.Μ.Ε.Μ ποικιλία. Τα πολύστικτα (Roans) κατατάσσονται ως Πολύχρωμα και μπορούν να έχουν οποιοδήποτε από τους συνήθεις στικτούς χρωματισμούς. Κύριο χρώμα που έχει έκταση ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο θα επιφέρει αποκλεισμό.

Πύρινα Σημάδια: Το χρώμα του «πύρινου» (tan) μπορεί να είναι από το ανοιχτότερο κρέμ έως το σκουρότερο κόκκινο και περιορίζεται στο δέκα τοις εκατό (10%) ή λιγότερο του συνολικού χρωματισμού του δείγματος / ατόμου. Πύρινα σημάδια μεγαλύτερης από αυτήν έκτασης θα επιφέρουν αποκλεισμό.

Στην περίπτωση των πύρινων σημείων στην Μαύρη ή Ο.Α.Μ.Ε.Μ. ποικιλία, τα σημάδια βρίσκονται ως εξής:

  • Μια διαυγής πύρινη κηλίδα πάνω από κάθε μάτι.
  • Στα πλάγια του ρύγχους και στα μάγουλα.
  • Στην κάτω εσωτερική πλευρά των αυτιών.
  • Σε όλα τα (άκρα) πόδια και/ ή σκέλη.
  • Κάτω από την ούρα.
  • Στο στήθος, προαιρετικά: παρουσία ή απουσία αυτού δεν θα επιφέρει υποβάθμιση.

Μέγεθος: Το ιδανικό ύψος στα ακρώμια για ένα ενήλικο αρσενικό είναι 15 ίντσες (38 εκατοστά) και για μια ενήλικη θηλύκια 14 ίντσες (35,5 εκατοστά).

Το ύψος μπορεί να ποικίλλει κατά 1,25 εκ. πάνω ή κάτω από το ιδεώδες. Σκύλος που υπερβαίνει σε ύψος τα 39,5 εκ. ή σκύλα που υπερβαίνει τα 37 εκ. θα αποκλείονται. Ενήλικος σκύλος που το ύψος τους είναι λιγότερο από 37 εκ. και ενήλικη σκύλα ύψους λιγότερο από 34,5 εκ. θα υποβαθμίζονται. Το ύψος καθορίζεται από μία κάθετη ευθεία, από την κορυφή των ακρωμίων στο έδαφος, καθώς το σκυλί στέκει φυσικά, με τα εμπρός σκέλη και το κάτω μέρος των πίσω σκελών (μετατάρσια) παράλληλα προς την ευθεία μέτρησης.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου.

Σφάλματα Αποκλεισμού:

  • Αρσενικά πάνω από 39,5 εκ. ύψος.
  • Θηλυκές πάνω από 37 εκ. ύψος.
  • Οποιοδήποτε άλλο χρώμα ή συνδυασμοί χρωμάτων επιφέρουν αποκλεισμό.
  • Μαύρα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Μονόχρωμα με λευκά σημάδια εκτός από το στήθος και το λάρυγγα.
  • Ποικιλόχρωμα με κυρίως χρώμα (έκταση) ενενήντα τοις εκατό (90%) ή περισσότερο.
  • Πύρινα σημάδια που: (1) που υπερβαίνουν το δέκα τοις εκατό (10%) και (2) Απουσία των πυρών σημείων στις ποικιλίες Μαύρων ή A.S.C.O.B (Ο.Α.Μ.Ε.Μ.) σε οποιαδήποτε από τις καθορισμένες περιοχές ενός κατά τα άλλα πυρόστικτου σκύλου.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.

0

Πέντε μικροί γατόπαρδοι (cheetah) γεννήθηκαν στις 8 Μαρτίου 2016, στον ζωολογικό κήπο του Cincinnati και τώρα είναι υπό την φροντίδα ενός σκύλου. Ο Blakely, ο σκύλος ανθρώπου του ζωολογικού κήπου, ανέλαβε την φροντίδα των σκύμνων αμέσως μετά την γέννηση τους μια που δυστυχώς η μητέρα τους πέθανε μετά από μια δύσκολη γέννα.

