Home Tags Posts tagged with "κυνοφιλία"

κυνοφιλία

0

Από όποια οπτική γωνιά και αν προσπαθήσουμε να κοιτάξουμε αυτό το θέμα μόνο οφέλη μπορούμε να δούμε!

Στην πολιτεία του Μιζούρι, στο Humane Societry of Missouri οι σκύλοι μπορούν να απολαμβάνουν την ανάγνωση παραμυθιών και άλλων αναγνωσμάτων από μικρούς φίλους, ηλικίας από 5-16 ετών. Οι σκύλοι, μέσα από αυτή την διαδικασία, καταφέρνουν να ξεπερνούν διάφορες φοβίες που τους έχει δημιουργήσει η ζωή στο δρόμο ή η κακοποίηση των προηγούμενων ιδιοκτητών τους και εξοικειώνονται με ερεθίσματα, όπως η παρουσία ανθρώπων, παιδιών, οι φωνές και οι ομιλίες και άλλα που θα τους βοηθήσουν να βρουν ένα νέο σπίτι.

Όπως εξηγεί και η JoEllyn Klepacki, υποδιευθύντρια του κέντρου «Με το πρόγραμμα Book Buddies (Φιλαράκια του Βιβλίου) βλέπουμε όλο και περισσότερους σκύλους που έχουν διασωθεί και αντιμετώπιζαν προβλήματα με φοβίες, στρες, ήταν πιο ντροπαλά να προσαρμόζονται και να εξοικειώνονται με την ανθρώπινη παρουσία και έτσι να γίνεται πιο εύκολη η υιοθεσία τους».

Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν με τα σκυλιά, να βοηθούν, να είναι υπεύθυνα, να νιώθουν χρήσιμα. Μαθαίνουν τι σημαίνει σωστή και υπεύθυνη κυνοφιλία, μαθαίνουν πως με την σωστή αντιμετώπιση κάθε αρνητική συμπεριφορά μπορεί να αντιμετωπιστεί και να αλλάξει θεαματικά.

Τα παιδιά περνούν μέσα από ένα εισαγωγικό πρόγραμμα όπου γνωρίζουν τους χώρους του καταφυγίου, μπαίνουν σε μια αίθουσα όπου τους επεξηγούνται διάφορα πράγματα και καλούνται να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν πως θα ήταν αν ήταν αυτά ένα από τα σκυλιά… Τι βλέπουν;… Τι ακούν;… Τι μυρίζουν;…

Οι απαντήσεις των παιδιών, όπως μας λέει η JoEllyn Klepacki, είναι πάντα ακριβής και όλη αυτή η διαδικασία βοηθά να παιδιά να μπουν στην θέση των σκύλων και να βλέπουν τα πράγματα από τα μάτια των σκύλων. Τα παιδιά παρακολουθούν μαθήματα όπου μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα σημάδια τους στρες στα σκυλιά και γενικά την γλώσσα του σώματος των σκύλων. Μαθαίνουν να προσεγγίζουν αυτά τα σκυλιά, πως να κάθονται δίπλα τους, πως να τους δίνουν τροφή για να τα ανταμείβουν και πως να χρησιμοποιούν τον τόνο της φωνής τους.

Αν και δεν υπάρχουν ακόμα στατιστικά στοιχεία, οι υπεύθυνοι διαβεβαιώνουν πως το πρόγραμμα έχει εμφανής επιτυχία και αρκεί να δει κανείς τα σκυλιά και τα παιδιά, τα πρόσωπα τους και τον τρόπο που αλλάζουν μέσα από αυτή την διαδικασία.

Μέσα από αυτό το πρόγραμμα η Alex Hinsley, 8 ετών, δημιούργησε έναν ισχυρό δεσμό με την Annie, ένα ημίαιμο Pit Bull, το οποίο ήταν «Αγέλαστο και Αδιάφορο», όπως το χαρακτήρισε η κυρία Klepacki.

