Υπάρχει θεία ή ήταν ποιητική αδεία;;\
Η θεία τί είπε τελικα που δε θα παρει το σκύλακο?
....Κάποτε ήταν ένα πολύ όμορφο ζευγάρι. Ο Τύχης και η Ευτυχία. Ζούσαν σε ένα αρκετά όμορφο προάστιο της Αθήνας. Οι καιροί δύσκολοι και η αναποδιές πολλές στην ζωή τους.
Η θεία της Ευτυχίας ήθελε οπωσδήποτε ένα κουταβάκι. Ένα κουταβάκι, μια ψυχούλα για συντροφιά που θα κάλυπτε το κενό που είχε αφήσει το μεγάλωμα των παιδιών της.
Ο Τύχης είχε ένα φίλο που ασχολούνταν με σκυλάκια. Ευθύς αμέσως έπεσε το τηλεφώνημα για την εύρεση του κατάλληλου σκυλάκου παρέας για την θεία. Μετά από δύο εβδομάδες το κατάλληλο κουταβάκι βρέθηκε. Επειδή η θεία έμενε σε άλλη πόλη ο Τύχης και η Ευτυχία συναντήθηκαν με τον καλό κυριούλη για να παραλάβουν το κουταβάκι για λογαριασμό της θείας και να της το πήγαιναν μετά από μια εβδομάδα.
Στην συνάντηση το ερωτευμένο ζευγάρι παθαίνει το σοκ βλέποντας ένα απίστευτο μικρό πανέμορφο λευκό ζωάκι στα χέρια του κυριούλη. Αυτή η κατάλευκη χνουδωτή ψυχούλα ήταν το πολυαναμενόμενο κουταβάκι, ράτσας Πομεράνιαν Toy.