Στην μητέρα έγινε καισαρική τομή για να μπορέσουν να σωθούν τα μικρά και για να μπορέσει και αυτή να έχει πιθανότητες επιβίωσης, δυστυχώς όμως το θηλυκό Cheetah δεν τα κατάφερε. Η γέννα αυτών των πέντε μικρών γατόπαρδων είναι ιδιαίτερα σημαντική μια που το είδος τελεί υπό τον κίνδυνο της εξαφάνισης και οι πληθυσμοί του είναι σε φθίνουσα πορεία για πολλούς λόγους, σύμφωνα με το Cheetah Conservation Fundation.

O Blakely, ένας Αυστραλιανός Ποιμενικός, από την πρώτη στιγμή βοηθά το προσωπικό του ζωολογικού κήπου στην φροντίδα των μικρών και λειτουργεί σαν «θετός μπαμπάς» για τα μικρά, προσφέροντας τους ζεστασιά, παιχνίδι και την αίσθηση της οικογένειας που τους λείπει. Πριν λίγες μέρες τα μικρά άρχισαν να ανοίγουν τα μάτια τους για πρώτη φορά και ο θετός πατέρας τους Blakely ήταν ο πρώτος που είδαν.

Για την ώρα τόσο ο Blakely όσο και όλο το προσωπικό του Cincinnati Zoo κάνουν ότι μπορούν για να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν τα 3 αρσενικά και 2 θηλυκά cheetah. Ο σκύλος θα τους μάθει συμπεριφορές και ικανότητες που ο άνθρωπος δεν μπορεί να «περάσει» στα μικρά και φυσιολογικά θα τις μάθαιναν από την μητέρα τους. Προς το παρόν αφήνει τα μικρά να σκαρφαλώνουν και να γαντζώνονται πάνω του και τα γλύφει, αυτά σαν άσκηση και παιχνίδι που όμως βοηθά στην «κίνηση του εντέρου» των μικρών και την σωστή λειτουργία του.

Σύμφωνα με στατιστικές, ο αριθμός των γατόπαρδων εξακολουθεί να μειώνεται και από 100.000 περίπου ζώα στις αρχές του 1900 έχουμε τώρα περίπου 9-12.000 cheetah σήμερα. Ο σκύλος Blakely και το προσωπικό του ζωολογικού κήπου του Σινσινάτι, που ταΐζει με μπιμπερό κάθε 3 ώρες τα μικρά, κάνουν ότι μπορούν για να αυξηθεί ο αριθμός κατά πέντε.

Αν σας άρεσε αυτό το βίντεο μπορείτε να το Μοιραστείτε!

0

Καμιά φορά πρέπει να σταματάς και να κοιτάς δύο ή και τρεις φορές για να μπορέσεις πραγματικά να απαντήσεις. Το φαινομενικά απλό και «γελοίο» ερώτημα γίνεται πραγματικός γρίφος όταν προσπαθείς να καταλάβεις αν αυτό που βλέπεις είναι ένα Chihuahua ή ένα muffin;

Είναι αυτό σκύλος ή κουλούρι; …και το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν είναι πρωί και ονειρεύεσαι κουλουράκι αλλά δε μπορεί να ξεκολλήσεις το μυαλό σου και από τα αγαπημένα σου σκυλιά!

dogmuffin komondormap labradoodlechicken pugloaf puppybagels puppytedybear sharpeicroisant sharpeitowel

Τις παραπάνω σπαζοκεφαλιές μας θέτει η Karen Zack μέσα από φωτογραφίες και τον λογαριασμό της στο twitter @teenybiscuit.

Αν έχετε κι εσείς παρόμοια παραδείγματα ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ τα μαζί μας και αν σας άρεσαν οι φωτογραφίες ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ το άρθρο με τους φίλους σας!