Alex and Annie

 

Με το πέρας μίας εβδομάδας και μόνο και μέσα από το πρόγραμμα Book Buddies Reading Program, αυτό το ντροπαλό σκυλί που όμως άκουγε όταν του διάβαζε, όπως λέει η Alex, έγινε πιο ευγενικό, πιο «ανοικτό» και πιο καλό και προσιτό. Λίγο μετά υιοθετήθηκε κιόλας!

Η Alex παρακαλά τους γονείς της να την φέρνουν στο καταφύγιο για να διαβάζει στα σκυλιά και δεν την κουράζουν τα 40 περίπου χιλιόμετρα που πρέπει να διανύσουν. Η Alex έχει πάντα έτοιμη την τσάντα με τα βιβλία για τα σκυλιά και πιστεύει πως στα σκυλιά αρέσουν περισσότερο οι ιστορίες για άλλα σκυλιά, όπως ο Scooby Doo και ο Clifford, the Big Red Dog.

Επίσης, η Alex επέλεξε να γιορτάσει τα γενέθλια της στο καταφύγιο και αντί για δώρα προς αυτήν, οι καλεσμένοι έφεραν πράγματα που χρειαζόταν το καταφύγιο και τα σκυλιά.

Η συγκεκριμένη ιδέα μα και παρόμοιες ιδέες που μπορεί κάποιος να σκεφτεί με έμπνευση αυτό το πρόγραμμα θα μπορούσαν πραγματικά να αποτελέσουν μια πολύ καλή αρχή, μια βάση για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον, τόσο για τα σκυλιά όσο και για τον άνθρωπο.

Αν βρήκατε κι εσείς το άρθρο ενδιαφέρον ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ το!

Ο Γιωργάκης πάντα ήθελε να έχει ένα σκυλάκι. Δεν σταματούσε να ζητά από τους γονείς ένα κουταβάκι για δώρο, δεν έχανε ευκαιρία να παίζει και να χαϊδεύει κάθε σκυλάκι που συναντούσε και αν τον ρωτούσες «Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος;» η απάντηση του ήταν «Ο Μάιλο, της θείας Λένας!».

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη είχε αποφασίσει να του κάνει την χάρη και δεν «κρατιόταν» να του αγοράσει ένα κουταβάκι. Να το βάλει σε μια κούτα για να απολαύσει την χαρά και την έκπληξη του γιού του την ώρα που θα άνοιγε το κουτί και από μέσα θα ξεπεταγόταν ένα κουταβάκι.

Είναι όμως αυτός ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει ο Γιωργάκης ένα κουταβάκι;

Είναι αυτός ο κατάλληλος τρόπος για να αποκτήσει μια οικογένεια σκυλάκι;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Η απόκτηση σκύλου από μια οικογένεια είναι μια σημαντική απόφαση για πάρα πολλούς λόγους. Γίνεται ακόμα σημαντικότερη όταν υπάρχει παιδί και θες το παιδί σου όχι απλά να χαρεί, μα να αποκομίσει πολλά περισσότερα οφέλη από αυτό το γεγονός.

Το κουταβάκι που έρχεται ως «δώρο – έκπληξη» σίγουρα προσφέρει μια πολύ ωραία στιγμή, μα αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα προσφέρει η ένταξη του παιδιού στην διαδικασία απόκτησης ενός σκύλου από την αρχή και με τον σωστό τρόπο.

Το παιδί θα καταλάβει πως η απόκτηση σκύλου είναι μια σημαντική απόφαση και δεν είναι «δώρο», δεν είναι «παιχνίδι», δεν είναι μια εκδρομή – έκπληξη που μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση βιαστική, στιγμιαία, επιπόλαιη, παρορμητική.

