Home Tags Posts tagged with "stafford"

stafford

Η πρώτη μου επαφή με τα S.B.T. έλαβε χώρα περί το 1949, μέσω ενός δεκαεπτάχρονου κοριτσιού που αργότερα θα γινόταν γυναίκα μου. Οι γνωστοί και οι φίλοι την ήξεραν ως Terry.

Συνηθίζαμε να βγάζουμε βόλτα παρέα μια θηλυκιά με το όνομα Killingworth Bell, ήταν πραγματικός «χαρακτήρας» και οι δύο ήμασταν «ερωτευμένοι» μαζί της. Κάποια στιγμή απέκτησε κουτάβια και η Terry κράτησε ένα που το ονομάσαμε Terry’s Nell.

Υπήρχε τότε ένα club, το «North Eastern Bull and Staffordshire Bull Terrier» και παρόλο που δεν είμαστε μέλη, μας έπεισαν να δείξουμε την Nell σε μια έκθεση. Κριτής ήταν ο Gerald Dudley (το show έγινε το 1952). Η Nell πήγε αρκετά καλά και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε να την κατεβάζουμε στις εκθέσεις και ίσως να ασχοληθούμε και με την εκτροφή των Staffords.

Εν τω μεταξύ, διαβάζοντας συνειδητοποιήσαμε πως ο κος Gerald Dudley και το φημισμένο εκτροφείο Wychbury ήταν «συνδεδεμένα» και με το θάρρος της γνωριμίας μας στην «παρθενική» μας εμφάνιση σε show, αποφασίσαμε να απευθυνθούμε εκεί για κάποιο κουτάβι.

Πέρασαν 6 μήνες μέχρι να έρθει σε εμάς ο Terrys Pip. Ένα μαύρο ραβδωτό (black brindle) με τεράστιο κεφάλι. Δυστυχώς, παρουσίασε ελάττωμα στο δάγκωμα του (προγναθισμό-undershot) και παρόλο που δεν ήταν κατάλληλος για show ή αναπαραγωγή, έγινε το αγαπημένο Stafford της Terry μέχρι τα 13 του χρόνια, όπου και απεβίωσε.

Ήδη, εγώ και η Terry, δείχναμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για οτιδήποτε είχε σχέση με τα S.B.T. και διαβάζαμε οτιδήποτε «έπεφτε στα χέρια μας» σχετικό με εκτροφή, αναπαραγωγή ή γενετική. Μελετούσαμε γενεαλόγια (pedigrees) και όλα έδειχναν πως έπρεπε να αποκτήσουμε ένα πολύ καλό δείγμα της φυλής.

Αποφασίσαμε να επικοινωνήσουμε πάλι με τον Gerald Dudley, όπου είχε το εκτροφείο αναφοράς για την εποχή, για να δούμε αν υπάρχει κανένα ενήλικο θηλυκό με τις απαιτήσεις που είχαμε.

Θυμάμαι ακόμα την Terry να γυρνά τρέχοντας από τον τηλεφωνικό θάλαμο και να μου ανακοινώνει πως μας προσφέρουν την CH Wychbury Midly Girl (Queenie). Όταν έφτασε η Queenie αντικρίσαμε μια πανέμορφη, μαύρη-ραβδωτή (black brindle), 3 ετών σκυλίτσα.

Μετά από λίγο καιρό, το Wychbury «διαλύθηκε» και ο «ετεροθαλής» αδελφός της Queenie, CH Wychbury Red Riband πουλήθηκε στον Dr John Silvera από το Newcastle. Αυτό ήταν και το ιδανικό ζευγάρωμα που όλες μας οι μελέτες είχαν δείξει (CH Wychbury Midly Girl με τον CH Wychbury Red Riband)… το «καταλληλότερο».

Επικοινωνήσαμε με τον Gerald και αφού πήραμε και την δική του σύμφωνη γνώμη, προχωρήσαμε. Ήταν όμως η 2η φορά που επαναλάβαμε το ζευγάρωμα που έδωσε τον CH Rellim A’Boy.