0

Όλοι γνωρίζουμε πόσο γελοία μπορεί να γίνουν τα σκυλιά μας. Θα κάνουν απίθανα και πολλές φορές ξεκαρδιστικά πράγματα που όμως δεν μπορούμε πάντα να απαθανατίσουμε σε φωτογραφία ή βίντεο. Ευτυχώς, σε αυτή την περίπτωση, αυτή η γυναίκα κατάφερε να βιντεοσκοπήσει το σκύλο της σε αυτή την περίεργη κατάσταση.

Προσπαθεί να του πάρει κάτι από το στόμα που στην αρχή δεν είναι εμφανές, μα στην συνέχεια, με λίγη προσπάθεια, αυτό το μικρό αντικείμενο φαίνεται και είναι μια… πιπίλα!

Θα προσπαθήσει αρκετές φορές και… ακόμα δεν γνωρίζουμε αν τα έχει καταφέρει.

Αν σας άρεσε αυτό το βίντεο μπορείτε να το Μοιραστείτε!

Ομάδα 2: Πίντσερ & Σνάουτσερ, Μολοσσοειδείς & Ελβετικοί Ορεινοί Σκύλοι & Βοοφύλακες

Υποομάδα: 2.1 Μολοσσοειδείς & Mastiff Σκύλοι

Χώρα προέλευσης: Ισπανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 249

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 11/12/1996

Χρησιμότητα: Σκύλος φύλαξης

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

Από τους αρχαίους χρόνους οι ναυτικές εξορμήσεις από την Ανατολή προς τη Δύση στην περιοχή της Μεσογείου είχαν οδηγήσει σε ανταλλαγή στοιχείων πολιτισμού και επιστήμης μεταξύ των εθνών. Αυτές οι αμοιβαίες σχέσεις, παρόλο που είχαν κυρίως εμπορικό χαρακτήρα, έδωσαν την ευκαιρία για ανταλλαγή και κατοικίδιων ζώων. Μεταξύ αυτών ήταν και οι σκύλοι φύλακες που ήταν απαραίτητοι σε λιμάνια και παραθαλάσσιους οικισμούς ως προστασία από τους πειρατές και τους ληστές που έρχονταν από την θάλασσα. Ανάμεσα σε αυτούς τους σκύλους, τους ως επί το πλείστον μεγαλόσωμους, ισχυρούς, ανθεκτικούς σκύλους, με μεγάλα κεφάλια και ισχυρά δόντια, ένα είδος διακρίθηκε. Ήταν το Μάστιφ («μαντρόσκυλο») της Ιβηρικής Χερσονήσου, το οποίο στην Ισπανία χρησιμοποιήθηκε στο κυνήγι μεγάλων θηραμάτων μα και τις μάχες με ταύρους και άλλους σκύλους. Αυτή η φυλή συνόδευσε των Βασιλιά Ιακώβο τον Πρώτο (King Jacob I) στις εκστρατείες και τις κατακτήσεις του, στις Βαλεαρίδες, περί τα 1230.

Κατά τον 17ο αιώνα, η Μινόρκα και άλλες περιοχές, τέθηκαν υπό Βρετανική κατοχή, μετά την Συνθήκη της Ουτρέχτη. Η Βρετανοί έφεραν τους δικούς τους σκύλους μάχης και σκύλους φύλακες στις Βαλεαρίδες Νήσους οι οποίοι διασταυρώθηκαν με τα τοπικά Mastiffs της Ιβηρικής Χερσονήσου, τα οποία επίσης εμφανίστηκαν στις Βαλεαρίδες Νήσους.

CadeBou

Στις αρχές του 18ου αιώνα οι μάχες μεταξύ σκύλων και ταύρων (bull baiting) ήταν πολύ δημοφιλής και οι Βρετανοί που κατοικούσαν στο νησί έψαξαν για μια φυλή η οποία να είναι κατάλληλη για τέτοιου είδους αγώνες. Κάπως έτσι εξηγείται και το όνομα «Ca de Bou» (Bull Dog). Στα Ισπανικά Βιβλία Εγγραφής Καθαρόαιμων (Stud Books) το έτος 1923 η ύπαρξη της φυλής είναι ήδη καταγεγραμμένη. Η πρώτη επίσημη καταχώρηση ήταν κατά το έτος 1928 και το 1929, όταν δείγματα της φυλής παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά σε μια έκθεση σκύλων, στη Βαρκελώνη.