Είναι ένα μέλος της οικογένειας που θα προστεθεί και μια ζωή για την οποία είμαστε υπεύθυνοι και θα είμαστε για 8-15 χρόνια. Αυτό θα το καταλάβει διότι θα δει και θα συμμετάσχει σε συζητήσεις και αναζητήσεις, θα δει τους γονείς του να μιλούν και να συζητούν για την σωστή απόκτηση, την σωστή επιλογή, την υγεία του κουταβιού και των γονιών του, τις ανάγκες ενός σκύλου. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε με το παιδί μας για πάρα πολλά θέματα, να μιλήσουμε για αδέσποτα σκυλάκια που περιμένουν υιοθεσία, για κουταβάκια που αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα, για τον σεβασμό στην ζωή, την διαφορετικότητα, τις πραγματικές αξίες έναντι των πλασματικών…

Θα δει τους γονείς του να του ζητούν και την δική του άποψη, σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας, να του αναθέτουν ευθύνες και «αποστολές» που θα πρέπει να φέρει σε πέρας για να δείξει το ενδιαφέρον, την όρεξη και την λαχτάρα που έχει κι αυτός. Θα δει τους γονείς του να συνεργάζονται και να αντιμετωπίζουν σοβαρά το ζήτημα της απόκτησης σκύλου μα και τον ίδιο.

Μέσα από αυτά θα έρθει σε επαφή και θα μπορέσει να κατανοήσει έννοιες όπως ο σεβασμός, η υπευθυνότητα, η συνεργασία, η ορθώς εννοούμενη αγάπη και πολλά ακόμη.

Θα δει πως πρέπει να λειτουργεί η οικογένεια μα και η κοινωνία γενικότερα όταν πρέπει να πάρει αποφάσεις, πως πρέπει να συζητούμε όλοι, πως όλοι έχουμε και πρέπει να έχουμε άποψη και γνώση για να την στηρίζουμε, πως πρέπει να μοιραζόμαστε ευθύνες, να συνεισφέρουμε, να προσφέρουμε.

Με το να του παρουσιάζεται ένα ζώο ως «δώρο – έκπληξη» σε κουτί του δίνουμε την εντύπωση πως είναι το ίδιο με ένα ποδήλατο, ένα PS4, ένα επιτραπέζιο… ένα οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι ή αντικείμενο που «του πήραμε δώρο».

Ο σκύλος όμως είναι μέλος της οικογένειας, ο σκύλος δεν είναι του Γιωργάκη γιατί «Μου το πήρε δώρο ο μπαμπάς», δεν είναι κάποιου… ανήκει σε όλους και «του ανήκουν» όλοι.

Ο σκύλος έρχεται να ενταχθεί και να πάρει θέση ανάμεσα μας και δεν μπορεί να μπει στο ράφι ή στην αποθήκη όταν θα τον βαρεθούμε ή όταν θα «χαλάσει», θα μεγαλώσει, θα γεράσει ή δεν θα γίνει έτσι όπως οραματιζόμασταν επειδή δεν είχαμε ενημερωθεί σωστά.

Ο μπαμπάς του Γιωργάκη, λοιπόν, θα προσφέρει πολλά περισσότερα στον Γιωργάκη, στην οικογένεια και την κοινωνία αν αντί του κουτιού με την ωραία κορδέλα, «πάρει» όλη την οικογένεια και αρχίσουν μαζί την αναζήτηση του νέου, τετράποδου, φίλου τους.

Τα συναισθήματα και η πληρότητα που θα νιώσουν δε θα περιοριστούν στην χαρά και την έκπληξη μα θα επεκταθούν σε αξίες και συναισθήματα πολύ πιο σημαντικά και θεμελιώδη.

Ο σκύλος και τα οφέλη που αποκομίζει μια οικογένεια και ένα παιδί από την συμβίωση με αυτόν, θα έχουν ήδη κάνει αισθητή την παρουσία τους, πολύ πριν την παρουσία του ίδιου του κουταβιού.