Ο A’Boy ήταν ο πρώτος σκύλος που έφερε το προσωνύμιο «Rellim» και προκάλεσε σάλο στον χώρο του Stafford. Πολλά έχουν γραφτεί για αυτό τον σκύλο και θεωρούταν ως ένα από τα καλύτερα (εξαίρετα) δείγματα της φυλής για την εποχή του. Ο χαρακτήρας του ήταν πάντα ένας γρίφος για εμάς… Στο σπίτι ένας αληθινός gentlemen αλλά εκτός σπιτιού ένας πολύ επιθετικός σκύλος, κάτι σαν Jekyl & Hyde. Έχοντας μελετήσει τον χαρακτήρα των Stafford δεν βρήκαμε να «παρεκκλίνει» ιδιαίτερα από το ταμπεραμέντο της φυλής.

Ο Rellim A’Boy (Roger) ήταν ένας άξιος επιβήτορας, αλλά δεν είχε πολλές ευκαιρίες να το αποδείξει μια που οι μετακινήσεις ήταν ένα εμπόδιο εκείνη την εποχή. Παρ’όλες τις δυσκολίες, ένας λάτρης της φυλής ονόματι Sid Craik ταξίδεψε από την Ιρλανδία για να ζευγαρώσει την σκύλα του, Fury of Drugade. Η Fury ζευγάρωσε με τον Roger και αυτή η γραμμή έδωσε τον CH Benext Beau του Ken Bailey.

Ο Tom Winter τον χρησιμοποίησε σε ένα πολύ καλό θηλυκό του, αλλά δυστυχώς έχασε όλη την τοκετομάδα. Ο Maurice Ramshaw από το Kelloe ζευγάρωσε μια σκύλα του (Chestonion Chimes) με τον Roger και έδωσαν τον CH Rellim Ferryvale Victor, πατέρα 5 πρωταθλητών Αγγλίας και πολλών στο εξωτερικό. Περίπου εκείνη την περίοδο το εκτροφείο μας δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα με τον χαμό του CH Rellim A’Boy, μετά από ασθένεια, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα…

 

Επίσημο όνομα Rossisle Merely a Monarch ή Butch… Από τον UK Ch Rapparee Threapwood Handyman και την Rossisle Meddlesome Millie.

Το 1971 κάποιος από το Omaha Community Playhouse έψαχνε ένα Staffordshire Bull Terrier κατάλληλο για τον ρόλο του Bullseye στο μιούζικαλ «Oliver» που θα ανέβαζαν. Εκεί κάπου προτάθηκε ο Butch από τον άνθρωπο που μόλις τον είχε δώσει σε μια καλή οικογένεια στην Omaha.

Ο Butch ήταν ένα «αγαλματένιο», μαύρο ραβδωτό stafford, από τον UK Ch Rapparee Threapwood Handyman και την Rossisle Meddlesome Millie, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω. Ο Butch είχε εισαχθεί στις Η.Π.Α. από ένα ζευγάρι Βρετανών, τους Mr. & Mrs. Lloyd από την Rachael Swindells, από το Shrewsbury και έμεναν στο Birmingham της Alabama.

Μια μέρα, στην Alabama, ο Butch καθόταν στην μπροστινή αυλή του σπιτιού μαζί με τα παιδιά της οικογένειας όταν πλησίασε το απορριμματοφόρο για να μαζέψει τα σκουπίδια. Ο Butch εξέλαβε το φορτηγό ως απειλή για τα παιδιά και πετάχτηκε με μιας να τα προφυλάξει. Δυστυχώς, δε μπόρεσε να «νικήσει» το φορτηγό και μαζί με την «μάχη» έχασε και το δεξί πίσω πόδι του που αναγκάστηκαν να του αφαιρέσουν αφού είχε υποστεί συντριπτικά κατάγματα από το απορριμματοφόρο.

Ο Butch, μετά το ατύχημα, ήταν κάθε άλλο παρά ένα αξιολύπητο, ανάπηρο σκυλί… ήταν πολύ πιο ενεργητικός και ευκίνητος από πολλά σκυλιά που διαθέτουν και τα 4 πόδια τους!