Γενική Εμφάνιση: Ένας τυπικός Μολοσσός με κάπως επιμήκη κατασκευή, δυνατό και μεσαίου μεγέθους. Ο φυλετικός διμορφισμός είναι εμφανής στο κεφάλι, του οποίου η περιφέρεια είναι αρκετά μεγαλύτερη στα αρσενικά από ότι στα θηλυκά ζώα.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο: Ήσυχο από τη φύση του, μπορεί υπό μερικές περιστάσεις να είναι θαρραλέο και γενναίο. Είναι εξοικειωμένο και καλόβολο με τους ανθρώπους, πιστό και αφοσιωμένο στον ιδιοκτήτη του. Ως σκύλος φύλακας είναι αξεπέραστος. Σε ήσυχες καταστάσεις είναι αξιόπιστος και με αυτοπεποίθηση. Όταν βρίσκεται σε εγρήγορση η έκφραση του είναι διαπεραστική.

Κεφάλι: Δυνατό και ογκώδες.

Κρανίο: Μεγάλο. ευρύ και σχεδόν τετράγωνο. Η περίμετρος του, ειδικότερα στα αρσενικά, είναι μεγαλύτερη από την μέτρηση του στήθους μέχρι τα δύο ακρώμια. Μέτωπο επίπεδο και ευρύ. Εμπρόσθιο αυλάκι σαφώς καθορισμένο. Κοιτώντας από εμπρός, το πίσω μέρος του κεφαλιού δεν είναι εμφανές λόγω του σχήματος του κρανίου. Οι άνω επιφάνειες του κρανίου και του ρύγχους είναι ελαφρά συγκλίνουσες και σχεδόν παράλληλες.

Στοπ: Βλέποντας από το πλάι, έντονα καθορισμένο και προεξέχων. Από μπροστά γίνεται αισθητό μόνο από μια σαφή μπροστινή αύλακα που σχηματίζεται από τα υπερόφρυα τόξα.

Ca de Bou 1925

Περιοχή Προσώπου: Οι μύες της γνάθου είναι ισχυρές, προεξέχοντες και αναπτύσσονται ως την μέση της περιοχής κάτω από το μάτι. Ακόμη και αν υπάρχουν κάποιες πτυχές που εμφανίζονται στο πλάι πάνω από τους μασητήρες μύες, δεν υπάρχουν συνολικά πτυχώσεις στο δέρμα του κεφαλιού.

Μύτη: Μαύρη και ευρεία. Στυλίδα (περιοχή ανάμεσα στα ρουθούνια) καλά ορισμένη.

Ρύγχος: Τοποθετημένο στην εσωτερική γωνία των ματιών, ευρύ και κωνικό. Κοιτάζοντας από το πλάι, θυμίζει αμβλύ κώνο με ευρεία βάση. Η ρινική γέφυρα είναι ευθεία και ελαφρώς ανασηκωμένη. Το μήκος του ρύγχους είναι σε αναλογία 1:3 σε σχέση με το μήκος του κρανίου.

Χείλη: Πλευρικά το άνω χείλος καλύπτει το κάτω χείλος ως το μεσαίο τμήμα του ρύγχους, όπου η γωνία του στόματος εμφανίζεται. Το άνω χείλος είναι μάλλον τεντωμένο, ενώ το κάτω χείλος είναι διπλωμένο στο μεσαίο τμήμα του, έτσι σε ένα κλειστό ρύγχος, τα χείλη δεν είναι εμφανή. Η βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητας είναι κόκκινη και έχει διακριτές εγκάρσιες κορυφογραμμές και οι άκρες των ούλων έχουν μαύρη χρωστική.

Γνάθοι & Δόντια: Τα σαγόνια είναι ισχυρά, κοπτήρες σε σωστή σειρά και κυνόδοντες σε σωστή απόσταση. Το στόμα είναι πλήρες, τα δόντια λευκά και ισχυρά. Το δάγκωμα του είναι προγναθικό, δηλαδή η κάτω γνάθος προεξέχει της άνω και καμπυλώνει ελαφρά προς τα επάνω με το κενό όμως να μην ξεπερνά το 1 εκατοστό. Όταν το ρύγχος είναι κλειστό, τα δόντια δεν πρέπει να είναι ορατά.