Για αυτό:

– Γιωργάκη, έχουμε να σου πούμε κάτι σημαντικό με την μαμά και θέλουμε και την δική σου βοήθεια…

0

Πολλές φορές κατηγορούμαι ή χρησιμοποιούμαι αρνητικά τις λέξεις «διαφήμιση», «πωλήσεις», «δημοσιότητα», «marketing», κ.α., μα υπάρχει πάντα η «καλή πλευρά», η σωστή χρήση και ο τρόπος όλοι να είναι κερδισμένοι και για καλό σκοπό.

Σε αυτή την περίπτωση έχουν συμβεί αυτά και μια ομάδα εθελοντών που βοηθούν σκύλους σε πραγματικά πολύ άσχημες καταστάσεις, οι άνθρωποι του «Arrow Fund» βοηθήθηκαν από το «Prank it Forward» και από κάποιες άλλες εταιρείες με τέτοιο τρόπο ώστε για όλους να υπάρχει όφελος και καλή δημοσιότητα και κυρίως να αναδειχθεί το πρόβλημα των σκύλων και της κακοποίησης τους μα και το έργο αυτών των εθελοντών.

Αυτοί οι άνθρωποι παραλαμβάνουν πραγματικά κακοποιημένα και παραμελημένα σκυλιά, με ασθένειες ή τραυματισμούς που σίγουρα θα οδηγούσαν στο θάνατό τους και καταφέρνουν, με κάποιο τρόπο, όχι μόνο να τους σώσουν την ζωή, αλλά να τους βρίσκουν μόνιμα σπίτια που να τους γεμίζουν με αγάπη, σεβασμό και χαρά τα επόμενα χρόνια της ζωής τους!

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ αυτό το βίντεο αν νομίζετε πως αυτό το μήνυμα αξίζει να εξαπλωθεί!

Όχι, δεν θα διαβάσετε τους στίχους τραγουδιού που οι δυσκολίες μιας ερωτικής σχέσης ή η ερωτική απογοήτευση με «έσπρωξαν» να γράψω. Δυστυχώς, θα είναι άλλο ένα κείμενο σχετικό με τους σκύλους μα και τους ανθρώπους (ίσως περισσότερο τους ανθρώπους) που μια γενικότερη απογοήτευση, ίσως αγανάκτηση και σίγουρα υπερβολικές δόσεις «νοθευμένης αγάπης» με ανάγκασαν να γράψω.

Το ρόλο «της σταγόνας που ξεχείλισε το ποτήρι» έπαιξαν τα παρακάτω λόγια:

«Ξέρω ότι γίνεται χιλιάδες χρόνια αυτό το πράγμα και δεν αλλάζει κάτι εάν το κάνω ή όχι… Απλά, μέσα μου δεν μπορώ να διαχειριστώ το κομμάτι το να βρίσκομαι σε ένα έλκηθρο και να με τσουλάνε σκυλιά… Αυτό.»

Τα παραπάνω «ηθικά κολλήματα» ανήκουν στον συμπαρουσιαστή της εκπομπής «World Party», του καναλιού Alpha, Γιώργου Μαυρίδη.

Πολλοί θα αναρωτηθούν «Ε και τι έγινε;», τι είναι τόσο σημαντικό σε αυτά τα λόγια που μπορεί να ωθήσει κάποιον να γράψει δημόσια για αυτά;

Πιθανόν και να συμφωνούσα αν δεν είχα δει (τυχαία ή ατυχώς) την υποδοχή και αποδοχή που είχε αυτή η άποψη και «ηθική αναστολή» του παρουσιαστή από το ευρύ κοινό, από τον κόσμο, στα social media (κυρίως) μα και στην καθημερινή, «πραγματική» ζωή. Πλήθος κόσμου επικρότησε την άποψη και την κίνηση αυτή, εκατοντάδες ανθρώπων έδωσαν συγχαρητήρια στον παρουσιαστή για την φιλοζωική του και κυνοφιλική του στάση και χιλιάδες κοινοποίησαν, δημοσίευσαν και έγραψαν για την θετική και «ηθική» άρνηση του Γιώργου Μαυρίδη που δείχνει έμπρακτα την ευαισθησία και την αγάπη του προς τα ζώα.