Μόνο όταν χρειαζόταν να «μαρκάρει» την περιοχή του αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα που όμως και για αυτό πάντα έβρισκε την λύση ακόμα και αν χρειαζόταν να ισορροπήσει μόνο στα 2 μπροστινά πόδια του.

Ο Butch έφτασε στα χέρια του ανθρώπου που τον «έβγαλε» στην showbiz όταν το ζευγάρι των Βρετανών έπρεπε να γυρίσει πίσω στην Αγγλία λόγω μετάθεσης και δεν ήθελε να περάσει τον σκύλο από την ταλαιπωρία της εξάμηνης καραντίνας.

Ποιός καταλληλότερος, λοιπόν,  για σύντροφος του κακόφημου Bill Sykes, από ένα τρίποδο σκύλο; Έτσι, με ένα χάλκινο γυαλιστερό κολάρο, έκανε την εμφάνιση του στην σκηνή ο Butch. Πέρα όμως από το «προσόν» των τριών ποδιών, ο Butch ήταν ένα σκυλί με καταπληκτικό χαρακτήρα, πλήρως ισορροπημένο και αρκετά έξυπνο για να αντεπεξέλθει σε κάτι τέτοιο.

Η σκηνή του Butch ήταν να διασχίσει την γέφυρα του Λονδίνου (στο σκηνικό) και να φτάσει στην πόρτα του σπιτιού του Bill Sykes ενώ θα τον ακολουθούσε ένας αστυνομικός…κάτι που ο Butch έμαθε σε μια μόνο πρόβα.

Ο Butch εμφανίστηκε πολλές φορές στο πλευρό του ηθοποιού John Dennis Johnston και σε άλλες σκηνές και έδειχνε πραγματικά να το απολαμβάνει.

Όλα πήγαιναν σύμφωνα με το πλάνο για περίπου 12 παραστάσεις και πλέον ο Butch άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον και για άλλα πράγματα στην σκηνή, πέρα από τον δικό του ρόλο. Ο Butch λοιπόν παρατήρησε πως σε μια σκηνή ο Bill Sykes ταρακουνά τον Oliver από τους ώμους, φωνάζοντας του… δεν έκανε κάτι επί σκηνής όμως. Όταν, στα παρασκήνια, ο ηθοποιός που υποδυόταν τον Sykes χτύπησε ενθαρρυντικά στον ώμο τον Oliver (τον μικρό ηθοποιό), ο Butch με μιας πετάχτηκε και τον άρπαξε από το μανίκι.

– Θεέ μου!… Με δάγκωσε!… είπε ο ηθοποιός.

– Αιμορραγείς;… τον ρώτησε ο ιδιοκτήτης και εκπαιδευτής του Butch.

– Όχι… απάντησε.

– Έχεις ανάγκη από ιατρική περίθαλψη και φροντίδα; …τον ξαναρώτησε.

– Όχι… απάντησε ξανά εκείνος.

– Τότε, ο σκύλος δε σε δάγκωσε… Απλά, σε έπιασε από το μανίκι για να σε εμποδίσει από το να πειράξεις το αγόρι.

…και αυτό ακριβώς είχε συμβεί. Τα δόντια του Butch δεν είχαν καν τρυπήσει το μανίκι.

Από τότε, όταν ερχόταν αυτή η σκηνή, κάποιος άλλος ηθοποιός κρατούσε τον Butch ώστε να μη δει τον Bill Sykes να ταρακουνά το αγόρι.

Staffordshire bull terrier

To Staffordshire Bull Terrier είναι ένας σκύλος «αθλητικός», ένας σκύλος μυώδης εκ φύσεως, ένας σκύλος που πρέπει να αποπνέει εγρήγορση και ενέργεια… A pocket rocket!

Ομάδα 3: Φωλεοδύτες (Terrier)

Υποομάδα: 3 Τερριέ τύπου Μπουλ

Χώρα προέλευσης: Μεγάλη Βρετανία

Αριθμός Προτύπου (F.C.I.-Standard No.) 76

Χρονολογία έκδοσης ισχύοντος προτύπου : 24/06/1987

Χρησιμότητα: Φωλεοδύτης (Terrier)

Χωρίς εξετάσεις εργασίας

staffordshire bull terrier

Staffordshire Bull Terrier «the pocket rocket»!