Μάτια: Μεγάλα, με ωοειδές σχήμα, βλέφαρα ορθάνοιχτα, με καθαρό περίγραμμα, ελαφρώς λοξά. Το χρώμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σκούρο και ανάλογο με το χρώμα του τριχώματος. Η βλεννογόνος του ματιού δεν πρέπει να είναι ορατή. Κοιτώντας κατά μέτωπο, το λευκό του ματιού δεν πρέπει να είναι ορατό. Τα μάτια είναι τοποθετημένα σε βάθος και καλά απομακρυσμένα.

Αυτιά: Τοποθετημένα ψηλά και στις πλευρές, μάλλον μικρά, με το άνοιγμα του εσωτερικό του αυτιού ορατό και τραβηγμένο προς τα πίσω σε μια καμπύλη, το λεγόμενο «αυτί τριαντάφυλλο» (rose ear). Σε ανάπαυση, η άκρη του αυτιού είναι κάτω από τη γραμμή του ματιού.

Λαιμός: Δυνατός και χοντρός, σε αρμονία με το υπόλοιπο σώμα. Στην αρχή του σχεδόν στην ίδια διάμετρο με το κεφάλι, τοποθετημένος καλά στην βάση του στα ακρώμια. Το δέρμα είναι χαλαρό, ένα ισχνό προγούλι επιτρέπεται.

Λαγόνια (Οσφύς): Κοντά, σχετικά στενά, με σαφή αψίδα προς την λεκάνη (καπούλια).

Cadebou80

Λεκάνη: 1-2 εκατοστά υψηλότερα τοποθετημένη σε σχέση με το ακρώμιο. Οριζόντια με ελαφριά κλίση, σε γωνία 30 μοιρών και ελαφρώς στενότερη από το στέρνο.

Θώρακας: Η θωρακική κοιλότητα είναι κυλινδρική, βαθιά και φτάνει ως τους αγκώνες. Καθώς οι ώμοι είναι αρκετά ανοιχτοί, ο θώρακας είναι ευρύς στο ύψος του ακρώμιου.

Κάτω γραμμή: Ο θώρακας έρχεται παράλληλος με το έδαφος. Η κοιλιά είναι ελαφρά ανασηκωμένη, όχι σαν Γκρέυχαουντ.

Ουρά: Φύεται χαμηλά. Χοντρή στην ρίζα, λεπταίνει προς την άκρη. Κρέμεται φυσικά στην ανάπαυση, σε εγρήγορση δημιουργεί μια ελαφρά καμπύλη και φτάνει στο ύψος της ράχης.

Ώμοι: Σχετικά κοντοί, ελαφρά λοξοί και μόλις που προεξέχουν.

Βραχίονες: Ίσιοι, παράλληλοι, καλά απομακρυσμένοι.

Αγκώνες: Τοποθετημένοι μακρυά από το θώρακα λόγω του πλάτους του στήθους, μα σε καμία περίπτωση προς τα έξω.

Πήχεις: Με καλό μυικό όγκο, ίσιοι και δυνατή κατασκευή οστού.

Εμπρόσθια πέλματα: Δυνατά, με χοντρά, σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους, ελαφρώς στρογγυλά δάχτυλα. Πατούσες («μαξιλαράκια») λίγο σκούρες (χρωματισμένες).

Πίσω άκρα: Μυς ευρύτεροι από αυτούς των εμπρόσθιων.

Μηρός: Ευρύς, με φυσική κλίση.

Ταρσός: Κοντός, ίσιος, ισχυρός. Η παρουσία πέμπτου δακτύλου («ψευδοδάκτυλο») δεν είναι επιθυμητή.