Ο Γιώργος Μαυρίδης είναι ένα δημόσιο πρόσωπο, ένας συμπαθής και δημοφιλής άνθρωπος, για πολλούς λόγους και αυτά που θα κάνει και θα πει θα βρουν εύκολα ευρεία αποδοχή, αβίαστα και θα δημιουργήσουν «ήθος» ή τάση ή νοοτροπία… Συμβαίνει με όλα τα δημόσια/δημοφιλή πρόσωπα.

Το συγκεκριμένο τώρα, είναι μέρος μιας γενικότερης διαφαινόμενης σύγχρονης «κουλτούρας αγάπης», μίας τάσης αναλώσιμης και εύκολης «αγάπης» και (υπέρ) ευαισθησίας που έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που υποστηρίζει πως επιθυμεί και θα προσπαθήσω να το κάνω κατανοητό παρακάτω.

Ο παρουσιαστής με την στάση του και τα λόγια του άφησε σαφώς να εννοηθεί πως το έλκηθρο, η έλξη έλκηθρου από σκυλιά είναι κάποια μορφή εκμετάλλευσης και κακοποίησης των σκύλων που ο ίδιος δεν αποδέχεται… δεν μπορεί να διαχειριστεί, όπως είπε. Αυτό πέρασε και στο κοινό σε μεγάλο βαθμό. Αυτό, όμως, στην ουσία υπονομεύει την σωστή σχέση ανθρώπου και σκύλου, υπονομεύει την σωστή και κατάλληλη διαβίωση που πρέπει να έχει ένας σκύλος οποιασδήποτε φυλής ή τύπου και υπονομεύει και την σωστή νοοτροπία και άποψη που πρέπει η άνθρωποι να έχουν σε σχέση με τα σκυλιά ως κατοικίδια ζώα.

Πως γίνεται αυτό;

Διαγράφεται και παραβλέπεται με μια φράση ή μια κίνηση ο χαρακτήρας και το ταμπεραμέντο φυλών που έχουν «σμιλευτεί», μέσω της επιλεκτικής εκτροφής, για να χαίρονται και για να «ανθίζουν» όταν επιτελούν κάποιο έργο, κάποια εργασία. Η άγνοια και η κακώς εννοούμενη αγάπη και ευαισθησία ονομάζουν κακοποίηση και εκμετάλλευση την χαρά και την κλίση των σκύλων. Για τα Huskies είναι η έλξη, για τα Greyhounds το τρέξιμο, για τα κυνηγόσκυλα η επαφή με την φύση και το θήραμα έστω «εικονικά» και γενικότερα για όλα τα σκυλιά η ανάγκη για άσκηση σωματική και πνευματική.

Δεν είναι αγάπη το φαγητό, ο καναπές και οι αγκαλίτσες… ή έστω δεν είναι μόνο αυτά.

Οι σκύλοι χρειάζονται άσκηση, χρειάζονται δραστηριότητες, χρειάζονται «εργασία» και λόγους για να τα κάνουν αυτά. Όταν το έλκηθρο «περνά» σαν κακοποίηση αμέσως παρεξηγούνται και παίρνουν αρνητική απόχρωση το dog sledding, το dirt sledding, το bikejoring, το kickbiking, το weight pulling, το canicross και πολλά άλλα. Γίνεται ή θα έπρεπε να γίνεται «αγώνας» για να πειστούν οι ιδιοκτήτες σκύλων να κάνουν πράγματα με τους σκύλους τους, να κουράζουν τους σκύλους τους διότι αυτό είναι υγιές και αυτό είναι «αγάπη». Θα πρέπει να ωθούμε τους ανθρώπους να ενημερώνονται και να σέβονται τις ιστορικές και κληρονομικές καταβολές των σκύλων τους και να διατηρούν τα ένστικτα τους, τον χαρακτήρα τους και τα χαρακτηριστικά τους διατηρώντας χαρούμενα και υγιή σκυλιά.

