Και μια ιστορία που δεν αναγράφετε και δεν ξέρω κατα πόσο την έχουν ζήσει κάποιοι ιδιοκτήτες:
Η Βάνα δεν ήθελε να ζευγαρώσει την Μέλι, ήταν και αρκετά μικροκαμωμένο σκυλάκι, περίπου 2-3 κιλά, ημίαιμο μαλτεζ. Έλα όμως που βρέθηκε ένας επίμονος μίστερ και ενώ ήμασταν όλοι οι σκυλογονείς στην βόλτα, πρόλαβε και την κουτούπωσε πριν καν κλείσουμε βλέφαρο! Με τα πολλά μαθαίνουμε ότι η Μέλι γέννησε με τα χίλια ζόρια με καισαρική στο κτηνιατρείο.
Και φτάνουμε στα ωραία....
Η Μέλι δεν ήθελε τα κουτάβια της. Έδειχνε πλήρη αδιαφορία. Πήγαινε και ξάπλωνε στην κρεββατοκάμαρα και τα κουτάβια στο κουτάκι τους στο σαλόνι πλάνταζαν... Η Βάνα με το παιδί της και τον άντρα της, εκτός απο τις δουλειές τους είχαν πλέον να αντιμετωπίσουν και την φροντίδα των κουταβιών για να ζήσουν. Με τα χίλια ζόρια την πάλεψαν, τα ανέστησαν και τα έδωσαν. Και φυσικά στείρωσαν την Μέλι. Απο τότε κατάλαβα πως δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα σκυλιά σαν ανθρώπους με ανθρώπινες επιθυμίες. Δεν είναι ότι η σκυλίτσα μας θέλει να γίνει μανούλα, εμείς θέλουμε να δούμε την σκυλίτσα μας μανούλα. Δεν είναι ότι η σκυλίτσα μας δεν θέλει να κάνει στείρωση, εμείς οφείλουμε να την στειρώσουμε για να μην διακινδυνέψει την ζωή της στο άμεσο μέλλον και για να προλάβουμε πολλά θέματα υγείας...