Πίσω πέλματα: Ισχυρά, με παχιά δάχτυλα τα οποία είναι μακρύτερα από εκείνα των μπροστινών ποδιών, αλλά με ωοειδές σχήμα στο σύνολο. Πατούσες («μαξιλαράκια») προτιμούνται σκούρα.

Κίνηση: Η χαρακτηριστική κίνηση αυτού του σκύλου είναι ο τροχασμός.

Δέρμα: Αρκετά χοντρό και καλά εφαπτόμενο στο σώμα, με εξαίρεση στο λαιμό όπου ένα ελαφρύ, ελάχιστο προγούλι είναι επιτρεπτό.

Μανδύας: Κοντός και τραχύς.

Χρώμα: Κατά σειρά προτίμησης ραβδωτό (brindle), υπόξανθο και μαύρο. Στα ραβδωτά σκυλιά οι σκούροι τόνοι προτιμούνται, στα υπόξανθα πιο επιθυμητές είναι οι σκούρες αποχρώσεις. Τα λευκά σημάδια («μπαλώματα») επιτρέπονται στα μπροστινά πόδια, στο στήθος και στο ρύγχος, μέχρι το 30% του συνολικού μανδύα το περισσότερο. Η μαύρη «μάσκα» είναι, επίσης, επιτρεπτή.

Μέγεθος: Αρσενικά 55 – 58 cm. Θηλυκά 52 – 55 cm.

Βάρος: Αρσενικά περίπου 35 – 38 kg. Θηλυκά 30 – 34 kg.

Σφάλματα: Κάθε απόκλιση από τα προαναφερθέντα πρέπει να θεωρείται ελάττωμα και η σοβαρότητα που θα πρέπει αυτό να αξιολογείται είναι ανάλογη με τον βαθμό που αυτό επηρεάζει την υγεία και την ευζωία του σκύλου.

cadebou1907

Σοβαρά Σφάλματα

  • Σκύλοι ψηλότεροι στο ακρώμιο από ότι στην λεκάνη (croup).
  • Προγναθισμός μεγαλύτερος του 1 cm.
  • Ψαλιδωτό ή δάγκωμα τανάλια.
  • Έλλειψη δύο προγομφίων.
  • Έλλειψη αυτιού «τριαντάφυλλο», αυτί που πέφτει επίπεδο κοντά στο μάγουλο. Όρθια αυτιά ακόμα και αν το πίσω ένα τρίτο έχει το σωστό σχήμα.
  • Ουρά Bulldog.
  • Άλλο σοβαρό σφάλμα σε σχέση με το πρότυπο.

Ελαττώματα Αποκλεισμού:

  • Επιθετικά ή υπερβολικά φοβικά σκυλιά.
  • Κάθε σκύλος που δείχνει καθαρά ανωμαλίες σωματικές ή συμπεριφοράς πρέπει να αποκλείεται.
  • Υπογναθισμός.
  • Ανοιχτόχρωμα ή κίτρινα μάτια.
  • Κομμένη ουρά ή αυτιά.
  • Λευκό χρώμα που υπερβαίνει το 30% του συνολικού μανδύα και/ή βρίσκεται σε άλλο μέρος πέρα από το στήθος, τα μπροστινά πόδια και το ρύγχος.
  • Κηλίδες («μπαλώματα») κάθε χρώματος.

Μετρήσεις ενός μέσου σκύλου:

  • Βάρος 36 κιλά.
  • Ύψος στο ακρώμιο 56 εκατοστά.
  • Ύψος στην λεκάνη 58 εκατοστά.
  • Περιφέρεια στήθος 78 εκατοστά.
  • Περιφέρεια κεφαλιού 59,5 εκατοστά.
  • Μήκος από το πίσω μέρος του κεφαλιού ως την βάση της ουράς 73 εκατοστά.
  • Μήκος από το πίσω μέρος του κεφαλιού ως το τέλος του ρύγχους 22 εκατοστά.
  • Μήκος από την αρχή του ρύγχους μέχρι το στοπ 8 εκατοστά.

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο. Μόνο λειτουργικοί, κλινικά υγιείς σκύλοι και με τυπική μορφολογία βάση του προτύπου της φυλής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην εκτροφή.