Μέσα από αυτές τις «ταλαιπωρίες» ή τις «κακοποιήσεις» η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτη και σκύλου ενδυναμώνεται, ο δεσμός ενισχύεται, η ποιότητα ζωής και των δύο βελτιώνεται και το επίπεδο φιλοζωίας και κυνοφιλίας ανεβαίνει.

Οι σκύλοι είναι σχεδιασμένοι από την φύση για να τρέχουν και θα πρέπει να δημιουργούμε ευκαιρίες για να συμβαίνει αυτό και όχι να διατηρούμε παχύσαρκους σκύλους (8 στα 10 κατοικίδια ζώα είναι παχύσαρκα), αλλά ακόμα και τα μη παχύσαρκα ζώα μπορούν να καταλήξουν με αρθρίτιδες και άλλες εκφυλιστικές παθήσεις οστών, αρθρώσεων και οργάνων ως αποτέλεσμα της ελλιπούς άσκησης και κίνησης. Παρατηρούμε, επίσης, πολλές ασθένειες και παθολογικές καταστάσεις όπως τα δερματικά π.χ. να έχουν ψυχολογικό αίτιο με συχνότερο την ανία, την έλλειψη πνευματικής και σωματικής απασχόλησης, που το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τόσο κτηνιατρικά προβλήματα όσο και προβλήματα συμπεριφοράς (υπερβολικό γάβγισμα, καταστροφές αντικειμένων, επιθετικότητα, άγχος αποχωρισμού, φοβίες, νευρικότητα, κ.α.).

Μη φτάσουμε σε σημείο να θεωρούμε κακοποίηση και ανούσια εκμετάλλευση το γεγονός ότι πετάμε στο σκύλο ένα μπαλάκι και τον «αναγκάζουμε» να μας το φέρει πίσω για να το ξαναπετάξουμε… «χωρίς λόγο».

Η «αγάπη» εμφανίζεται και αλλού (άλλο μέρος) και αλλιώς (άλλο ύφος), προσφερόμενη προς κατανάλωση και υπονομεύοντας πάλι την ορθή φιλοζωία και κυνοφιλία. Εμφανίζεται σε εκπομπές για τα κατοικίδια όπου σαν λέξη την ακούμε 30-40 φορές  κατά την διάρκεια μιας 45λεπτης εκπομπής, όπου οι προσφερόμενες πληροφορίες είναι και αμφιβόλου ποιότητος μα και πλαισιωμένες και «παντρεμένες» πάντα με τους σπόνσορες, που μπορεί να είναι καταστήματα που πωλούν σκυλάκια σε γυάλες στην βιτρίνα ή επεξεργασμένες τροφές που συμβάλουν στην χαμηλή ποιότητα ζωής και το αυξημένο ρίσκο εμφάνισης ασθενειών στα κατοικίδια ζώα.

Μπορούμε να καταλάβουμε τους νόμους της αγοράς και του marketing μα δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την επικινδυνότητα όταν αυτά «αμπαλάρονται» με περίσσεια ευαισθησία και «τόνους» αγάπης.

Βλέπουμε να «καταδικάζονται» οι αλυσίδες και οι άνθρωποι που μπορεί να κρατούν τα σκυλιά τους δεμένα με αλυσίδα για κάποιο χρονικό διάστημα ή η διατήρηση σκύλων εκτός σπιτιού ή η χρήση εκπαιδευτικής αλυσίδας (και άλλα συναφή) μα ανέχονται όλοι αυτοί να εκτρέφονται σκύλοι με μορφολογία που καταστεί όλη τους την ζωή ένα μαρτύριο. Ένας σκύλος δεμένος με αλυσίδα για κάποιες ώρες ίσως νιώσει μια δυσφορία για αυτές τις στιγμές μα ένα Bulldog, ένα Pug ή ένα Pekingese που δεν μπορεί να αναπνεύσει σωστά και δεν μπορεί να δροσιστεί σωστά, υποφέρει για μια ζωή.