Τα Staffords δίνουν την εντύπωση σκύλου «έτοιμου», με φυσική κατάσταση που δεν αφήνει χώρο για αμφιβολίες για το αν ο σκύλος που έχεις μπροστά μπορεί να «εκραγεί» και να τρέξει με ταχύτητα ή να κάνει άλμα 3 και 4 φορές το ύψος του.

Η φυλή βρίσκει τις ρίζες της στην Αγγλία, αρκετούς αιώνες πίσω, όταν το Μπούλντογκ (Bulldog) και το Μάστιφ (Mastiff) ήταν πιο στενά συνδεδεμένα.  Οι μάχες με ταύρους (bullbaiting) και αρκούδες (bearbaiting) κατά την Ελισαβετιανή περίοδο, είχαν δώσει μεγαλόσωμα σκυλιά, 50-60 κιλών, όπου αργότερα έδωσαν την θέση τους σε μικρότερα σκυλιά, περισσότερο ευκίνητα και δραστήρια.

Το Μπουλ Τέρριερ κατάφερε να αναγνωριστεί από τον Κυνολογικό Όμιλο Αγγλίας (Kennel Club) το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, σε αντίθεση με το Στάφφορντσαϊρ Μπουλ Τέρριερ, όπου λόγω της φήμης του ως σκύλος κυνομαχιών δεν είχε αυτή την τύχη. Το Στάφφορντσαϊρ Μπουλ Τέρριερ (Staffordshire Bull Terier) έπρεπε να περιμένει ως το 1935 για να καταφέρει να αναγνωριστεί και να μπορούν οι λάτρεις του να συμμετέχουν σε εκθέσεις μορφολογίας και να εγγράφουν τους σκύλους τους στα γενεαλογία του Κυνολογικού Ομίλου Αγγλίας. Οι δύο πρώτοι πρωταθλητές φυλής στην Αγγλία ήταν η Lady Eve και ο Gentleman Jim, σε θηλυκά και αρσενικά αντίστοιχα, το 1939.

Μια φυλή με παροιμιώδες θάρρος και επιμονή, τολμηρό, άφοβο και απόλυτα αξιόπιστο. Όλα τα παραπάνω στοιχεία του τυπικού χαρακτήρα που πρέπει να αποτυπώνονται στην πρώτη ματιά.

Μυώδης γεμάτο ενέργεια και ευέλικτο, αναφέρει το πρότυπο και σε μέγεθος αυστηρά οριοθετημένο που βοηθά τον εκτροφέα και τον κριτή.

Επιθυμητό ύψος στο ακρώμιο του Staffordshire Bull Terrier: 35,5 – 40,5 εκατοστά.

Βάρος Αρσενικά : 12,7 – 17 κιλά
Βάρος Θηλυκά : 11 – 15,4 κιλά

Δεν είναι τυχαίο που η φυλή δεν έχει ιδιαίτερα προβλήματα υγείας, δεν ταλαιπωρείται από τέτοια θέματα και φτάνει συχνά τα 14-16 χρόνια με ποιότητα ζωής. Σε αυτό συμβάλει η προσοχή στην εκτροφή ζώων εντός προτύπου και με έμφαση στην υγεία και την φυσική κατάσταση του σκύλου που δεν θυμίζει ποτέ «couch potato» και ας είναι το Staffordshire Bull Terrier ένα γλυκύτατο ζώο που θα ροχαλίσει με ευχαρίστηση στα πόδια σας.

Γενική εμφάνιση : Λειότριχο, ισορροπημένο, μεγάλης δύναμης για το μέγεθος του. Μυώδης γεμάτο ενέργεια και ευέλικτο.

Συμπεριφορά και Ταμπεραμέντο : Παραδοσιακά με παροιμιώδες θάρρος και επιμονή το Staffordshire Bull Terrier. Πολύ έξυπνος και στοργικός ειδικά με τα παιδιά. Τολμηρό, άφοβο και απόλυτα αξιόπιστο.

