Ναι, έτσι να τον θυμάστε, για πάνα!...Και ο Ζήκος είναι ωραίος και είναι και δυνατός.
Εκεί... μην ανησυχείτε, θα τον προσέχει η Νίνα μου (και όχι μόνο)... όπως πρόσεχε κάθε κουταβάκι που συναντούσε......σαν κομήτης που πέρασε ξαφνικά και απρόσμενα από την ζωή τους και χάθηκε, αλλά άφησε για πάντα τα σημάδια του στις καρδιές του ζευγαριού. Ο Ζήκος παίζει τώρα στον παράδεισο, με τα άλλα σκυλάκια, ανέμελος και χωρίς πόνο...
Δεν θα μπορούσα να αλλάξω ούτε μιά λέξη......Ελπίζουμε να μείνετε μαζί μας και να συμβάλετε κι εσείς (μετά από πολύ διάβασμα πρώτα) στην προσπάθεια που γίνεται...
Για κάποιο λόγο, που νομίζω ότι τα παιδιά τον καταλαβαίνουν απόλυτα......Ενα αγγελάκι ήταν, που πέρασε απ'την ζωή σας, για να αφήσει το στίγμα του.
Για κάποιον λόγο μάλλον...
Ειλικρινά, λυπάμαι πραγματικά..Δεν ξέρω τι άλλο να πω , πέρα από κουράγιο..Και είναι σίγουρο ότι ο Τύχης, εκεί που πετάει ψηλά με τα αεροπλανάκια του,από εδώ και πέρα, πάντα θα κοιτάει στα σύννεφα μήπως δει την μορφή του Ζήκου. Αυτού του πανέμορφου λευκού αρκουδάκου. Γιατί πιστεύει ότι θα τον δεί. Είναι σίγουρος ότι θα τον δει.
ΓΙΑΤΙ Ο ΖΗΚΟΣ ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΟΣ!!!! ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΣ!!!
ΤΕΛΟΣ.