Σκυλάκια με ρουχαλάκια και παπουτσάκια, σκυλάκια που βγαίνουν βόλτα αγκαλιά, σκυλάκια που φορούν άρωμα και πάνε κομμωτήριο πλημμυρισμένα από αγάπη και σκυλιά που τρέχουν χιλιόμετρα, τραβούν τόνους, πηδούν μέτρα ψηλά και περνούν ώρες εκπαίδευσης, προετοιμασίας, προπόνησης και εργασίας που… «κακοποιούνται».

Ο παρουσιαστής δείχνει την ευαισθησία και την αγάπη του αρνούμενος να ανέβει στο έλκηθρο που «τσουλάνε» Huskies στην Φινλανδία π.χ. μα θα βρει χαριτωμένο και θα χαϊδέψει με αγάπη το Husky στην Λάρισα, τον Αύγουστο με τους 42 βαθμούς Κελσίου που το βγάζει ο τύπος για καφέ στην πλατεία. Οι εκπομπές για τα κατοικίδια θα καταδικάσουν τον «πνίχτη» που ίσως ταλαιπωρήσει ένα ζώο για κάποια λεπτά και αυτό στα χέρια κάποιου άσχετου μα θα αγκαλιάσουν και θα βρουν χαριτωμένο το Bulldog που για να έχει την εμφάνιση που βρίσκουν χαριτωμένη ζει τα μισά χρόνια από όσα θα μπορούσε αν δεν το «προικίζαμε» με τις μορφολογικές αναπηρίες που βρίσκουμε χαριτωμένες.

Τέλος, συναντάμε τεράστια αποθέματα αγάπης σε σελίδες και σε κοινωνικά δίκτυα φιλόζωων που «σώζουν» ζωάκια από δέντρα, φρεάτια, φόλες, τον δρόμο και δεν χάνουν την ευκαιρία να βιντεοσκοπήσουν κάθε κίνηση τους… Ακόμα και τον θάνατο των «φίλων» τους ή των «παιδιών» τους, όπως αποκαλούν τα σκυλιά και σπεύδουν να δημοσιεύσουν αυτό το βίντεο στο διαδίκτυο για να «εισπράξουν» χιλιάδες συγχαρητήρια για την ευαισθησία και την αγάπη τους (συνοδευόμενα από χιλιάδες likes και κοινοποιήσεις ή θετικά σχόλια).

Το σύνδρομο του Σωτήρα που έχει ανάγκη προβολής…

Όλα αυτά υπονομεύουν την σχέση κατοικίδιου ζώου και ανθρώπου, υπονομεύουν την εικόνα του φιλόζωου ή του κυνόφιλου όπως πρέπει να είναι, υπονομεύουν και διατηρούν την παραπληροφόρηση, την λάθος νοοτροπία, τους λάθος λόγους για τα λάθος πράγματα και διατηρούν την ελαφρότητα ψηλά αφήνοντας την ουσία να χαθεί και την ανάγκη για προβολή, την επιβεβαίωση ή το κέρδος να «δηλητηριάσει» τον υγιή δεσμό ανθρώπου και σκύλου.

Πάντα προτιμούσα τον σεβασμό έναντι της αγάπης… Ο σεβασμός απαιτεί και προϋποθέτει γνώση και ουσία και πολύ λιγότερα «φρου-φρου» μα σίγουρα και αυτός μπορεί να παρεξηγηθεί και να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Το σύνθημα είναι «Ένα μοναδικό Φεστιβάλ για την προώθηση της Υπεύθυνης Ιδιοκτησίας των Ζώων Συντροφιάς» και το πρόσταγμα γενικό. «Ελάτε όλοι!… Γέροι, νέοι και παιδιά να γνωρίσετε από κοντά την υπευθυνότητα. Να μάθετε πως θα επιλέξετε, από πού θα επιλέξετε και πως θα μεγαλώσετε το ζωάκι σας, τον σύντροφο σας.».