Κεφάλι : Κοντό και αρκετά φαρδύ. Στοπ διακριτό.

Μύτη : Μαύρη.

Ρύγχος : Κοντό.

Γνάθοι & Δόντια: Δυνατοί γνάθοι , μεγάλα δόντια με τέλειο ψαλιδωτό δάγκωμα. Δηλαδή, τα επάνω δόντια κλείνουν πάνω από τα κάτω σφιχτά.

Χείλη: Σφιχτά και καθαρά.

Μάγουλα: Αρκετά έντονα με δυνατούς μυς.

Μάτια: Σκούρα, αλλά αποδεκτά και τα χρώματα που έρχονται σε συνάφεια με το χρώμα του μανδύα. Μεσαίου μεγέθους και τοποθετημένα να κοιτούν εμπρός. Σκούρα βλέφαρα.

Αυτιά: «Τριαντάφυλλο» (rose) ή μισοσηκωμένα, όχι μεγάλα. Εντελώς πεσμένα ή όρθια αυτιά δεν είναι επιθυμητά.

Λαιμός: Μυώδης, σχετικά κοντός ο οποίος φαρδαίνει προς τους ώμους.

Σώμα: Συμπαγές και μυώδες

Ράχη: Ευθεία.

Στέρνο: Φαρδύ εμπρός, βαθύ, μυώδες και καλά ορισμένο.

Ουρά: Μετρίου μεγέθους, χαμηλά τοποθετημένη. Δεν πρέπει να γυρίζει πολύ στη ράχη και μπορούμε να την παρομοιάσουμε με λαβή παλιομοδίτικης αντλίας.

Εμπρόσθια άκρα: Ίσια πόδια με καλή οστική μάζα, χωρίς να δείχνουν αδύναμα στα μετακάρπια, οι πατούσες έχουν μια ελαφρά κλίση προς τα έξω.

Πίσω άκρα: Μυώδη με παράλληλα άκρα βλέποντας τα από πίσω.

Ώμοι : Καλά τοποθετημένη πίσω.

Αγκώνες : Χωρίς ίχνος χαλαρότητας.

Πίσω άκρα : Μυώδη με παράλληλα άκρα βλέποντας τα από πίσω.

Γόνατα : Με καλή άρθρωση και κλίση.

Ταρσοί : Καλά τοποθετημένοι χαμηλά.

Πατούσες : Καλά γεμισμένες, δυνατές και μετρίου μεγέθους. Νύχια μαύρα στα μονόχρωμα σκυλιά.

Τροχασμός & Κίνηση: Ελεύθερος, δυνατός και ζωηρός, με οικονομία στην προσπάθεια. Τα πόδια κινούνται παράλληλα βλέποντας τα από μπροστά ή από πίσω. Διακριτή η ώθηση που ξεκινά από τα πίσω πόδια.

Τρίχωμα: Λείο, απαλό και κοντό.

Χρώμα: Κόκκινο, ξανθό, λευκό, μαύρο ή μπλε ή οποιοδήποτε από αυτά τα χρώματα με λευκό. Όλες οι αποχρώσεις του ραβδωτού ή όλες οι αποχρώσεις του ραβδωτού με λευκό. Το μαύρο-πύρηνο (black and tan) ή το σοκολατί (liver) ιδιαίτερα ανεπιθύμητα.

Σφάλματα : Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρείτε λάθος και η σοβαρότητα με την οποία θα αξιολογείται θα πρέπει να είναι ανάλογη με τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην υγεία και το ευ ζην του σκύλου.

Οποιοσδήποτε σκύλος με σωματικές ανωμαλίες ή συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείεται.

Σημείωση : Τα αρσενικά ζώα θα πρέπει να έχουν δύο εμφανώς φυσιολογικούς όρχεις, πλήρως κατεβασμένους στο όσχεο.

Επιπλέον το Staffordshire Bull Terrier, είναι η μια από τις δυο μόνο φυλές στις οποίες γίνεται αναφορά καταλληλότητας της φυλής όσον αφορά τα παιδιά.