Θα βρείτε εισαγωγείς σκύλων, γάτων και άλλων κατοικίδιων ζώων, θα δείτε όλα τα καταστήματα κατοικίδιων ζώων που πωλούν σκυλάκια σε προθήκες στην βιτρίνα, θα δείτε ζώα να εκτίθενται σε ακατάλληλες συνθήκες, θα μπορέσετε να τα πιάσετε και να τα περιεργαστείτε, να τους χτυπάτε το τζαμάκι… Θα βρείτε μέχρι και ιστοσελίδες γνωριμιών για τα γατάκια και τα σκυλάκια σας, για να γνωριστούν και να κάνουν και αυτά την δική τους οικογένεια μωρέ!

Οι λέξεις χάνουν το νόημα τους ή ποτέ δεν είχαν νόημα;

Τι σημαίνει «υπευθυνότητα»; Τι σημαίνει «σύντροφος»; Τι σημαίνει «προώθηση», «διαφήμιση», «εμπόριο»;

Στον ίδιο χώρο ταυτόχρονα θα συνυπάρξουν και κάποιοι όντως υπεύθυνοι, θα συνυπάρξουν και κάποιοι φορείς που θα έπρεπε να είναι υπεύθυνοι να προάγουν μια άλλη εικόνα. Μια εικόνα υπευθυνότητας πραγματικής και όχι σλόγκαν και μια εικόνα της σημερινής πραγματικότητας εξηγώντας ποια είναι τα λάθη που μας οδήγησαν μέχρι εδώ και υποδεικνύοντας τον τρόπο και τον δρόμο διαφυγής και βελτίωσης.

Μπορεί και πρέπει να υπάρχει και show και χρώμα και marketing αλλά με ποιοτικά κριτήρια και όχι ποσοτικά «όλοι οι καλοί (και κακοί) χωράνε!… Ελάτε να γίνουμε πολλές!».

Οι αληθινά υπεύθυνοι, αυτοί που πασχίζουν να είναι σωστοί, αυτοί που μάχονται να διορθώσουν την κατάσταση θα πρέπει να καταλάβουν πως είναι αναγκαίο πλέον να σταματήσουν να δίνουν άλλοθι στους άλλους. Θα πρέπει να σταματήσουν να παριστάνουν το δεκανίκι μιας στρεβλής κατάστασης με μοναδική ελπίδα να ακουστεί και η δική τους φωνή (που μοιάζει ψίθυρος μέσα στην οχλαγωγία του εμπορίου) ή να προσπαθούν μάταια να πάρουν λίγα λεπτά από την προσοχή του επισκέπτη που έχει κατακλυστεί από την λάθος πληροφορία και έχει γεμίσει λάθος εικόνες.

Η εικόνα είναι πάρα πολύ δυνατή και ο άνθρωπος που θα σε δει στον ίδιο χώρο και δίπλα-δίπλα με τους παραπάνω θα σε ταυτίσει υποσυνείδητα ότι και αν του πεις. Όλα θα γίνουν ένα και όλα θα γίνουν θεμιτά γιατί «Έλα μωρέ τώρα…».

Γιατί η λέξη «υπευθυνότητα» είναι γραμμένη πάνω από μια γυάλα με χρυσόψαρα, γιατί ο σωστός εκτροφέας είναι δίπλα στον εισαγωγέα, γιατί το φιλοζωικό σωματείο είναι δίπλα στο κατάστημα που πουλά σκύλους και στην ιστοσελίδα που «παντρεύει» σκυλόγατα…